Znowu coś rozdziera moją dusze. Znowu nie umiem tego przerwać. Czy dalej będziesz kochał mnie ukochany gdy zostana ze mnie tylko kawałki?

Powiedziałeś że zawsze przy mnie bedziesz. Powiedziałeś że zawsze bedziesz moim wsparciem. Lecz gdy ujrzałeś jak złamana jestem, po prostu odpuściłeś. Dlaczego? Dlaczego zostawiłeś jak Cie pokochałam. Mówiłeś że mnie kochasz lecz to kolejne kłamstwo usłyszane w mym życiu.

Nie mam siły...

Kurwa. Znowu umieram. Proszę ja chce żyć, chce się cieszyć kazdą chwilą. Proszę kurwa zostaw mnie, odejdź demonie i nigdy nie wracaj.

Nie patrz na mnie. Brzydzę się sobą. Tłuszcz wylewa się ze mnie potokiem, blizny skalaja moja pokaleczoną skórę. A Ty? Ty przyglądasz się z boku. Co próbujesz dojrzeć? Głód w moich oczach? Pogardę do siebie że pragniesz takiego obrzydlistwa? Nie bój się kochany. Niedługo będę piękna, chuda z zagojonymi ranami jak posklejana porcelanowa laleczka. W tedy prawdziwie mnie pokochasz.

Nie rozumiem. Dlaczego pragnąłeś tylko mojego ciała? Dlaczego nie chciałeś wziąć także duszy? Czy jest ona aż tak skalana? A może już jej nie ma.

Dlaczego wszyscy których kocham odchodza? Czy nie zasługuje na miłość? Może mnie się po prostu nie da kochać? Szukam zwiazkow na siłę tylko po to żeby poczuć się chciana, a tak naprawdę im zależy tylko na tym żeby dostać się pomiędzy moje nogi :) Mam nadzieję że niedługo umrę i nie będę musiała się męczyć kolejny rok z tym całym szajsem nazywanym życiem.

Wybacz. Wiem że nie zasługuje na miłość. Rozumiem dlaczego mnie nie chcesz, ale mimo wszystko ja dalej będę ciebie pragnąć.

Zmarnowałam sobie życie. Mimo że mam dopiero 19 lat wiem doskonale że nic w życiu nie osiągnę i najlepsza droga by zakończyć moje męki byłoby samobójstwo. Ludzie zaczęli niszczyć mnie dość szybko a następnie ja zaczęłam sama siebie niszczyć by zakończyć to jak najszybciej...

Przykro mi że ja zawsze jestem dla innych a nikt nie jest dla mnie...

Czuję się samotna. Chciałabym znowu znaleźć się w twoich ramionach i zatracić się bez końca...

Jestem obrzydliwa.

Proszę... pokaż mi że życie może być piękne.

Jestem jak umierające zwierzę, każdego dnia jestem w agonii. Proszę dobijcie mnie.

Mam nadzieję że doczekam się prawdziwego domu. Domu gdzie będę mogla być sobą, domu gdzie nie będę czuła się samotna, domu gdzie ktoś będzie szczęśliwy że w nim jestem, domu gdzie będę czuła się bezpieczna i kochana.