#artystka

Zofia Rudzka przed 1911 r.

Czytam po raz drugi "Prywatyzując Polskę" Elizabeth Dunn, co osobiście uważam za obowiązek każdego rocznika '89 (dziecka transformacij). Nie znałam świata przed, wzrastałam wraz z implementowanym kapitalizmem, karmiona Cartoon Network, McDonaldem i paczkami z Ameryki. Rodzą się pytania w głowie na ile byłam świadoma, na ile wyprano mi mózg bredniami o rywalizacji, ekonomii zysku i zajęciu prestiżowego miejsca w społeczeństwie. Mimo że wiele lat cierpiałam na kompleks prowincjonalności, to teraz widzę, że to moja ogromna sila.

Na prowincji został jeszcze stary duch, niekoniecznie lepszy model zarządzania, ale wciąż starszy. Większy nacisk na zaspokajanie podstawowych potrzeb mieszkańców (budowa taniego marketu, wyrównane chodniczki, dostęp do lekarza itd., władzę zdobywa się tam zaspokając potrzebny tego typu), relacje społeczne, które kontrolują się oddolnie (praktyka plotki jako kontroli, niemożliwa do stosowania w zatomizowanym miejskim środowisku), słabszy rozdźwięk między pracą fizyczną a umysłową, co przekłada się na mniejszy elitaryzm (czy raczej jego wyrazistość), relacje sąsiedzkie się zachowały, w małym Bornem wpada się do siebie bez zapowiedzi.

Tam nie działa życie tak, że "suma jednostkowych egoizmów" ma kształtować dobro wspólne.

Owszem występuje alkoholizm, bezrobocie, brak dostępu do kultury, ale nie jest tam gorzej niż w mieście. A pod wieloma względami autentyczniej. Nie mówiac już o oszałamiającym kontakcie z naturą.

Halina Dąbrowska, ok. 1975, fot. Janusz Sobolewski, z archiwum Jarosława Wróblewskiego, s. 25; źródło: https://bit.ly/3Z6zrwh dostęp: 24.05.2023.

Halina Dąbrowska „Las”, 1975, farba olejna, płyta pilśniowa

Halina Dąbrowska „Zagubieni II”, 1989, farba olejna, płótno

Halina Dąbrowska, bez tytułu (portret staruszki na ul. Kanoniczej w Krakowie), 1985, farba olejna, płótno

Halina Dąbrowska „Stawek na przedwiośniu”, 1986, farba olejna, płótno

Halina Dąbrowska – psychiatra, z pasją do malowania

🔸 Malarstwem zajęła się w wieku 38 lat

🔸 Była psychiatrą, a uprawiany przez nią zawód lekarza miał niebagatelny wpływ na malarstwo

🔸 Nie zdobyła żadnego wykształcenia w zakresie sztuk plastycznych, świadoma swoich braków warsztatowych metodycznie pracowała nad techniką, robiła szkice, które wieczorami uzupełniała

🔸 Mówiła, że „malowanie to najcenniejszy dar jaki otrzymała od losu” – dla osoby, która w pracy zawodowej niemal codziennie spotykała się z cierpieniem ludzkim

🔸 Sztuka była buforem bezpieczeństwa psychicznego, dzięki niej przepracowywała codzienne trudy i odzyskiwała spokój

🔸 W swojej twórczości podejmowała temat starości, która była dla niej symbolem nie tylko przemijania, ale przede wszystkim dramatu życia naznaczonego cierpieniem, trudem i świadomością nieuchronnego końca | źródło muzuem śląskie

Harvest Day

21 x 29,7 cm

Watercolor on paper

2023

From sketchbook

Old boat and sea Oil on canvas 30x30 cm