ＥＭＳＡＬ

Yorgun bir kadınım ben..

Canım bir daha gökyüzü çekmesin diye,

O da bir şey mi ?

Benim Kalbim..

Bazen Kırık,

Bazen Yıkık,

Hep Hüzün...

Senin Kalbin

İçi yanarda insanın...

Sen öp..

Geçmezse,

"Çok güçlüsün"

Herseyi içine atıyorsun dedi..

Elimi sol yanıma götürerek ,

Üzme kendini be kadın.

Ne fırtınalara karşı geldin kimbilir,

Kaç savaştan sağ çıktın.

Bu yılgınlıkta neyin nesi,

Öyle bir sessizlik ki benimkisi..

Dışım Sükût,

Aksine hata yaptım,

Kadın ;

Bir unutmanın içine kaç acı,kaç kırgınlık,kaç dost,kaç düşman saklar.

Ve hepsinin adını