Ütopik

Çünkü ne zaman niyetlensem, tenimde ki gül yaprakları geliyor aklıma.

Çünkü ne zaman niyetlensem; hüznüm, karanlığım düşüyor hatrıma.

Bir tel koptu bak şuramda; Sana ait ne varsa attım, içimden koparırcasına

Geçecek biliyorum geçecek elbet bir gün, dinecek içimde ki fırtına. Ama dilerim ki sen, yan... yan da sönme asla!

Sakinleştiri almaya başladım. 21 gün 21 hap. Senden ayrı kaldığım 2376 saat hatrına...

Söyleyeceklerim bu kadar.

10.10.19

Bizimkilerin hiç bi zaman birbirlerine sevgi sözcükleri söylediğini duymadım ben. Ama babam şoför ve ne zaman şehir dışına çıksa, annem; onun pijamalarını giyer gece öyle uyur. Yirmi dört yılı böyle devirdiler, bilmem anlatabiliyor muyum...

- Kafanı karıştırdım, özür dilerim, sen konuyu biliyorsun...

- (?) Hayır, bilmiyorum, ya da bilmek istemiyorum

- Affet, özür dilerim

-.....

•Hayal Kırıklığı Durağı 🥀

Demin dişlerimi fırçalarken, aynada ki yansımamda senide yanımda gördüm...

Durumun ciddiyeti başka türlü nasıl anlatırım bilmiyorum

Aşk ya da sevgi değil bu,

Ne olduğunu bende bilmiyorum.

Kızıyorum, küsüyorum, susuyorum;

ama hep tek başıma...

bi tanımsız hal bu anlatamam, sorma.

Sorma aklım belada.

Yaralarım daha henüz iyileşmeye başlamışken,

Alışmışken her şeyin üstesinden yek pare gelmeyi,

Bi kaç kendini bilmez kelimeyle

Nasılda toz dumana karıştı etrafıma ördüğüm duvarlar.

Sorma.

Sahi bu kadar mı dayanıksızdı,

acılarımın kalıplarında dondurduğum

Kerpiçler.

Hani yıkamazdı beni,

Ne bi yumruk, ne bi çekiç darbesi.

Oysa bi sözcük herşeyimi yerle yeksan etti.

Üzülmedim ki hiç,

Kırılmaya da alıştım zaten boşver.

Belki zaman iyi gelir, bu da geçer.

Ama yine de ne biliyor musun?

Öyle bi haldeyim ki,

Yakamazsın canımı, istersen sok elini göğüs kafesime,

Tut çek yüreğimi,

kopart tutunduğu yerden.

Kızıl kan olsun üstün başın.

Gıkım çıkmaz. Öyle bi hissizlik.

Susa susa tükettim ben cümleleri,

Nerden bileceksin ki?

Neyse dedim sustum.

Boşver dedim sustum.

Hazmedemedim sustum.

Elimden dilimden birşey gelmedi sustum.

Birşeye alışma fikri beni hep huzursuz eder. Ama ben susmaya alıştım. Sustum.

İster gurur de. İster kendini beğenmişlik.

Ben kopamıyorum benliğimden.

Bi kitap da kız oğlana

“Nasıl tutsam da ruhum seninkine değmese” diyordu.

Şimdi ben sana söylüyorum,

Nasıl tutsam da ruhum seninkine değmese?

Değiyor, engel olamıyorum.

Olmam lazım korkuyorum.

Olmam lazım yapamam.

Ben sevmeyi, sevilmeyi beceremiyorum.

Yanlızlık bağrında taşır beni, çıkmak istemiyorum.

Güvendeyim burda biliyorum.

Yapamam üzgünüm.