Ebra Aynası

nasıl hissedeceğini şaşırmış bir vaziyetteyim duygular, düşünceler arap saçına dönmüş kimseler üzülmesin diye düşünen o adam ruhunun orta yerinde ölü bulunmuş

bugün genel cerrahi hastasına çekim yapmak için randevu saati vermiştim. meğer ölüm saatini vermişim...

ben aslında öyle bir şarkı yazmak isterdim ki içinde sen, ben ve sevmek yalnızca...

Sevinç, acının azıcık soğuk almasından başka nedir ki?

Seni gördüm düşmekteydin, itin götün peşindeydin...

Sekiz yaşındayken ‘Kar’ isminde bir şiir yazmış Sylvia Plath ve sonra içinden şunları geçirmiş: “Hâlâ küçük bir çocukken, şu andaki hislerimi kağıda dökebilme kabiliyetine sahip olsam keşke; çünkü büyüdüğümde nasıl yazılacağını bileceğim ama küçük bir çocuk olmanın nasıl bir şey olduğunu unutacağım”.

bendeki tüm güzelliği alıp gittikten sonra, şimdi bir başkası onun için güzel adam.

“Ekranlardan kendi suretine o kadar çok bakıyor ki artık insanlar” dedi beyaz saçlı adam, “muhtemel ki aynalardan kendi aslına bakan kalmayacak pek yakında!”