Jennifer

Anim na buwan na pala, Mahal. Anim na buwan na pala ang nakalipas noong ako’y iyong iwan. Anim na buwan na nung nagdesisyong kang ang mga pangarap natin ay bitawan.

Kumusta ka na ba? Masaya ka ba? Masaya ka ba sa piling nya? Alam mo bang nakita kita. Nakita ko na naman ang mapupungay mong mga mata. Nanginig aking katawan at di ko mawari kung ako ba’y masisiyahan o masasaktan dahil muli kang nasilayan.

Yes. He is my true love. A great one. 4years na pinagsamahan, ups and downs. At March 31, 2018, we ended up as friends. Oo masakit. Masakit pa sa sugat na pinigaan ng kalamansi. Masakit pa sa butong dinudurog durog. Kaso wala naman akong magawa. May reason naman e, inexplain nya. Pinaintindi nya. Naintindihan ko naman, kaso masakit. 4years yun e. Mahal ko yun e. Sobra sobra. Sabi ko, hihintayin ko sya. Kahit na snasabi nyang may mas better pa para sa akin. Maghihintay ako kahit gano katagal. I promised myself before na itong taong to, ito yung matagal kong hiningi kay God, na ito yung gusto kong makasama through ups and downs, no matter how hard the situations are. Na ito yung gusto kong makasama hanggang sa pagtanda. Kaso dumating sa point na kelangan nyang mamili ng focus. Ayaw daw nyang maging unfair sa akin, na for sure mawawalan sya ng oras kasi magiging busy na sya. Sabi ko kakayanin ko naman. Kaso ayaw nya talaga. (Alam nyang masasaktan ako. Attention seeker kasi ako. Lols.) I keep blaming myself kaya umabot kami sa ganito. Kung di ba ako nagnagged nun, maghihiwalay ba kami? Kung naayos ko lahat dati pa, aabot ba sa ganito? Nagsorry ako ng ilang beses hanggang humagulgol na ako. Masakit talaga e. (Actually hanggang ngayon humahagulgol pa ako. ) Pero sabi nya, wag ko daw sisihin sarili ko kasi wala naman daw akong kasalanan. Wag rin daw akong magagalit sa mama ko. (Kung kilala niyo ako, malamang sa alamang alam niyo dahilan). At wag rin daw akong magagalit sa kanya. 😢 Kahit naman gustuhin kong magalit, di ko rin kayang magalit sa kanya. Kaya eto, isusulat ko na yung huling blog ko. (sa ngayon.)

Sa'yo. Salamat sa 4 na taon at 2 buwan. (Di ko na isasama yung isa, cool off na tayo nun e. ✌) Mahal kita. Mahal na mahal. Up to now. Di ko binalik sayo yung singsing kasi di naman tayo bitter. (Walang rason para maging bitter tayo. Di naman tayo toxic.) Friends naman tayo e. 😂 Mamimiss kita. Alagaan mo sarili mo. Wala man ako aa tabi mo bilang girlfriend mo, andito pa rin ako bilang kaibigan mo. Andito pa rin ako, magiging proud sa'yo as always. Maghihintay pa rin ako sa panahong pwede na ulit maging tayo. Hanggang sa muli.

~~