I think therefore I....huh?

sobrang sakit ng likod ko, ang lungkot-lungkot ko kahit na anong painit ko sa labas at patay na relasyon namin dalawa. were officially co-parenting and its kinda sad but dito din naman kami babagsak sa sobrang non-chalant at unromantic nya at ako naman nirereflect ko lang kung ano trato nya sakin which is effortless so wala din kalatoy-latoy trato ko sa knya. honestly mas sweet pa sya sa pinsan nya at parang mas magsyota pa nga sila nun o kaya mas sweet pa sya sa kasambahay nila. gising ako ngayon 1 am at hindi ako makatulog, gusto ko lang ng time para sakin at para maghanap ng trabaho. i just want to feel useful again. ayoko na maawa sa sarili ko. mahal na mahal ko anak ko pero syempre pano ko sya maaalagaan kung nababaliw na nanay nya. kung may mangyari sakin, nandyan naman papa nya at mas magiging okay sya since madaming nagmamahal sa kanya sa side ni papa nya. ako...... well, wala naman may nagmamahal saken kaya okay lang ako. im fine. kahit na super loser ko. im still holding on. im still here. para sa anak ko lalaban ako araw-araw kahit na sobrang sakit na. and gusto ko rin magsorry sa ex-bf ko (partner ko ngayon na alam kong wala na rin pake saken kasi cold na sya saken). i might have to update him na maging amicable na lng kami para sa anak naming dalawa. ayoko mastuck dito, ni hindi nga ako marunong mag-ilonggo. ayoko na talaga dito. lagi akong pinagbibintangan ng pamilya nya sa kung ano-anong maliliit na bagay na syempre iisipin mo bakit na naman ako eh nasa loob lang ako palagi tsaka nagpapaalam ako bago may kunin, lagi akong OP pag naguusap sila at naiintindihan ko naman ako pinaguusapan pero di ako kinakusap at naleleft out ako, feeling ko di ako nanay dahil lagi akong inii-skip sa mga desisyon kay fae, i wish magsalita man lang sya na iconsult muna ako at ako masusunod since ako naman nanay then para syang bonjing na yes lng ng yes sa kanila at feeluing ko babysitter kami nila kapag kasaama sila sa labas dahil itong isa priority sila kesa sa anak nya (pamilya daw namin pero di ko naman feel). honestly nakakabagot dito. lagi akong najujudge dito

being in a relationship with him keeps me in a situation that makes me miserable. i hate it here. theres nothing here. i dont wanna get married anymore as i already feel trapped here, what more if we tie the knot? id be more miserable

kelangan ko lng ata ng bagong lalake na kaoobsessan yung maiinspire akong magpaganda ganun

its fucked kung mas sweet pa sya sa iba kesa sayo. we dont even hug and kiss except magbembamgam. ni ayaw din nya madikit sakin minsan. he barely looks at me, wala compliment kahit ano, wala . friends with benefits lng talaga kami. i mean 7 yrs na kami and walang kasal. naforce lng naman sya kask nabuntis ako. lam ko din di ako type nun. di ko alsm bat di na lng sya maging honest sa sarili nya at maghanap ng iba. di naman sya panget, may itsura sya. marami dyan babae willing magsettle down sa kanya

hindi talaga aamin mga lalaki kahit magpakamatay pa yan. quiet na lng talaga ako at tahimik nagiipon ng ebidensya. yaw q na dito paramg impyerno tong lugar na to