Derya

küçükken bana bu kadar yıpranacağımı söyleselerdi büyümek için heveslenmezdim

seninle hem yan yana hem de yana yana.

Oturduğun yerde nefes darlığı yaşamaya başlayınca anlarsın, hiçbir yere sığmayan şeyleri içine nasıl tıka basa sığdırdığını.

Kalbimde oluşan ritmi duyuyorum. Korkuyorum ya birşey olursa... Çünkü her şey saniyelere bağlı... Bekliyorum, o saniyenin mucize olmasını. Aşk sadece sevgili değil aile bence. Aşk şarabının kadehi kaderidir. Aşk şarabının kadehi kırık olur... Her parçası ailemden biri olur... Hepsi birleşir bir bütün kadeh; kader olur...

Ne hasta bekler sabahı, ne taze ölüyü mezar, ne de şeytan bir günahı, seni beklediğim kadar.

Geçti istemem gelmeni, yokluğunda buldum seni; bırak vehmimde gölgeni gelme, artık neye yarar?

“insanlar aslında birbirini tanımadıkları için severler” dedi, şaşırtıcı değil mi? tanıdıktan sonra nefret ederler birbirlerinden.

kalbini soğut kızım, insanlar sana yara.

şakaya vuruyorum diye anlaşılmıyor ama toparlanamıyorum her şey boş ve anlamsız geliyor. kendime her yerde fazlalık olarak görüyorum,kimsenin beni sevebileceğine inanmıyorum. dostlarım olsa bile hep yalnız hissediyorum sonsuz bir boşlukta gibiyim. gelecek göremiyorum ve çok yoruldum.

kafam birazcık dumanlı.

Küçükken bana heyecan veren bana huzur veren her şeyi kaybettim. Geriye kalan tek şey yitip giden birer anı.