Po wzmiance przyjaciółki, aby jakoś upublicznić niektóre teksty, pomyślałam o blogu. Od razu wpadły mi do głowy pomysły: na jakiej platformie, jak ma wyglądać, co napisać, kiedy publikować, w jaki sposób pracować nad zasięgami etc.
Ale najpierw musiałam uśpić dziecko. Często tak mam i nie od porodu, ale już wcześniej bywało, mam głowę pełną pomysłów, ale pod ręką ani tel, ani szkicownika, ani notatnika, a przede wszystkim nie mam czasu od razu zrealizować pomysły, bo praca, bo dziecko, bo zlecenie, bo jestem poza domem, bo ręce zajęte. No, ale dziecko śpi, mogę działać!
Kiedyś w gimnazjum prowadziłam taki rysunkowy dziennik. Półtora roku temu wróciłam do tej formy. Przede wszystkim po to, aby móc gdzieś na luzie sobie porysować, bez spiny, że kolano źle się zgina, proporcje są zaburzone, albo że nieładnie to wygląda. Czyli aby się rozluźnić. Także wszelkie rysunki, jakie tu znajdziesz będą prawdopodobnie takie "robione na kolanie". Mam dużo obowiązków, więc wpisy będą pojawiać się nieregularnie. To będzie chyba dla mnie najlepsza opcja (o nieee sąsiad wierci). Zmuszenie siebie do regularnego postowania sprawiłoby, że na siłę próbowałabym coś stworzyć, bo czas mija a tu nic się nie dzieje, przez co jakość tego tworu byłaby słaba.
Ok, zasady ustalone, w sumie bardziej dla mnie niż dla Ciebie. Mam nadzieję, że każdy zmęczony rodzic, ale nie tylko, choć raz śmiechnie oglądając moje rysunki lub czytając teksty. Będzie mi miło, jeśli coś napiszesz. Postaram się odp na komentarze, ale możliwe, że będę to robiła z opóźnieniem.
blakekathryn
romaincrisis