Italia per tutti!

Het is alweer een tijd geleden dat ik een bezoek aan Milaan bracht, maar wat destijds flink wat indruk op mij heeft gemaakt is de San Bernardino alle Ossa kerk. Een plek die zelfs voor veel Milanezen onbekend terrein is. Misschien ook wel logisch, aangezien de kerk in het teken staat van een luguber en bizar schouwspel.

Wanneer je de eerste stappen in de kerk zet, is er nog niets aan de hand... het kleine kapelletje ziet er uit zoals zovelen in Italië. MAAR kies je er echter voor de gang naar rechts te volgen, dan zal je voor een flinke verrassing komen te staan. De muren van de kamers die volgen zijn namelijk van onder tot boven 'bekleed' met menselijke resten. Doodshoofden en botten 'sieren' dit gedeelte van de kerk, wat je niet anders dan bizar kunt noemen.

Het waarom heeft gelukkig niets te maken met een occulte gedachte: in 1210 was er binnen een nabijgelegen begraafplaats geen plek meer voor de resten van mensen die in het eveneens nabijgelegen ziekenhuis waren overleden. Er is toen besloten een soort van kamer te bouwen om deze resten in op te slaan. De kerk is in 1269 aan deze kamer toegevoegd. Gezien het gegeven dat de botten er dus alweer flink lang liggen, is het erg indrukwekkend dat zowel de kerk als de resten in bijzonder goede staat verkeren. 

Heb je een bezoek aan Milaan in de planning staan? Zorg er dan voor dat je de San Bernardino alle Ossa niet overslaat. Ik ken maar weinig mensen in mijn omgeving die van het bestaan van deze unieke 'attractie' op de hoogte zijn, dus je hebt zeker een verhaal te vertellen. 

De San Bernardino alle Ossa kerk is te vinden aan de Via Verziere 2, grenzend aan het Piazza Santo Stefano. Zoek voor je gaat even de openingstijden op, helaas heeft de kerk geen eigen website.  Nb. Het is overigens wél het benoemen waard dat tijdens het bezoeken van deze lugubere kamers het haar van mijn vriendin spontaan vlam vatte... dus wellicht spookt er toch nog iets rond? Wees gewaarschuwd! 

Onlangs had ik het genoegen een week lang een vriendin uit Turijn als loge te hebben. Uiteraard heb ik van het moment gebruik gemaakt om het fijne te weten te komen over het leven in Turijn en zo ook in Italië in het algemeen. Een van de dingen waar ik erg nieuwsgierig naar was: naar welke muziek luisteren de Italianen eigenlijk zelf? Als wij hier in Nederland eens bij een Italiaan (restaurant) gaan eten, worden we altijd bediend op muziek van artiesten als Eros Ramazzotti, Laura Pausini of Zucchero. Die Senza una donna ken ik inmiddels wel. Welke Italiaanse artiesten zijn het ontdekken of het eens beluisteren waard? Dit waren de tips van Monica...

LUCIO BATTISTI Il grande Lucio Battisti: liefhebbers van Italiaanse muziek kunnen niet om hem heen. Met zijn grote successen heeft Battisti geschiedenis weten te schrijven en zijn pop/rockachtige nummers hebben een belangrijke rol gespeeld in de Italiaanse muziekindustrie. Grote Italiaanse sterren staan in de rij om een nummer van hem te mogen coveren en hem daarmee de laatste eer te bewijzen. Battisti is helaas niet meer, maar zijn muziek leeft des te meer. (bron: www.italie.nl)

QUINTORIGO Een wellicht wat eigenaardig Italiaans combo dat maar lastig in een hokje is te plaatsen qua genre. Hun muziek valt wellicht het best te omschrijven als classic jazz rock fusion. Een hele mond vol, maar zeker eens het beluisteren waard. De zanger van de band, John DeLeo, heeft een karakteristiek stemgeluid. En ondanks het gegeven dat het genre niet voor een ieder is bestemd, heeft Quintorigo in Italië toch flink wat aanhang. 

FABRIZIO DEANDRÉ Fabrizio De André was een van de belangrijkste Italiaanse zangers c.q. liedjesschrijvers. Hij staat met name bekend om de literaire kwaliteit van zijn teksten. In 2004 werd er aan de universiteit van Siena zelfs een studiecentrum rondom de zanger geopend. Gedurende zijn carrière, die vanaf 1958 duurde tot aan zijn dood in 1999, bracht hij maar liefst twintig albums uit. Onder de Italianen wordt de zanger ook wel liefkozend 'Faber' genoemd. 

ONE DIMENSIONAL MAN Een Italiaans power trio dat zijn roots vindt in Venetië. Ook de muziek van dit drietal kan, net als de klanken van Quintorigo, wat overweldigend zijn. De nummers zijn het ene moment fragiel en rustig... om vervolgens het andere moment te exploderen in een brei van alles vernietigende gitaarsalvo's. De muziek van One Dimensional Man is ongrijpbaar en zou je op het juiste moment wel eens recht in het hart kunnen raken. Ze verdienen op zijn minst een luisterbeurt. Het album Take Me Away geldt overigens als hun beste tot nu toe.   

OFFLAGE DISCO PAX Opgericht in 2003 definieert het New Wave gezelschap zichzelf als een Collettivo neosensibilista contrario alla Democrazia nei sentimenti, in het Nederlands vertaald: neosensibilist collectief tegen de democratie van gevoelens. Uhmmm.. juist. Bijzonder is in ieder geval dat er niet wordt gezongen, maar er wordt een soort van verteld door de zanger. Daardoor lijkt het geheel meer op spoken word dan op New Wave. De teksten zijn flink politiek beladen, met muzikaal een knipoog naar het 70s/80s werk van Kraftwerk, Joy Division en de Cocteau Twins. Een bijzondere luisterervaring ligt in ieder geval in het verschiet... 

MARIO BIONDI De zoon van een lokaal bekende volkszanger, wiens artiestennaam Biondi ook heeft overgenomen. Mario Biondi zingt over het algemeen in het Engels, met een hoorbaar Italiaans accent (waar hij ook vaak zelf de spot mee drijft). Het meest kenmerkend is zijn diepe warme stem, dat doet denken aan crooners als Barry White en Lou Rawls. Het repertoIre van Mario Biondi bestaat zowel uit ballads als dansnummers, veelal voorzien van een wat jazzy karakter. 

DENTE Giuseppe Peveri a.k.a. Dente wordt door de Italianen bestempeld als the Italian king of indie rock. Ooit begonnen als gitarist in verschillende bands, verscheen in 2006 zijn eerste solo album Anice in Bocca... Daarna zou zijn wereld nooit meer hetzelfde zijn. Inmiddels uitgegroeid tot een veelgeprezen artiest, staat Dente vooral bekend om zijn laid back en melancholische stijl. 

MEZZAFEMMINA Gianluca Conte (Mezzafemmina) wordt gezien als een van de veelbelovende nieuwe namen in de muziek scene van Turijn. De release van zijn eerste album A Low Audience Stories in 2011 trok flink wat aandacht van de media en in datzelfde jaar won Gianluca eveneens de prestigieuze Supersound 2011 award. Blijkbaar geldt Mezzafemmina nog als een best kept secret, aangezien er nog niet echt veel informatie over hem op het internet is te vinden... 

DANIELE MAGGIOLI Nog zo'n verborgen talent: Daniele Maggioli, een multi instrumentalist en verkondiger van liederen die vooral over de Adriatische kust gaan. Zijn muziek is flink divers: van rustige folk songs tot fado tot tarantella tot blues etc. 

Nou, een flinke lijst dus. Gaat u er maar even goed voor zitten!  PS. Voor wie nog een aanvulling op dit lijstje heeft: laat het mij aub weten via [email protected]!

Aangeleverd door: Monique van Delft

Het is alweer 35 jaar geleden dat ik als toeriste voet op de bodem van Elba heb gezet en inmiddels woon ik er ook al flink wat jaren. Het eiland geldt als een geweldig vakantieoord, mede door de veelzijdigheid van Elba. De hoogste berg is de Monte Capanne (1019 meter), begroeid met kastanjebossen. De vorm van het eiland is grillig en daardoor vind je er een veelvoud aan baaien met mooie stranden. Elba werd voor het eerst bewoond in de prehistorie en kende in de middeleeuwen een opbloei. Met als gevolg dat de vele dorpjes van het eiland een pittoreske uitstraling hebben… en natuurlijk heeft ook Napoleon zijn sporen achtergelaten.

Voor de toeristen is er een ruim en hoogwaardig aanbod aan hotels, pensions en campings, die stuk voor stuk meer dan de moeite waard zijn. Men kan hier ook alle watersporten beoefenen: zeilen, kajakken, windsurfen, duiken enzovoorts. Het eiland is te bereiken via diverse veerboten, die ieder half uur van en naar het vaste land varen. In totaal ben je ongeveer 1 uur onderweg.

Wil je meer weten over Elba? Klik dan ook even hier

Fijne zandstranden, rotsen die boven de zee uitsteken, smalle inhammen, kristalhelder water en visrijke zeebodems. Maar ook bergpaden, eiken- en kastanjebossen, middeleeuwse dorpjes en van alle faciliteiten voorziene toeristencentra. Je vindt het allemaal op het Italiaanse eiland Elba.

Op Elba speelt de natuur de absolute hoofdrol in het landschap. De eilandbewoners hebben altijd respect voor het milieu gehad, en vandaag de dag vinden reizigers nog de mogelijkheid om te genieten van schilderachtige doorkijkjes en adembenemende panorama’s.

Het eiland is een voortdurende ontdekking: de zee verandert van kleur bij elke baai en in enkele minuten komt men van het massieve graniet van de Monte Capanne in de mijngebieden van de oostkust, een waar ‘eldorado’ voor liefhebbers van geologie. In de antieke wereld werden reeds de variëteiten van de “bloemen van de aarde” uit de mijnen van Elba geëerd, waar de Etrusken hun ongelofelijke economische welvaart aan ontleenden die tot grote macht en verfijning leidde. Van het mijnlandschap komt men in de granietgroeven, die eeuwenlang middeleeuwse en renaissancekerken over het hele Italiaanse schiereiland met sterke zuilen hebben verrijkt. (bron: www.vakantiewijzer.nl)

Binnen de opzet van Italia per Tutti staat het delen van ervaringen voor én door liefhebbers van Italië voorop. Daarbij is het niet alleen de redactie die bepaalt waarover wordt geschreven: het zijn ook de lezers zélf die een bijdrage kunnen leveren. Het eerste verhaal van een liefhebber is inmiddels een feit: Joost Polder deelt zijn Cinque Terre ‘expeditie’ binnen Italia per Tutti! Al eerder konden jullie deel 1 daarvan lezen, hieronder het vervolg daarop.

Secondini Ale (Alessandro) bleek al snel een hele vriendelijke host te zijn, die het liefst honderduit kletst over de prachtige plek waar hij woont en al het moois dat Ligurië te bieden heeft. Zo is hij er bijvoorbeeld van overtuigd dat de enige echte pesto uit zijn streek komt. Het appartement waar we verbleven, was pal onder zijn huis en dakterras gelegen. Op het dakterras werd iedere ochtend het ontbijt geserveerd, met op verzoek de typische Ligurische Focaccia: brood met olijfolie en grof zeezout. Wat een heerlijkheid! Als kenner van ‘zijn’ streek vroegen we Ale uiteraard ook naar de plekken waar we het beste konden eten in de avond. Hij raadde ons aan om naar een vriend van hem te gaan, die il ristorante Secondini runt. Met slechts een paar trapjes bergafwaarts waren wij bij het restaurant. Op aangeven van ‘de tip van Alessandro’ zouden we daar ook nog een 10% korting op de rekening krijgen. Da’s snel verdiend natuurlijk! Zo gezegd, en zo gedaan: die avond hebben we bij Secondini ons buikje heerlijk rond gegeten. Vooral de ravioli met boter en salie was buonissimo! Ook dit is dus als een serieuze aanrader, voor wie La Spezia bezoekt. 

Visitare Cinque Terre De volgende dag was het dan eindelijk zover: het bezoek aan de Cinque Terre! Zoals al eerder genoemd vertrekt er vanuit het station van La Spezia een trein naar alle cinque stadjes. Met uiteraard wat vooronderzoek hadden we gezien dat je vanaf het voorlaatste stadje Vernazza een wandeling over een kustpaadje kon maken naar het laatste stadje Monterosso al Mare. Uiteindelijk een flinke wandeling van anderhalf uur, maar met prachtige uitzichten over de dorpjes en de kust. Het pad is smal en soms erg steil, dus zorg voor een goede conditie en stevige schoenen. Daarnaast zijn er op het pad veel toeristen te vinden en moet je dus zo nu en dan even wachten om ze te laten passeren. Bijkomstig voordeel is dan wel dat je weer even op adem kunt komen. Na de bijzondere doch intenstieve wandeling waren we wel even toe aan wat verkoeling en dus zijn we even het water in gedoken. Om vervolgens te lunchen in een van de Cantine van Monterosso. Onze reis hebben we vervolgd met het nemen van de trein richting het dorpje dat het dichtst bij La Spezia ligt: Riomaggiore. Hier heb je een prachtig terras boven het water, waar je heerlijk met een Aperol Spritz kunt relaxen… terwijl de zee rustig onder je door kabbelt.

Cena con Alessandro Bij thuiskomst in ons appartement vonden wij onze vriendelijke gastheer Ale op zijn dakterras, die aan het bijkomen was van een dag werken. (Klein detail: Ale werkt als politieman, dus een veiligere verblijfplaats tijdens je vakantie vind je bijna niet!) Hij was een biertje aan het drinken en stond meteen op om voor ons ook iets in te schenken. Na het uitwisselen van onze avonturen van die dag vroeg Ale of wij toevallig al plannen voor la cena hadden. Uiteraard waren wij daarbij wederom nieuwsgierig naar zijn goede tip… wat vervolgens resulteerde in een eigen home made pasta, om daarmee zijn waardering voor ons als erg fijne gasten te tonen. Typisch Italiaans natuurlijk om via koken je gastvrijheid te laten blijken. Hij inventariseerde wat hij in huis had en besloot voor ons een pasta te maken die hij ooit in Sicilië had gegeten. Met ingrediënten zoals zongedroogde tomaten, kappertjes en pinda’s (!!). Voor ons een compleet nieuw gerecht, maar erg lekker! Zeker in combinatie met de fles Italiaanse wijn die Ale erbij open trok. Een recept dat wij nog maandelijks thuis in Nederland maken. Wellicht zal ik deze binnenkort eens met jullie delen. 

Kortom: wij hebben een fantastische tijd beleefd in de Cinque Terre. Een omgeving die – ondanks het immer groeiende toerisme – nog steeds meer dan de moeite waard is. En als je besluit die richting op te gaan, maak je ervaring dan compleet met een overnachting bij Ale. 

Voor zover mijn verhaal, op naar de volgende! 

Saluti, 

Joost Polder

Ps. Wil je meer weten over het appartement van Ale? Kijk dan even hier: www.airbnb.nl/rooms/461371

Lees vooral de recensies op Airbnb als je nog twijfelt… Je wordt vanzelf enthousiast!

Binnen de opzet van Italia per Tutti staat het delen van ervaringen voor én door liefhebbers van Italië voorop. Daarbij is het niet alleen de redactie die bepaalt waarover wordt geschreven, het zijn ook de lezers zélf die een bijdrage kunnen leveren. En het eerste verhaal van een liefhebber is vandaag een feit: Joost Polder, met een mooi verhaal over zijn reis naar La Spezia / Cinque Terre. Leest u even mee? Tijdens de zomer van 2013 verbleven mijn vriendin en ik op een prachtige locatie met uitzicht over de baai van La Spezia (regio Ligurië), met als voornaamste reden het bezoeken van de prachtige Cinque Terre. Voor wie nog niet bekend is met deze parel aan de Italiaanse (west)kust: de Cinque Terre bestaat uit een reeks van vijf dorpjes aan zee, te weten Monterosso al Mare, Vernazza, Corniglia, Manarola en Riomaggiore. Deze dorpjes zijn in 1997 opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Het gebied van Cinque Terre is vanwege de steile kust maar moeilijk met de auto te bereiken. Je kunt dan ook het beste gebruik maken van de spoorlijn, welke onderdeel is van het traject La Spezia - Genua. Eenmaal aangekomen kun je je tocht richting de dorpjes voorzetten over een bijzonder wandelpad: de Via dell'Amore. Om vervolgens te genieten van een schitterend uitzicht op zee en met terrassenteelt bewerkte heuvels. Eveneens bijzonder zijn de door muurtjes begrensde olijf- en citroenboomgaarden, die op de heuvelwanden zijn te vinden.

Overnachten in Cinque Terre? Prijzig… kies voor La Spezia als alternatief! Omdat het verblijf in de Cinque Terre nogal prijzig is, hebben wij besloten om naar een meer betaalbare accommodatie te zoeken in het nabijgelegen La Spezia. La Spezia is een van de belangrijkste militaire en commerciële havensteden van Italië, gelegen aan de Ligurische Zee. Met wat zoekwerk op de website Airbnb kwamen we al snel uit bij een bijzonder appartement, bovenop een berg. Qua locatie lag het appartement redelijk afgelegen, maar het centrum c.q. het station van La Spezia (van waar de treinen richting Cinque Terre vertrokken) was met de auto binnen 10 minuten te bereiken. 

Aangezien wij in eerste instantie wat moeite hadden met de navigatie en het vinden van ons appartement, besloten wij onze gastheer een belletje te geven voor wat aanwijzingen… en wat schetste onze verbazing? Alessandro gaf aan dat hij ons wel even zou komen oppikken met zijn scooter! 5 minuten later kwam er een ware Italiaanse casanova op zijn Vespa de hoek omzeilen. Met zijn lange haren wapperend in de wind, een zonnebril op zijn neus en zijn open overhemd stijlvol om zijn gebruinde torso geknoopt, een verschijning die we niet snel meer zullen vergeten. Alessandro - kortweg Ale voor 'amici' - begroette ons met een enthousiast 'ciao ragazzi' en ging ons vervolgens voor naar zijn appartement. Eenmaal aangekomen bleek het appartement een prachtig uitzicht te hebben over de baai van La Spezia en de blauwe Ligurische kust. Een bijzonder begin van ons Cinque Terre avontuur dus. Wie overigens de reis naar Italië met de auto maakt, en dan de route over Genua naar La Spezia kiest (snelweg E80), kan genieten van een unieke ervaring. Tijdens je reis passeer je namelijk veel kleine tunneltjes, waarbij je de ligurische kust ziet opdoemen. Absoluut een aanrader om op deze manier naar La Spezia te rijden!

Voor wie bezig is een ontdekkingsreis door het wonderschone Umbrië in te plannen en daarbij nooit genoeg krijgt van het pure en pittoreske dat Italië te bieden heeft, heb ik een viertal 'steden' die je zeker aan moet doen tijdens je reis. Vier steden die eigenlijk qua ligging en sfeer best van elkaar verschillen, maar zo ontzettend de moeite waard zijn. Dus pak even een pen en wat papier erbij en schrijf maar even mee...

Castiglione del Lago Castiglione del lago is een stadje gelegen in de provincie Perugia dat grenst aan het Lago Trasimeno, een van de vier grote meren van Italië. Het kleine stadje kent een licht toeristische inslag, waar je je zeker niet aan stoort. Het uitzicht over het meer is wonderschoon en als je eenmaal langs het pad richting het Lago Trasimeno loopt, kun je daar een heerlijke duik nemen. Of bij een van de gezellige tentjes aan het water genieten van een biertje in de zon. Eenmaal beneden is het ook mogelijk met een boot een tocht te maken naar een van de kleine eilandjes in het meer of een van de andere steden te bezoeken die eveneens aan het Lago Trasimeno liggen. Een avontuur waar je dus wel even zoet mee bent. Bijzonder aan Castiglione is overigens ook het middeleeuwse kasteel dat in de stad is te vinden, waar men tijdens de late zomeravonden kan genieten van een heuse open lucht bioscoop.

Nb. Bezoek je Castiglione met de trein? Houd dan wel rekening met een wandeling van zo'n 20 minuten... in de volle zon!

Citta della Pieve Liefhebbers van de stad Lucca (Toscane) zullen zich in Citta della Pieve zeker op hun gemak voelen. De stad ademt namelijk een identieke sfeer uit. Citta della Pieve ligt in de buurt van het Lago Trasimeno, dus je zou in principe twee bezoeken in één klap kunnen slaan. In dit stadje zijn nauwelijks toeristen te vinden. Wat je er wel vindt, dat zijn de Italianen die hun koffie (of een cocktail!!) op het terras drinken, een verscheidenheid aan oude kerkjes, de werken van de renaissance schilder Pietro Vannucci (meester van Raffael) en een gevoel van rust... als je deze straten van deze fijne stad verkent. Het meest opvallende is de 'rode baksteen', waarmee vrijwel de hele stad is gebouwd. Daardoor oogt het geheel ook erg middeleeuws. Citta della Pieve wordt ook wel bestempeld als één van de meest pittoreske steden van Umbrië.

Orvieto Tsja, Orvieto. Wat moet ik hier eigenlijk over zeggen? Dit stadje is gewoon een must. Het begint al bij de aankomst op het station, waar je met een klein treintje (via een tandradbaan) naar de stad wordt geleid. Eenmaal aangekomen kun je beginnen aan je wandeling door de vele, kleine straatjes die de stad rijk is... om uiteindelijk bij de in een bijzonder goede staat verkerende Duomo di Orvieto uit te komen. Bijzonder aan Orvieto is dat de stad is gebouwd op een plateau van vulkanisch turfsteen. Vanaf dit hoger gelegen gebied heb je een schitterend uitzicht op de wijngaarden die de omgeving rijk is. De wereld onder Orvieto is ook de moeite waard: een wirwar aan ondergrondse gangen en gewelven. Wat je bij het bezoeken van Orvieto zeker niet mag missen, dat is de Pozzo di San Patrizio. Een middeleeuwse put van maar liefst 63 meter diep! Het gevoel en het uitzicht vanaf de bodem naar boven is in geen woorden te omschrijven. Stiekem gewoon een 'wereldwonder'.

Panicale Panicale is een waar miniatuurstadje, waarbij je je vooral in de avond op een filmset van Woody Allen waant. In Panicale lijkt de tijd te hebben stilgestaan en het leven uit niets dan genieten te bestaan. Binnen de stadsmuren van Panicale doe je niets liever dan op het terras bij de fontein een wijntje drinken... en luisteren naar een dorpsbewoner die op zijn gitaar de sfeer zet. Aangezien Panicale nog vrij onbekend is, zul je hier geen toeristen vinden. Wél wordt je verrast door de aanwezige Nederlanders, die in hun 'oude' dagen genieten van een nabij gelegen tweede woning. Maar geef ze eens ongelijk, Panicale voelt als een waar paradijs. Ook dit stadje ligt overigens in de buurt van het Lago Trasimeno. Dus als je in die omgeving je verblijf hebt gepland, zit je zeker goed qua bezienswaardigheden.

Voor wie op avontuur wil in het wonderschone Umbrië en daarvoor een prettige en centrale thuisbasis zoekt, geldt het nabij Montegiove gelegen agriturismo Podere del Buongustaio als een ideaal adres. Iets meer dan twee jaar geleden besloot de Nederlandse Adje Middelbeek I Paesi Bassi achter zich te laten om in Italië te gaan werken aan een droom. En wie de eerste stappen op haar landgoed zet, zal al snel bemerken dat haar dit op indrukwekkende wijze is gelukt. De wijze waarop Adje van La Bella Vita geniet deelt ze graag met haar gasten... zo vertelt zij je over oude Italiaanse tradities, neemt ze je graag mee naar nabij gelegen pittoreske dorpjes, laat ze je genieten van haar overheerlijke kookkunsten en schenkt ze je graag nog een glas vino uit eigen gaard in.

Een ware anischtkaart... De omgeving van Podere del Buongustaio is werkelijk schitterend. Het uitzicht geldt als een ware ansichtkaart en de natuur is zo puur als het maar zijn kan. Voor wie de Italiaanse zomerzon even te veel wordt, biedt de indrukwekkende ecologische zwemvijver een verfrissende oplossing... al dobberend in het chloorloze (!) water kun je in alle rust genieten van het prachtige heuvellandschap. Bak je eigen pizza in de houtoven van Podere del Buongustaio! De activiteiten die Adje voor je opzet zijn ook niet mis. Wat dacht je van een Italiaanse wijntour, truffels en paddenstoelen zoeken in het bos of onder begeleiding van een echte pizzabakker aan de slag met je eigen pizza in de houtoven van Podere! Kortom, een ware wereld van zen, waar je flink van het Italiaanse leven kunt genieten.

De ligging van Podere del Buongustaio is ook erg prettig: Orvieto en Il Lago Trasimeno zijn binnen het half uur te bereiken en de regio is gevuld met authentieke dorpjes als Citta della Pieve en Panicale.

Voor wie niet over eigen vervoer beschikt: vanaf Rome Termini slechts 1,5 uur met de trein... waarna Adje bij station Fabro vervolgens op je wacht om je een onvergetelijke tijd te laten beleven.

Nieuwsgierig naar meer? Start je vakantie in Umbrië dan hier: www.poderedelbuongustaio.it

Nu heb ik Rome inmiddels een paar keer bezocht, en brak ik er steeds weer mijn hoofd over: waar kun je in godesnaam nou gewoon leuk shoppen in Rome? Steeds weer kreeg ik als antwoord op die vraag 'Via del Corso' door. Een lange straat vol grote ketens. Tsja, die vind je natuurlijk overal. Maar sinds vandaag ben ik eruit. Ik heb dé wijk gevonden waar de Italianen shoppen en vrijwel geen toerist is te vinden. Via Cola di Rienzo is the place to be als je meer van de kleine boetiekjes bent, van iets meer rust houdt én je je door het koopgedrag van de Italianen wilt laten inspireren. Het is eveneens een lange straat, gelegen aan de overkant van de Tiber. In principe laat je je eerst demotiveren middels het doorlopen van Via del Corso, vervolgens sla je aan het eind van die straat (piazza del popolo) rechts, steek je de brug over et voila... laat het leuke shoppen maar beginnen! Overigens vind je hier ook wel wat ketens, maar in ieder geval niet in overvloed.

Wat je in deze straat zeker niet mag missen: de delicatessen winkel 'Castroni'. Een erg authentieke winkel met een indrukwekkend assortiment. Zodra je een stap in de winkel waagt, staat de tijd in een klap stil. En verder kun je ook flink los gaan met het eten van ijs op de Via Cola di Rienzo, en dan niet van dat 'toeristengebeuren'.

Veel plezier alvast en houd je bankrekening in de gaten!

      Een stukje Brooklyn in Rome                       De oudste delicatessenwinkel van Rome... 

Na twee weken van vakantie en arbeid in Umbrië en een midweek Rome, zitten mijn drie weken in Italië erop en ben ik in dat opzicht weer een bijzondere ervaring rijker. En dan doel ik met name op het HelpX-avontuur. Je hebt natuurlijk vooraf altijd al de hoop dat het werk dat je als vrijwilliger gaat doen niet te belastend zal gaan zijn, dat de accommodatie en de omgeving de moeite waard zijn en - nog belangrijker - de host je goedgezind is. Op alle fronten had ik mijn HelpX-ervaring niet beter kunnen beginnen. Jullie hebben in eerdere posts al wat verhalen kunnen lezen over de omgeving en het werk dat ik moest doen, dus daar ga ik niet verder over uitweiden. Wat ik nog wel even kwijt wil, is dat dit soort ondernemingen toch ook vaak gepaard gaan met een 'levensles': in een wereld waarin nemen en geven op natuurlijke wijze in balans zijn, is eigenlijk alles beter of leuker. Ik heb in die twee weken veel geleerd over gastvrijheid en nog meer over het land waar mijn hart sneller van klopt. Voor een ieder die eens een ander soort vakantie wil, niet afhankelijk wil zijn van budget en ervan houdt om nieuwe mensen te leren kennen, kan ik HelpX dan ook meer dan aanbevelen. Op het moment van schrijven krijg ik in ieder geval weer een glimlach op mijn gezicht: Adje, Ariette en Hatice... jullie zijn geweldig! En Podere del Buongustaio heeft voor altijd een plek in mijn hart.

Van puur natuur naar een overkill aan toeristen in 1,5 uur... Mijn midweek Rome was er een van een ander soort koek. Na twee weken van puur natuur, was de bebouwde wereld inclusief overkill aan toeristen flink wennen. Ineens heb je dan overal herrie om je heen, en struikel je over allerlei voeten. Gelukkig was de basis hier ook goed: via AirBnB had ik een geweldig appartement op de kop getikt in de wijk 'Pigneto', met wederom een erg aardige gastvrouw. Natuurlijk start je je eerste dag in Rome met de standaard: ik ben langs de Trevi fonteinen gelopen, heb het immer geweldige Pantheon bezocht en heb gezwaaid naar het Colosseum. Ik realiseerde mij echter al snel dat ik een andere koers moest gaan varen, op zoek naar de verborgen parels van Rome. Om daarmee ook de toeristenstroom enigszins te ontwijken. Gelukkig kon mijn host - Cecilia - mij daarin goed op weg helpen en heb ik met dank aan haar mogen genieten van het Basilica San Paolo, waar ik een hartverwarmend gesprek aan ging met een 90 jarige priester, en van het Cimitero Acattolico per gil Stanieri. Dit laatste is een oude begraafplaats voor niet-katholieken. Ook hier belandde ik in een bijzonder gesprek, met een Griek... die nogal een hekel aan Den Haag had, ha ha.

Ariccia, la città più famosa per la porchetta Een andere dag besloot ik Rome eens te verlaten en een van de aangrenzende dorpjes te bezoeken: Ariccia. Een pittoresk dorpje, dat te bereiken is middels een indrukwekkend Romeins viaduct. Ariccia staat met name bekend om haar 'porchetta' (varkensvlees') gerechten. Uiteraard heb ook ik daarvan genoten, waarbij de 'slager' mij ook hier voorzag van een mooi verhaal.

Mijn laatste dag Rome heb ik met name beleefd in de wijk Trastevere. Ondanks het gegeven dat deze wijk zo langzamerhand ook wordt overlopen door toeristen, is dit toch nog mijn favoriete wijk in Rome. Zo tastbaar en puur, met name als de schemering inzet.

En nu... op naar Turijn! Ik kan het!  Nu ik weer terug in Nederland ben, realiseer ik mij des te meer dat ik toch écht een Italiaans hart heb. Van het spreken van de Italiaanse taal word ik vrolijk en ook de manier hoe de Italianen van het leven genieten, ondanks de crisis, is er een om een voorbeeld aan te nemen. Met wat lieve berichten van vrienden uit Turijn op zak - 'waarom zit je nu weer in Rome en niet hier!!??' - is het voor mij duidelijk: de komende maanden ga ik er mijn tanden in zetten om te kijken of het me toch gaat lukken wat langer in Italië (lees: Turijn) te verblijven. Eens zien of HelpX of Work Away me daarin op weg kan helpen. 

Podere del Buongustaio

Adje, Ariette en Hattice #lievemensen

Benvenuto a Roma!  

Basilica San Paolo

Cimitero Acattolico per gil Stanieri

Het viaduct van Ariccia

La porchetta, de meester bereidt voor... 

En ik geniet ervan...

Waar velen de massa volgen richting de Sint Pieter in Vaticaanstad, ben ik stiekem van mening dat Basilica San Paolo het tehuis van de Paus overtreft. Al is het alleen al vanwege zijn puurheid. Een reden dat velen het bezoek niet wagen of niet op de hoogte zijn van het bestaan van de basiliek, heeft er wellicht mee te maken dat het nogal buiten het bekende stadscentrum ligt. Je moet best even wat geduld hebben qua reis, maar dan heb je ook wat. Basilica San Paolo is gelegen op het Piazzale San Paolo in de wijk Ostiense en het beste te bereiken met de metro (station Ostiense) en dan nog een stukje bus... of een wandeling (20 minuten) als je er de energie voor hebt.

Als je eenmaal over de drempel van de ingang van het Basiliek stapt, zal je mond open vallen van verbazing. Het grootste karakter van San Paolo maakt indruk en als je geluk hebt, tref je er flink wat Italianen op de biechtstoel aan. Mijn ervaring was extra bijzonder: tijdens mijn bezoek werd ik aangesproken door de inmiddels 90 jarige San Marco, de 'godfather' van San Paolo. Hij is inmiddels al 65 jaar (!!) aan San Paolo verbonden, waarbij hij zich inzet voor het verbeteren van de mensheid. Toen ik naast hem plaats nam op een oud houten bankje, heeft hij mij nog eens het belang van de 10 geboden uitgelegd. Erg indrukwekkend en een mens waar er helaas niet zoveel meer van zijn. Dus als je een 'oud mannetje' met een looprek door de ruimtes ziet lopen, dan weet je met wie je te maken hebt.

Doe me dus een plezier: zet een bezoek aan San Paolo Fuori Le Mura op je verlanglijstje als een bezoek aan Rome brengt.

Het bezoeken van kerkhoven in Italië is altijd bijzonder, aangezien het vaak ware 'kunstgalerijen' zijn. Als tip kreeg ik dan ook door eens een bezoek te brengen aan het Protestants kerkhof van Rome, in het Italiaans 'Cimitero Acattolico per gil Stanieri'. Een laatste rustplaats voor niet-katholieke buitenlanders, woonachtig in Rome. Zo vind je er imposante kunstwerken annex graven van Duitsers, Engelsen, Fransen maar ook Nederlanders.

Het meest opvallend is het naamloze graf van de dichter John Keats, met als inscriptie "This grave contains all that was mortal, of a YOUNG ENGLISH POET, Who on his Death Bed, in the Bitterness of his Heart, at the Malicious Power of his Enemies, Desired these Words to be engraven on his Tomb Stone: Here lies One Whose Name was writ in Water". Eveneens een bijzonder kunstwerk, is het beeld van de gevallen engel, dat zo kostbaar is dat het zelfs door camera's wordt bewaakt!

Een heuse piramide in Rome!

De begraafplaats is gelegen in de wijk Testaccio aan de Via Caio Cestio, achter de Piramide van Cestius (ja ja, je leest het goed... een piramide!) en in de nabijheid van de Porta San Paolo.

Het kleinschalige doch imposante kerkhof is nog niet zo lang geleden flink opgeknapt en wordt door een kleine groep vrijwilligers onderhouden. Voor wie eens wat anders wil bezoeken dan 'toeristische attracties' in Rome is het kerkhof écht de moeite waard!. Je vindt er overigens ook de 'Myrtle Hill' begraafplaats in de buurt: een eveneens imposant kerkhof van soldaten die tijdens de 2e wereldoorlog zijn gevallen. Dit kerkhof is alleen dagelijks tussen 11.00 en 15.00 te bezoeken. Meer informatie over het 'Cimitero Acattolico' vind je hier: www.cemeteryrome.it

Ik ben inmiddels ruim een week in de weer met mijn HelpX-ervaring: het werken aan de opzet van een B&B in Umbria. Daarin houd ik mij dagelijks wat uren bezig met 'weedcutten', het strak maaien van de olijfboomgaard, en zo ook nog wat uurtjes met het werken aan enkele PR-zaken voor de B&B. 

Ik kan niet anders zeggen dat het avontuur meer dan de moeite waard is! De 'vrouw des huizes' is erg vriendelijk en zorgt goed voor me... en dan het iedere ochtend wakker worden op een plek in hartje Umbrië, alsof het deel uit maakt van je dagelijkse leven, dat is met geen worden te omschrijven. Het voelt als een soort van Italiaanse droom: rustig aan ontbijten, wat noeste arbeid, een heerlijke lunch, een zwempartij, nog wat arbeid om dan vervolgens de dag af te sluiten met een goed gesprek en een gevuld glas Italiaanse wijn. 

Geen 'Sangria', maar 'Sagra'! 

Bijzonder is ook dat Adje, de gastvrouw van de B&B, me kennis laat maken van Italiaanse gebruiken. Zo beleefde ik onlangs mijn eerste 'Sagra': een typisch Italiaans dorpsfeest waar de nonna's (oma's) voor heerlijke authentieke maaltijden zorgen, de wijn rijkelijk vloeit en waar er wordt gedanst op up tempo accordeon muziek! Dat laatste is normaliter totaal niet mijn ding, maar de sfeer was zo gemoedelijk, dat je gewoon niet anders kan dan genieten. Deze 'sagra's' vinden jaarlijks plaats in de zomer en ieder dorp heeft zijn eigen thema / specialiteit. Denk daarbij aan pizza's, muziek, pasta, wijn etc. Een erg toffe ervaring in ieder geval. 

Eindelijk: Orvieto! 

Natuurlijk staat niet iedere dag van mijn HelpX-avontuur in het teken van werk. Om de paar dagen heb ik ook een dag vrij. Die benut ik dan ook goed: zo heb ik bijvoorbeeld een bezoek gebracht aan Castiglione del Lago, een middeleeuws dorp aan het Lago di Trasimeno, een van de grootste meren in Italië. Met zo'n 40 graden en de volle zon op mijn bol, best een uitdaging, zeker gezien de schaduwloze wandeling van station naar het dorp. Gelukkig waren er aan de rand van het 'lago' voldoende plekken om onder het genot van een Italiaans biertje in de schaduw van de mooie omgeving te genieten. Die dag heb ik ook nog een boottocht gemaakt naar Isola Maggiore, een van de eilanden in het meer. 

Erg bijzonder - ik weet, het woord gebruik ik vaak - was ook de wandeling door Orvieto. Een stad die al een tijd op mijn verlanglijstje stond. Deze stad past zo in het plaatje van de stad Lucca, ook een stad waar mijn hart sneller van gaat kloppen. De rust en de historische sfeer van Orvieto doet veel met je... de tijd staat daar echt even stil. En ik ben met het bezoeken van de 'Pozzo di San Patrizio' ook weer een 'wereldwonder' rijker: een middeleeuwse waterput van maar liefst 50 meter diep, waarbij je via een oude trappen gang tot aan de bodem van de put kon afdalen. Mijn eerste Italiaanse ijs is het met het bezoeken van Orvieto ook een feit. Voor slechts € 2 een hoorntje met drie flinke bollen! Daar kunnen ze qua bedrag en inhoud in NL nog steeds iets van leren. 

Bijna... 

En nu? Nu is het stiekem alvast aftellen naar mijn midweek in de hoofdstad van Italië. Zondagmiddag sluit ik de HelpX-ervaring af en volg ik een van de wegen die naar Rome leiden. Ik kan haast niet wachten om mijn ogen weer te laten gaan over de Trevi fonteinen of het Pantheon. Monumenten die ik inmiddels al tig keer heb bezocht, maar waar je simpelweg geen genoeg van kunt krijgen.... Roma, sto arrivando! 

                                       Lavoratore                               Il mio primo gelato

                     Castiglione del Lago            

                         Isola Maggiore

                        Orvieto Duomo

Padova (Padua) is een van de belangrijkste kunststeden van Italië, gelegen in de regio Veneto c.q. het noord oosten van het land. Het is een bijzondere en authentieke stad die nog niet is overlopen door de toerist en waar de Italiaanse studenten bijdragen aan een levendige en gezellige sfeer. Nog belangrijker: Padova ligt op een treinreis van een kleine drie kwartier van Venetië! Ideaal dus voor wie wil genieten van twee bijzondere werelden, waarbij Padova als ideale basis geldt voor een ieder die de hectiek van Venetië overdag wil beleven... om vervolgens in het rustieke én betaalbare Padova weer te landen. Sla dit advies dus niet in de wind: koppel je bezoek aan de stad van de gondels aan het overnachten in Padova. Dat zal je veel geld besparen en veel plezier opleveren. 

Het Delft van Italië

Het verhaal van Venetië kennen we verder wel. Voor wie echter nog niet bekend is met Padova: eigenlijk valt deze kleine stad wel te vergelijken met Delft. Padova ademt historie, wat je ook duidelijk terug ziet in de (veelal ongeschonden) architectuur. In dat opzicht zijn de Sant’Antonio basiliek en het Prato della Valle, een van de grootste pleinen van Italië, het meest indrukwekkend. Het Prato della Valle ligt in het centrum van de stad. Een mooi park, in de rondte omgeven door diverse statige beelden, siert het midden van het plein. Voor veel inwoners van Padova is dit dé plek om liggend in het gras te socializen of te genieten van de zon. De vergelijking met Delft vind je overigens ook terug in de diverse grachten die door de verschillende wijken lopen. Vul dit aan met het 'fietsverkeer' en de aanwezigheid van de studenten en het is alleen het 'Delfts blauw' dat hier nog ontbreekt. Al met al een stad die zeker de moeite van het bezoeken waard is.  SUPERTIP: Probeer je bezoek aan Venetië in te plannen tijdens het jaarlijkse 'Festa del Rendentore' dat steevast in juli plaatsvindt. Met name het overweldigende vuurwerkfestijn dat op de zaterdagavond plaatsvindt is meer dan indrukwekkend.  

Sant' Antonio basiliek

Prato delle Valle

Op het moment van schrijven sta ik aan de vooravond van een bijzondere reis. Morgen (maandag) stap ik namelijk in het vliegtuig naar Rome om zo mijn eerste HelpX avontuur in Umbrië te gaan beleven. Voor wie nog nooit van HelpX heeft gehoord: het is een online community waar mensen die wel wat hulp kunnen gebruiken en mensen die hun handen uit de mouwen willen steken elkaar vinden. Dit in ruil voor een dagelijkse verse maaltijd, een slaapplaats en een onvergetelijke ervaring. Qua 'werk' kun je aan van alles denken: het op een huis passen, het werken op een boerderij of in een kunst galerij, het begeleiden van toeristen etc., en dit dus wereldwijd! Het concept sprak me erg aan, dus begin dit jaar heb ik mij ingeschreven voor de (uiteraard) Italiaanse tak van HelpX. Morgen is het dus zover... de komende weken zal ik nabij het pittoreske Montegiove gaan helpen bij het verder ontwikkelen van een Bed & Breakfast. Een paar uur per dag, zo nu en dan afgewisseld met een dag vrij, zal ik de olijfboom plantage op orde brengen, hier en daar een muurtje schilderen, de website van de B & B onder handen nemen enzovoorts.. Dit afgewisseld met het bezoeken van bijzondere locaties en steden als het Trasimeense meer en Orvieto, om de 'werkvakantie' uiteindelijk af te sluiten in de hippe wijk Pigneto in Rome.

Kortom, ik ben benieuwd naar wat het HelpX avontuur me gaat brengen. Maar naar wat ik de afgelopen weken op de website heb gelezen, kan het niet anders dan een mooie tijd gaan worden! 

Voor wie meer wil weten over deze bijzondere en betaalbare vorm van vakantie, breng dan eens een bezoek aan www.helpx.net. Om lid te worden van de community betaal je slechts € 20 voor twee jaar! 

'Podere del Buongustaio' - de B&B waar ik zal verblijven

Het Trasimeense meer

Als pasta-addict krijg ik vaak de vraag waar je in Den Haag (L'Aia) nou echt lekker en leuk Italiaans kunt eten. Goede vraag, aangezien ik zelf nog flink wat Italiaanse restaurants heb te ontdekken in Den Haag. Maar uiteraard kan ik best wat aanbevelingen uit mijn mouw schudden, leest u even mee? 

DA SEBASTIANO 2 (Laan van Meerdervoort)

Voor Da Sebastiano zijn deuren op deze locatie opende, gingen er flink wat andere 'keukens' aan vooraf. Zo heeft hier lang een Spaans restaurant gezeten. Door de continue wisseling van de wacht, was ik in het begin dan ook wat sceptisch over dit restaurant. Toen ik echter de kennismaking met Da Sebastiano aan ging, was ik aangenaam verrast. Er hangt namelijk een vrij authentieke Italiaanse sfeer, mede aangejaagd door de eigenaar zelf. Zo schuift hij bijvoorbeeld met een groot menubord bij je aan, om even haarfijn uit te leggen wat je vooral moet gaan bestellen. Als een ware Italiaanse capo laat hij zijn stem ook vaak door het restaurant horen, zodat hij er zeker van is dat zijn personeel je op zijn wenken bedient. Het gegeven dat ook de Italianen zelf bij Da Sebastiano eten, geeft ook aan dat het goed gesteld is met de keuken. Ik ben er nu een paar keer geweest en de pasta heeft me goed gesmaakt, en het dessert... hmmm... Meer dan de moeite waard dus! 

Meer info: www.dasebastiano.nl

THAT'S AMORE (Laan van Meerdervoort) 

Eveneens op de Laan van Meerdervoort gevestigd, iets voorbij Da Sebastiano, vind je de trattoria van Saro en Simonetta. Ik kom hier niet heel erg vaak, maar de maaltijden die Saro en zijn vrouw samen bereiden staan inmiddels te boek als overheerlijk. Het is eigenlijk de bedoeling dat je de gerechten die je bestelt thuis op eet... maar uiteraard ben je ook van harte welkom om ter plekke van de kookkunsten van Simonetta te genieten. Toen That's Amore nog maar net op de Laan van Meerdervoort zat, heb ik Saro persoonlijk leren kennen. Een Italiaan die de kwaliteit van zijn eten serieus neemt en met veel liefde bereidt. Wellicht wat prijzig, maar je krijgt zeker waar voor je geld.

Meer info: www.thatsamore.nl

GIULIANO'S (Schoolstraat)

Tsja, als je écht indruk wilt maken tijdens je eerste date, dan moet je hier gewoon zijn. Een klein, sfeervol restaurant waar je zowat in de keuken zit. Er is plek voor zo'n negen a tien tafels en het is dan ook aan te bevelen van te voren te reserveren. Voor het bestellen van een pizza of een spaghetti Bolognese ben je hier aan het verkeerde adres. Giuliano's zet in op ander soort Italiaanse specialiteiten, waarbij je als liefhebber goed wordt verrast. En met wat geluk, wordt de toch al romantische avond nog eens extra aangedikt door een accordeonist die spontaan van zich laat horen... 'Voooolaaaaareeee...' 

Meer info: www.giulianos.nl

PRIMAVERA (Beeklaan) Een vrij eenvoudige pizzeria, waarbij de gerechten worden bereid door Egyptenaren (volgens mij). Desondanks smaakt de pasta en pizza hier overheerlijk! Sinds jaar en dag haal ik hier mijn spaghetti Bolognese. De prijs is scherp en de service altijd vriendelijk. Het is een typisch buurt restaurant, dat al ruim 25 jaar (!!) bestaat. En dat zegt natuurlijk al genoeg. 

Meer info: www.iens.nl/restaurant/3970/denhaag-la-primavera

NONNA ANNA (Piet Heinstraat) Dit is eigenlijk een tip van Napolitaanse vrienden die in Den Haag wonen. Ik ben er zelf (nog) niet geweest, maar deze trattoria (volgens mij) staat wel hoog op mijn verlanglijstje. Mijn vrienden uit Napoli eten hier vaak en zeggen dat de keuken voortreffelijk is. Ik kan er dus zelf weinig over zeggen, maar als de Italianen deze keuken zelf aanbevelen... wie ben ik dan om ze tegen te spreken. 

Meer info: www.nonna-anna.nl

Ok, ik geef het toe... net als een groot deel van de mensheid ben ook ik verliefd op Rome. Ook al ben ik er inmiddels al vaak geweest, toch voel ik keer op keer weer de drang om even een bezoek te brengen aan het Colosseum, het Panthéon of de Trevi fontein. Of de aanslag op Cesar te herbeleven tijdens een wandeling door het Forum Romanum en de markten van Trajanus. En uiteraard staat een bezoek aan Vaticaanstad ook steevast op het menu. Het blijft iedere keer weer bijzonder om deze indrukwekkende elementen uit de wereldgeschiedenis om mij heen te hebben. En los daarvan is Rome an sich natuurlijk een geweldige stad. Het enige dat me steeds weer wat dwars zit, is dat de stad zowat 365 dagen per jaar wordt overladen door toeristen (waar ik er natuurlijk zo nu en dan natuurlijk ook een van ben).  Tijdens mijn laatste bezoek werd ik door een Romein gewezen op een bijzondere wijk... een wijk waar de Romeinen vertoeven als ze vrij zijn, ver weg van de toeristische attracties: de wijk Trastevere. 

Trastevere is een oude wijk, gelegen op de westoever van de Tiber. Dus eigenlijk aan de overkant van waar alle bezienswaardigheden zijn. Het is een wijk met kleine straatjes vol restaurantjes, boetieken, clubs, cafe's en oude bioscopen. Een wijk die vooral 's avonds tot leven komt als de Romeinen opgedoft en wel door de straten paraderen en de muziek van de straatmuzikanten door de steegjes galmt. De sfeer is erg levendig en bijzonder en je waant je soms zelfs in een dorpje buiten Rome. Het is er overigens wel erg druk, maar op een positieve manier. 

Overdag is de sfeer van Trastevere overigens ook heel erg bijzonder, in alle rust een bizar contrast ten aanzien van de drukte in de avonden. Overdag springen vooral de oude gebouwen en de bijzondere architectuur in het oog en is het heerlijk om anoniem door de smalle steegjes te zwerven om zo nu en dan met een knik een Romeinse wijkbewoner te begroeten. 

Steeds als ik aan Trastevere denk, krijg ik weer een glimlach op mijn gezicht en mensen die van plan zijn om een reis naar Rome te maken, druk ik dan ook op het hart deze wijk te bezoeken. Dit is het echte Rome... een klein beetje zoals het vroeger was. 

Meer weten over Trastevere? Check dan onderstaande weblinks!

Rome.nl

Wikipedia/Trastevere

Trastevere/AirBnB  (kun je ook gelijk zoeken naar een leuk appartement in de buurt!)

De Italianen zelf bestempelen deze fijne stad gelegen in het noorden als 'het Parijs van Italië', een gevolg van de aanwezigheid van 'Il Mole Antonelliana': een uniek filmmuseum dat met top en schouders opvallend hoog boven de stad uit steekt. Daarnaast geldt Turijn ook als 'chocoladehoofdstad' en uiteraard als thuisbasis van Fiat en Juventus. En wist u dat zowel het ijs op een stokje als ook de 'aperitivo' in Turijn zijn uitgevonden? Een bijzondere stad, waarbij je je tijdens het wandelen door de straten, met continu het uitzicht op de Alpen, in een ware ansichtkaart waant. 

Ik kwam voor het eerst met Turijn in ‘contact’ als alternatief voor Genua, bij het plannen van een midweek Italië. Nu had ik reeds wat grote steden in Italië bezocht, en was ik dan ook erg benieuwd naar wat deze stad zou gaan brengen. En het resultaat kan ik nu al verklappen: vanaf het eerste moment dat ik een stap op de bodem van Turijn zette, was ik verliefd! Deze stad is zo anders dan de andere grote steden, waarbij met name het ‘gebrek’ aan toeristen, de positieve sfeer en de vriendelijkheid van de mensen opviel. Ook was ik erg onder de indruk van de imposante historische ‘Franse’ architectuur (het stadsplan van de stad bevat ingrediënten uit de tijd van Napoleon), de brede en statige straten, de diversiteit aan bezienswaardigheden, het uitzicht op de Alpen, het lekkere eten… ah… ik kan zo eigenlijk nog wel even door gaan. Turijn is een stad die ik dan ook tegenwoordig vaak bezoek. Erg makkelijk te realiseren, aangezien Transavia rechtstreeks op Turijn vliegt en een retourticket met wat geluk niet meer dan € 100 kost. 

Kortom, ben je eens toe aan een andere grote stad in Italië? Dan zul je van een bezoek aan Turijn zeker geen spijt krijgen. Het is een stad met vele bijzondere gezichten, waar je erg goed kunt genieten van La Bella Vita. 

Meer algemene informatie over Turijn:

- Wikipedia - Wikitravel