Bölündüm. İçimde öyle çok parçaya ayrıldım ki bazılarını ben bile tanımıyorum artık. Her gün kalbime saplanmış bir başka kırık bir başka kırıntı ile açıyorum gözlerimi ve yeni bir insan oluveriyorum. Ne olursa olsun bu döngü bir dirhem dahi şaşmıyor yerinden. Kırıldıkça azalır insan ama ben kırıldıkça çoğalıyorum ve çoğaldıkça anlıyorum. En derin acı çekme biçiminin tam da bu olduğunu...



















