sanmak

sevgisini hissettigim birinin acimasizligini gormek beni cok yaraliyo. seni boyle tanimadim boyle degildin boyle olmamani dilerdim..

Nilgün Marmaranın "her şeyi yazmıyorum, korkuyorum. yazarsam çok dağılacağım gibi." dediği yerdeyim

Aynı evde yaşamak herkesi aile yapmaz.

Acemi bahçıvan gülün celladı olurmuş, bildim.

belkide herkesten çok kendimi özledim. eski beni. eski neşemi.

beni tövbe ettiğim bir yola çıkmaya ikna edip yarı yolda bıraktı. hem de tam korktuğum şekilde.

adını koyamadığım bir sancı var içimde. yarım kalmışım gibi, eksik kalmışım, bir kalbe sığamamışım. kış ortasında sokakta, soğukta bir başıma kalmışım gibi.

çok şey var anlatacak. bir sen anlarsın ama bir sana anlatamam.

bana öyle bir sarıl ki, kendimi unutayım.

bana öyle bir sarıl ki, nefes alayım.

göğsünü yarıp gösteremiyorsun, insanlar da anlamıyor.

çok istediğin bir şeyden vazgeçmen gerektiğini fark ettiğin bir akşamüstü burukluğu var havada.

nerede durmam gerektiğini çok iyi bildiğim için gelemedim sana. ama gelmeyi ne kadar çok istedim, tahmin bile edemezsin.

seni böyle sevdiğimi bilseler, asarlar beni.

sabah beş buçukta ipe çekerler.

bana niye kırgınsın, devirip durduğun düştü diye mi? azarladığın sustu, görmediğin yok oldu diye mi? bana niye kırgınsın, kırdığın parçalandı diye mi?

Beni anlamak istemediğin zamanı, beni anlamak için harcasaydın, Beni harcayamazdın öyle değil mi.