Het komt goed, toch?

little miss automatically goes silent when something hurts her feelings

I hope everyone here heals and grows from the things no one ever had the guts to apologise for.

Soms wou ik dat ik mijn tranen in een kommetje kon opvangen. Ooit probeerde het. Met mijn handen bootste ik de vorm van een kom na. Alles wat ik opving, sijpelde een paar seconden later weer tussen de spleten van mijn vingers. Toen ik het later vertelde aan een vriend, zei hij ‘verdriet valt niet te koesteren’. Sindsdien heb ik het opgegeven. Ik laat de tranen weglopen tot de koude druppels uiteindelijk verdwijnen in de putjes van mijn hals. Een uur later voelt het alsof het verdriet er nooit geweest is.

exfoliator but for my brain so I can scrub out the trauma

CEO of ghosting people when my mental health is messed up

The thought of getting hurt again terrifies me

i hope you heal from the things you don’t talk about.