Şevval

Bir papağandım ben

Evet, papağan!

Yargılamadan, sorgulamadan hatta kabul bile etmeden

Tekrar ettim sadece

Taklit ettim

Ruhumda kabuğu kopan yaralarımın kendini tekrarlaması gibi

Bir papağandım ben

Önceki hayatım rengarenk tüylü, altın gagalı bir beni aynada görmekle geçti.

Bilmeden, düşünmeden, yaşamadan -tekrar ettim-

Kafamı koparacaklardı

Kaçtım!

Ruhumu bir ayinde hediye ettiler

İlk defa göğe doğru uçtum

Kanatlarımı açıp dünyayı altıma aldım

Sonra?

Sonra ise yutkunup boğazımda büyüyen ve büyüdükçe batan -tüm vücuduma- yumruyla baş etmeye çalıştım

Bir papağandım ben

Ağlayabilen, ağlamayı bilen

Yokluğu, varlığı, acıyı bilen ve dahi hisseden

Bir papağandım ben

Her zaman itiraftan kaçınan