The Sacred Wood Cherished by the Arts & the Muses

Fine And Mellow - Billie Holiday

«Είνε η γνώσι κύκλος που όσο αξένει τα όρια της αγνοίας μας πλαταίνει». ~Μικέλης Άβλιχος~ Πινακοθήκη της Κολάσεως Προοίμιον Την Κόλαση με εικόνες να στολίση εμπείκε στου Διαόλου το κεφάλι και γύρισε τον κόσμο να ζητήση πρόσωπα , που ν' αρμόζη εκεί να βάλη . Μα πουθενά δεν ηύρε να εχτιμήση κακίας βάθος , που να κάνη ζάλη σαν στην Κεφαλλωνιά και ν' αγαπήση ψυχές σατανικές , φρικώδη κάλλη... Κι αγγάρεψε κι εμέ , φτωχό ζωγράφο , που κάπου είχε δική μου δει δουλειά , για της Πινακοθήκης του τεχνίτη . Γι' αυτό με πίσσα και με θειάφι γράφω κι η Μούσα μου στον άχαρο Μπελιά με την κακή μου τύχη κλαίει και φρίττει . Μικέλης Άβλιχος (18 Μαρτίου 1844 - 1917) Kόλαση (νωπογραφία στο παρεκκλήσι Scrovegni της Padua , 1303-1305), του Giotto di Bondone (1267-1337 ) .

"Η φόρµα φαρµακεύτρα της ποίησης . Όχι πως το έργο δεν έχει φόρµα. Μα η αντίληψη της φόρµας είναι ψεύτικη . Ψεύτικος ο χωρισμός του έργου σε ουσία και μορφή . Η φόρμα δεν είναι γλάστρα όπου φυτεύει το λουλούδι ο ποιητής-κηπουρός, αλλά το άρωμα του λουλουδιού και ποιητής η γη ." ~Νικόλαος Κάλας~ Τώρα που τη σιωπή των ρητόρων , των σοφιστών , καταπατούν τέκνα άλλων αστών , τεύτονες-πατρίκιοι εκπεσμένοι , ήρωες πολλώ θανάτων στη Βενετιά - ΄Αγγλοι ποιητές μα ουαλδική μορφή και σκάνδαλα βυρωνικά , και μεταφέρονται στους στίβους και στα γήπεδά της νίκες αιγυ- πτιακές και ξένες , και τακτικοί θαμώνες της ζωής της γενήκανε εκείνα τα παιδιά της Ρωμιοσύνης που , από χώρες όπου θαυματουργούσεν ο Εφέσσιος Μάξιμος , από τόπους άλλων πίστεων καθημερινά , πάνου σε καράβια πτωχευμένων εταιρειών , κατα- φτάνουν στην Αθήνα... καιρός είναι εμείς να εγκαταλείψουμε τον περίβολο των γκρεμι- σμένων τειχών της . Μόνη πια τα βράδια των θερινών μηνών ας παρακολουθεί τον ήλιο να κρύβεται πίσω από σκουριασμένες στήλες ενώ για τελευταία φορά παίζει με τις υδάτινες εικόνες του Ι- λισσού . ΄Εχουν κατασκευασθεί για να ποτισθούν τα πέρατα της γης με τη δόξα πόλης που πλένεται σε άνυδρο ποτάμι με ό,τι απομένει από τη δόξα αυτή . Και δεν υπάρχει ελπίδα να αλλάξει η σύνθεσή των η κοίτη να σκεπασθεί με πιο πολύ νερό . Για να πνιγούνε τώρα οι Αθηναίοι πρέπει αλλού να αναζητή- σουνε για το λουτρό τους τάφο. Αθήνα 1933 Νικόλας Κάλας ή Νικήτας Ράντος ή Μ. Σπιέρος ή N.Calas, ψευδώνυμα του Νικόλαου Καλαμάρη (1907-1988) .

"Το βάσανο τ’ ανθρώπου δεν είναι μαθές αυτό: πως πρέπει να συλλογίζεται;" ~ Ηλίας Βενέζης, φιλολογικό ψευδώνυμο του του Ηλία Μέλλου (4 Μαρτίου 1904-1973)~ Σκεπτόμενη γυναίκα ( φωτό, εμπνευσμένη από αντίστοιχο έργο του Edward Hopper), του Richard Tuschman .

"Μεγάλα πάθη δεν υπάρχουν, είναι ψεύτικες φαντασιώσεις. Αυτά που υπάρχουν είναι μικρές αγάπες που μπορεί να διαρκέσουν λίγο ή περισσότερο..." ~Άννα Μανιάνι (7 Μαρτίου 1908 – 1973)~ Η Άννα Μανιάνι ... φωτό από το Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου της Ιταλίας .

Φλερυ Νταντωνακη The man I love

Άκουγε κάποιος ; ... της Simone Conti .

"τα βλέμματα είναι χνούδι φυλλωσιάς τα λόγια είναι οι φλέβες της" ~Μάτση Χατζηλαζάρου~ Ένα κανάρι έμπλεξε μες στα μαλλιά μου κι οι μυγδαλιές… Ένα κανάρι έμπλεξε μες στα μαλλιά μου κι οι μυγδαλιές εράντισαν όλα τους τα λουλούδια. Ίσως να ’μαστε αθωότεροι κι από ένα καναρίνι, αγνοί όμως δεν είμαστε. Κι όλα τ’ άρμπουρα να λύσω, κι όλες τις μέδουσες να σκοτώσω, πάλι ο εαυτός μου θα ’ναι μια εξορία. Α! α! α! ελάτε να πούμε το τραγούδι που ποτέ δε σβήνει – τον ψίθυρο της αγράμπελης όταν χαϊδεύεται με τις σκιές, το σάλο της φάλαινας όταν ’ξωριχτεί και σωθούνε τα μικρά της, τον ύμνο της ζωής μας όταν χάνεται, και βρούμε την καρδιά μας. Τι να τους κάνω τους καημούς, τους οίστρους, τα μεράκια; ο ήλιος μία τροχιά ακολουθεί μονάχα. Κάποτε θ’ ανοίξω τα βλέφαρά μου και τα σκέλη μου, για να δεχθώ τη βροχή. Θ’ ανοίξω και τους δρόμους που μου ’φραξαν οι αντιστάσεις μου. Ναι. Ό,τι δεν φθάνει το χέρι, το ξεπερνάει η καρδιά μας. Μάτση Χατζηλαζάρου (1914-1987), από τη συλλογή Μάης, Ιούνης και Νοέμβρης, ενότητα Έρως μελαχρινός (με το ψευδώνυμο Μάτση Ανδρέου), έκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα, 1944 . Κανάρι πάνω σε κλαδί αμυγδαλιάς (2012), της Angela Moulton (γεν. 1973) .

"Η μέρα που ο Θεός δημιούργησε την ελπίδα ήταν πιθανότατα η ίδια μέρα που δημιούργησε την Άνοιξη." ~Bernard Williams (1929-2003)~ "Ημέρα ποίησης" λέει ... την έχουμε ανάγκη όταν η κάθε μας μέρα είναι ποίηση (ζωή - ζωντανοί) ; ... ή είναι μια άλλη ψευδεπίγραφη μέρα ; ... (αγνώστου φωτογράφου) .

Νόηση Ω νόηση, από πού σε ξέρω; Δεν έχεις μορφή, αλλά τι σοφία! Δεν είσαι ψυχή, ούτε Θεός, επομένως τι είσαι Αν δεν μπορώ να σε γνωρίσω με τη σοφία, τότε πώς θα το κάνω με την εμπειρία; Ω νόηση, από πού παίρνεις δύναμη Πώς ελέγχεις τα μέλη σου; Τρως ποτέ; Πώς πίνεις; Πότε ξεκουράζεσαι; Πότε κοιμάσαι και πότε όχι; Πότε ταράζεσαι; Πώς ηρεμείς; Πώς κάνεις αυτό το σώμα να χορεύει σα μαϊμού; Πώς ξεχωρίζεις το γνωστό από το άγνωστo; Πώς φυτεύεις το δέντρο της εγγύτητας, πες την αλήθεια Είσαι εκεί όταν υπάρχει εγγύτητα, εκεί και στην αρρώστια Είσαι εκεί όταν υπάρχει ένωση, εκεί στο χωρισμό Είσαι και στα δικά μας και στα ξένα, πανταχού παρούσα Είσαι φίλος, είσαι πόθος, είσαι πάθος, εγγύτητα Νοικοκύρης ή ερημίτης που απαρνιέται τον κόσμο, όλοι για σένα είναι ίδιοι Πες μου, ποιο δρόμο να πάρω για να σωθώ Σε κάθε βήμα βλέπω σπαρμένες άφθονες δελεαστικές υποσχέσεις Ο κόσμος γεμάτος λαγνεία, θυμό, απληστία, απολαύσεις. Εγώ, ασθενής και πεπτωκός, σου απευθύνω ικεσία προσέρχομαι, μερίμνησε για το δούλο σου Μίλησέ μου για σένα, για τη μορφή σου, την κατοικία σου Χωρίς ευσπλαχνία πώς έχεις γίνει μεγάλη και τρανή; Ω νόηση, πες μου, είμαι το δημιούργημα, είσαι η ψυχή μου, Πώς να κρατήσω το βλέμμα μου στην αθάνατη αυγή της σοφίας Μες την ψευδαίσθησή μου, κοιμάμαι και δεν μπορώ να ξυπνήσω Ακούγοντας τον βρυχηθμό του ανύπαρκτου, κοιμάμαι μια ζωή Στην καταιγίδα της λαγνείας και της οργής, η καρδιά μου επαναστατεί Όταν βασιλεύει απληστία κι απολαύσεις, ο αυτοσεβασμός θρυμματίζεται Βάζεις φωτιά όταν σου καταθέτω τον πόθο μου Ω, νόηση, μετά γιατί με λυτρώνεις; Είσαι πάντα νεανική, γιατί ο χρόνος δεν σ’ αγγίζει; Βρέξε το έλεός σου, δείξε το μονοπάτι της απελευθέρω- σής μου Πίσω απ’ την ευτυχία κρύβεται η θλίψη, πίσω απ’ την τιμή, η ατιμία Πίσω απ’ τους οικείους μας, υπάρχουν οι ξένοι, γιατί τέ- τοιος κανόνας; Tώρα πες μου, νόηση, με ποιο τρόπο θα σε κρατήσω Μίλα μου για τη μορφή σου, για τη φύση σου, έτσι θα σ’ έχω σαν δική μου Laxmi Narayan Meena (γεν. 1960) Μετάφραση από τα αγγλικά: Κλεοπάτρα Λυμπέρη Η Αλληγορία της Νόησης (1640), του Jan Brueghel the Younger ( 1601-1678) .

Bettye Lavette - Let Me Down Easy

"Γράφω επειδή το φάντασμα, επειδή χτες, επειδή σήμερα, επειδή δεν ξέρω, επειδή ο έρωτας, επειδή η νύχτα." ~Oscar Hahn ( γεν. 1938)~ Επειδή ... (αγνώστου φωτογράφου) .

"...ένα κοπάδι από φλίρτια έπεσε ολόκληρο πάνω του και διάφορα ηδονίδια και γοητοβαμπάκια τον περιβούτηξαν, τον κουβάλησαν σ' ένα βολεψόριο όπου τον ζάλισαν από τα χαϊδοτήρια ..." ~Stanisław Lem~ " Ο κατασκευαστής Trurl δημιουργεί μια μηχανή (Ηλεκτρονικός βάρδος) που γράφει την ποίηση. Ο φίλος και ο ανταγωνιστής του, ο κατασκευαστής Klaupacius, ζηλόφθονος γι' αυτό που ο Trurl έχει κάνει, προσπαθεί να συγχύσει τον βάρδο με την αίτηση να γράψει «ένα ποίημα αγάπης , λυρικό, ποιμενικό, και εκφρασμένο στη γλώσσα των καθαρών μαθηματικών. Τανυστική άλγεβρα κυρίως, με λίγη τοπολογία και ανώτερη ανάλυση, αν χρειαστεί. Αλλά με αίσθημα, καταλαβαίνετε, και στο κυβερνητικό πνεύμα.» Η απροσδόκητη απάντηση της ποιητικής μηχανής: Έλα, βιάσου για ένα υψηλότερο επίπεδο, όπου οι δυάδες βόσκουν σε αιθέρια διαγράμματα του Venn, οι δείκτες τους από ένα στο ν, κοπαδιαστές σε μια ατελείωτη αλυσίδα του Μαρκώφ! Ελα, εκεί που κάθε κόλουρος ποθεί να είναι κώνος, και τα διανύσματα ονειρεύονται τις μήτρες. Ακουσε στην ευγενή βάθμωση του αγέρα τους ψίθυρους μιας πιο εργοδικής ζώνης. Σε Riemann, Hilbert ή χώρους Banach άφησε τους πάνω και τους κάτω δείκτες να τραβάνε. Οι ασύμπτωτοί μας όχι πια εκτός φάσης, θα συναντηθούμε μετρώντας, πρόσωπο με πρόσωπο. Θα σου χορηγήσω τυχαία πρόσβαση στην καρδιά μου, Κι εσύ θα μου ψιθυρίσεις όλες τις σταθερές της αγάπης σου Και έτσι τα δυό μας όλα τα λήμματα του έρωτα θα αποδείξουμε, Και στην τομή μας δεν θα υπάρξει διαίρεση ποτέ. Γιατί τι ήξερε ο Cauchy, ή ο Christoffel, Ο Fourier, ή οποιοδήποτε Μπουλ ή Euler, με τις πυξίδες τους, τις πένες και τους κανόνες τους, από την θεία ημιτονοειδή μαγεία σου; Μη με απορρίψεις, όχι ; γιατί τι θα μου απομείνει; εκθέτες, μερικά δεκαδικά, μόντουλα, τρόποι, μια ρίζα του δύο, ένας τόρος και ένας κόμβος: το αντίστροφο του στίχου μου, μια περιοχή μέτρου μηδέν. Ω ευδαιμονίας έλλειψη, ω σύγκλιση, ω χείλια θεία! το γινόμενο των βαθμωτών μας να, ορισμένο! Η Κυβεριάδα πλησιάζει, και το αντισυμμετρικό μυαλό τέμνει καμπύλες όπως ένα ευτυχές ημίτονο. Βλέπω τις ιδιοτιμές στα μάτια σου, και τρυφερούς τανυστές στον στεναγμό σου. Ο Bernoulli θα ήταν ικανοποιημένος να πεθάνει, Αν τέτοιο α2 cos(2φ) είχε γνωρίσει! Stanisław Lem (1921 - 27 Μαρτίου 2006), Κυβεριάδα . Μετάφραση : Γιώργος Χ. Παπαδημητρίου Η Χρυσή Αναλογία (Vitruvian Man, 1492), του Leonardo da Vinci (1452-1519) .

"I think people should read fairy tales, because we're hungry for a mythology that will speak to our fears." ~Sandra Cisneros~ Love Poem for a Non Believer Because I miss you I run my hand along the flat of my thigh curve of the hip mango of the ass. Imagine it your hand across the thrum of ribs arpeggio of the breasts collarbones you adore that I don’t. My neck is thin You could cup it with one hand Yank the life from me If you wanted I’ve cut my hair You can’t tug my hair anymore A jet of black through the fingers now Your hands cool along the jaw skin of the eyelids nape of the neck soft as a mouth And when we open like apple split each other in half and have seen the heart of the heart of the heart that part you don’t I don’t show anyone the part we want to reel back as soon as it is suddenly unreeled like silk flag or the prayer call of a Mohammed we won’t have a word for this except perhaps religion Sandra Cisneros (born 1954) Rinaldo Abandons Armida (1750-1755), by Giovanni Battista Tiepolo (1696 - March 27, 1770) .

Τα φιλαράκια (New York ,1946), του Stanley Kubrick .

Buddy Guy - Heavy Love