Γυρίζω από οικογενειακό τραπέζι, η επόμενη έξοδος μου ακυρώνεται κι παρά τα 3 τηλεφωνήματα που κάνω δεν καταφέρνω να βρω παρέα για καφέ. Αποφασίζω να πάω τη πρώτη βόλτα με το αμάξι μόνη μου..( ναι ξέρω είμαι από τις προνομιούχες).

Πηγαίνω σε όλα εκείνα τα μέρη που έχω τις πιο έντονες αναμνήσεις. Νιώθω να αναβιώνουν μπροστά μου όλες εκείνες οι στιγμές με όλες αυτές τις διαφορετικές προσωπικότητες και πραγματικά είμαι πλέον ο θεατής κι όχι ο ηθοποιός.

Παρατηρώ το πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα, το πόσο έχω αλλάξει εγώ. Έγινα όλα όσα οι άλλοι με προέτρεπαν να γίνω. Κι κατάλαβα κυρίως γιατί στο «τότε» δεν μπορούσα να είμαι όλα αυτά που είμαι «σήμερα» κι στην τελική γιατί να ήμουν; Έπρεπε να περάσω από όλες τις φάσεις που πέρασα για να μπορώ να χτίσω πάνω σ’ αυτές αυτό που με προσδιορίζει σήμερα.

Κάθε φορά νιώθω πως μπορώ να αντεπεξέλθω, κάθε φορά βλέπω πως τα ξεπερνάω για ακόμα φορά κι τελικά τα διευρύνω.

Σήμερα και όλη την εβδομάδα αυτή δεν θέλησα απλά να τα διευρύνω, ήθελα να δω σε ποιο σημείο θα τα σταματήσω, όχι γιατί δεν αντέχω να τα μεγαλώσω αλλά γιατί δεν θέλω.

Δεν ξέρω κατά πόσο θα συμφιλιωθώ με το παρελθόν μου πλήρως.Ξέρω πως θα με ακόλουθα σε πρόσωπα, μέρη, σκέψεις, βλέμματα και επιλογές που έκανα ή κι που απέφυγα.

Γνωρίζω πως μεγάλωσα, ναι ξέρω ακούγομαι υπερβολική…δεν είμαι δα κι τόσο μεγάλη…έχω ακόμα πόσες ζωές να ζήσω. Αλλά οφείλω όντως να τις ζήσω!

Αγάπησα κι αγαπήθηκα πολύ κι είμαι τόσο τυχερή αλλά δεν γίνεται να ζω μόνο με το παρελθόν ακριβώς εξαιτίας αυτού.

Ξέρεις τι μου αρέσει σε σένα;

Με βλέπεις πραγματικά!

Πλέον κάθισε εσύ συνοδηγός, με ρωτάς αν το απολαμβάνω, γνέφω καταφατικά, μου απαντάς «Σε θαυμάζω μικρή». Η βόλτα μας καταλήγει σε αμαξάδα στο βόρειο-ανατολικό κομμάτι της Αθήνας. Λέμε για τα νέα μας μέχρι κι φιλοσοφικές κουβέντες. Γυρίζοντας παραδέχεσαι πως μακάρι περισσότερες κοπέλες να μου έμοιαζαν. Σου χαμογέλασα, είχα πολύ καλό δάσκαλο παραδέχτηκα από μέσα μου.

Είναι αδιανόητο το πώς ορισμένοι άνθρωποι που επιλέγουμε μας διαμορφώνουν κι ίσως χωρίς αυτούς να μην είχαμε την ίδια πορεία.. με τρομάζει αυτή η ιδέα..

Η προτροπή μου; Να διαλέγετε τους σωστούς για σας!

Άφησες πίσω κάθε ίχνος ενοχής,φόβου…κάθε πτυχή του παρελθόντος σου..ένα παρελθόν που σου πήρε τόσα, αλλά σου έδωσε πίσω άλλα τόσα…κι κυρίως εσένα ξανά!

Κι τώρα έχεις τον δρόμο μπροστά σου, γεμάτο επιλογές, προοπτικές, εμπόδια κι στροφές.

Βάζεις μουσική,πατάς ελαφρά το γκάζι,ώρα 00:45, η Αθηνα γεμίζει ξανά για μια ακόμα σεζόν..

Το (κάθε) παρελθόν μου βρήκε την δική του θέση στο (ξεχωριστό) παρόν μας.

Κάθε άτομο βρήκε την θέση που ανήκει, με τα άτομα που ανήκει και το μέρος που του επιτρέπει να φανεί.

Δεν ξέρω κατά πόσο εγώ το έχω καταφέρει..ανέκαθεν η ζωή μου αποδιοργανώνοταν..

Αυτό που φοβόταν ο Huxley ήταν ότι δεν θα υπήρχε λόγος να απαγορεύσει ένα βιβλίο, καθώς δεν θα υπήρχε κανείς που θα ήθελε να διαβάσει ένα.

Ο Όργουελ φοβόταν εκείνους που θα μας στερούσαν πληροφορίες.

Ο Huxley φοβόταν εκείνους που θα μας έδιναν τόσα πολλά που θα μειωθούμε στην παθητικότητα και τον εγωισμό.

Ο Όργουελ φοβόταν ότι η αλήθεια θα κρυβόταν από εμάς.

Ο Huxley φοβόταν ότι η αλήθεια θα πνιγόταν σε μια θάλασσα ασχετοσύνης.

Ο Όργουελ φοβόταν ότι θα γίνουμε μια αιχμάλωτη κουλτούρα.

Ο Huxley φοβόταν ότι θα γίναμε μια ασήμαντη κουλτούρα...

Εν συντομία, ο Όργουελ φοβόταν ότι αυτό που μισούσαμε θα μας κατέστρεφε.

Ο Huxley φοβόταν ότι αυτό που αγαπάμε θα μας κατέστρεφε..»

Ισως τότε να ένιωθα αδικημένη, να ειχα το παραπονο "γιατι δεν πετυχε;","τι εκανα τοσο λαθος;".

2χρονια μετα, καταλαβαινω γιατι ηταν "γραφτό" να μην δουλέψει με κανέναν, κι ολα είχαν ημερομηνία λήξης.

Απλα γνωριζω πως όσο κι αν προασπιζομαι την γυναικεια ανεξαρτησια, ξέρω πως ειμαι κυρίως σύντροφος όταν αποφασίζω να αφιερωθω σε κάποιον. Κι όσο κι αν με λυπεί που το παραδέχομαι, δεν θα ημουν στην θεση που βρισκομαι σημερα, αν δεν έβαζες τέλος.

Κι τελικά εφτασα στο σημειο να σιχαίνομαι αυτο που πηγα να γινω μαζι σου. Αστείο ε;

“Change is the only constant in life.”

Ναι, δεν έπεσα τελείως από τα σύννεφα.Ειχα πλήρη επίγνωση πως όταν η ζωή δεν μου επιφαλλασε κάποια έκπληξη,συνήθιζα να την περιπλέκω επίτηδες. Αυτο που δεν ειχα καταλάβει είναι πως γινόμουν τοξικη στους γύρω μου..

Η λυση; Να διοχετεύσω την ενέργεια αυτή,σε μένα...