아이셀

terapi yetmez yeniden doğmam lazım.

sırtıma sapladığın bıçakları görmezden gelip yaralarına çiçek diktim. ama bir gün karşına geçip gözlerine öyle bir bakacağım ki benim sırtımdan daha çok kanayacak senin için. çünkü nefretim yaşatsa merhametim öldürür seni.

sakinleşemiyorum, hislerimi kontrol edemiyorum, hassaslaştıkça hassaslaşıyorum, dipten en dibe iniyorum.. kendimden yoruldum. engel olamıyorum hiçbir şeye, dur diyemiyorum. akıntıya kapılmışım ve sonumu yazıyor gibiyim. biteceğine inanıp avunmak bir boka yaramıyor artık.

Bütün düşüncelerim önemsiz bir karmaşadan ibaret.

Omuzlarımda taşımak zorunda olduğum bir acıya sahibim.

"Öyleyse kim kurtaracak beni var olmaktan? hayatımı toprağa veriyorum."