Dorukkan Özkayaş

Domed Cities by Paul Lehr x 2, Steve R Dodd, Leslie Carr, Dean Ellis, uncredited

Neden insanlar sürekli konuşmak zorunda? Belki de bu kadar çok konuşmamalı hayatı sessizce yaşamalıyız. Ne kadar çok konuşursak, kelimeler de anlamlarını o kadar yitiriyor.

Bütün cihan işitsin ki efendiler, artık İzmir hiçbir kirli ayağın üzerine basamayacağı kutsal bir topraktır!” (Mustafa Kemal Atatürk)

Bu çok garipti aslında; sizin için hayatınızın en kötü gecesiyken diğer herkes için sıradan bir akşam olabiliyordu. Mesela evdeki takvimime bugünü hayatımın en korkunç günlerinden biri olarak işaretleyebilirdim. Ama dünyanın geri kalanı için bu sadece sıradan bir gündü. Hatta belki de güzel bir gündü. Belki birileri bugün Piyangoyu kazanmıştı.

İnsan tek başına yaşamı karşılamak zorunda. Bense ille de bir sevgiliyle, bir dostla el ele verip değiştirecektim dünyayı. Ne ham hayal, ne zırvalık…

Evvel zaman içinde, kederli ve uzak bir ülkede, sert ve kara taşlardan oluşmuş kocaman bir dağ varmış. Günbatımında dağın tepesinde onu yerinden koparana ölümsüzlük veren bir gül açarmış. Ama kimse yanına dahi yaklaşmaya cesaret edemezmiş. Çünkü dikenleri ölümcül bir zehirle doluymuş. İnsanlar kendi aralarında ölüm korkusundan, acıdan söz eder ama vaat edilen ebedi yaşamdan kimse bahsetmezmiş. Böylece gül, mirasını kimseye bırakamadan her geçen gün solmaya devam etmiş. O soğuk, karanlık dağın tepesinde unutulup sonsuza dek yalnız kalmış…

Yalnızlık aslında hiçbir şeydir,bir erkek ya da kız arkadaşınla, hatta ailenle yaşasan bile hala yalnızsındır. Ben yalnız biriyim o da öyle. Bizler yalnız doğarız, yalnız yaşarız ve yalnız ölürüz yalnız, sonsuza kadar yalnız. Kendi vücudumuz içinde yalnızızdır. Tıpkı paylaşılması imkansız olan karanlık bir tünel gibi yıllar geçtikçe işler daha da kötüleşir sadece. Yavaşça bozulan bir hayattan izler kalır geriye…

Mutlu sonlar, sadece bitmemiş hikayelerde olur.

Türkiye’de hiçbir başarı cezasız kalmaz…

Hepimiz o kapattım dediğimiz kapılara geri dönüp delikten bakmaya devam ediyoruz. Kimse şov yapmasın.

Uykusuzluk böyledir işte, kafandaki düşünceler bütün gece yayın yapar…

Bir insanı güzel sevmek onda bırakabileceğiniz en büyük hasar bana göre, çünkü bir daha asla öyle sevilemeyeceğini bilmek, öldürür.