Ela

İsmet Özel

“Su eklendiğinde rakı içindeki tüm derdi tasayı dışına vurur. Beyazlığı suya döktüğü dertlerinden gelir aslında o yüzden tadı acılaşır ve geriye sadece…” deyip bir parça buz alarak bardağına ekledi. “Geriye sadece buz atmak kalır, çünkü rakının dertlerinin acısını yalnızca buz alır…

Ukûlun son tecelligâhı, istiğrak ü hayrettir

Ben Nûh değilim, bu tûfan beni boğar..

“Yâ Rabbi, benim maksûdum sensin, murâdım senin rızânı kazanmaktır.”

"yıkılma sakın; cevher hârda, insan darda işlenir."

Hiçbir insanı, hiçbir nimeti, hiçbir fırsatı “nasıl olsa hep burada” diye düşünerek ihmal etme. Bugün var olan, yarın olmayabilir. Değer bilmek, kaybetmeden önce yapılan bir şeydir. Vefasızlık, kayıtsızlık ve ihmal, elimizdekilerin sessizce bizden uzaklaşmasına neden olur. Çünkü hayat, kıymet bilmeyene sahip olduklarını hatırlatmanın en acı yollarını çok iyi bilir.

william shakespeare, 66. sone çeviri: can yücel

Rabbim sen onların yâr ve yardımcısı ol 🤲🇵🇸

Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam! Uyandırmayın beni uyanamam. Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına, Allah aşkına, gök, deniz aşkına Yağsın kar üstümüze buram buram

beni yakışına o esrarlı yangına bu can nasıl dayandı sahile vurdu kalbim; su yandı; kum da yandı bir mum gibi eriyip aktı uykusuzluğum ölüme başkaldıran dertli uykum da yandı yurdundan mahrum edilip dolaştırdın cem gibi ruhumla söndü alev, sonra ruhum da yandı kül oldu bir yiğidin figânıyla her umut bülbülün küllerine konan puhum da yandı böylesi bir yangını görmedi nemrut bile kaktüsün gölgesinde nazlı âhum da yandı âh'ımdır zannederdim en belâlı kıvılcım kirpiğine dokunan kanlı âhım da yandı bir damla su ver bana ey çöl, bâri sen küsme kalmadı hiçbir şeyim, bak, günâhım da yandı yenilgiler bir tûfan gibi çöktü üstüme ülkem yıkıldı; heyhât, ordugâhım da yandı köleleri her akşam duman kıldı gözlerin başıma tâç ettiğim pâdişâhım da yandı ilk defa böylesine tutuştu gökkuşağı renklerim siyah oldu ve siyahım da yandı o'ndan başka ne varsa yandı; yandık sen ve ben o'nu göreyim diye, kıblegâhım da yandı

Kirli bir mekândayım, iğrenç bir zamandayım.

|Hadîd, 57/1