#cytujemy

- Stało się coś, czego od wielu tygodni bardzo się obawiałam.

- Jaka ona jest?

„Ja mu nie przynoszę nadziei. Czy Pani wie, co to jest, nie przynieść człowiekowi nadziei? To gorzej niż go oślepić i zabić. […]Ja nie mogę z nim rozmawiać; ja czuję, że sam nie powinienem żyć. Cóż jest warte własne życie, jeśli się innym nie przynosi nadziei.”

Zakochani dzielą się słońcem.

„Jeśli mówimy o silnych uczuciach, które nigdy już nie powrócą, to przypuszczam, że można tęsknić za zapamiętanym bólem, jak i za zapamiętaną przyjemnością”

- Mówią, że idziesz za mną krok w krok.

Skąd Pan może wiedzieć, czy do pełnego człowieczeństwa nie jest potrzebne podwójne przeżycie wszystkiego? Może dwa razy trzeba kochać i być kochanym?