Kırk Yılda Bir Gibisin

ne yapsam ne söylesem o geç kalmışlık hissi

“Yine de kapıları çarpıp çıkma sen. Bilirsin, herkes bir gün eve dönmek zorunda kalır.”

içini saklamaktan, içini eskitmişti.

Hayatım boyunca tüm yüreğimle sevdiğim çok az şey oldu. Onlar da ya değiştiler, ya kayboldular ya beni başka bir insan haline getirdiler.

sana yorulacağıma kendime yorulurum. bu hiç değilse kendim için bir şey yapacağım anlamına gelir.

Bugüne kadar inandığım her şeyin peşinden gittim. Düştüysem savaşarak düştüm. Güçlendiysem de yenilerek güçlendim ama ayağa kalkması nasıl güzel bir bilseniz.

O kadar bencilsiniz ki, sulamadığınız çiçeğin kuruyuşunu nankörlük sayıyorsunuz.

Moraller iyi keyifler yerinde ama hoş olmayan şeyler hoş olmayan sıklıkta yaşanmaya devam ediyor.

insanlara laf anlatmak çok zor ya ben daha kendime laf anlatamıyorum

Savaşmadan teslim olabilirim yeter ki değeceğini bileyim.