Galway Sadness

Sándor Márai

Przepraszam za wszystko, czego nie dałem...

Zig Ziglar

I wonder how you are I wonder how you've been, And if you're doin fine, all the time

Do your demons Do they ever let you go? When you've tried, do they hide deep inside? Is it someone that you know?

Nauczyłaś mnie chyba już, wszystkich najlepszych rzeczy Postarałaś się abym mógł, w każde słowo uwierzyć Spakowałem więc pełen wór, wszystkie te tajemnice których nigdy nie miałem dość, których nigdy nie zliczę

Gdzie oni są? Ci wszyscy moi przyjaciele -ele-ele-ele-ele-ele Zabrakło ich Choć zawsze było ich niewielu -elu-elu-elu-elu-elu  :/

Czekam na jeden gest Wiara jest moją siłą Jestem pewien, że wciąż Potrzebujesz mnie Dzień przemija za dniem Znów nam siebie ubyło Życie...zbyt krótko trwa, Więc zdecyduj się.....

Nie pytaj mnie o jutro - to za tysiąc lat Płyniemy białą łódką w niezbadany czas Poskładam nasze szepty w jeden ciepły krzyk By już nie uciekły nam, by wysuszyły łzy

The wreckage of my past keeps haunting me It just won't leave me alone I still find it all a mystery Could it be a dream? The road to nowhere Leads to me

People change, everything changes We go from best friends then become strangers, We go from seeing eachother everyday then Farewell, to never seeing your face again.

nigdy nie zapomnieć..