ben bugün ağlamamak için dişlerimi sıkarak saatlerce oturdum. bugün bir kapı daha kapandı yüzüme. ama söz halledeceğim. bir gün bu olanların suçlusu kim varsa yüzüne tüküreceğim.

senin canını sıkan her şeyin beni canımdan etmişliği vardı. ağlasan göz yaşının döküldüğü her yeri ateşe verirdim. şimdi ölsen mezarına bir damla su dökmem.

buradayım derken gidiyordun, yanındayım derken de çok uzaktın. gözler yalan söylemez lâl. gözler, yalan söylemez.

züleyha, sil hadi gözünün yaşını. yusuf sana gelmez, sen de ona gidemezsin. ve ne yazık ki henüz sizi karşılaştırabilecek bir köşebaşı dünyada yok.

Seni annen kurtarır, sahte arkadaşların kurtarır, herhangi bir kadın kurtarır, bir şarkı kurtarır, tek gecelik gözyaşların kurtarır, seni daha neler neler kurtarır. Ve işin kötüsü beni artık sen bile kurtaramazsın.

anne, çiçekleri sevip okşamıyorum artık. sana benzememek uğruna verilen tüm savaşlar boşuna.

duygusuzmuşsun gibi davranıyorsun yapma. içinde önüne geçilemeyen orman yangınına benzeyen bir yangın var. yangınını sürükleyen bir rüzgar var. yangınını körükleyen birisi var.

yenilmek ister gibi bir halin var senin. son sigaranı kendi cenazenden üç beş dakika önce içmiş bir halin var. büyük yaraları yeni kapatmış, beyaz sayfaları henüz kirletmiş, inanmayı daha demin bırakmış bir halin var. oyunun en güzel yerinde eve çağırılmış bir halin.

*üstelik seni de yakmışlardı aynı ateşle, bilmeliydin acısını.

keskin camlardan döşenmiş yollarda yalın ayak bile koşabilirdim sarılabilmek için sana. ama sen bacaklarımı kırdın.

son sürat sana doğru koşarken beni vurdular. sen vurdun demiyorum ama beni vurdular.*

"bu sakinliğimi bu sessizliğimi tanıyorsun değil mi. kemiklerim kırılmış gibi hissediyorum. ama hiç söylemeyeceğim, biliyorsun değil mi."

sana bi’ ölümün dudaklarından sıyrılıp bunca şeyi anlatmaya doğmuşken beni cümlesiz bıraktılar.

beni hep birlikte gömdük. beni annem gömdü. beni babam gömdü. beni sevgilim gömdü. beni hep birlikte öldürdük. kusursuz bir cinayet işledik. ve daha fazla öldürmek için hayatta tutmak istedik. hayatımın öyküsü bundan başka bir şey değildi.

o gece, sabah olursa bundan sonra her şey olur, dedim. o gece sabah oldu, ben bir daha eskisi gibi olamadım.

sen bu dik duruşuma bakma füsun, kimsenin görmediği yerlerde omuzlarım taşıyamaz beni.