Birgün birisiyle tanışırsın.
Eller uzanırken,dudaklar usulca merhaba der.
Küçük bir sohbet başlar aranızda.
Havadan,sudan,ordan,burdan konuşulur.
Bir öze dayanmasada konuşulanlar.
Onunla sohbet ediyor olmanın keyfini yaşarsın.
Engin bakışlarında,bal rengi gözlerinde kaybolur... gidersin.
Onu ondan habersiz öyle çok...öyle çok seversinki.........
Kifayetsiz kalır kelimeler...sözle ifade edemezsin.
Kâbil olsa ona ömründen ömür verirsin,
bir nefes daha fazladan alsın,dersin.
Mutluluğun onun minicik ellerinde,tatlı tebessümündedir.
Gül kurusu dudaklarından dökülen cümleler.
Güfte olur...beste olur...şarkı olur,akar yüreğine.
Sen farkına bile varmazsın işler ta...hücrelerine.
Attığın adımında...tuttuğun işinde,yediğin aşında o vardır.
Esen meltem yelinden onun gül kokulu ılık nefesini alırsın.
Ab-ı hayatın...aldığın nefesin...senin öteki yarın olmuştur
İki beden iki can yoktur..senin için..
Bir bedende yaşayan tek can...iki yürek vardır.
Onun seni aynı şekilde sevmesi şartta değildir,
sen onu beklentisiz seviyorsunya,şükredersin haline,
onu bu denli sevmenin onurunu yaşarsın.
Bazen onu mutlu edebilecekmiyim diye düşünürsün.
İçin titrer,gel gitler başlar,engeller dizilir,
bir...bir karşına,aklın karışır,
üstesinden gelemeyeceğini bilerek bencillik edip,
benimle olmazsa kimseylede olmasın diyemezsin.
O seni çok seviyor ve istiyor olsa bile,
yinede,sevdiğinin mutluluğu için,
ondan vazgeçmek zorunda kalırsın.
onun yüzü hep gülsün diye,
kendi mutluluğundan feragat etmektir sevmek.
Yolunuz aşamayacağınız engellerle doludur,
Ayrılık vakti gelip çatmıştır,
Dağarcığına ne varsa toparlarsın,
yadigarı,anıları doldurursun,
Umutsuz günlerinde umudun,
hüzünlü anlarında tesellin,
özlediğinde gördüğün en güzel düş olsun diye…
Son yaşanan,son sarılış,son bakış,
basamakları inerken,bir...bir....
Son el sallayışın resmini çeker,yerleştirirsin,
hafızanın en unutmayan yerine.
Hicran ateşinin acısını bile...bile
Elveda sevgilim hoşcakal...Allaha emanetsin dersin.
Sevmek bazen vazgeçmektir...
Bunu kendine tekrar edersin...!
