Cytuję

"Miał zwyczaj: codziennie robił mi herbatę. Usiądź, wypijemy razem. To było takie hasło. Wezwanie właściwie. Jakby mnie każdego dnia wzywał do prawdziwego życia we dwoje. Młodzi ludzie często myślą, że w związku ważne są namiętności, a na końcu się okazuje, że najważniejsza ze wszystkiego jest herbata. I że potem brak jej najbardziej".

- Mówią, że idziesz za mną krok w krok.

Skąd Pan może wiedzieć, czy do pełnego człowieczeństwa nie jest potrzebne podwójne przeżycie wszystkiego? Może dwa razy trzeba kochać i być kochanym?

- Stało się coś, czego od wielu tygodni bardzo się obawiałam.

- Jaka ona jest?

- Nie boisz się całej wieczności przed nami?

„Jeśli mówimy o silnych uczuciach, które nigdy już nie powrócą, to przypuszczam, że można tęsknić za zapamiętanym bólem, jak i za zapamiętaną przyjemnością”

Stawiasz na jakiś związek, ten ponosi klęskę; angażujesz się w następny związek, ten też ponosi klęskę: niewykluczone, że to, co tracisz, nie jest po prostu dwiema ujemnymi sumami, ale wielokrotnością tego, co postawiłeś.

Dla większości nas pierwsze doświadczenie miłości, nawet jeśli kończy się klęską – zwłaszcza gdy kończy się klęską – stanowi dowód, że oto istnieje coś, co uzasadnia, co usprawiedliwia życie. I choć następne lata mogą zmienić ten pogląd, aż w końcu niektórzy z nas porzucą go na dobre, to jednak gdy miłość pojawia się po raz pierwszy, nic się z nią nie może równać, prawda? Zgadzamy się?

„Ja mu nie przynoszę nadziei. Czy Pani wie, co to jest, nie przynieść człowiekowi nadziei? To gorzej niż go oślepić i zabić. […]Ja nie mogę z nim rozmawiać; ja czuję, że sam nie powinienem żyć. Cóż jest warte własne życie, jeśli się innym nie przynosi nadziei.”

Ludzie, którzy myślą, że z czasem dopiero staną się sobie potrzebni, powinni odejść od siebie i zapomnieć kroków, które ich wiodły ku sobie.

„Nie krytykuj tej wiosny, bo to nasza - pierwsza!”

Samotna dziewczyna musi panować nad sobą, bo inaczej się zgubi!

Każda kobieta to fortepian - tylko trzeba umieć grać…