iam_aha

Ik heb een slecht humeur, beste man En daar krijg jij je euro's van Zodat je weer vergeten kan Dat dit je trager slopen gaat Dan de kogel hier toch voor gemaakt Zou, als-ie je raakt Maar ik heb geen beste bui vandaag Dus ik doneer je graag Een stuk in de kraag

Sinds 2010 Draag ik mijn hart van buiten Moet ik mij uiten Niet in staat af te sluiten Sinds 2010 Bonkt het ongerust Tot jij het sust Je weer bent gekust Sinds 2010 Draag ik mijn hart van buiten En al ik kan doen is.. Je in mijn armen sluiten

"Zijn ontwikkeling valt wat tegen" Dus vraagt mijn zoon gericht Waarvan u hem beticht En hoe u dat denkt te wegen Want beste man, u middelt en bekijkt Maar mijn zoon, 4 en onderwerp Toont u klaar en scherp: Hij groeit nog, u heeft uw max bereikt

Terwijl ik afdaal in de krochten Van wie ik had kunnen zijn Valt er bijzonder weinig te lachen Zelfs niet voor de gein Er spelen hier grote krachten Die verwensen en verwachten En ik, ooit voor alles open, weet: Ik ben hier niet bij machte

De band lijkt gebroken Was de link dan al wij deelden? Ik ga je liever achterna Dan dat ik hier sociaal in mede ga Al gaf je me nooit gelike Voor mij geen emoticon-versatie Waarom iets van je delen dan Als ik je niet volgen kan? Delen doe ik met En met jou nog zoveel liever Misschien vind je me een zeur Maar ik post liever bij je deur

Nee, spuit elf, over carrierepad Sociaal vangnet en meer van dat Dat wij met droge ogen Zoveel meer zouden moeten mogen En dus het gaat weer over rechten Waar we zo voor moesten vechten Wel, ik vocht nog nooit, dan weet je dat Ik heb altijd alles gewoon gehad Mij is beloofd en toegezegd Dat is geen recht, wel voorrecht En als het daarom gaat, spuit elf Bevechten we vooral onszelf Waar komt toch die droom vandaan Dat het ons allemaal goed moet gaan Het is oneerlijk: verliezen voor je leert vechten Maar kom op nou, rèchten!?

Jullie gooiden water Naar elkaar en dwars door mijn humeur Dwars door mijn zorg voor later Dwars door mijn gezeur Mag ik opnieuw beginnen? Ik raak alleen eigen ruiten Het is zwart en donker binnen En de échte schoonheid zit vanbuiten

Wat is het dan Beide helften zijn Nu al zo lang gescheiden Wie weet is er plek genoeg voor beiden Het anonieme kan er af Met de steun voor, En op het gedeelde Lijkt verstoppen laf De naam is weg Maar weet Ik laat mij steeds hier kennen De rest, rest het te wennen Wellicht leer ik mettertijd Of het naampje Bij het geestje Mij bevrijdt of spijt