I był sobie Jakub

Schudnąć.

Nie „dla zdrowia”, nie „dla formy”. Po prostu przestać wyglądać, jakbym spasł się przed snem zimowym i nigdy się z niego do końca nie obudził.

Napisać doktorat.

Ten sam. Tak, ten. Przestać mówić „jestem w trakcie” i w końcu doprowadzić tę akademicką telenowelę do finału.

Znaleźć dziewczynę.

Bonusowe punkty, jeśli nie ucieknie po słowie „doktorat”, „depresja” itp.

Więcej sportu.

Tyle, żeby wejście po schodach nie brzmiało jak scena z filmu katastroficznego.

Siłownia.

Miejsce, gdzie będę chodził regularnie, a nie tylko opowiadał, że „mam karnet”.

Czytać więcej książek.

Takich z papieru. Zapuściłem się ostatnieata z czytaniem.

Więcej czasu dla siebie.

Legalnie. Bez poczucia winy. Bez tłumaczenia się komukolwiek, nawet własnej głowie.

Podróże.