muazzam bir ihtimalsin

artık içimden bir şeyler yazmak gelmiyor. sanırım, artık iyileştim. içimdeki nefreti kustum. içimdeki yangını söndürdüm. duruldum. belki de vazgeçtim bir şeylerden. bilmiyorum.

o kadar çok şey birikti ki. hangi birini, nasıl.

“o kadar kırgınım ki her şeye. sanki altı yaşındayım. terasın demirlerinden ayaklarımı sarkıtmışım. suratımda bi tokat izi. o kadar küsüm ki. kendimle bile konuşmuyorum.”

Gözlerinde hâlâ bir ev hissi var, fakat kapıdan içeri girmeyi unutur oldum.

omuzumda evsizlik yükü , kanaya kanaya elim göğüsümde yürüyorum. her evde ışık açık ama lambalar bir bana patlak.

omuzumda evsizlik yükü , kanaya kanaya elim göğüsümde yürüyorum. her evde ışık açık ama lambalar bir bana patlak.

omuzumda evsizlik yükü , kanaya kanaya elim göğüsümde yürüyorum. her evde ışık açık ama lambalar bir bana patlak.

Sonra bir sigara yakıyorsun, etrafı seyrediyorsun. Bakıyorsun her şey yerli yerinde, sen sadece kendini ziyan etmişsin.

her şey yerli yerinde ama kafamın içi cehennemin dibi.