Alışmışız yalnız olmaya, mutsuz uyanmaya.

"Erkek kullandığı kadını kendinden uzaklaştırır, sevdiği kadını uzaklaştırmaz." Bugün bu cümlenin altında ezildim..

O kadar boş ki artık her şey..

Gece uyurken camımı kapatmıyorum artık perdemi de çekmiyorum hatta bazen balkonun kapısını bile açık bırakıyorum. Bunalıyorum.

Bir takıntılı manyağım eksikti gerçekten..

Yapboz gibi senelerdir birleştirmeye çalışıyorum ama bitmiyor.

Bir erkeğin ilk aşkı değilseniz sizin için çaba göstermesini beklemeyin.

Hiçbir şey eskisi gibi değil. Bende öyle.

Ciddi ciddi sözlenecek minik.. o kadar garip ki.. ne ara büyüdü.. o hâlâ çok küçük değil mi ya..

Kuzenim ile alışveriş yapıyoruz spor için şort alayım dedim ona gösteriyorum evde giyeceksin zaten al diyor hayır salonda giyicem diyorum dışarıda mı giymek istiyorsun bizim evde giyebilirsin diyor 🤦🏻

"Koptu aramızdaki can bağı."

Sürekli giderim diye tehdit etmek yerine siktirin gidin artık hiçbiriniz ile uğraşamam yeter yani artık gerçekten yeter.