Przepraszam. Chyba się w tobie zakochałam.

Jesteś dla mnie bardzo ważna. Nie wyobrażam sobie jak może wyglądać moje życie bez Ciebie.

Jeśli nie potrafię powiedzieć co do Ciebie czuję, to znaczy, że czuję więcej niż Ci się wydaje.

"Tęsknie do Ciebie przez stół, przy którym siedzimy, tęsknię z fotela na fotel obok, w teatrze czy kinie, tęsknię (…), na szerokość kołdry, która okrywa nas oboje, też potrafię tęsknić do Ciebie – przez drzwi łazienki, w której się kąpiesz, i przez schody, po których idziesz do mnie, i przez naskórek mój, szczelnie przywarty do Twojego… Ale jak nazwać to, co odczuwam w Warszawie, kiedy Ty jesteś w Londynie? Też – tęsknotą?" - Agnieszka Osiecka

Przez zupełny przypadek trafiłam na twoje zdjęcie. Kiedy cię zobaczyłam poczułam ogromne ciepło w środku i tak bardzo zapragnęłam cię przytulić, pogładzić twoje włosy, poczuć twój zapach i bliskość. Teraz piję wino, w tle lecą najsmutniejsze piosenki jakie znam i mam świadomość tego, że nigdy nie będziemy na wyłączność. Tylko dla siebie. Nigdy nawet się nie dotkniemy. To przecież nieetyczne. Moje myśli egoistyczne. Chcę cię tylko dla siebie. Mijamy się z trudnością, uśmiechnęłaś się na mój widok. A ja, czując ogromny żal, zazdrość i złość, że nie poznałyśmy się w innych okolicznościach, nie ptorafiłam go odwzajemnić. I nawet gdybyś coś do mnie czuła, małą iskierkę zainteresowania, pożądania czy zakochania. To nie możesz nic zrobić, zupełnie nic. Czarna rozpacz mnie pochłania.

„Nie musisz się zastanawiać, czy myślę o Tobie, bo myślę (...)” - Wisława Szymborska

Może czas udać się do psychiatry?

Jak długo można płakać? Ile jeszcze?

Chciałabym Ciebie dotknąć, chociaż tylko musnąć Twoją skórę, to byłoby dla mnie bardzo dużo.

Czy coś między nami się zmieniło?

Nadal, nadal nie wiem jak żyć.

Przepraszam... za to, że przez rok nie powiedziałam Ci wszystkiego. Może to by coś zmieniło.