Currentlyinlove

Chapter 21

Kilala ko na

Mas lalong lumalim ang mga halik sakin ni Cloud. Gusto ko mang humiwalay para magtanong ay hindi ko magawa. Masyado na akong nalasing sa mga halik nya na hindi ko na naisip ang mga nangyayari.

Napunta ang kanang kamay nya sa aking braso, pababa hanggang sa tumigil ito sa aking beywang. Maghigpit nyang hinawakan iyon na para bang gigil na gigil sya. Ang kaliwang kamay nya naman ay nasa pisngi ko, bahagyang inaakat ang aking mukha para mas lalong lumalim ang kanyang mga halik.

"Cloud..." I moaned in his mouth.

Naramdaman ko ang pag ngiti nya. Kasabay din nun ay ang paggapang ng kamay nya mula sa aking beywang papasok sa suot kong damit.

Tinanggal nya ang hook ng bra ko at malayang hinimas ang aking dibdib. He palmed it, squeezed it, and massaged it. I gripped on his shirt when he played with my nipple in between his fingers. Loud moans escaped my lips because of that.

"Cloud, wait..." sabi ko nang hindi ko na kinakaya ang iba't ibang sensasyong nararamdaman.

I've never felt like this before.

Marami na akong naging kasintahan. I've fucked so many guys as well. Halos lahat na ata ng klase ng lalaki ay nakasalamuha ko na, pero hindi ko pa naramdaman ang ganitong klaseng emosyon sa kahit na isa sa kanila.

With them, it was always plain. Walang excitement, walang thrill, wala lahat. Pero kapag kay Cloud, isang himas nya palang sa kamay ko ay parang nagwawala na ang puso ko. Sa titig nya palang ay nanlalambot na ang mga tuhod ko.

His touch were all so foreign to me. I have never felt so alive in my entire life. Hindi ko alam kung ano na ba tong nararamdaman ko, pero gusto kong nararamdaman ito. I want more of it. Even if I'm betting my heart on this, then so be it.

Hindi ako pinansin ni Cloud. Imbis na tumigil sya ay hinila nya pa ako papunta sa kama. My back landed straight on the comforter. And with one swift move, natanggal nya ang pang itaas kong damit.

"Why didn't I notice before..." he murmured.

Magsasalita na sana ulit ako pero bigla nya na naman akong inatake ng halik. Pero iba itong ngayon. It was slower and more passionate. My mind went blank after that kiss. All I could think of is how good it feels.

His soft kisses went down my jawline, my neck, then my bare breast. I groaned in pleasure when he sucked my nipple. He licked it and bit it, making it hard. He did the same thing with my other breast before pulling my jeans and my panties down.

He parted my legs, his face lowering on mine. I shivered when I felt him touch my flesh. He slid his finger up and down my clit before pushing two fingers in. Ramdam na ramdam ko pa ang mainit nyang daliri sa loob ko.

"Shit..." he cussed.

He slowly started moving it in and out of me. He stroked me, touching every inch, circling his fingers. I bit my lower lip when he pulled it out. I could feel the emptiness inside me.

"Bakit hindi mo sakin sinabi?" seryosong tanong nya.

Sandali pa akong nag isip. Hindi ko maintindihan ang sinabi nya hanggang sa naalala ko nalang ang itsura ko. Natanggal na ang salamin ko pagtapos, kanina ay inihagis nya naman kung saan ang tali ko sa buhok.

I felt guilty and embarrassed. Siguro ay galit sa akin ngayon si Cloud dahil sa panloloko ko sa kanya. Pero lahat nang iyon ay nawala nang bahagya syang ngumiti.

"Hindi ako galit." sabi nya na parang nabasa ang isip ko. "But you have to tell me everything after this."

Naramdaman ko ang pagpula ng aking mukha. Kaya tumango nalang ako bilang sagot.

"Good."

Hinawakan nya ang magkabila kong pisngi at pinaulanan ako ng halik bago nya ipinasok ang kabuuan ng pagkalalaki nya sa akin. I began panting against his mouth in seconds. He lifted my bottom up with his hands and he pushed all his length inside me with one sudden thrust. I could feel my inside squeezing his length as he thrust in and out.

Ibinaba nya ang mukha nya sa aking dibdib at sinipsip iyon. Iniliyad ko naman ang katawan ko. Giving it all to him. I felt my walls tightening after a while and we both came together. He collapsed next to me then he pulled me to his side. We were quiet for a moment as we tried to catch our breaths.

"I'm sorry."

Ako na ang bumasag ng katahimikan. Nilingon nya naman ako pagtapos ay hinalikan ako sa noo. Lahat ng bigat ng nararamdaman ko ay nawala nang isang iglap.

"Ako nga dapat ang magsorry. I was harsh to you before. Napansin lang kita noong maganda ka. B-But don't get me wrong, maganda ka din naman kahit hindi ka mag ayos."

Natawa ako sa biglang pagkataranta ni Cloud.

"Ayos lang yun. Kung hindi ka naman naging harsh sa akin, baka hindi tayo naging malapit ng ganito."

Kumunot ang noo nya, "What do you mean?"

Umiling nalang ako at tumawa, "Wala!"

Pagkasabi ko nun ay mabilis syang pumaibabaw muli sa akin. Kumalabog ang puso ko sa bigla nyang ginagawa kaya natigil ako sa pagtawa.

Ayan na naman yung mata nya... Para akong nilalasing sa mga titig nya.

"Akala ko ba sasabihin mo na sakin lahat?" his brows curled up.

I sigh in defeat.

Wala eh, ang gwapo nya. Kaya ayun at sinabi ko sa kanya ang lahat. Yung tungkol sa plano ko, kay Azen, pati na rin yung kay Ice. Halata ang hiya nya dahil sa pamumula ng kanyang mukha. Siguro ngayon ay nagsisisi sya na pinagselosan nya si Ice.

"I can't believe it! Para akong tanga! Pinagseselosan ko pala ang pinsan mo."

Natawa ako, "Ok lang. Kinilig naman ako eh."

He turned to me then gave me another kiss. Ngayon sa labi naman. Pagtapos ay kinagat nya pa ang pang ibaba nyang labi bago nagsalita.

"Ngayon alam ko na. Kilala ko na kung sino ka talaga..."

Chapter 22

Kami na

"You're not mad? Kasi... kilala mo na nga ako. Alam mo na rin yung balak ko sayo dati."

He smiled at me.

Langya. Ang gwapo nya. Sarap sakalin.

"Hindi naman. Nagkaroon ako ng chance sayo dahil sa plano mong yun. Kaya walang dapat ikagalit."

Oo nga naman.

Kung hindi din dahil sa plano kong iyon, hindi ako mahuhulog kay Cloud. Kung hindi ko ginawa yun, wala sana ako ngayon dito kasama sya.

Hindi parin talaga ako makapaniwala na sa lahat ng effort kong iyon, sa kanya parin pala ang bagsak ko. Na sa kanya lang pala ako sasaya ng ganito.

"But, I'm a bit mad at something."

"Ha?"

Natigil ako sa pag iisip nang magsalita ulit si Cloud. I looked up at him. Namumula ang mukha nya pero bakas doon ang pagkairita. Bigla tuloy akong kinabahan.

"That Red. Sino ba sya sayo?"

Nagulat ako sa bigla nyang tinanong.

Si Azen? Well... I guess it's safe to say that he's my friend. Sa dami ba naman ng kalokohan na nagawa naming dalawa, siguro naman tinuturing nya akong kaibigan, diba? Atsaka sya ang lagi kong natatakbuhan noon kapag may problema ako. So I really consider him as my friend. A really great friend.

"Si Azen? Kaibigan ko lang yun. He offered me help noon para sa plano. Nung una ayaw ko pa nga eh dahil napakayabang nya. But turns out, mabait din naman pala sya." natatawa kong ikinwento.

Tumango naman si Cloud, "Does he like you?"

Halos mabilaukan ako sa sarili kong laway.

The hell! Si Azen, magkakagusto sakin?! Eh wala nga atang pagmamahal yun sa katawan eh! Pagmamahal sa sex, siguro meron. Pero para sa babae... At lalo sa akin? Pfft! Gaguhan na yun.

"I don't think so. And I doubt that he'll ever fall in love. Azen is like a penis that has a body attached to it. He lives and breathe for sex."

Tumango ulit sya, "Eh ikaw, may gusto ka sa kanya?"

"No! Wala no! Ano bang tanong yan, Cloud? I wouldn't be here kung mahal ko sya."

"Then, sino yung mahal mo?"

"Ikaw! Dummy!"

Natigilan ako sa sinabi ko. My eyes widened at the realization of what I've just said.

Holy shit! Did I just confessed to him?! Grabe nakakahiya! What the hell. I've been confessed to for so many times, pero hindi ko alam na ganito pala ka nerve-wracking kapag ikaw na ang nagsasabi!

Tanga mo kasi! Gaga! Bobita!

Cloud's lips curved to a smile. His eyes were teasing, that made me even more embarrassed.

He went on top of me, again. Pagtapos ay kinulong pa nya ang mukha ko sa magkabila nyang braso. Now I got no where else to look at but his face.

"You love me?" he teasingly asked.

Ramdam na ramdam ko ang pamumula ng mukha ko.

Swear, konti nalang ay hihimatayin na ako dahil sa lalaking to.

Tumango ako bilang sagot pero ayaw nya talagang magpaawat sa pang aasar sa akin.

"Come on, Sel... Say it. Do you love me?"

I bit my lower lip, "Y-Yes."

"I cant hear you."

Putcha, I can't hear you, eh magkalapit lang kami ng mukha?! Sumosobra na talaga tong ulap na to eh. Pasalamat sya mahal ko sya!

"Yes!" I yelled.

He chuckled. Hindi ko alam kung anong nakakatawa pero mukhang tuwang tuwa sya na naaasar ako.

"So, should I start calling you my girlfriend?"

"What?!--"

At bago ko pa maduktungan ang sasabihin ko, hinalikan nya na ako. Napapikit nalang tuloy ako.

It was slow but aggressive. I can feel his warm breath in my mouth and I can taste the mint in every kiss. I felt heat surging through my body as it gets deeper and deeper.

He was bitting my lips, sucking my tongue and exploring every inch of my mouth. We end up doing it again for the second time. Nagising nalang ako kinaumagahan na nasa bisig nya ako.

Napangiti ako.

Itong lalaking to, boyfriend ko na sya. Well, yun ang pagkakaintindi ko sa sinabi nya kagabi.

Hindi ko alam na ganito pala kasaya na magkaroon ka ng kasintahan na mahal mo. Para makita mo lang sya, buo ka na. Paano pa kaya kapag naging mag asawa kami, at araw araw ko na syang makakasama? Siguro mas masaya iyon.

Wait, what? Kagabi lang naging kami tapos asawa agad?

I slowly got out of bed. Maingat pa akong tumayo para hindi ko magising si Cloud. And then I remembered something.

Kailangan ko palang sabihin kay Azen to. Na tapos na ang plano at hindi na tuloy. For sure magagalit yun sakin dahil sayang ang pagod at oras nya. Pero siguro naman matutuwa din sya para sa akin, diba?

Kinuha ko ang cellphone ko at pumunta muna sa terrace para makatawag. Ala sais palang ng umaga pero siguro naman ay gising na sya. Hindi nga ako nagkamali, dahil ilang ring palang ay sinagot nya na iyon.

"Hello?" husky pa ang boses nya, halatang kagigising lang.

"Azen! Sorry, nagising ba kita?"

"It's alright. Ikaw naman eh. Oh, anong problema ngayon?"

"Walang problema."

"Really?" he chuckled. And damn, it sounds so sexy! "First time mo ata akong tawagan na wala kang problema?"

I pouted, "So anong gusto mong sabihin? Na naaalala lang kita kapag may problema ako?"

"Hindi ba?"

Mas lalo akong sumimangot.

Hindi kaya ako ganun! Katulad ngayon, tumawag ako dahil may maganda akong balita! At... Eh... May bad news din pala.

"Come on, sabihin mo na yung sasabihin mo. Dapat ay maganda yan dahil ginising mo pa ko."

Napalunok ako.

Ano kayang uunahin ko? Yung sa plano o yung kay Cloud? Ano kayang magiging realsyon nya? Ugh! Ngayon palang nangangatog na ako. Ay ewan! Bahala na.

"Kasi... Ano... Hindi ko na sana itutuloy yung plano."

"Really?!" biglang sumigla ang boses nya, na taliwas sa iniisip ko.

"Yup."

"That's good. Buti naman at nagsawa ka na sa lalaking yun."

"Ah... Well, ang totoo nyan... Alam nya na yung plano."

"Ha? Paano?" his voice sounds confused.

Kinabahan tuloy ako.

Should I really tell him? Hindi kaya sya magtampo sakin dahil matapos lahat ng hitap nya, mababalewala lang? Hindi naman siguro.

Nag ipon muna ako ng lakas ng loob bago ko nasabi sa kanya.

"Totoo nyan... kami na."

Nakahinga naman ako ng malalim nang sa wakas ay nasabi ko. Pero hindi ko maipaliwanag yung nararamdaman ko.

Para akong nasasaktan sa sinabi ko. Na hindi ko naman dapat maramdaman dahil masaya ako na kami na ni Cloud. I guess it's guilt?

Matagal nawala sa linya si Azen. Wala halos akong marinig kung hindi hininga nya. Magsasalita na sana ulit ako nang maunahan nya ako.

"What?" he said in a cold tone.

"K-Kami na." I stuttered. Shit!

Pagtapos nun ay may bigla nalang akong narinig na nabasag. Malakas at sunod-sunod.

"Azen? Azen!"

Nag alala ako dahil sa narinig. Paulit ulit kong tinawag ang pangalan nya pero matapos yun ay bigla nalang nyang pinatay ang tawag.

What the hell just happened?

Chapter 23

Fight

"Hey, you okay?" tanong sa akin ni Cloud.

Naglilibot kami ngayon sa Vigan. Marami na kaming napuntahang magagandang lugar pero hindi parin maalis sa isip ko yung nangyari noong tumawag ako kay Azen.

Nagalit sya sakin.

Alam ko naman na pangit yung nagawa ko. Nagpatulong ako sa kanya sa plano tapos bigla bigla ko nalang sasabihing hindi na tuloy. Siguro ay naisip nyang pinagtripan ko lang sya, pero hindi naman nya kailangang magalit ng ganun!

"I'm fine." nginitian ko sya para matago ang iniisip ko.

"Ilang araw ka nang matamlay ah? Masama ba pakiramdam mo?"

Umiling ako, "Pagod lang siguro."

Huling araw na namin sa Vigan. Maganda dito. Marami kang makikitang historical na mga bahay. Iyong parang bahay pa noong panahon ng mga kastila. Marami ding pwedeng pasyalan at pasalubong, pero hindi ko lang talaga magawang magsaya.

Ilang beses ko na kasing sinubukang kausapin si Azen pero hindi nya pinapansin ang mga tawag ko. Kung hindi busy, lagi lang ring nang ring.

"Gusto mong bumalik na tayo?" nag aalalang tanong ni Cloud.

Pumayag na ako. Sayang lang din naman ang pagod at oras namin dahil para lang akong lutang.

Hinatid nya ako sa room ko. Hinayaan na din muna ako ni Cloud na magpahinga kaya heto ako ngayon at nakahiga sa kama. Tinititigan ko ang phone ko habang kumo-connect kay Azen.

Sinubukan ko ulit syang tawagan. Naka ilang subok na ako pero hindi parin talaga nya sinasagot. Galit parin siguro kaya ayaw akong makausap.

Siguro matutulog nalang muna nga  ako. Wala akong magagawa kung ayaw nya.

Ika-cancel ko na sana ang tawag nang bigla itong sinagot. Halos bumalikwas ako mula sa kama dahil sa gulat. Nangangatog kong inilagay ang phone sa tenga ko tsaka ako nagsalita.

Sa wakas!

"H-Hello? Azen?"

"Sino to?"

Parang biglang nanlumo ang puso ko nang ibang boses ang narinig. Isa iyong babae. Nawala ang sigla ko na kanina lang ay nadaloy sa akin.

"Uhm, andyan ba si Aze-- I mean, si Red? Kailangan ko lang sya makausap."

"Tulog. Sa susunod ka nalang tumawag." she said in an annoyed tone.

Talagang dapat magtaray? Nagtanong ako sa kanya ng maayos tapos ganyan nya ko sasagutin?

Bigla akong nakaramdam ng inis. My bitchy part is screaming to be let out. Pero kahit paano ay nakapagtimpi pa naman ako.

"Can you wake him up? Talagang kailangan ko lang syang makausap."

"Tulog nga. Hindi ka ba makaintindi?"

Aba. Talagang sinasagad ako nitong babaeng to ah!

"I don't care! Basta gisingin mo!"

"Wha-- You bitch! Ang kapal ng mukha mong sigawan ako!"

"Eh sira ka pala eh! Sinabi nang gisingin mo, ang dami mo bang sinasabi!"

"How dare you!--"

Naputol bigla ang sinasabi ng babae. Pagtapos ay nakarinig ako ng malalakas na yabag. Hindi ko alam ang nangyare pero hindi ko na yun inisip nang marinig ko na sa wakas ang boses ni Azen.

"Azen!"

"What do you want?" malamig nyang sinabi. I felt hurt because of his tone.

"I... Just want to say sorry."

"Yun lang ba?"

"Yes-- I mean, no! Gusto kitang makausap. Nag-alala kasi ako noong hindi mo pinapansin ang mga tawag ko."

I heard him sigh, ilang sandali pa bago sya nagsalita.

"I was busy. So please, wag mo muna akong istorbohin."

"Ah. Busy ka sa babae mo?" I said, quite pissed.

"What?" nagtatakang tanong nya naman.

Anong what? What mo mukha mo! Nag effort akong tumawag ng tumawag sa kanya tapos ganyan lang sya makikipagusap sakin? Yeah, alam kong may mali ako. Pero tama pa ba tong trato nya? Parang hindi kami magkaibigan!

And I don't care if I sound bitter, pero langya! Talagang mas pipiliin nya yung babaeng yun kesa makausap ako?! Yung bitch na yun, kesa sa kaibigan nya?!

"Busy ka dahil sa babae mo? Edi sige! Bahala ka sa buhay mo!"

"Teka nga. Bakit ba nagagalit ka?"

"Ikaw, bakit ba galit ka rin sakin ha? Nagsorry na nga ako oh! Hindi ko naman sinasadya yung nangyari. And besides, ikaw ang nagpumilit na gamitin ka sa plano ko!"

Hindi ko na napigilan ang pagtaas ng boses ko. Para na kasi akong sasabog sa inis. He's being cold to me, samantalang doon sa babae kanina hindi! Hindi ko naman talaga sinasadyang mainlove ako kay Cloud eh. Hindi nya kailangang magalit ng ganun!

"Ang manhid mo pala no? Hindi mo ba nakikitang nagmukha akong tanga? Akala ko ayos na lahat. Akala ko ayos tayo. Tapos sasabihin mo bigla sa mukha ko na kayo na ng lalaking yun? Fuck!"

Ilang beses pa syang nagmura. Sa tagal kong nakasama si Azen, ngayon ko lang nakita ang ganitong side nya. Hindi ko tuloy alam kung bakit pero nanginginig ang kalamnan ko sa inis.

"Ano naman yun sayo? Hindi mo kailangang magalit dahil wala ka namang karapatan. Hindi ko kailangang ipagpaalam sayo kung sino ang magiging boyfriend ko! The same goes for you. Kaya bumalik ka na dun sa babae mo! Fuck whoever you want! Wala naman na akong kailangan sayo."

Nagngingitngit parin ako sa galit. Sobrang naiinis ako sa kanya dahil pinapakelaman nya ako, eh sya naman tong kung kani-kaninong babae sumasama! Hindi parin nawawala ang panginginig ko pero natigilan ako nang marealize kung ano yung nasabi ko.

I felt guilty. Biglang kumabog ang dibdib ko at nanghina ang katawan ko. Kung kanina ay nanginginig ako sa galit, ngayon naman ay dahil sa kaba at takot.

Shit! Masyado ata akong sumobra! Pero hindi ko naman yun sinasadya! Nadala lang ako!

"A-Azen, I-I'm sorry. I didn't mean that--"

"You're right." pagpuputol nya sakin.

"No! Azen pakinggan mo ko, hindi ko sinasadya yun--"

"Ano nga naman ang karapatan ko, diba? Gamit mo lang naman ako para makaganti. Ako din naman ang nagpumilit sayo. Pero hindi mo na kailangang ipamukha sakin. Alam ko naman yun, simula palang."

"Hindi... Azen--"

Bigla nyang pinatay ang tawag nang hindi pa man ako nakakapagpaliwanag. Dahil sa sagutan namin ay parang lalo akong nanghina.

Tumawag ako sa kanya para makipag-ayos, pero ano tong ginawa ko? Lalo kong pinalala. Nasabihan ko pa sya ng masasakit na salita. Nagpadala na naman ako sa inis ko.

Ang tanga tanga mo kasi Serina! Ikaw tong may atraso pero ikaw pa ang nagalit. Tanga mo! Nakakainis!

Sumalampak ako sa kama at hindi ko na napigilan ang mga luha ko. Tinititigan ko ang screen ng phone ko habang binabalikan ang paguusap namin ni Azen. Hanggang sa hindi ko na namalayang nakatulog na pala ako sa kakaiyak.

Chapter 16

Cousins

Hinila ako ng mga pinsan ko papunta sa isang VIP room. Kasunod lang din namin sila Alexis at Cloud.

Hindi ako makaangal. Alam ko kasing ipapahiya lang ako nila Catherine kapag umayaw ako kaya napilitan akong sumama.

Ano ba tong napasok ko? Sa dinami-dami ng tao sa Eclipse, talagang sila pa ang nakita ko! At bonus pang nakasama si Cloud! How great is this?

"Dito tayo!" anyaya ni Denise.

Umupo kami sa isang mahabang U-shape na sofa. Agad naman akong pinagitnaan ng mga pinsan habang ang dalawa ay nasa tapat ko. Nararamdaman kong may plano ang mga ito, hindi ko lang alam kung ano.

"Cath, hinihintay ako ni Ice doon. Please, paalisin mo na ko." bulong ko sa aking pinsan.

Nginitian nya muna ako bago sya lumapit sakin para bumulong. "Oh, come on Sel. Saglit lang to. We'll just drink a bit, tapos ok na. Andyan lang yun si Ice."

Hindi na ako humirit. Alam kong hindi ako makakalabas hanggat ayaw ni Catherine.

Nakakainis!

Dinalhan kami ng iba't ibang klase ng alak sa loob. Halos lahat ay hard kaya hindi ako masyadong uminom dahil baka malasing lang ako at ano pa ang magawa ko sa mga pinsan ko.

Habang nainom ang lahat, binasag ni Alexis ang katahimikan sa pamamagitan ng isang tanong.

"Bakit kaya wala si Zenna?"

Nagulat ako sa tanong nya pero mas nagulantang ang mga pinsan ko. Nagkatinginan pa silang lahat bago sumagot ang isa.

"What do you mean?" tanong ni Iris dito.

"Well kasi, kilala si Zenna, hindi ba? Sikat sya sa bawat club kaya nagtaka lang ako kung bakit wala sya."

Nakita ko ang pag igting ng bagang ni Catherine. She's pissed. At ramdam ko yun.

"Hindi naman sya ganun ka sikat."

Pilit nyang pinatatahimik si Alexis. Mabuti at hindi na to sumagot, pero iba naman ngayon ang nagsalita.

This time, si Cloud.

"Sikat sya. Sa clubs, oo. Pero sa school, hindi. Weird right?"

Nilingon ako ni Catherine at binigyan ako ng malawak na ngiti. Pekeng ngiti.

Bigla tuloy akong kinabahan.

Hindi nya naman siguro sasabihin, diba? Hindi nya naman siguro ako ilalaglag, diba?

Lumapit sya sa akin. Mas malapit kesa sa kanina. Akala ko ay paghahandain nya na ako dahil sasabihin nya na ang totoo, pero buti nalang at mali ang iniisip ko.

"Don't worry. As much as I want to tell them, hindi ko iyon kayang gawin. I won't let you have the spotlight. Hindi ako papayag na mas lumamang ka sa akin. But... You do know that I won't let you get away that easily, right?"

Para akong nabunutan ng tinik. Pero hindi parin nun naalis ang kaba ko.

I need to go to the toilet. Kailangan kong ayusin ang sarili ko dahil pakiramdam ko tumatagaktak na ang pawis ko. Pero patayo palang sana ako nang makaramdam ng lamig sa aking dibdib.

"CATH!"

Napatalon ako sa bigla. Paano, natapunan ako ng alak! No, let me correct that. Tinapunan ako ng alak!

"Oh my, sorry cous! Ikaw kasi, bigla kang tumayo!"

Nagtawanan pa ang mga pinsan ko. Nakisama pa si Alexis. Pero nang lumingon ako sa gawi nila, nakita ko ang mga mata ni Cloud.

Nakatuon sakin. Parang nag aalala.

Damn! Bakit sa harapan pa nya! Bakit dito pa! Pusang gala naman oh, sana bumuka nalang ang lupa at lamunin na ako ngayon!

I forced a smile. Kahit na gusto ko nang maiyak ay pinilit ko ang sarili ko at hinarap si Catherine, "Okay lang. Uuwi nalang ako."

Paalis na ulit ako. Pero bwisit na mga pinsang to! Bago pa ako tuluyang makaalis ng sofa, si Iris naman ang humarang at sa pangalawang pagkakataon, tinapunan ako! Hindi ng alak, kundi yung bucket na puno ng yelo!

"Sel! Oh, sorry! Ipapasabay ko sana to sayo paglabas mo kaso natapilok ako pagkatayo. Sorry ah? Basa ka naman na eh kaya ok lang, diba?"

Hindi na ako umimik. Gusto ko nalang talagang makaalis dito, pero shet! Nangangatog ang binti ko.

Hindi lang dahil sa lamig ng tubig at yelo na bumuhos sakin, pati narin sa inis.

Naiinis ako. Naiiyak ako. Pero lalo ko lang ipapahiya ang sarili ko kapag nagwala ako dito.

Isa pa...

Nandito si Cloud.

Kaya kahit na gustong gusto ko nang sigawan ang mga pinsan ko.. Kahit na gusto ko na silang patulan.. Hindi ko iyon magawa dahil nahihiya ako kay Cloud.

Ayaw kong magbago ang tingin nya sakin.

Ayaw kong malaman nya ang nakakatakot na side ko.

Pinagpag ko ang damit ko kahit na basa ito. Bibilisan ko nalang ang paguwi para makapagpalit na.

Magsasalita na sana ulit ako nang may magpatong sa akin ng coat. Akala ko pa nga ay isa sa mga waiter, pero nang lingunin ko ay nakita ko ang inis na mukha ni Ice.

"IRIS! BAKIT MO GINAWA YUN?"

Nanlaki ang mata ni Iris dahil sa biglang pagtaas ng boses ni Ice.

"I-Ice, hindi k-ko naman s-sinasandya."

"Don't treat me like I'm stupid, Iris. Nakita ko ang ginawa mo!"

Hindi na nakapagsalita si Iris kaya naman si Catherine na ang sumagot.

"Ice, hindi nya sinasadya. Hindi namin sinasadya. Tsaka bakit namin gagawin yun sa kanya?"

"Cath--"

"Tama na Ice." hinawakan ko ang balikat nya kaya huminto sya sa pagsasalita.

Wala na rin kaming magagawa. Kahit na pagalitan nya ang mga pinsan namin, hindi na nito mababago ang sitwasyon. As if naman na pag nagsorry sila, matutuyo ako bigla.

"But, Sel--"

"Tara na. Uwi nalang ako."

Nag iwas sya sakin ng tingin at bumuntong hininga. Akala ko ay hindi nya ko pakikinggan pero buti nalang ay nakinig sya.

Bago ako umalis, pinasadaanan ko pa ng tingin ang mga pinsan ko. Hindi na maipinta ang mukha nila. Habang kanina lang ay napakasaya nila dahil sa nangyari sakin.

Tinignan ko rin sila Cloud. Kinakausap sya ni Alexis, pero nasa akin ang buo nyang atensyon. Muntik pa nga akong tumigil sa paglalakad dahil sa mga titig nya. Buti at nakaakbay sa akin si Ice at inaalalayan akong maglakad na para bang anytime ay pwede akong matumba.

Natimik kaming nakaalis ng Eclipse at hinatid naman ako ni Ice sa bahay.

Kanina pa sya hindi makapagsalita. Bakas ang guilt sa mukha nya. Siguro ay sinisisi nya ang sarili sa nangyari.

"I'm really sorry, Sel. I shouldn't have left you alone." sa wakas ay sinabi nya nang huminto sa tapat ng gate namin.

"Ok lang Ice. Hindi mo kasalanan."

"Kasalanan ko. Ako ang nagyaya sayo dun. Dapat ay hindi kita iniwan para hindi ka nila napaginitan."

"Ok lang talaga." I said for the second time.

"Damn. I just can't believe na kayang gawin yun nila Cath sayo. Pinsan natin sila pero kung itrato ka... Damn!" hinampas nya pa ang manibela.

Ayoko nang makarinig nyan. Mas lalo lang akong naiiyak. At ayaw kong umiyak sa harap ni Ice dahil baka mas lalo nya lang sisihin ang sarili nya.

Niyakap ko nalang sya para sabihing ok lang talaga ako. Ngumiti naman sya.

"Sorry talaga. Good night, Sel."

Tumango ako at ngumiti rin, "Good night din. Ingat sa pagmamaneho ha? Baka mamaya maisipan mong sagasaan sila Cath."

Natawa nalang sya sa sinabi ko.

Hinintay kong makaalis si Ice. Nang mawala na ang sasakyan nya, agad akong nagdial ng number.

Paniguradong nasa bahay na si Mommy kaya ayaw ko pang umuwi. Baka kasi kapag nakita ko sya, maiyak lang ako dahil alam kong hindi nya naman ako kakampihan.

At ayokong umiyak mag isa. Ayokong maramdaman na wala akong kasama.

Mabilis naman nyang sinagot ang tawag ko.

"Hello?"

I cleared my throat and tried not to sound weird.

"Hello... Azen? Pwede ba ako ngayon sa condo mo?"

Chapter 17

Stuck on you

"Ano ba yan, tumigil ka na nga!" inis na sabi sakin ni Azen.

Andito ako ngayon sa condo nya pagkatapos kong magpasundo. Gusto ko kasi ng makakasama. Sya naman agad ang naisip ko, kaya sya ang tinawagan ko.

"Tinitignan ko lang naman!"

"Tss." inirapan nya pa ako tapos ay kumuha ng damit.

Pagkapasok ko kasi ng condo nya, napansin ko agad ang tambak tambak na dvds nya. Kaya ayun at hinahalungkat ko. Baka mamaya may porn sya dito.

"Oh eto, suotin mo." sabi nya pagkatapos ay naghagis sakin ng puting tshirt.

"Thanks! Wala ka bang porn dito, Azen? Nang may mapanood naman tayo."

Inis nya akong tinignan, "Wala!"

To naman, ang sungit! Niloloko ko lang naman. Kung hindi lang sya lalaki, aakalain kong may PMS sya.

Umupo ako sa sofa nya pagtapos kong magbihis. Bukod sa undies ko, tanging tshirt nya lang ang soot ko dahil yun lang ang binigay nya. Buti nalang at malaki to kaya mukha na naman akong nakadress.

Nakita kong kumuha sya ng dalawang can ng Heineken sa ref at tsaka tumabi sakin. Binigyan nya naman ako ng isa.

"Ano ba kasing nangyari? Bakit basang basa ka kanina? Hindi mo ba alam na pwede kang magkasakit dahil dun!" inis parin ang itsura nya.

"Wala. Napagtripan lang ng mga pinsan ko. Tsaka kaya nga kita tinawagan eh, para makahiram ng damit."

"What the-- Nasa tapat ka ng bahay nyo kanina! Bakit hindi ka nalang umuwi para magpalit, tapos tsaka mo ako pinapunta?!"

Napapikit ako sa sigaw nya.

Seriously, bubungangaan nya nalang ba ako buong gabi? Pwede na syang magpare as dami ng sermon na alam nya eh.

"Ayaw ko nga kasing pumasok sa loob. Okay? Uminom ka nalang jan at wag akong pansinin."

Inirapan na naman ako ng mokong.

Bahala na sya jan. Iinom nalang ako.

Binuksan nya ang tv at nagsalpak sya doon ng flash drive para makanood ng movies. Matutuwa na sana ako kaso lang nagloko ang flash drive nya.

"Ano ba yang flash drive mo Azen! Walang kwenta!" ininom ko ang huling lagok ng Heineken at tsaka inabot sa kanya ang can, "Oh, bumili ka nalang neto, nang may pakinabang ka."

"Wow. Libre lang mahiya, Serina! Wag mong tipirin!"

Sinamaan ko sya ng tingin, "Bibili ka ba o hindi? Aalis ako dito kapag walang alak."

"Tss! Oo na! Ang sakit mo sa ulo!"

Napangisi ako, "Anong ulo? Yung sa taas, o sa baba?"

Nanlaki ang mata sya sinabi ko.

"BWISET!"

At pagtapos nun, padabog syang nagmartsa paalis ng condo nya. Humagalpak nalang ako sa tawa.

I can't believe it! Nahihiya din pala ang isang Alexander Azen Redalgo sa ganong mga usapin? Ngayon alam ko na ang pangasar ko sa mokong na yun!

Dumating si Azen ng condo na busangot ang mukha. Sa magkabilang kamay nya ay may dala syang supot. Isa na laman ay alak, isa naman sa pagkain.

"Uy foods!"

Agad kong nilantakan ang mga dala nya.

Inom ng alak... Tapos subo naman ng pagkain.

Wala akong pake kahit magmukha akong patay gutom. Basta't gusto kong lumamon! Gusto kong malasing!

Nang makaubos ako ng walong can ng Heineken, doon lang ako tinamaan ng pagkahilo.

Hindi naman ako mabilis malasing, ah? Bakit nahihilo ba agad ako?

Napapalo nalang ako sa ulo nang maalalang uminom nga din pala ako kanina. Hard liquors pa!

"Uy, ayos ka lang?" tanong ni Azen ng mapansin ako.

Gusto kong sumagot kaso parang may biglang umaangat sa sikmura ko.

Oh my gosh! Masusuka ata ako!

Tumayo ako sa sofa. Dahil dun ay mas umikot ang paningin ko. Dali dali akong tumakbo sa banyo ni Azen at doon naglabas ng mga dapat kong ilabas.

Narinig ko pang sumunod si Azen tsaka kumatok.

"Serina! Lasing ka na ba? Huy, magsalita ka naman!"

Naghilamos ako ng mukha at hindi sya sinagot.

Sinong lasing?! Hindi ako nalalasing no! Puputi muna ang uwak bago malasing si Zenna! Ang lakas ng loob nyang tanungin ako kung lasing ba ako!

Binuksan ko ang pinto ng banyo at tumambad sakin ang nagaalalang mukha ni Azen.

Shit! Ang gwapo nya! Ganito ba talaga ka gwapo si Azen? O dahil lang ito sa impluwensya ng alak?

"Serina, are you okay?"

"Hindi ako lasing!" yun lang ang sinabi ko pagtapos ay bumalik na sa sofa.

"Ha? Ang tinatanong ko ay kung ayos ka lang, hindi kung lasing ka ba!"

Inirapan ko sya, "Tinanong mo kaya yun kanina! FYI lang Azen, hindi ako nalalasing!" tsaka kumuha ulit ng isa pang can ng Heineken.

"Serina, tama na. You're obviously drunk. Matulog ka na dun sa kwarto ko."

Kinuha nya sakin ang can pero pilit kong inabot yun.

Ayoko pang matulog! Gusto ko pang uminom! Hindi nya ba yun maintindihan?!

"Ano ba Azen! Ibalik mo yan!"

"You're drunk, Serina! Matulog ka na!"

Gusto kong mainis sa kanya pero, shet, ang gwapo gwapo nya kahit na umuusok ang ilong nya sa galit. Ang sarap titigan ng mata nya kahit na nanlilisik ito. Tapos yung labi nya na kagat-kagat nya, parang ang sarap halikan.

Malakas akong natawa dahil sa mga naiisip ko. Kaya dumapa nalang ako sa sofa nya para mapigilan ito.

Mukang tama sya. Lasing na nga ata ako kaya ganto ko sya pagnasaan ngayon. Achievement to Serina! First time mong malasing!

"Oh, bakit ka natawa?"

Tumigil ako at ngumiti sa kanya.

"Wala lang."

Sandali syang nanahimik. Hindi ko alam kung bakit, pero bigla nalang syang hindi nagsalita. Hindi nya rin ako sinaway kahit na nakasalampak ako dito sa sofa nya.

Nakakabinging katahimikan ang bumalot sa condo nya.

Naramdaman ko nalang na kanina pa pala ako umiiyak. Hindi naman ako iyakin, pero hindi ko alam bakit bigla nalang akong umiyak.

Dire-diretso ang mga luha ko sa sofa nya dahil nga nakadapa ako. Hindi naman sya nagalit kahit nababasa ko ito.

"Serina..."

I really hate it when it's quiet.

Kaya nga ako nagiging Zenna sa gabi para makapagsaya sa maiingay na bar. Kaya nga ako sumasama sa kahit na sino para may makausap.

Kaya ako naging ganito, dahil ayaw ko ng katahimikan.

Pakiramdam ko kasi, mag isa lang ako. Pakiramdam ko, bumabalik ako sa nakaraan.

Noong namatay si Daddy.

Kung paano ako binalot ng katahimikan noong hindi sya nagsasalita sa mga bisig ko.

Kung paano ako tinitigan lang ng mga tita at tito ko noong nasa ospital kami.

Kung paano ako trinato nila Mommy na para ba akong hangin na hindi nila nakikita.

I hate it. I hate my life.

"Serina..."

Lumuhod si Azen sa harap ko para maglebel ang mukha namin.

His eyes are full of emotions. Pati ang boses nya ay puno ng pagaalala.

Nakaramdam tuloy ako ng pagsikip ng dibdib.

"Bakit ganun, Azen? Am I really that bad? Masama na ba akong tao dahil lang sa nagawa ko?"

Lalong pumungay ang mga mata nya, "Of course not. Mabuti kang tao, Serina."

"Then why are they treating me like that? Mga pinsan ko sila. Pamilya ko sila. We're fucking related by blood, pero kung itrato nila ako, para akong ibang tao!"

"Serina--"

"Hindi ko naman sinasadya yung nangyari. Hindi ko naman ginustong mamatay si Daddy. He's my father! Bakit ko gugustuhing mawala sya?! I never wanted that to happen! Hindi ko naman gusto yun..."

Para akong nanghihina sa bawat salitang sinasabi ko. Unti unti naring nawawala ang paningin ko dahil sa mga luhang humaharang sa mata ko.

Pero hindi ko na mapigilan. Hindi ko na kayang kimkimin to.

Kasi ang sakit sakit na.

"Come on, bubuhatin na kita papuntang kwarto."

Pinunasan ni Azen ang mga luha ko. Binuhat nya rin ako hanggang sa naramdaman ko nalang ang malabot na kaya sa likuran ko.

Bakit ba tuwing bumibigay ako, laging si Azen ang kasama ko?

He tucked me in, at umupo sya sa tabi ng kama. Nakatingin lang sakin ang mga mata nya.

"Matulog ka na." sabi nya sa mahinang boses.

"You won't leave me, right? Kahit na ganito ako, hindi ka mawawala sa tabi ko, diba? Please promise me... Hindi naman ako masama. I made a lot of mistakes, pero hindi ako masama. Please, Azen... don't ever leave me."

Ngumiti sya at tumawa ng mahina.

Hindi ko alam, pero kahit na hindi pa sya nasagot, gumaan na agad ang pakiramdam ko.

Ngiti nya palang, parang ok na ang lahat.

"You really are drunk. But don't worry, I won't leave you."

Lumapit sya sakin at hinalikan ako sa noo, "Cause I'm stuck on you... forever."

Chapter 18

Two-timer

Nagising ako kinabukasan sa amoy ng kape. Tinignan ko ang sarili ko at nalamang iba na pala ang soot kong damit. Nilibot ko rin ang mata ko sa di pamilyar na kwarto kung saan ako naroon.

Ugh, my head hurts like hell. Parang pinupukpok na binibiyak na hindi ko maintindihan. Pinilit kong alalahanin ang mga nangyari kagabi pero walang napasok sa isip ko dahil sa sobrang sakit.

I guess I did it with someone, base sa itsura ko ngayon. Hindi ko nga lang alam kung sino. Pero kung sino man sya, I better thank him for saving my drunk ass last night.

I wrapped myself up with a blanket. Lumabas ako ng kwarto at diretso akong naglakad sa kitchen kahit na hindi ko naman alam kung kaninong condo to.

"Gising ka na pala. Breakfast is ready."

Nanlaki nalang ang mata ko nang si Azen ang makita sa kitchen. Topless sya pero may suot na apron. Tapos yung buhok nya ay gulo gulo pa. Halatang bagong gising din.

"Wait! Ikaw yung-- Sayo to--" I stuttered. Hindi ko alam ang sasabihin ko.

WHAT THE HELL HAPPENED LAST NIGHT?!

Paano ako napunta dito sa condo nya? Paano ako nagpalit ng suot? Anong ginawa ko kagabi?!

"Mamaya ka na mag isip. Kumain ka muna at inumin mo tong gamot."

Hindi na ko nagsalita pa. Sinunod ko nalang ang sinabi nya.

Buong umaga akong tulala. Habang nakain kami, nung umuwi ako, hanggang nung ihatid nya ako sa school. Pilit ko kasing inaalala ang lahat.

Naalala ko na yung nangyari sa Eclipse. Pati kung paano ako nakapunta doon at nung nag inuman kami. Naalala ko rin nung sumuka ako. Pero shit! Pagtapos nun, wala na!

Blangko!

Ugh! Nakakainis!

May nasabi kaya ako? May nangyari kaya samin? Oh God, ano kayang kagagahan ang ginawa ko kagabi?!

Nang tumigil ang sasakyan ni Azen sa tapat ng school, tsaka lang ako nagkalakas ng loob na tanungin sya. Wala rin namang mangyayare kung pipigain ko ang utak ko kakaisip. I need answers!

I cleared my throat bago nagsalita, "What happened last night?"

Nakita ko ang pag irap ni Azen.

What the! At iniirapan nya na ko ngayon!

"Sabi na nga ba eh." simple nyang sinabi.

Nice. Napakalaking tulong nun.

"Sagutin mo nalang ako! Huli ko kasing naaalala ay yung sumuka ako. Tapos wala na! Tell me, what happened last night?"

Nakakunot ang noo nya nang lingunin ako, "Wala ka talagang maalala? Kahit isa sa mga nangyare?"

Napalunok ako at unti unting umiling.

Please... Tell me I didn't stripped naked. Tell me I didn't embarrassed myself.

Bumuntong hininga muna sya bago ako sinagot, "Wala. Sinigawan mo lang ako paglabas mo ng banyo. Then you passed out. Kaya dinala nalang kita sa kwarto at binihisan. And don't worry, walang nangyare satin."

I looked at him, dumbfounded. Nakahinga ako ng malalim.

Yun na yun? Talaga? Thank God! Akala ko naman ipinahiya ko na ang sarili ko. Buti nalang at matino pala ako kagabi.

Salamat Heineken at hindi mo ako trinaydor!

"You better go. Baka malate ka pa."

Tumango ako at bumaba na ng sasakyan nya. Hinintay ko na rin hanggang sa makalayo ito bago ako pumasok ng school.

Papunta na ako sa classroom nang matigilan ako sa paglalakad. Nanghina ang mga binti ko at parang nawalan ng dugo sa mukha.

It's Cloud.

Nakatayo sya sa pinto ng classroom at parang naghihintay. Nakahalukipkip at parang galit ang itsura.

I shake his face off of my head and tried to look as normal as possible.

Hindi ko nalang sya pinansin kahit na kumakalampag na ang dibdib ko. Ayaw kong makausap sya. I'm still embarrassed of what happened last night.

Naglakad lang ako ng hindi tumitingin kahit na kating-kati na ang mata kong titigan sya. Pero bago ko pa mabuksan ang pinto, bigla na syang nagsalita.

"Ang dami mo sigurong lalaki, no?"

Natigilan ako dahil sa narinig ko sa kanya.

I looked at him, confused, "What?"

Bumungad sa akin ang mga mata nyang puno ng inis. Nakakunot ang noo nya para syang sasabog sa isang kalabit lang.

Seriously, anong problema nya?

"Kagabi nung umalis ka... Iba yung kasama mong lalaki, diba? Dahil iba ang sasakyan. Tapos ngayon, bago na naman?"

Wait. Kasama ko kagabi? Eh si Ice yun eh. Pinsan ko. Don't tell me hindi nya alam na pinsan ko rin si Ice?

"So hinarang mo ko dito para lang sabihin yan?"

"No-- I mean..."

Hindi ko alam kung anong problema nya, pero naiinis na ako.

Bukod sa masakit ang ulo ko, parang lumalabas pa na ang landi ko sa mga sinasabi nya. His words piss me off. Kaya bahala na sya dyan!

"Wait, Sel!"

Iiwan ko na sana sya kaya lang hinawakan nya na ang kamay ko para hindi ako makaalis. Sinubukan kong pumalag pero mahigpit ang kapit nya.

"Ano ba!--"

Susungitan ko sana ulit sya. Sisigawan. Kaso nagulat ako nang makita ang itsura nya.

His eyes are wide open. Para syang nakakita ng multo. Para syang nagulat. Hindi ko alam kung bakit naging ganun ang reaksyon nya. Hinawakan nya lang naman ang kamay ko.

"Uhmm..." binitawan nya ako tapos ay napahawak sya sa batok, "G-Gusto ko lang malaman kung o-okay ka."

"Bakit naman hindi?"

"D-Dahil sa nangyare kagabi..."

Kahit naguguluhan ay sinagot ko sya, "I'm fine. Sanay na ako. Now if you'll excuse me, may klase pa ko."

Iniwan ko sya roon at tuloy tuloy nang pumasok. Mabilis namang dumating ang prof ko kaya sa tingin ko ay umalis din agad sya.

Kahit sa klase ay hindi mawala sa isip ko ang sinabi ni Cloud.

Bakit nya yun tinanong? Nag aalala kaya sya? Haha. Asa ka naman, Serina. Si Zenna ang gusto nya, hindi ang pangit na ikaw. Kaya imposibleng mag alala sya sayo.

"Tapos na ba ang klase mo?" sabi ni Ice nang tumawag sakin.

"Yup. Why?"

"Uhmm, susunduin sana kita eh."

Natawa ako sa sinabi ng aking pinsan, "Para makabawi?"

"Well... Parang ganun."

Ngayon, sya naman ang natawa.

"Sure! I also need to buy things. May tour kami sa monday eh. Vigan."

"Edi sakto pala! Basta't sagot mo ang pagkain ko." umalingawngaw ang tawa ni Ice.

"Edi useless din ang pagbawi mo!"

"Haha! Just kidding! Sige na hintayin mo na ako, malapit na."

"Okay!" binaba ko ang phone at umupo sa isa sa mga bleachers sa lobby.

Pagkaupo ko palang, agad na may nagbagsak ng folders sa lamesa na ikinagulat ko. Sisigawan ko na sana pero nang makita ko ang mukha no Cloud, parang biglang nawala ang boses ko.

"You left this." sabi nya sabay turo sa folder na may lamang report ko.

"Thanks."

Umupo sya sa harap ko, "May hinihintay ka?"

"Yup. Yung--"

"Sel!"

Naputol na ang sasabihin ko dahil sa biglang pagtawag ni Ice. Nilingon ko naman si Cloud para ulitin sana ang sasabihin ko pero matalim na ang tingin nya sa pinsan ko.

"I better go."

Kinuha ko ang mga gamit ko tsaka tumayo para puntahan na si Ice. I was about to leave nang magsalita si Cloud na ikinalaglag ng panga ko.

"Tss. Two-timer."

Tsaka nya ako iniwan doon.

Chapter 19

Something changed

Hanggang sa naglunes ay masungit parin ang pakikitungo sa akin ni Cloud. Kung dati ay nagrereply sya kapag may news ako about Zenna, ngayon hindi na. Halos hindi nya rin ako pansinin kanina nang pumasok ako. Para pa syang nandidiri sa akin dahil panay ang iwas nya.

Yung totoo... Ano bang nasinghot ng isang yun? Kung makapagsungit, daig pa ang nagmemenopause. Talo pa nya ang mommy ko!

Ibang klase...

"FCL 1B, bus number two kayo!"

Nilingon ko ang class president na sumigaw pati narin ang bus na sasakyan namin.

Ngayon ang tour namin papuntang Vigan. Actually, para iyong recollection dahil request ito ng catechist namin. Dahil catholic school ang Greenridge, pumayag ito at ginawa nalang tour para sa lahat ng sakop ng subject na tinuturuan nya.

"Kumuha kayo ng number dito. Tapos pwede na kayong umupo sa seat na nakuha nyo."

Nag abot sya samin ng isang box at isa isa kaming pinabunot. Para daw hindi maging unfair ang pagkuha ng upuan.

19 ang nabubot ko.

Chill akong naglakad papasok ng bus habang nakikinig sa iPod ko. Pero nang makita ko ang uupuan ko, para akong biglang nanlambot.

Ang upuan ko ay number 19... katabi ng 18 na ngayon ay inuupuan ni Cloud.

Yung totoo, nasa wow mali ba ko? Pwede na kayong lumabas, mukha na kong tanga dito oh! Punyemas... Kapag sunuswerte ka talaga!

Oo gusto ko syang makatabi, pero shet na malagket! Nag PPMS ata yang lalaking yan ngayon eh!

Okay Serina... Hinga ka lang. Wag kang magpaapekto. Wag kang magpaapekto!

I ignored his intense stare. I didn't even throw him a glance. Tuloy tuloy lang akong umupo sa seat ko. At nung makaupo ako ay mabilis akong lumingon sa bintana na nasa gilid ko para iwasang makausap sya.

Dalawa lang ang upuan kaya no choice ako kung hindi ipirmi ang tingin ko sa labas. Kahit halos magka-stiff neck ako ay tuloy parin.

Buong byaheng nasa tanawin ang atensyon ko. Isinandal ko ang aking ulo sa bintana nang makaramdam ng antok. Lalo pang nakapagpaantok sakin ang kanta sa earphones ko. Hanggang sa hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako.

"Hmm..." I smiled when I felt something massaging my thighs.

It feels so good. Para akong narerelax sa bawat paghagod nya. But then my brows furrowed when realization struck me.

Ano nga ba yung nahawak sakin?

I opened my eyes only to find Cloud's hand caressing me there. I felt an intense heat rushed through my body. My heart started pounding so hard that I can almost hear it.

What the hell is he doing?!

"C-Cloud..." I said, almost like a moan.

"Shh... you'll wake them up." he answered.

Iginala ko ang mga mata ko at nakitang tulog na ang lahat ng kasama namin sa bus. Tanging ang driver nalang at ang substitute driver na nasa harap nalang ang gising. Madilim narin sa labas.

"Just stay still." he the whispered.

Napalunok ako bigla habang unti-unti nyang hinahaplos ang hita ko pataas sa zipper ng shorts ko.

"Cloud!" mahina pero madiin kong sinabi.

He ignored me and continued what he's doing. After unzipping my shorts, he slid his hands inside then cupped my sex. It send shivers down my spine when I felt his warm hand between my legs.

"C-Cloud..." I moaned.

Shit! Bakit nya ginagawa to?! Of all places, talagang dito pa!

Alam kong tulog na ang lahat at wala namang makakakita samin, pero kahit na! We're on a fucking bus, for Pete's sake!

"Does it feel good?" he asked as he circled his finger around my clit.

Hindi nya pa ipinapasok ang kamay nya sa loob ng underwear ko. But even so, it felt good as the fabric rub against my wet flesh.

"Uhmm..." I nod while letting out a small moan as an answer.

I was enjoying it when I suddenly heard a low masculine voice calling my name. It kept on and on. Inis nalang akong napadilat dahil sa paulit ulit nyang pagtawag.

What the hell? Nag-eenjoy pa ako eh!

Nang magliwanag ang paningin ko, unang bumungad sa akin ang mukha ni Cloud. Nakatingin sya sa akin ng diretso habang nakakunot ang noo. Narealize ko nalang na nakahiga pala ako sa binti nya.

"Shit!"

Bumalikwas ako ng upo at inayos ang sarili ko. My face turned red when reality struck me.

IT WAS ALL JUST A DREAM!

And worst, pinagpapantasyahan ko si Cloud habang nakahiga ako sa binti nya. Putcha, nakakahiya! Gusto ko nalang tumalon sa bus!

"You had a very nice dream, huh?"

Pakiramdam ko lalong namula ang mukha ko nang magsalita si Cloud.

Oo, ang ganda sobra. Ikaw kasi yung napanaginipan ko.

"P-Pano mo nalaman?" I stuttered.

"Well... you were smiling and moaning the whole time. I bet you're dreaming about your boys."

GUYS, KILL ME NOW.

"H-Hindi no!" sabi ko sabay harap sa kanya.

I was surprised the moment I saw his face. He looks angry. Siguro ay naiinis sya dahil nakatulog ako sa binti nya. Well, sorry! Hindi ko din naman yun gusto! Okay... I guess a part of me liked it.

"You don't have to look so pissed. Hindi ko naman sinadyang matulog sa binti mo." I said while rolling my eyes.

"That's not--" he sighed, "Nevermind."

Pagkatapos nun ay hindi na sya nagsalita. Binalot ng katahimikan ang buong byahe namin. Pagabi na nang makarating kami sa hotel na tutuluyan namin sa Vigan. It was huge and grand. Napakaganda ng labas nito pero mas lalo kang mamamangha kapag pumasok ka.

The bus stopped at isa isa nang naglabasan ang mga tao. Nauna ding tumayo sa akin si Cloud, para bang hindi na makapaghintay na layuan ako. Umirap nalang ako sa hangin at tsaka kinuha ang mga gamit ko.

Mabigat ang bag na dala ko kaya nahirapan akong kunin iyon sa lalagyanan sa itaas. Nang malapit ko nang mahatak ay may kamay nalang na biglang kumuha noon.

"Napakabagal mo naman." Cloud said while holding my backpack in his hand.

"Cloud!"

"Bilisan mo na, maiiwanan pa tayo."

Tinalikuran nya ko at walang sabi sabing lumabas ng bus, dala dala ang bag ko. Sumunod nalang ako sa kanya ng laglag ang panga.

"Uh, Cloud... Ako na magdadala. Nandito naman na tayo sa loob."

Hindi nya ko pinansin at tuloy tuloy lang na naglakad papasok ng elevator. Tahimik lang sya at walang kibo sa loob hanggang sa maihatid nya ako sa room ko. Binuksan ko ang pinto. Pumasok naman sya at nilagay ang backpack sa itaas ng kama.

"Thanks."

He looked at me and his eyes stayed on mine for a few seconds.

"Uhh... Cloud?"

Nahiwalay lang ang mata nya nang magsalita ako, "Sorry..."

Kahit na nagtataka ay tumango nalang ako.

"Anyway, sabay na tayong bumaba para makakain. Magpapalit lang ako."

"O-Okay."

Muli nya na namang tinitigan ang mata ko bago sya umalis ng kwarto. Hindi ko maexplain pero may kakaiba kay Cloud ngayon. Hindi ko alam kung ano yun, but something... changed.

Chapter 20

Jealous

Nang matapos akong mag ayos, lumabas na ako ng kwarto at nadatnang naghihintay doon si Cloud. It felt weird. Una, dahil hindi naman kami ganun ka close, at pangalawa, wala naman syang rason para gawin yun. Si Serina ako ngayon, kaya bakit nga ba nya ko kailangang hintayin?

"Kanina ka pa?"

Umiling sya tsaka nagsalita, "Ngayon lang din. Tara na?"

Tumango ako at sumunod sa kanya papunta sa lift.

Naglakad kami papunta sa banquet hall ng hotel. Bumungad sa amin ang amoy ng pagkain. Napakaganda ng ayos doon at napakarami din ng pagkain na pwede mong pagpilian. There were steaks, pastas, sushi, and different kinds of desserts. Pati mga inumin ay iba't ibang klase.

"Mauna ka nang umupo. Ako nalang ang kukuha ng pagkain."

Kahit medyo nag aalangan, tumango ako at sumunod nalang sa sinabi ni Cloud. Makalipas lang ang ilang minuto, dumating sya dala ang dalawang malaking pinggan.

"Ang dami naman nyan!" I said, surprised when I saw my plate filled with all kinds of food.

"Tama lang yan, para tumaba ka naman."

I pouted my lips. Tumawa naman sya nang makita ang reaksyon ko.

"You know what, you remind me of someone."

Nag angat ako ng kilay sa tanong nya, "Sino naman?"

Ngumiti lang sya at sinimulan nang kumain.

Weird. Kanina lang napakasungit nya sakin, tapos ngayon may pa ngiti ngiti na sya. Hindi nya ba alam na halos malaglag na ang panty ko sa bawat pag ngiti nya?

Tahimik kaming kumain ni Cloud. Paminsan minsan ay nagsasalita ako pero nauuwi rin sa katahimikan dahil wala syang ginawa kung hindi tumitig sakin at ngumiti. Para bang pinagaaralan nya ang bawat galaw ng mukha ko. Hindi ko tuloy maiwasang makaramdam ng hiya.

"Alam mo, itigil mo na yan." I said when he lit a cigar.

Nandito kami ngayon sa fire exit. Tapos na kaming kumain pero ayaw pang bumalik ni Cloud sa kwarto nya dahil wala naman daw syang gagawin doon. Kaya sinamahan ko nalang sya dito.

"Masarap manigarilyo pag bagong kain." sabi nya naman pagtapos ay nagbuga ng usok.

Para akong naiinggit sa kanya. Hindi ko bisyo ang paninigarilyo, but I have to say that he's right. Masarap naman talaga. Pero pilit kong tinitiis ang sarili ko dahil nga hindi ako si Zenna ngayon.

Pinanood ko sya habang hinihigop at binubuga nya ang usok mula sa kanyang sigarilyo. Kung sa iba ay parang nakakaturn-off iyon, pero kay Cloud... hindi. He looks so damn hot.

"Hey Cloud... Talaga bang mahal mo si Zenna?" wala sa sarili kong tinanong.

Nanlaki nalang ang mga ko nang marealize ko ang sinabi ko. Tinignan nya ako at walang pag aalangang sumagot.

"Of course. I loved her the moment I saw her."

Namula ang pisngi ko dahil sa pagiging straightforward nya.

"G-Ganun ba?"

Hindi ko maiwasang maging masaya. Kahit na alam kong hindi naman talaga ako ang sinasabihan nya, natutuwa parin ako. Bigla ko tuloy naisip yung pagpapanggap ko para lang makaganti sa kanya.

Hindi ko alam dati kung bakit ko ginawa yun. Oo naiinis ako sa kanila ni Alexis, but that reason was too shallow. The main reason is... I wanted to prove something.

Gusto kong patunayan noon kay Cloud na hindi lahat ng gusto nya ay pwede nyang makuha. Oo gwapo sya, pero hindi yun dahilan para magmataas sya. Hindi nya kayang makuha ang lahat. Especially me.

Minahal nya lang ang kung anong maganda sa akin, kaya yun ang ipinakita ko sa kanya. Kapag minahal nya na ako, iiwan ko syang wasak. Guys who play with other people's heart doesn't deserve to be loved. Yun ang nasa isip ko noon.

Pero ngayon, ako tong tanga na nahuhulog sa kanya. I guess, Azen was right.

That I might get caught in my own trap. And now... I think I have.

Hinatid ako ni Cloud hanggang sa pinto ng aking kwarto. Nang makapagpaalam kami sa isa't isa, pumasok na ako. Pasara na ang pinto ko nang tumunog ng malakas ang aking cellphone. I laid my back against the door then answered Ice's call.

"Oh Ice, bakit?" tanong ko sa aking pinsan.

"Nasa Vigan ka na?"

"Yup. Kanina pa. Bakit?"

"Yun! Pasalubungan mo ko ha! Balita ko masarap daw ang bagnet at longganisa jan."

I burst into laughter after hearing what he has to say. Langyang lalaki to, akala ko naman kung anona! Gusto lang pala ng pagkain!

"Oo na. Kahit ano pang gusto mo!"

"Talaga?" he chuckled, "Asahan ko yan Sel ha! I love you na talaga!" he said while laughing.

"Patay gutom ka talaga. Sige na! Byeee... I love you too." sabi ko para sakyan ang trip nya.

Pinatay ko na ang phone pagtapos nun. I was on my way to bed when I heard loud bangs on my door. I cussed in surprise.

Mabilis akong pumunta sa pinto at binuksan iyon. Nagulat ako nang makita roon si Cloud na galit na galit.

"Cloud! Anong--"

Hindi na ko nakatapos sa pagsasalita nang bigla syang pumasok sa kwarto ko. Padabog nyang sinara ang pinto pagtapos ay ikinulong ako sa dingding sa pagitan ng mga braso nya. Biglang nanuyot ang lalamunan ko nang tumama sa akin ang nanlilisik nyang mga mata.

"C-Cloud--"

"Sino yun, ha?" malamig nyang sinabi.

Nanlamig ang buo kong katawan dahil lang sa tatlong salita na yun. Kahit kailan ay hindi ko pa sya nakitang galit na galit. I already saw him pissed, but not like this. Itsura nya palang, para na syang handang pumatay.

"A-Anong ibig mong s-sabihin?"

"Don't play dumb, Sel. I heard you. Nakikipagusap ka sa telepono pagtapos ay nag 'i love you' ka pa. Sige nga, sabihin mo. Ilan kami?"

My brows furrowed in confusion. Then my heart started beating faster than it already was.

Anong ibig nyang sabihin? Naguguluhan na ko.

"Hindi kita maintindihan Cloud--"

And just before I could finish, he attacked my lips. His warm mouth covered mine. I want to protest but my body seems to have a mind of its own. So I ended up responding to his kisses.

I felt my toes turned to jelly as it went deeper and deeper. We were out of breath when he decided to pull away.

"I knew it." he said while catching his breath.

I was shocked. Hindi parin ako makapaniwala na hinalikan nya ako. I mean, oo nahalikan nya na ko pero yun ay dahil ako si Zenna. Pero iba yung ngayon. Hindi ko alam kung anong nangyari kay Cloud, but the fact that he kissed me while I'm Serina, really made me happy.

"Cloud... B-Bakit?" tanong ko, pilit na naghahanap ng sagot.

Ngumiti sya ng makabuluhan bago ako sinagot.

"You made me jealous, Sel. So I'm giving you your punishment."

Chapter 11

Memories

Maligaya akong umuwi ng bahay. Kahit na mag isa na naman ako ngayon dito ay hindi ko na iyon napansin dahil sa magandang nangyari.

Umakyat agad ako ng kwarto at sumalampak sa kama ko. Pagod kong ipinikit ang aking mga mata at matutulog na muna sana, pero agad iyong pinutol ng tumatawag sa cellphone ko.

"Bwisit naman. Ang sarap na ng higa ko tapos tumawag pa." I murmured.

Inabot ko ang phone ko sa bag at tinignan kung sino iyong tumatawag. It's Lewis.

Nakakapagtaka na natawag sya ng ganto kaaga sa akin. Normally kasi, natawag yun sa hapon para syempre yayain akong lumabas. So it's strange for her to call at a time like this. Unless, kung may problema.

Sinagot ko ang tawag nya at hinintay syang magsalita.

"Z, nakauwi ka na ba?"

Kumunot ang noo ko sa tanong nya.

"Ahh.. yup. Bakit? Anong problema?"

Sandali syang hindi nakapagsalita kaya medyo kinabahan na ako.

"Kasi si Red.."

"Oh, anong meron sa kanya?"

Gumapang na nang husto ang kaba sa buong katawan ko. Nanginginig kasi ang boses ni Lewis at ramdam mo ang takot dito, kaya hindi ko na napigilan.

"Hindi na kasi nakapasok si JC ngayon. Ang sabi nya, by lunch time nasa school na sila matapos ang initiation rituals ni Red. Pero hanggang ngayon wala pa sya. Pinuntahan ko rin yung room ni Red at ang sabi hindi din sya nakapasok. I have a bad feeling, Z."

Nanginig ang buong katawan ko dahil sa sinabi ni Lewis.

Oh my God. Don't tell me ginawa nga ni JC ang sinabi ko kanina, then something went wrong? Siguro ay hindi kinaya ni Azen? Shit! I have to call them! Nadala lang naman ako ng galit kanina! Hindi ko naman talaga gustong mangyari yun!

"I'll call them, Lew. Tawagan nalang kita mamaya." sabi ko tsaka dali daling pinatay ang tawag.

Ni-dial ko ang number ni JC at Azen pero parehas nila itong hindi sinasagot. Tumawag din ako sa Headquarters, pero lahat ng nakausap ko ay hindi alam ang whereabouts ng dalawa.

Hindi ko na alam ang gagawin. Natataranta na ako. Buti nalang at sumagi sa isip ko iyong folder na binigay sakin ni JC dati.

Andun ang infos ni Azen!

Mabilis ko iyong hinanap at nang makita ko ay tinignan ko agad ang address. Sinulat ko yun sa papel tsaka pumunta sa kotse ko. Pinaharurot ko iyon hanggang sa makarating sa tamang lugar.

Isang malaki at magarang tower ang bumungad sa akin, pero hindi ko na yun napansin dahil sa pagkabalisa ko. Tinakbo ko agad ang lift at mabilis na sumakay dito. Nang makalabas ay hinanap naman ang unit ni Azen.

Sumibol muli ang kaba sa dibdib ko nang makita ang tamang unit.

Sana nandito sya. Please, sana nandito sya..

Kinatok ko ang pinto pero napansin kong bukas ito kaya walang pag aatubili akong pumasok sa loob. Hinanap ko agad kung nasaan si Azen pero hindi ko sya makita.

"Dammit! Nasan ka na ba!"

Napasigaw na ako dahil sa pagkakataranta. Hindi ko sila macontact tapos hindi ko pa alam kung nasaan sila. Nawawalan na tuloy ako ng pag asa, pero natigilan ako nang may naaninag na hugis tao doon sa banyo ng kwarto ni Azen.

Tinakbo ko iyon at nakita ko nalang sya na nakahiga na sa lapag. Puno ng pasa ang katawan nya at ang mukha nya naman ay puro dugo dahil sa dami ng sugat nya.

Nanginig ang binti ko at nanlambot. Pero sa kabila nun ay nagawa ko paring lumapit sa kanya.

"A-Azen.. Wake up!" I stuttered.

"Azen please wake up!"

Hindi sya gumagalaw. Nanatili lang syang walang kibo.

"This is all my fault! I'm sorry! I'm so sorry!"

Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Bumuhos na ang napakaraming luha mula sa mga mata ko. Niyakap ko nalang ang nakahigang si Azen. Sa sobrang guilty ko ay hindi ko mapigilan ang pag iyak ko.

Kasalanan ko to. Kung bakit nangyari sa kanya ito. Kasalanan ko lahat! Nakakainis!

Humagulgol pa muli ako at inilagay na ang ulo ko sa dibdib ni Azen. Lahat ng luha ko ay diretsong pumapatak sa kanyang malaking katawan. Kahit na alam kong hindi na sya makakapagreklamo ay nahiya parin ako dahil nababasa ko ang damit nya, kaya pinunasan ko ang mga luha ko. Natigil nalang ako sa ginagawa nang maramdaman na gumagalaw ang dibdib nya.

He's still breathing!

Maligaya kong inangat ang ulo ko para tignan ang mukha nya, pero lahat ng kaligayahan na yun ay nawala nang makita ko ang nakangiti nyang mga labi.

"Bakit ganun Serina, ang sexy mo din kahit na naiyak ka."

Nawala ang dugo sa mukha ko kasabay ng pagputok ng sentido ko.

He tricked me. Pinalabas nyang patay na sya. Ha-Ha! TANGINA.

"WALANG HIYA KA! NAGMADALI AKO SA PAGPUNTA DITO! HALOS PALIPARIN KO NA YUNG KOTSE KO PARA LANG MABILIS NA MAKARATING! HALOS MADAPA NA KO SA KAKATAKBO! AT HALOS MAMATAY NA KO SA KABA, TAPOS YUN PALA NILOLOKO MO LANG AKO?! TANGINA, HALIKA DITO AT AKO NA MISMO ANG PAPATAY SAYO!"

Sunod sunod ang pagsasalita ko habang hinahampas ang tumatawang si Azen. Nanginginig ang kalamnan ko dahil sa inis pero sya ay humahagalpak lang sa kakatawa. Nakakainis! Sa sobrang inis ko ay hindi ko na napigilang umiyak pa lalo.

"H-Hoy! Serina! Teka wag ka nang umiyak!" natataranta nyang sinabi. Hindi ako sumagot.

"S-Sorry na. I won't do it again, promise."

Niyakap nya ako ng mahigpit. Sa sobrang higpit nun ay halos hindi na ako makahinga pero hindi ako umangal. Pumikit nalang ako at hinayaan sya. Sobrang nanghihina na kasi ako at isa pa, napaka init ng yakap nya.

Para bang ingat na ingat sya dahil pwede akong mabasag anytime. Yung parang napakahalaga ko. Ewan ko, ang hirap iexplain. Pero ang sarap sa pakiramdam. Sa unang pagkakataon, naramdaman ko ulit ito mula nung namatay si Daddy.

Sa wakas, naramdaman kong mahalaga ako. Na may nangangailangan sakin. Na iniingatan ako. Sa tagal ng panahon na hindi ko iyon na-dama sa sarili kong mga kadugo, si Azen lang pala ang makakapagparamdam muli sakin nun..

Nang kumalma ako ay bumitaw narin sa pagkakayap si Azen. Pinupunasan ko ang basa kong mukha nang bigla nyang hawakan ang mga kamay ko.

"I'm really sorry. Hindi ko alam na masasaktan ka sa ginawa ko. It was supposed to be a harmless prank, pero hindi ko naisip na maaaring iba yun para sayo."

Tipid ko syang nginitian. Alam ko ang ibig nyang sabihin kaya pinatawad ko rin sya. Isa lamang iyong prank kaya hindi dapat ako ganto ka OA magreact. Pero hindi ko napigilan ang sarili ko. Nung makita ko syang nakahiga lang doon sa sahig, sari saring alaala ang pumasok sa utak ko.

And it brought back the pain I felt 2 years ago..

"Ok lang."

Ngumiti rin sya pero bakas parin ang pag aalala sa mukha nya.

"Ano ka ba, ok na ko!" I assured him.

Tumango sya at inalalayan na akong tumayo.

"Dito ka muna sa kwarto ko. Magbibihis lang ako at gagawan na kita ng pagkain. Hayaan mong bumawi ako."

Natawa nalang ako.

Pagtapos nga nyang magbihis ay pumunta na sya sa kitchen at naghanda ng pagkain. Naiwan akong mag isa sa kwarto.

Loneliness attacked me. Nanlambot na naman ako dahil sa biglang naalala kaya umupo ako sa kami nya. It's haunting me. It's haunting me again. My deep dark memories...

Chapter 12

More than enough

Naabutan ako ni Azen na tulala sa kwarto nya. Sa dami kasi ng alaala na pumapasok sa isip ko ay hindi ko na iyon magawang iprocess isa isa sa utak ko. Napakatagal na simula nung naalala ko ang mga iyon kaya medyo nabigla ako.

"Hey, are you really okay?"

Lumapit si Azen at umupo sa tabi ko. Hinawi nya ang takas na buhok ko at inipit iyon sa aking tenga. Kung sa ibang araw ay maiilang ako sa ginawa nyang yun, pero hindi ngayon.

"Serina.." he said softly.

His voice was deep. Sa isang salita nyang iyon ay naramdaman ko agad ang pag aalala. I guess he really cares about me. Kahit paano ay naging masaya ako na sya ang kasama ko.

"I'm fine. Tara, kain na tayo?"

Tumayo ako pero sinundan nya lang ako ng tingin hanggang sa makarating ako sa pinto. Nag aalinlangan syang tumayo, pero hindi ko alam kung bakit. Kaya binalikan ko sya at hinila na patayo.

"Ang kulit mo. Tara na!"

Hindi nya na naman ako pinansin. He just stared at me, like something's wrong. Natigilan tuloy ako sa paghila.

"You're creeping me out. Halika na kasi. Ok nga lang ako--"

"Ikwento mo sakin." pagpuputol nya sa sinasabi ko.

Biglang naging seryoso ang mga mata nya. Ang buong atensyon nya ay itinuon nya sakin. Bigla tuloy akong nailang kaya nag iwas ako ng tingin.

Hindi ko alam kung bakit parang maiiyak na naman ako. Alam kong hindi bobo si Azen kaya alam nyang may bumabagabag talaga sa akin. Pero hindi ko alam kung kaya ko ba iyon ikwento sa kanya.

I've been keeping my nightmares all to myself. Kahit kay Ice na pinsan ko ay hindi ako nag oopen dahil ayaw kong kaawaan ako ng mga tao. Ayaw kong maging mahina sa paningin nila. At ayaw ko dahil kung babalikan ko ang mga iyon, I might break down again. Baka hindi ko na naman kayanin.

Kaya for the past 2 years, inilihim ko lahat ng hinanakit ko. Lahat ng naranasan ko..

Pero ngayon, can I really tell Azen about it? Can I really open up to him?

Bumagsak ang mga luha ko nang hindi ko namamalayan, kasabay ng pagbalik muli ng nakaraang pilit kong tinatakasan.

Sa isang iglap, naramdaman ko nalang ang paghigit ni Azen sa baywang ko sabay pinaupo ako sa gitna ng mga hita nya. Niyakap nya ako mula sa likod tapos ay pinatong nya ang kanyang ulo sa aking balikat. Agad akong binalot ng init ng katawan nya.

"Kung nahihiya ka, pwede mo namang ikwento nang nakatalikod sakin.." he whispered.

Bahagya akong natawa.

"See? You're already laughing. Sige na, ikwento mo na para mas lalo pang gumaan ang loob mo. You can trust me."

Ipinikit ko ang aking mga mata at dinama ang malumanay na boses ni Azen.

Kahit na nakakainis ang isang to, alam na alam nya parin talaga kung paano ako pasiyahin. I guess I can tell him, right? Kaya ko na siguro.. Kaya ko na..

Isang normal na araw lang din naman yun. Walang bago, walang kakaiba. Pumasok ako noon sa school at natapos ko din katulad ng normal na ginagawa ko dati.

"Bye, Aicel!" paalam ko sa kaklase ko tsaka tumungo na palabas ng school.

Sinuot ko ang aking earphones at binalot ang buong kapaligiran ko ng isang masayang tunog. Patawid na sana ako ng kalsada nang may biglang humablot sa akin mula sa likod. Nang nakalingon ako ay bumungad sakin si Leila na may kasamang mga lalaki.

Isa sya sa mga nakaaway ko dito sa school. Napahiya sya nang nakaaway ako kaya hula ko ay nandito sya para makaganti sakin.

"Oh Leila, papasok ka na ba? Ang tagal mong nawala ah?" pang aasar ko pa.

Tinawanan nya ang sinabi ko, "Ang lakas din ng loob mo, no?"

Tinignan nya iyong mga kasama nyang lalaki tsaka inutusang lumapit sa amin. Bigla akong tinamaan ng kaba.

"What a coward. Talagang nagdala ka pa ng kakampi?"

Nginitian nya ako. At dahil din sa ngiting yun ay nanginig ang binti ko.

"Tignan natin kung makapagsalita ka pa pagtapos nito."

Umatras ako nang mas lumapit pa ang mga lalaki. Nang inutusan sila ni Leila na kunin ako ay mabilis na akong tumakbo paalis doon.

Iba ibang bahay ang nadaan ko sa tuloy tuloy kong pagtakbo. Hindi ko alam kung gaano na kalayo ang natakbo ko pero hindi ako huminto dahil nakasunod lang ang mga lalaki sakin. Nang mapunta ako sa isang di kilalang lugar, tsaka ko lang naisipang tawagan si Daddy.

I know his work is near here, pero hindi ko nga lang alam kung saan dito. Nang sagutin nya ito ay para akong nabunutan ng tinik. I just have to wait for him.

Natigil lamang ako sa pagtakbo nang makarating ako sa isang eskinita. Wala nang pwedeng labasan. Sinubukan ko pang bumalik pero naharangan na ng mga lalaki iyong dadaanan ko.

"Ano bang kailangan nyo?!" sigaw ko pero tinawanan lang nila ako.

Napaatras muli ako. Pero mas sumibol ang takot ko nang naglabas ang isa ng patalim. Nanginig ang kalamnan ko at nanghina ang mga binti ko.

"Wait.. Please, iwan nyo na ako!" muli kong isinigaw pero hindi nila ako pinansin.

Nataranta na ako kaya nagsisisigaw nalang ako doon kahit na walang nakakarinig.

"DADDY!"

Mukhang nainis ang mga lalaki kaya tumakbo sila papunta sa akin. Pero nagulat ako nang bigla nalang tumalsik yung isa sa pader tapos yung isa pa sa mga tambak ng basura. Nakita ko si Daddy na hingal at gusot na ang mga damit.

"Dad!"

I was relieved. Sawakas ay nandito na sya. Mukhang natakot rin yung isa na may hawak ng patalim kaya tumabi ito dahilan para makalapit si Daddy sa akin.

"Are you okay?" nagaalala nyang tanong.

"Yes Dad. Please, umalis na tayo dito."

"Of course, sweetheart. Aalis na tayo."

Inakbayan ako ni Daddy at palingon na sana kami nang naramdaman ko ang biglang pagsubsob ni Dad sa akin. Hindi ko alam kung bakit pero nanlamig nalang ako nang makakita ng dugo sa tagiliran nya.

Bumagsak kami sa lupa. Nang luminga ako ay wala na ang mga lalaki kaya mas lalo na akong nataranta.

"Dad? DAD?! PLEASE NO! WAKE UP!"

Tuloy tuloy ang pag agos ng dugo mula katawan ni Daddy. Nakahiga lang sya at nakapikit ang mga mata. Kahit na anong gawin ko ay hindi sya kumikibo at gumigising. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Bumuhos nalang ang mga luha ko at nanginginig syang niyakap.

Hindi sya pwedeng mamatay. Ang sabi nya sakin sabay kaming aalis. Hindi nya ko pwedeng iwan. Hindi ko kaya. I need him. I love him!

"DAD PLEASE! GUMISING KA NA! WAG MO NAMAN AKONG BIRUIN NG GANYAN OH! ANG SABI MO SABAY TAYONG AALIS DITO DIBA?! ANG SABI MO SABAY TAYONG UUWI! PLEASE DON'T LEAVE ME! PLEASE DAD! STAY WITH ME, PLEASE! I CAN'T LOSE YOU! DAD! DAD! I LOVE YOU.. DAD, PLEASE.."

Hindi ko na alam kung paano ako nakaalis doon. Natauhan nalang ako na nakaupo ako sa isang upuan habang sila Mommy, Tito at Tita ay may hinahabol papasok ng emergency room. Pinagsaraduhan sila ng pinto at pinigilan ng isang lalaking nurse.

"Sorry, pero hindi po talaga kayo pwedeng pumasok. Hintayin nyo nalang po ang anunsyo ng doktor." sabi nito sa kanila.

Humagulgol si Mommy at napaupo nalang sa sahig. Sila Tita Nerissa naman at Tita Cecil ay parehas nang basa ang mga mukha dahil sa luha. Habang si Tito Steve ay nananatiling mahinahon pero bakas parin ang pag aalala sa mukha.

"Mom.." I called out to her.

Nilingon nila ako pero si Mommy ay nanatiling nakatingin sa sahig. Walang nagsalita ni isa sa kanila. Pinaulanan lamang nila ako ng mabibigat at matatalim na tingin.

"Dad died after that. Simula din nun ay nawalan na ng amor sa akin sila Mommy. Feeling ko mag isa lang ako nung araw na yun.. I just experienced a nightmare in real life, pero wala man lang nag alala para sakin. Walang kumausap sakin. Walang pumansin."

Mas humigpit ang yakap sakin ni Azen kaya nawawala ang lahat ng mabibigat kong nararamdaman. Nang dahil lang sa yakap na yun ay gumaan ang bigat na matagal ko nang dinadala.

"Kaya nung nakita kita na nakahiga lang at walang kibo kanina, bumalik lahat ng alaala ko. Akala ko nagkamali na naman ako. Akala ko may isa na namang napahamak ng dahil sakin."  

Hinalikan nya ang balikat ko, "Sorry.."

Dapat mainis ako pero natawa ako ng bahagya dahil sa ginawa nya, "Ok na nga sabi. Wala na yun."

Nagpatuloy ako sa pakukwento. Hindi na sya sumagot. Hindi sya kumibo. Pero alam kong nakikinig sya sa lahat ng sinasabi ko. And that's enough for me. That's more than enough.  

"Thanks Azen."

Chapter 13

I hope not

"You sure you wanna go? Pwede ka namang magpahinga nalang dito kung ayaw mo sa inyo."

"Wag na. Masyado na kong nagtagal dito. Tsaka mas narerelax ako sa labas." sinabi ko habang inaayos ang buhok ko.

I'm really exhausted. Ikwento ko ba naman ang buong buhay ko. Pero ayaw ko naman magtagal dito sa condo ni Azen. At lalong ayaw kong umuwi sa amin kaya niyaya ko nalang syang lumabas. Pumayag naman sya kahit na medyo nag aalangan.

"Saan tayo?" tanong nya nang makapasok kami sa sasakyan nya.

"Moonlight. Or maybe Craft? Ikaw na bahala."

"Roger that!" tsaka nya pinaandar ang sasakyan.

Tahimik lang sya at diretso ang tingin sa kalsada. Naninibago na nga ako kasi hindi naman sya ganyan dati.

Sa sobrang bored ko, kinuha ko nalang ang phone nya na nakalawit lang naman sa drawer. Hinayaan nya naman ako.

"Wala kang password?"

Bahagya nya akong sinulyapan tsaka ibinalik ang tingin sa kalsada, "Para saan pa? Kapag may password, tatanungin nyo din naman. Useless."

Natawa nalang ako. Oo nga naman!

Tinignan ko ang messages nya. As usual, puro babae ang laman nun. Napaisip tuloy ako...

Hindi kaya sya nagsasawa sa babae? Hindi kaya sya nabobored na puro yun nalang ang inaatupag nya? Well, hindi ko naman sya makukwestyon. He's a playboy. At yun lang naman ang trabaho ng mga katulad nya... Ang mambabae.

"Wala ka bang balak mag girlfriend? Hindi ka pa ba nagsasawa sa pambababae?"

Nilapag ko ang cellphone nya at naghintay ng sagot.

"Nagsasawa din. Kaya nga tumigil na ko eh."

"Tumigil? Kelan pa?"

"Nung sinabi mo. Remember?"

Kumunot ang noo ko.

May sinabi ako? Kelan yun? Hindi ko maalala. Binalikan ko yung mga nangyare at inisip kung kelan nangyari yun.

"Ah! Nung nasa bar tayo?"

Tumango sya.

Tss. Bakit naman sya titigil dahil lang sinabi ko? Tsaka hindi naman yun seryoso. Gusto ko lang naman na hindi sya mambabae in public para hindi sya makita ni Cloud.

"That's not what I meant. Ayaw ko lang masira ang plano. You can still date other girls." Err... In secret? Pwede sila sa condo nya or somewhere else. Ugh! Bakit ba iniisip ko palang, naiinis na ko?

"Really?" lumiwanag ang mukha nya. Akala mo batang binigyan ng candy. Kainis!

"Y-Yeah sure!"

Tumingin ako sa labas at napansing nakarating na pala kami. Dinala nya ako sa Craft, isa ring sikat na bar. Dito palang ay rinig na rinig ko na ang malakas na trance music. I can tell.. The party is at it's peak.

"Tara na? Ipapakilala kita sa mga kaibigan ko."

"Ha? Bakit?"

Nagkibit balikat sya, "Wala lang." tsaka lumabas para pagbuksan ako ng pinto.

Sabay kaming pumasok sa loob. May iilan akong kilala pero halos lahat ng nandito ngayon ay mga modelo ata. Halata kasi sa pananamit at itsura nila.

"Evo!"

May tinawag si Azen at pumunta naman kami sa table nun. Siguro ito na yung mga kaibigan na sinasabi nya.

"Dude! Where have you been? Ang tagal mong nawala ha!"

Nakipag high-five si Azen dun sa lalaki pati narin sa iba pang nasa table nila. Halos lahat ay lalaki pero may iilan din silang kasamang babae.

"Naging busy lang. By the way, Evo, this is Zenna." sabay muwestra sakin ni Azen.

Naglahad naman ng kamay ang lalaki, "Ebenizer V. Ortega. Evo nalang, for short." tsaka kumindat pa.

Natawa ako sa ginawa ni Evo pero si Azen naman ay parang nainis kaya pabiro syang sinapak.

"Back off dude."

"Woah! Chill! Ngayon na nga lang tayo nagkita, tapos ganyan ka pa." humalakhak si Evo kaya napailing nalang si Azen.

Mababait naman ang mga kaibigan nya. Mga kalog. Pero yung mga babae, halos patayin na ata ako sa tingin. Hindi naman ako naaapektuhan kaya binalewala ko nalang.

"Matagal mo nang kaibigan si Evo?" tanong ko kay Azen nang wala na kaming mapagusapan.

"Yup. Bestfriend ko sya since highschool." kumunot ang noo nya, "Bakit? Do you like him?"

Wow. Pag nagtanong, gusto agad?

"He's cute. But not my type." simple kong sinabi. Nakita ko pa ang pagngiti nya.

"What's your type then?"

Nagisip ako. Ano nga ba?

"Well... Siguro yung matangkad tapos maputi. Matipuno yung katawan. Gwapo syempre! Tsaka..." tinignan ko sya at tsaka sumagot, "Yung disenteng tignan."

Napawi ang ngiti ni Azen. Marahil dahil naoffend sya dun sa 'disenteng tignan'. Paano ba naman kasi, gwapo nga sya pero napakahaba ng buhok. May bangs pa tapos may hikaw. Itsura palang talaga, mukha nang playboy.

"So, anong sinabi mo? Hindi ako disente, ganun?"

Natawa ako sa sinabi nya, "Bakit, ikaw ba yung tinutukoy ko?"

Lalong nalukot ang mukha nya. Akala mo biglang nag byernes santo.

"Eh sino yung tinutukoy mo?"

Ngumisi ako.

Alam kong galit ako sa taong yun, pero hindi ko maipagkakaila. He's my type. Noong una ko palang sya nakita, kumalalabog na talaga ang dibdib ko. I just really want to get even. Pagtapos nun ay balik na ulit ang pagkakacrush ko sa kanya.

"Si Cloud."

"WHAT?"

"Bakit? May masama?" tinaasan ko sya ng kilay.

"Akala ko ba naganti ka dun? Tapos type mo sya?"

"Gusto ko lang gumanti. Dahil naiinis ako sa kanya. Pero malay natin... mawala yung inis ko."

Nalaglag ang panga ni Azen sa sinabi ko. Hindi talaga sya makapaniwala. Siguro akala nya malaki ang galit ko kay Cloud.

"Ewan! Edi magsama kayo ng Cloud mo."

And speaking of the devil...

Pagkasabing pagkasabi ni Azen sa pangalan nya, biglang bumukas ang pinto ng Craft at naglakad na parang modelo papasok si Cloud.

Maraming babae ang nagtilian. May mga lumapit din sa inupuan nya pero hindi nya iyon pinansin dahil diretso ang tingin nya sakin.

"Uy! Wish granted!" kinindatan ko si Azen. Lalo namang nainis ang mukha nya.

Nagpaalam ako sa mga kaibigan nya na aalis na kami. Umapila pa si Evo pero wala rin syang nagawa.

"Next time nalang dude, gusto ng solo time nito eh." umakbay si Azen sakin. Nang iinis din.

Tinawanan naman sya ni Evo, "Iba ka na talaga!"

Sabay kaming tumayo at naglakad palabas ng Craft. Pero bago ako tuluyang makalabas, binigyan ko muna ng makabuluhang tingin si Cloud.

Pagkapasok ng sasakyan, tsaka ko lang sya tinext... as Serina.

Ako:

    Pupunta si Zenna sa Moonlight. She said she'll wait for you.

Agad naman syang nagreply.

Cloud:

    Ok. Thanks.

Nang makapasok si Azen, napansin nya ang pagtetext ko. Padabog nya pang sinarado ang pinto kaya nagulat ako.

"What's your plan?"

"Well... Last time na nagkita kami, ang sabi nya gamitin ko sya. He wants me to cheat with him dahil nga alam nyang tayo, diba? Balak ko lang syang akitin, then pag nafall, biglang poof!" natatawa pa ako sa sinabi ko pero parang wala lang sa kanya.

"Makikipagkita ka talaga?" his voice sounds mad pero hindi ko na yun pinansin.

"Yup."

"Saan kayo pupunta?"

Nagkibit balikat lang ako.

Hindi ko pa rin kasi yun napagiisipan. Mamaya nalang siguro kapag nagkita na kami. O kung saan nalang ako dalhin ni Cloud. Bahala na.

"I hope this works!" wala sa sarili kong sinabi.

Nagsimula nang paandarin ni Azen ang sasakyan. Pero kahit na maingay dahil sa makina, nagawa ko paring marinig ang bulong nya.

"I hope not."

Chapter 14

I never liked you

Ibinaba ako ni Azen sa Moonlight. Hindi ko alam pero parang galit sya kaya pagkababang pagkababa ko ay agad nyang pinatakbo ang sasakyan nya.

Ang sungit! Akala mo may dalaw. Nakisakay lang naman ako, akala mo naman napakahirap na ng ginawa nya.

Maya maya lang ay dumating na ang sasakyan ni Cloud. Audi... Ang poging tignan, kasing pogi nya. Agad akong tinamaan ng kaba.

Kaya mo yan, Serina! Kailangan mo lang naman syang iseduce. Maraming beses mo na yang nagawa! Just relax... Breathe in. Breathe out.

Sex goddess mode, on!

Lumabas sya at pinagbuksan ako ng pintuan, "Akala ko hindi mo na ko papansinin."

I gave him my sweetest smile, "I like you, Cloud. Kaya ako nandito."

Pagkapasok ko sa loob, dun lang ako nanginig. Holy shit! Ano bang nangyayari sakin?! Bakit ba lagi nalang akong ganito kapag andyan si Cloud?

"Saan mo gusto?"

Nag isip ako.

In seducing a guy, kailangan lagi kang may plano. Ikaw dapat ang magdidikta sa lahat. Ikaw dapat ang masusunod. You have to make him do what you want, or else, hindi mo sya mahahawakan sa leeg.

"How 'bout sa mall? Ang alam ko may fireworks display ngayon doon sa seaside."

"Zenna... is interested in fireworks?"

Tinaasan ko sya ng kilay, "It's romantic, Cloud. Malay mo doon pala ako mafall sayo?"

Natawa sya sa sinabi ko pero hindi na sya umangal, "As you wish."

Great. Now, for step two... Make him jealous.

Kahit na sya ang kasama mo, hindi mo dapat iparamdam agad na sya lang ang nasa isip mo. Make him feel that he's not the only one. Kapag napansin nya yun, he'll be the one to cling on you.

"Do you want to eat first? Mukhang mamaya pa magsisimula." Sabi nya nang makarating kami sa mall.

"Kumain na ko eh. Let's just go grab some drinks. Gusto ko dun." tinuro ko iyong open-bar malapit sa seaside na maraming tao. Specifically... boys. Napangiwi naman sya sa suggestion ko.

"Marami nang tao."

"Bar yan, Cloud. Of course maraming tao. Come on, let's go?"

Dire-diretso akong naglakad papasok. Sa pinakamalapit palang na table ay may tumawag na sakin. Nginitian ko naman sila.

Sige Cloud, magselos ka!

Umupo ako sa bakanteng table. Nauna ako kaya may lumapit agad nang nakitang mag isa ako.

"Hi miss! Alone?"

Hindi ako sumagot. Tumingin lang ako kay Cloud na ngayon ay matalim na ang titig sa amin. Nang palapit na sya, tsaka ko lang hinarap ulit ang lalaki.

"So, are you alone? What some company?"

Hindi ko na kinailangang sumagot. As expected, si Cloud na ang sumagot sa lalaki para sakin.

"She's with me, dude. So back off." he said in a cold tone.

Napangiti ako.

So far, so good!

Ang sarap pala inisin ni Cloud. Kahit kasi magkasalubong ang kilay nya, napakagwapo nya parin! Alam kong unang beses akong pumuri ng lalaki, pero hindi ko talaga mapigilan. He's just so damn hot! Feeling ko nga nalulusaw na ako dito sa kinauupuan ko.

"Hindi ko talaga gusto kapag nasa bar ka. You attract a lot of guys." inis parin ang tono nya.

"Don't worry, ikaw naman ang kasama ko eh. Hindi sila."

Sumulyap sya sakin. Nakapalum-baba sya kaya nakatakip ang kamay nya sa bibig nya. Pero kahit na ganun, alam kong napangiti sya dahil sa paglabas ng dimple nya.

Shet ang gwapo! Sarap patayin!

Nagkwentuhan pa kami ni Cloud. Hindi ko yun iniexpect dahil akala ko tahimik syang tao. Turns out, masaya din pala syang kasama. Magaan syang kausap. Ibang iba sa Cloud na kinakatakutan sa school.

Bigla tuloy nagbago ang tingin ko sa kanya. I think I like him even more. Ngayon na mas nakilala ko sya.

"Hey, stop staring!" saway ko. Pano ba naman kasi, kanina pa nakatingin.

"Sorry. Can't help it." sabay ngiti.

Ayan na naman sya! Yung killer smile nya! Pakiramdam ko tuloy ang pula na naman ng mukha ko. Naramdaman ko kasi ang pag init nito. Hindi ko alam kung dahil tipsy lang ako at sa alak, o kinikilig ako dahil sa hinayupak na lalaking to.

Inabot ko ang baso na may lamang beer sa mesa at ininom yun. Pagkaubos ko ay sabay naman ng start ng fireworks display.

Ang ganda! Ngayon palang ako nakapunta sa ganito. Masaya din pala. Lalo na't kung may kasama ka.

Unti unti kong naramdaman ang paggapang ng kamay ni Cloud sa mga daliri ko. Pinaglaruan nya iyon at tsaka hinalikan.

"Dati pangarap ko lang to. Ngayon nagkatotoo na." natawa sya sa sarili nyang sinabi. Pero ako, speechless.

Shit! Kinikilig ako, nakakainis! Hindi ko to inaasahan ah! Bakit napakasweet nya? Bakit ang cheesy nya? Bakit ang cool ng lahat ng ginagawa nya?

Oh my god. No. Hindi to pwede!

"Cloud..."

"Hmm?"

"Do you like me?" namula ang pisngi ko sa sarili kong tanong.

Nag angat ng tingin si Cloud at wala man lang pinagbago sa mukha nya.

"No." seryoso nyang sinabi.

Nanlumo ako.

Hindi ko alam kung bakit para akong binagsakan ng langit at lupa. Hindi naman dapat iyon big deal, pero hindi ko maintindihan kung bakit masyado kong dinamdam iyon.

I knew it. Sa una palang, alam ko nang sex lang ang habol nya sakin. Hindi nya ako gusto. Siguro dahil sya ang unang lalaking tinanggihan ko kaya ganyan nalang sya kung maghabol.

They're all the same. Kaya nga may rule number three in being a sex goddess...

Never fall for them.

Hindi ko na alam ang sasabihin ko. Pero kailangan kong magsalita para hindi nya ako mahalata, "R-Really? That's good--" pero hindi pa man ako tapos, pinigilan nya na agad ako.

In one swift move, his lips met mine. His kisses were soft and slow. Para bang ingat na ingat sya dahil baka mabasag nalang ako bigla.

Napapikit ako at mabilis na nalasing sa mga halik nya. I kissed him back. Nawalan na kami ng pake kahit na nasa public place kami. Our time stop. Dinama nalang namin ang isat isa.

Nang kinapos kami ng hininga, bahagya syang lumayo. Nakatuon ang buong atensyon nya sa mga labi ko. And before he gave me another kiss, he whispered to me...

"I never liked you. Because I instantly fell in love."

Chapter 15

Bakit sya nandito?

"Thanks Cloud. I had fun."

Hinatid ako ni Cloud sa bahay. Hindi ko na nga lang sya mapapasok dahil baka nasa loob si Mommy. Kaya hanggang dito lang sya sa labas.

"You're welcome. I had fun too."

Ngumiti ako at binuksan na ang pinto ng sasakyan nya. Pero bago ako makababa, hinila nya ako at muling hinalikan. Sa pisngi.

"One last kiss."

Natawa nalang ako sa kacheesyhan nya.

Hanggang sa pagtulog ko, sya parin ang naiisip ko. Yung dimples nya lumalabas kapag nangiti, yung mata nya na laging nangaakit, lalo na yung mga labi nyang mainit kung manghalik. Kainis! Nakakabaliw pala makadate ang isang Cloud Montesilva.

Nagtakip ako ng unan sa mukha. Feeling ko kasi namumula na naman ako. Papikit na sana ako nang may biglang maalala.

Si Azen! I have to tell him everything! Successful ang plano namin!

Ni-dial ko ang number nya pero hindi nya iyon sinasagot. Kaya naisipan kong magtext nalang.

Ako:

    Azen! Are you busy? I need to talk to you.

Maya maya ay nagreply narin sya.

Azen:

    Oh. Anong nangyare?

Hindi na ko makapaghintay. Tinawagan ko na sya ulit para mas maayos kong maikwento.

"Hello."

"Azen! Holy sht, ang galing ko! Successful!" excited kong sinabi.

"What do you mean?"

"Tanga naman neto. Ibig sabihin, tagumpay ako. Nahuhulog na sya sakin. In no time, we'll get even."

Narinig ko ang buntong hininga nya, "Really? Good for you."

Nagtaka tuloy ako. Bakit ang tamlay nya? Hindi naman sya normally ganito.

"You okay?"

"Yup. Concern lang."

"Huh? About what?"

"Anong about what? About you of course."

Nagtaas ako ng kilay na as if namang makikita nya, "Concern? Bakit naman?"

May narinig akong kaluskos. Parang ginulo nya na naman ang mahaba nyang buhok tapos ay sumigaw ng malakas.

"Wala! Just... Just be careful, okay? Cause you might end up caught in your own trap." sabay baba ng tawag.

Napanganga ako.

Anong problema ng mokong na yun? Ang ganda ganda ng binalita ko, tapos ganun sya magreact. Sabog ata yun ngayon eh!

Napalitan ang kaligayahan ko ng inis. Hanggang sa kinaumagahan ay dala dala ko iyon nung pumasok ako.

"That bipolar jerk. Humanda talaga sya sakin kapag nagkita kami." I murmured.

Umupo ako sa armchair at sinaksak nalang ang earphones sa tenga ko. Baka sakaling mawala ang pagkainis ko.

Maya maya lang, dumating na ang prof namin. Nakinig nalang ako sa kanya kahit na wala naman akong naiintindihan. Mas okay naman kasi yun kesa isipin ko ang nakakainis na mukha ni Azen.

Tumagal ang klase namin ng dalawang oras kahit na isa't kalahati lang naman dapat iyon. Paano kasi, feeling major na naman ang minor namin na to.

"Anyway, magkakaroon kayo ng tour next week. Kaya dapat ngayon palang ay mapasa nyo na sakin ang mga projects nyo. Sige na. That's all. Class dismissed."

Umalis ang prof namin pagtapos ng anunsyong iyon.

Paalis na sana ako ng classroom nang biglang may naglapag ng Coke-in-can sa armchair ko. Napatingala ako at bumungad sakin ang gwapong mukha ni Cloud.

Oh my gulay! Bakit ang gwapo nya?! Bakit ang lakas nyang makagoodvibes! Bakit ang sarap nyang patayin... sa pagmamahal!

"Uhmm. May kailangan ka?"

Ngumiti sya sakin na kinagulat ko. Normally kasi masungit sya sakin (dahil hindi nya naman alam na ako si Zenna),  pero ngayon nakangiti sya!

"Just wanted to say 'thanks'."

Umalis sya at iniwan ako pati ang Coke doon na nakanganga. Muling sumaya ang araw ko.

Grabe. Dati lagi nya akong pinapahiya. Lagi nya akong naiinis sa mga ginagawa nya. Pero bakit ngayon, sya na ata ang nagpapaganda ng araw ko? Kainis. Hindi ko dapat ito maramdaman, pero shit! Ang gwapo nya kasi talaga!

Umuwi ako sa bahay at nadatnang wala na namang tao. Tanging si Manang Pasing lang na katulong namin.

"Manang, asan po si Mommy?"

"Nako hija, umalis kanina. May meeting daw."

Tumango ako sa sinabi ni manang.

Lagi nalang ganito. Pagkagising ko sa umaga, wala si Mommy. Kahit sa paguwi ko ay wala sya. Simula noong namatay si Daddy, malimit ko nalang sya makita. Nakakalungkot. Pero dahil maganda ang mood ko, hindi ko nalang iyon dinamdam.

Paakyat na ako ng kwarto nang biglang tumunog ang cellphone ko. Kinuha ko iyon at tinignan. Nang makita ang pangalan ni Ice ay mabilis ko iyong sinagot.

"Yes, Ice? Something wrong?" bungad ko sa aking pinsan.

"Nope. Yayayain lang sana kita. May party kasi sila Cath ngayon at pinipilit akong pumunta. Lahat ng pinsan natin at nandoon pwera lang kay Kean. Wala akong makakasama kaya ikaw nalang sana."

Kumunot ang noo ko.

Pinsan ko si Catherine pero alam naman ng lahat na hindi kami close. Kaya medyo nagdadalawang isip ako. Pero kung para naman iyon kay Ice, siguro pwede naman akong pumunta. What could go wrong? Diba?

"Are you coming? Ok lang naman kung hindi. Hindi nalang din ako pupunta."

"No. Sasama ako. Maliligo lang at magbibihis."

"Ok. Pick you up later. Thanks, Sel."

"No prob." tapos binaba ko na ang tawag.

Madali akong naligo at nagbihis. Kumuha lang ako ng isang floral dress at flat shoe para di gaanong pansinin. Sinuot ko rin ang glasses ko at nagtali ng buhok, katulad ng ayos ko sa school.

Alam ng mga pinsan ko na ako si Zenna, pero hindi ako nag aayos ng ganun kapag kasama ko sila. Ayaw kasi nilang naaagawan ng atensyon kaya pinipilit kong hindi ako mapansin. Yun din siguro ang dahilan kaya hindi nila pinagkakalat ang totoo.

"Ready ka na nyan?" pang aasar ni Ice nang makarating sa bahay. Sya lang kasi ang hindi makagets kung bakit kailangan ko pang magpanggap na pangit ako.

"Tse! Pasalamat ka nga at sasamahan kita eh."

Natawa sya, "Okay okay! Chill lang couz."

Sa Eclipse ang party ni Catherine. Isang sikat at malaking bar. Sa lugar palang, alam ko nang engrande ang party nya. At hindi nga ako nagkamali.

Maraming sikat na tao ang nandoon pagkapasok namin ni Ice. May iilan pang anak ng mga negosyante. Ngayon alam ko na kung bakit gusto ni Ice ng kasama.

Hindi mo kasi masisikmura ang ugali at kaartehan ng mga nandito.

Umupo kami ni Ice sa isang table. Wala masyadong tao dito dahil malayo ito sa dance floor at malapit naman si VIP rooms.

"Order lang ako ng drinks sa bar. Ok ka lang ba dito?"

Tumango lang ako ng simple at pinanood syang maglakad palayo, hanggang sa lamunin na sya ng dagat ng mga tao.

Pumangalumbaba ako at tamad na hinihintay si Ice nang may bumanggit sa akin.

"Oh look! Yung nerd nating kaklase!"

Tumingala ako at nalaglag ang panga nang makita si Alexis sa harap ko, kasama ang mga pinsan kong sila Iris, Catherine, Denise at Urin.

"You know her?" tanong ni Iris.

"Yes. Sya yung nakakainis naming kaklase."

Napangiti si Catherine sa sinabi ni Alexis. Pagtapos ay lumapit pa sya sakin at tinapik ang balikat ko.

"What a coincidence! Kilala din namin sya!" iminuwestra nya ako, "This is Sel, our annoying cousin."

Natawa ang mga pinsan ko pati narin si Alexis. Hindi ko na sana sila papatulan pero laking gulat ko nang biglang lumitaw si Cloud out of nowhere.

Chapter 6

Alexander Azen Redalgo

"IKAW?!" sigaw ko na nagpalingon sa lahat ng kaibigan namin sa table.

Oh great! This is just great! Above all people, sya pa talaga?! Gosh! Ano bang klaseng kamalasan to?

"Hey, easy.." natatawang sinabi sakin nung lalaki, na I think si Red nga.

"Ugh! JC, tell me he's not Red. Please!"

Nilingon nya ang tatawa tawang lalaki sa tabi ko.

"But he is. Akala ko magkakilala na kayo?" nalilito nyang sagot.

What the, sya nga! Ang bangag na lalaking to na kanina pa ko pinagtitripan ay si Red nga! Shit, I'm backing out of this. Kahit na gwapo at sport pa sya, hindi ko kakayaning makasama tong lalaking to! Over my dead body!

Masungit kong tinignan si Red at tsaka kumuha pa ng isang can ng Heineken na nasa table. Tinalikuran ko sila dala ang beer ko at tsaka nagpaalam na pupunta ulit sa dancefloor, "I'm going back, balik nalang ako kapag wala na ang lalaking to." sabi ko na tinutukoy si Red.

"No you're not." matigas nyang sinabi.

"Pwede ba, kanina ka pa higit ng higit ah! Gusto ko pang magsayaw!"

"Edi sasama ako."

Nilingon ko ulit sya at tinignan ng masama. This guy.. is really getting in my nerves.

"Fine." sinabi ko nang matapos na ang usapan namin.

Mabilis akong naglakad papunta doon at humalo sa maraming tao nang hindi sya hinihintay. Akala naman nya hahayaan ko syang makasama ako sa pagsasayaw. Eww, no!

Sinabayan ko lang ang mabilis na tugtog ng bar. Marami agad ang dumikit sa akin pero mas gumitna pa ako sa mga tao para makawala kay Red. Tumalon talon pa ko at nagpadala nalang sa tugtog hanggang sa maubos ko ang beer ko. Marami ang nakapaligid saking hindi ko kilala kaya napangiti ako nang may makita akong isang pamilyar na mukha.

Matagal na namin siyang kilala nila Lewis at kasama sya sa grupo dati pero nahiwalay nang mauna syang magcollege. But now, he's back!

"Chris!" sigaw ko na nakapagpalingon sa kanya.

Tinakbo ko ang table nila at niyakap agad sya nang hindi tinitignan ang mga kasama nya.

"Zenna! You're here! Damn girl, I miss you!"

Natawa ako sa sinabi nya, "I miss you too! Hindi ko alam na nakabalik ka na pala!"

Chris Xyrus Cheng. Nakilala namin sya dahil sa biglaan nyang pagtransfer sa school. Dahil sa itsura nya at pagiging chinito, mabilis syang nakilala sa iba pang section. Mas matanda sya sa amin ng dalawang taon kaya umalis sya noon para magaral sa Cavite, where his family is. Guitarist sya ng bandang Eve na sikat din noong highschool.

Bumitaw ako sa pagkakayakap at hinayaan siyang magsalita, "OJT na kasi. And besides, mas magandang mag-OJT dito sa Manila kesa sa province."

"Well, I'm just glad that you're finally back!" ngumiti sya sa akin at umiling.

"Oh! Teka, ipapakilala kita sa mga kaibigan ko!" iminuwestra nya ang table nila at bumaling naman ako doon.

Halos manigas ang buo kong katawan nang tumama ang mata ko sa lalaking nasa harapan ko. Masayang nagkukwento sa kanya si Alexis, pero diretso parin ang matatalim na titig ni Cloud sa akin. Madilim dito sa pwesto nila kaya hindi ko masyadong maaninag ang mata nya, pero batid ko ang inis sa mga ito.

"Guys." tawag ni Chris sa mga kaibigan kaya nakuha nya ang atensyon ng mga ito.

"This is Zenna, we used to hang out back in highschool." napangiti ang mga lalaki sa akin samantalang ang dalawang magkasintahan ay diretso ang mukha.

"Sila pala yung mga kaibigan ko sa Cavite, Z." at isa isa nang tinuro ang mga kaibigan, "Si Tyron, Henley, Korjal, Cloud at Alexis."

Nginitian ko ang bawat isa sa kanila, pero sinadya kong lagpasan si Cloud. Nag igting ang panga nya ng dahil dun.

"Kilala ko na sya, Xy. Sa Greenridge din sya, di ba?"

Nagkatitigan kami ni Chris. Sila lang kasing apat nila Lewis ang nakakaalam ng kwento kung bakit ako nagtatago ng identity ko sa school, kaya nagtaka sya sa sinabi ni Cloud. Nagkibit balikat lang ako.

"Alam mo?"

"Of course. I've seen her there once."

"And Xy, kilala si Zenna. Right?" singit pa ng nakangiting si Alexis. Nginitian ko nalang din sya.

"Oh, Chris.. I better go. Sasabihin ko nalang din kela Lewis na nandito ka na--"

"Come drink with us first, Z." pagpuputol ni Cloud sa sinasabi ko.

"Sorry. Pero hinahanap na ko ng mga kaibigan ko--"

"Isang shot lang." ginatungan pa iyon ng mga kaibigan ni Chris kaya hindi na ako nakaalis.

Relax, Serina. Kaya mo yan. Mag iinuman lang kayo. Lagi ko tong ginagawa kaya hindi dapat ako kabahan.

Tumango ako at umupo. Binigyan naman agad ako ng shot ni Chris.

Pinasadaan ko ng tingin ang mga kaibigan nya. Lahat sila ay may itsura katulad ng mga kabanda nya. Hindi na ko magtataka kung sumikat ang banda nila dahil lahat sila ay magagaling at nag gwagwapuhan.

"Chris, asan pala yung members ng Eve? Bakit hindi sila ang kasama mo?" bulong ko. Muntik pang umuntog ang ilong ko sa kanya dahil napasobra ang paglapit ko sa tenga nya.

"Ang members ba talaga ng Eve ang hinahanap mo, o si Dante lang?" naaninag ko ang ngisi sa mukha nya nang sinabi nya yan.

Mabilis na namula ang mukha ko, "Sira ka! Lahat sila no! Tsaka may girlfriend na yung tao."

"Oh bakit guilty ka? Wala naman akong sinasabing iba ha? Bakit, sinabi ko bang akitin mo?" humagalpak sya ng tawa kaya hinampas ko ang braso nya.

"Ewan ko sayo! Ang tagal mong nawala pero hanggang ngayon gustong gusto mo paring inaasar ako."

"Ang cute mo kasi kapag naiinis." sagot nya tsaka kinirot ang ilong ko.

I automatically glance at Cloud. Hindi ko talaga mapigilan ang sarili ko. Nadatnan kong nakatingin din sya sakin gamit ang mga mata nyang kanina lang ay walang emosyon. Sa pagkakataon ngayon, iba ibang emosyon na ang namumuo rito at hindi ko na halos masabi ang lahat.

Iniwas ko ang tingin ko at ibinaling nalang ito kay Henley na ngayon ay nag aabot sakin ng shot ng Jim Beam.

"Thanks."

Matagal pa kaming nagkwentuhan ni Chris. Sobrang namiss ko kasi ang isang to! Marami syang kinukwento sakin, pero kahit na ang daldal nya, hindi ko parin maiwasang maramdaman ang matatalim na titig ni Cloud. Pakiramdam ko nga nakatingin sya sakin sa buong oras ng paguusap namin ni Chris.

Si Korjal naman ang nagbigay sakin ng shot. Matapos kong inumin yun ay si Tyron naman. Halos lahat sila ay ini-entertain na ako.

Ano ba talagang meron kapag ako si Zenna? At lahat ng lalaki ay lumalapit sakin? Kapag ako si Serina, halos lahat ay iniiwasan ako. Para akong hangin na dumadaan lang sa kanila. Pero ngayon, sila pa mismo ang lumalapit. Why? Is it because I look pretty this way? O dahil alam nilang magagamit nila ako kaya nila ako nilalapitan? Hindi ko alam. All I know is that life.. is so unfair.

Hindi talaga pwedeng nasayo ang lahat. Magkakaroon at magkakaroon ka ng flaws and imperfections sa buhay. Parang ako.. marami akong kaibigan na nagmamahal sakin. Marami din ang may gusto sakin na hindi ko kilala. Pero kung sino pa ang pamilya ko, sila pa yung may ayaw sakin. Well.. That's life. Kahit na anong reklamo ko ay hindi ko na mababago yun.

Marami-rami narin akong nainom. Medyo nagiging tipsy na ko pero kaya ko pa naman ang sarili ko. Sila Chris ay may tama narin pare-pareho, habang si Alexis ay nakayuko na sa mesa dahil sa kalasingan.

"Z, hatid na kita kela Lewis. Baka hinahanap ka na nila." anyaya sakin ni Chris.

"Ako nalang."

Napalingon ako kay Cloud nang magsalita.

"Ha? Eh si Alexis?"

"Si Tyron na daw ang maghahatid sa kanya, Xy."

"No! I'm fine! Kaya ko pa kaya kahit wag nyo na kong ihatid!" sabat ko sa kanila.

"Marami ng lasing jan, ihahatid na kita." matigas na sinabi ni Cloud.

"Kaya ko ang sarili ko. And besides, your girlfriend's drunk. Mas dapat mo syang asikasuhin."

Hindi nya pinansin ang paliwanag ko. Bigla nya nalang akong hinawakan sa pulso at napatayo naman ako dahil dun.

"Ano ba Cloud, bitawan mo ko--"

"Ang sabi nya bitawan mo sya."

May boses na biglang pumutol sa sinasabi ko. Pare-parehas na napalingon sa likod ko ang mga kasama namin sa table. Natigilan din si Cloud kaya nakuha ko ang kamay ko sa pagkakahawak nya. Nang maaninag ko ang mukha ni Chris, malawak na ang ngiti nito at para bang tuwang tuwa sya sa panonood samin.

"Chris." bati ng nasa likod ko.

"Bro! Long time no see!"

Nilingon ko si Red na matikas ang pagkakatayo. His glaring at Cloud right now, at hindi din naman ito nagpatalo sa kanya.

"You are?" malamig na tanong ni Cloud na sinagot naman nya sa isang malalim at seryosong tono.

"Alexander Azen Redalgo. Her boyfriend."

Nalaglag ang panga ng mga lalaki sa table namin habang ako ay napailing nalang.

Here we go again. Pakilala nalang sya nang pakilala na boyfriend ko sya kahit hindi naman. Fuck, I really hate him! It's annoying, yes. But.. I'm kinda thankful. Kasi kung hindi sya dumating ay baka nahila na ako ni Cloud.

Chapter 7

Deal

"Lika na, umalis na tayo." anyaya ko kay Red para mawala ang namumuong tensyon.

"Sure baby." pinagsalikop nya ang mga daliri namin at hinila na ko paalis dun.

I swear, gusto ko nalang ihampas ang ulo ko sa pader dahil sa ginawa naming scene. Naiinis ako sa sarili ko! Oo, nakaalis nga ako dun pero.. naiinis ako dahil pinanindigan ko ang sinabi ng lalaking to na boyfriend ko sya!

Hindi nya na ako dinala sa table nila JC. Tuloy tuloy nya nalang akong hinila palabas ng Moonlight at papunta sa parking lot. Aapila pa sana ako pero wala na akong nagawa, kaya nitext ko nalang sila na uuwi na ako.

"Sabi sayo eh. Kakailanganin mo ko." sabi nya sabay kindat.

"Yeah, shut up. Wag kang masyadong magyabang kung ayaw mong masapak kita."

Humagalpak sya ng tawa, "Alam kong matapang ka, pero hindi ko alam na ganyan ka katapang, Serina."

Natigil ako sa paglalakad kahit na hinihila nya ako.

He knows my name? P-Paano? Sila Lewis lang naman ang nakakaalam. At alam kong hindi nila yun sasabihin sa iba. Kaya pano nya nalaman?

"How did you.." I trailed off.

"Know your name?" pagdudugtong nya. "Marami akong alam sayo, Serina. But don't worry, your secret's safe with me." he said while giving off this weird aura.

"Bina-blackmail mo ba ko?"

Lalo syang natawa sa sinabi ko, "God, no! Hindi ko yun gagawin. I'm just interested in you kaya nagresearch ako. And your story really amused me. That's why I decided to join Zeita.. to be near you."

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o maiinis sa sinabi nya.

"Please, tantanan mo ako."

"Hmm.. kapag nabore na ko. But so far, I'm enjoying it."

Muli nya nanaman akong hinila. Tumapat kami sa isang black chevy na hula ko ay sasakyan nya. Pinatunog nya rin ito at binuksan ang pinto para sakin.

"I brought my car."

"I know. Nakita nga kita kanina, di ba?" sarkastiko nyang sinabi.

"So.. bakit mo ko pinapapasok sa sasakyan mo? I have my own car. Kaya kong umuwi mag isa."

"Who said I'm taking you home? At isa pa, pwede ko namang ipakuha nalang yung kotse mo at ipadala sa bahay nyo. No big deal. So, let's go?"

Mapanghalina ang bawat salita nya. Para bang nahi-hypnotize ako na wag nang umangal at sumama nalang sa kanya.

I shouldn't, right? Because I hate this guy and he sounds like a stalker dahil sa mga sinabi nya kanina. Pero ewan ko ba. Nasobrahan na ata ako sa alak dahil hindi na ko nakapag isip ng maayos at pumasok nalang sa sasakyan nya. Gumuhit ang ngiti sa mukha nya nang dahil dun.

"Where do you want to go?" tanong nya habang nagmamaneho.

"Hmm.. anywhere. Ikaw na ang bahala. Basta wag mo lang ako iuuwi."

"Hotel, then."

Nabilaukan ako sa sarili kong laway dahil sa sinabi nya. Kinailangan ko pang huminga ng malalim bago ulit nakapagsalita.

"WHAT?!" Is he crazy?!

Humagalpak na naman sya sa tawa. Halos hindi na sya makahinga dahil dun. Yan sige, mamatay ka sanang gago ka sa kakatawa!

"Fuck, that face was epic!" natatawa nya paring sinabi.

"What the hell?! Ginagago mo ba ko?"

Pinigilan nya ang iilang tawa nya bago sumagot, "No, no of course not!"

"Liar. Sumama ako sayo kasi akala ko mapagkakatiwalaan kita. Turns out, you're just another jerk."

Napawi ang ngiti nya at sumeryoso ang mukha nya. Hindi ko alam kung may nasabi ba akong mali, pero kinakabahan na ako. Tumatawa lang sya kanina tapos ngayon hindi na sya nagsasalita.

Tahimik ang naging byahe namin. Hindi ko alam kung saan nya ko dadalhin, pero hindi na ko nagsalita pa. Natatakot ako na baka may masabi na naman ako.

Tumigil sya sa isang mamahaling restaurant malapit sa Taft. Ang alam ko ay dapat sarado na ang mga restaurant sa ganitong oras, pero nakakapagtakang bukas pa ang isang ito. Bumaba sya ng kotse nya. Handa na sana akong bumaba dahil alam kong hindi nya ako papansin, nang bigla nyang binuksan ang pinto ko. Hinintay nya pa kong makababa bago sinarado ito.

"Uhh.. thanks."

Ngumiti lang sya sakin at minuwestra ang loob ng restaurant.

Alam mong mamahalin talaga dito dahil puro chandeliers agad ang bubungad sayo pagkapasok. Ang mga decorations ay puro pa ginto. Bigla tuloy akong nahiya sa itsura ko. Naka shorts lang kasi ako at loose tshirt.

Sinalubong kami ng isang waiter at dinala sa isang pribadong table. Puro salamin doon at puno ng bulaklak.

Iniayos pa ni Red ang upuan ko bago ako pinaupo.

"Uhm.. Red?"

"Azen nalang." sinabi nya nang di ako nililingon.

"O-Ow.. Azen, a-anong ginagawa natin dito?"

Nag angat sya ng tingin sakin at sa wakas ay ngumiti, "No need to be stiff. We're just having dinner. Sa tingin ko kasi hindi ka pa kumain."

Kumirot bigla ang puso ko. Naalala ko na naman yung kanina sa bahay.

"Kumakain ka lagi mag isa, di ba?" naputol ang mga iniisip ko dahil sa sinabi nya.

"Uhm. Yeah. Kind of."

"Well, from now on, hindi na."

Napatingin ako sa kanya. Nakangiti sya habang sinusuri ang menu. Hindi ko alam, pero bigla nalang gumaan ang loob ko sa kanya kahit sa simpleng sinabi nyang yun. Alam kong ngayon lang kami nagkakilala, pero parang ang dami nya na agad alam tungkol sakin. Pati yung nararamdaman ko ay parang nababasa nya.

Sa sobrang inis ko sa kanya kanina, hindi ko napansin na napaka-amo pala ng mga mata nya. Tapos yung makakapal nyang pilik mata ay lalo pang nagpaangat ng kagwapuhan ng mata nya. I think he's not that bad? Maaaring nakakainis sya minsan, pero may maganda din naman pala sa ugali nya.

Umorder sya ng pagkain namin at tahimik namin iyong inubos. Walang nagsalita samin hanggang sa mawala ang lahat ng nakahapag sa mesa.

Masasarap ang lahat at talagang nabusog ako. Siguro ginanahan din akong kumain kasi after two years, ngayon nalang ulit ako may nakasabay kumain.

"Serina.." pagtawag nya sakin na nakaagaw ng atensyon ko.

"Hmm?"

"Sinabi sakin ni JC yung plano mo. And I want to let you know that I'm willing to do it."

Napaawang ang bibig ko. JC told him without saying a word to me! Traydor!

"Uhh.. Alam mo Azen, mukha kang naman palang mabait.. kaya kahit na gusto mo, hindi ako papayag--"

"Believe me Serina.. Hindi ako kasing bait katulad ng iniisip mo. I've dated so many girls for sex, kaya hindi na bago to sakin."

Nagulat ako sa sinabi nya. Hindi ako tanga para hindi maisip yun, pero talagang pinagmalaki nya pa ha? Hindi ko tuloy alam kung matutuwa ba ko dahil nahanap ko na ang perpektong lalaki para sa plano ko, o malulungkot ako dahil hindi pala ako iba sa mga babaeng nai-date nya na.

Wait.. Bakit ko nga ba iniisip yun? Andyan na ang hinahanap ko. At sya pa ang may gustong piliin ko sya. So, ano pa ba ang pinoproblema ko?

"Tell me Azen, what's in it for you?"

Hindi agad sya nakasagot sa tanong ko. Para bang naghahanap pa sya ng tamang salita sa sasabihin nya.

"Well, to be honest, I don't know. Pinapasok ko to nang hindi nag iisip. I just really find you interesting, and I think I'll enjoy the whole experience. Kaya eto.." sinabi nya tsaka nagkibit balikat.

Na-satisfy ako sa sagot nya kaya hindi ko na pinatagal pa, "Okay. Deal, then."

Umaliwalas ang mukha nya dahil sa sinabi ko.

Hindi na ko dapat magisip pa. He'll be perfect for the job. Pero hindi ko maiwasang magdalawang isip. Feeling ko talaga mapapahamak ako sa gagawin ko..

Chapter 8

Ako nalang

Pumasok ako kinabukasan na pangalan ko ang laman ng lahat ng balita. Bawat taong madaanan ko, walang ibang pinagkukwentuhan kundi ang scene na ginawa namin ni Azen sa Moonlight.

"Uy! Nabalitaan nyo ba? Si Red at Zenna na daw!"

"Ang swerte nya grabe!"

"Sayang talaga.."

Pare-parehas lang ang linya ng lahat. Na ang swerte ko daw. Na nakakalungkot dahil may girlfriend na si Azen. Para bang sa bawat salita nila ay pinupuri sya. Minsan nga gusto ko nalang sumabat sa usapan nila.

Nakakainis! Ano ba talagang meron sa lalaking yun? Oo, gwapo sya pero hindi lang nila alam ang ugali nya! Akala ko kasi kagabi na mabait talaga sya, pero yun pala hinihintay nya lang na pumayag ako sa deal bago nya ilabas ang baho nya. Nakakaimbyerna! Ang sarap nyang ipatapon sa building! Kung bakit ba kasi sya pa!

Pagkapasok ko ng room, hindi lang pala ako ang bwisit sa araw na to. Nasa pinto palang kasi ako, nakita ko na agad ang mukha ni Cloud na parang biyernes-santo. Nakapalumbaba sya sa desk nya habang tamad ang mga mata nyang nakatingin sa white board. Malamang kaya sya ganyan ay dahil sa nangyare kagabi.

Katabi naman nya si Alexis na may masaya atang kinukwento. Pero hindi man lang sya pinapansin ni Cloud.

Nang dumaan ako sa kanila, agad na napunta sakin ang mga mata ni Alexis. Masama nya akong tinignan.

Ano na naman kayang problema neto sakin? Wala pa nga akong ginagawa, ganyan na agad makatingin.

Umupo ako sa pinakadulo. Katulad ng lagi kong ginagawa, nakinig lang ako sa prof. kahit na lumilipad ang isip ko. Mabilis na natapos ang mga klase ko. Ni hindi ko narin namalayan dahil inabala ko nalang ang sarili ko sa mga lessons.

Palabas na ako ng school nang magkasalubong kami ni Mommy. Marami syang dalang mga papeles na hula ko ay pipirmahan nya. Nilapitan ko sya at nag alok na ng tulong.

"Mommy, tulungan na kita."

Matalim nya kong tinignan, "Di ba sabi ko sayo wag mo kong tatawaging mommy dito? Sige na, umuwi ka na!" at tsaka nilagpasan na ako.

Sanay na ko sa pambabalewala sakin ni Mommy. Lagi nya yun ginagawa sakin. Pero aaminin ko, lagi parin akong nasasaktan. Hindi ko alam kung ano pa bang dapat kong gawin para lang matanggap nya ko.

Kahit na noong bata pa ko, malayo na talaga ang loob sakin ni Mommy. Tuwing lalapit ako sa kanya, kung hindi sya busy, ginagawa nyang busy ang sarili nya para lang may madahilan sakin. Kaya si Daddy lang talaga ang naging kaclose ko. Sya ang nagpupuno sa mga kakulangang nararamdaman ko. Sya ang nagbibigay sakin ng pagmamahal na kailangan ko. Pero ngayong wala na sya, hindi ko na alam kung saan pa ko kukuha ng lakas.

Sa mga kaibigan? Sa mga lalaki? Oo, siguro pwede yun. Pero lahat yun ay panandaliang lakas lang.

"Hoy Z, nakikinig ka ba?" sigaw ni JC sakin.

Andito kasi kami ngayon nila JC, Lewis at Nikka sa Moonlight, at halos hindi na magkarinigan dahil sa lakas ng tugtog.

"Ha? Ano nga ulit yun?"

Bumuntong hininga sya. Malamang ay mahaba yung sinabi nya, tapos hindi ko pa narinig.

"Kanina ka pa tulala ah? Ang sabi ko, bukas na yung initiation ni Red. Gusto mo bang kami na? O pupunta ka rin?"

Biglang uminit ang dugo ko nung marinig ang pangalan ni Azen. Yung mga sumunod na sinabi ni JC ay halos hindi ko na maintindihan dahil sa inis ko.

Isa pang panira ng araw yun eh! Sa sobrang inis ko sa kanya, kahit na pangalan nya lang ay nakakapanggalaiti na! Kung hindi ko lang talaga sya kailangan, matagal ko na syang napatay.

"Kayo nalang bahala. Pahirapan nyo ha?" wala sa sarili kong nasabi.

"Sure. Whatever you want!"

Ininom ko ang isang shot ng Jack Daniels sa table. Agad akong nakaramdam ng init sa lalamunan dahil sa tapang nito. I think I'm gonna need a juice, feeling ko kasi masusuka ako sa lasa nya. Hindi pa naman ako fond ng JD.

"Excuse, order lang ako ng juice." paalam ko sa kanila.

Tumungo ako papuntang bar, pero habang naglalakad ako ay nahagip ng mata ko ang nakahilig sa pader na si Cloud. Diretso ang matatalim nyang titig sakin. Biglang kumabog ang dibdib ko. Hindi na tuloy ako nakahakbang pa ulit.

What the hell is he doing here?! At bakit sya nakatitig sakin? Kanina pa kaya sya? Sinusundan nya kaya ako? Hindi ko alam. Pero ayaw kong manatili dito, dahil para na kong hihimatayin dahil sa bilis ng kabog ng dibdib ko.

Tumakbo ako sa pinakamalapit na table na may kakilala ako. Hindi ko na inisip kung may mabangga man ako, basta makaalis lang dun sa pwestong yun. Una akong nakita ni Ethan Co, isa sa mga naka date ko dati, na sinundan naman ng pagbati ng mga kasama nya.

"Zenna! You're here!" maligaya nyang bati tsaka ako niyakap.

"Of course. Lagi naman akong nandito."

Tumawa sya ng bahagya, "Oo nga naman. Lika, tabi ka na sakin." sabay muwestra nya sa upuan na katabi nya.

Sinunod ko naman ang sinabi nya. Umupo ako roon, pero halos mapatalon ako nang may biglang umupo din sa katabi kong upuan.

"Cloud!" sigaw ng mga babaeng kasama ni Ethan.

"Dude! Finally, you're here!" bati pa sa kanya ng iba nilang kasama.

Nilingon ko si Cloud na ngumiti ng kaonti pero mabilis ding napawi. Bumaling din sya sakin nang naramdaman ang mga titig ko.

Pu. Tang. Ina. Ano bang klaseng kamalasan to?! Iniiwasan ko nga sya eh! Tapos kakilala nya din pala sila Ethan? And worse, hinihintay pa sya ng mga to! Ang sarap nga naman maglaslas, oh! Lamunin nalang sana ako ng lupa. NGAYON DIN!

Para akong bato sa sobrang stiff ko. Nako-concious kasi ako lalo na't nandito si Cloud sa tabi ko. Binibiro ako ng mga kasama ko, pero hindi ko sila magawang biruin pabalik. Feeling ko kasi binabantayan ako ni Cloud kaya puro ngiti lang ang nagagawa ko.

"It's your turn, Z!" sabi ni Nixon nang matapat sakin ang bote. Naglalaro sila ng Truth or Dare.

"Pwede bang pass ulit?"

"Unfair ka na ha! Kanina ka pa nagpa-pass! Pumili ka naman." biro sa akin ni Valeen.

I guess, wala na kong magagawa..

"Sige, dare."

"YUN!" sabay sabay na sigaw ng mga lalaki. Medyo natawa pa nga ako sa mga itsura nila.

"Ok. Your dare is to make out with.." sabay paikot ulit ni Valeen sa bote.

Hinintay ng lahat kung kanino ito tatapat. Seryoso din iyong tinitigan ni Cloud. Kinakabahan na nga ako dahil onti onti na itong nabagal at mukhang sa kanya pa tatapat. Pero nakahinga ako ng malalim nang sa iba ito tumigil.

"Ethan!" sigaw ni Valeen nang tumigil ang bote.

Nagsimula nang maghiyawan ang mga kasama namin. Si Ethan naman ay mukhang tuwang tuwa pa.

"So, Z?" nakangising sinabi nya.

Hindi ko na pinatagal pa. Inilapit ko ang sarili ko sa kanya at madiin syang hinalikan. Pinulupot ko ang isa kong braso sa leeg nya habang ang isa ay nakaalalay sa sandalan ng aking upuan. Mabilis ang galaw ni Ethan sa loob ng bibig ko. Minsan nya pang pinaglalaruan ang piercing ko sa dila, habang ang kamay nya ay gumagapang sa baywang ko, paakyat sa likod ko.

Bumalik tuloy ang memorya ko noong kami pa. Sa lahat kasi ng mga nakadate ko, isa sya sa pinakamasarap humalik. Magaling din si Ethan sa kama, kaya siguro sya habulin ng mga babae. Pero syempre, fuck buddies don't last long kaya mabilis din kaming naghiwalay.

Malawak ang ngiti ni Ethan matapos ang nangyare. Malakas din ang hiyawan ng mga kaibigan nya nang umayos ako ng upo. Kinuha ko ang isang baso ng Heineken sa mesa at nahagip ng mata ko si Cloud habang iniinom yun.

Mabilis at padabog syang tumayo sa upuan nya. Hindi namin alam kung saan sya pupunta pero wala ng nagtanong dahil sa inasal nya.

"What's with him?" bulong sakin ni Ethan na pinagkibit balikat ko lang.

"Restroom lang ako, ha."

Tumayo ako at pumuntang restroom. I need to freshen up! My God, masyado akong naistress ngayon. Pagtapos ko dito ay babalikan ko na sila JC. Malamang hinihintay na ko ng mga yun.

Hinilamusan ko ang mukha ko tapos ay nagpulbo ng kaonti. Tapos na ko at palabas na sana nang padabog na bumukas ang pintuan. Nangatog ang binti ko at muntik pang matalisod nang tumambad sakin ang inis na mukha ni Cloud. Sinarado nya ang pinto at unti onting lumalapit sakin.

"The hell! Anong ginagawa mo dito?!" tanong ko na hindi nya pinansin.

"You're cheating, huh?"

Naguluhan ako sa tanong nya pero agad ko ring napagtanto. Crap! Alam nya nga palang kami ni Azen!

"So what? It's none of your business."

Hindi nya na naman iyon pinansin at pinagpatuloy lang ang paglapit sakin.

"Do you love him?"

"What?!"

"I said, do you love him? That guy from yesterday."

Kumunot ang noo ko, "Teka nga, bakit ka ba tanong ng tanong? Wala kang pakealam dun!"

Muli nya na naman akong binalewala. Ngayon nasa harapan ko na sya. Lalagpasan ko sana sya pero bigla nya akong hinilig sa pader at kinulong sa dalawa nyang braso.

Bumilis ang pintig ng puso ko dahil sa ginawa nya. Bakit nya nga ba ginagawa to? Bakit sya nagtatanong?

"That time, sa Greenridge.. were you also cheating on him?"

Pumasok sa isip ko yung ginawa namin. Nung nasa CR kami. Bigla tuloy akong nakaramdam ng hiya kaya iniwas ko ang tingin ko.

"So what? Kung sasabihin kong oo, ano naman yun sayo?"

Napansin ko ang unti onting pag guhit ng ngiti sa labi nya.

"If you like to cheat that much, then just use me."

Napaawang ang bibig ko sa narinig mula kay Cloud.

Is he fucking serious? Unang una, hindi ako nagc-cheat dahil hindi naman kami ni Azen. Pangalawa, BAKIT GUSTO NIYANG GAMITIN KO SYA? Hindi ko alam kung lasing ba sya o ano, pero.. hindi ko na nagugustuhan ang mga sinasabi nya.

Nag angat ako ng tingin sa kanyang mga mata. Malalalim ito at seryoso. Wala talagang halong biro ang mga sinabi nya.

"Wag ka nang lumapit sa iba. Ako nalang ang gamitin mo Zenna.."

Lalong kumabog ang dibdib ko. Shit! Ano bang nangyayare sakin? Eto na yung plano mo! Nagkakatotoo na! Pero bakit ganto yung nararamdaman ko?

Chapter 9

Cleaned

Nagmamadali akong lumabas ng CR. Patuloy lang ako sa paglalakad kahit na para akong lutang. Hanggang ngayon kasi ay hindi parin mai-process ng utak ko ang mga sinabi ni Cloud.

Use him?

Nagbibiro ba sya? May girlfriend sya! Si Alexis. Kaya bakit nya yun sasabihin? Hindi nya ba mahal ang girlfriend nya? Hindi ko alam. Pero siguro ay lasing lang yun. Tama. I'll just forget everything he said.

Nang makarating ako sa table namin ay nagtataka akong sinalubong ng mga kaibigan ko. Matagal din kasi akong nawala at sabi ko pa ay oorder lang ako. Sinabi ko naman sa kanila na nakita ko sila Ethan kaya hindi na sila nagtanong. Hindi ko na rin dinagdagan ang mga sinabi ko. Lalo na yung sa part ni Cloud.

"Hey Z, you look troubled? May problema ka?" tanong ni Lewis nang mapansing nananahimik ako.

Umiling ako at ngumiti sa kaibigan.

"LQ siguro sila ni Red!" natatawang sabat naman ni JC.

Hinapas ko sya sa braso dahil sa pangaasar nya.

"Fck you, Justin Caine! Paano naman kami magkakaLQ, eh hindi naman talaga kami."

"Oh really? Speaking of Red, nakita ko pala sya kanina jan."

Natigilan ako sa pag inom.

He's here? Bakit hindi nya sinabi sakin?

"Talaga? Asan sya? Sinong kasama?" sunod sunod na tanong ko.

"Woah, akala ko ba hindi kayo? Bakit kung makaasta ka bigla, parang girlfriend ka nya?"

"Tse! Nagtatanong lang! At isa pa, paano kung nandito pala si Cloud at makita sya na hindi ako kasama? Edi sira ang plano ko." palusot ko na tinawanan lang ni JC.

"Whatever you say. He's with someone. I think si Lucy? Yung kapatid ni Nixon Castillo. Bakit hindi mo sila hanapin?"

Naasiwa ako sa suggestion ni JC, pero sa tingin ko ay kailangan ko nga at iyong gawin. Mahirap na at baka pagdudahan pa kami.

Umalis ako sa table at isinama si Nikka para hanapin si Azen. Pinuntahan muna namin ang table nila Ethan dahil nandoon si Nixon. He probably knows where his sister is, kaya sa kanya kami nagtanong. Pero hindi nya din daw alam kaya naglibot nalang kami.

"Baka naman umalis na?" sinabi ni Nikka.

Nakailang ikot na kami pero hindi parin namin sila mahanap.

"Ako nalang ang maghahanap. Balik ka nalang sa table."

"You sure? Okay then-- Oh wait, ayun at sya oh!"

Nilingon ko ang direksyong tinuro ni Nikka. At tama sya. Nandun nga si Azen. Pero hindi na si Lucy ang kasama nya.

Ganun sya kabilis magpalit ng babae? What a jerk! Bakit ba maraming nagkakagusto sa lalaking yun, eh puro kaharutan lang naman ang nasa isip nya! Ano bang kamangha mangha sa kanya? How he change his girls from one to another? How he breaks every girls heart without feeling guilty? Hindi ko alam kung alin dun, at wala na kong balak alamin.

Biglang umusbong ang inis sa katawan ko habang pinapanood ko syang nakikipagharutan dun sa babae. Tumawa pa sya na para bang may masaya silang pinaguusapan. Nakahawak pa ang kamay nya sa baywang ng babae na mas lalo naming ikinatuwa ng bruha.

"Ibang babae pala yung kasama eh." wala sa sariling sinabi ni Nikka.

Napangiti ako ng pilit dahil sa inis, "Yeah. And she's talking to my boyfriend. Ha. Ha. Ha.. I'm gonna kill that bitch."

Walang sabi sabi kong iniwan doon si Nikka at sumugod papunta sa kung nasaan si Azen. Nang makita nya ako ay ngumiti pa ang gago na para bang wala syang ginagawang mali.

"Zenna! Andito ka pala?" pagmamaang maangan nya.

"Yup. Ikaw din. And you're with someone.. A friend, perhaps?" I said sarcastically. Pagtapos ay nilingon ko ang babae na ngayon ay namumutla na.

"U-Uhh. Kailangan ko na atang umalis, Red." sabi nito tsaka umambang maglalakad na.

"No. You should stay! I think Azen likes your company."

Natawa ang gago dahil sa sinabi ko pero mas lalo lang namutla ang babae. Hindi na sya mapakali at mukhang kating kati na syang makaalis. Hindi ako nagpatinag. Ngumiti lang ako sa kanilang dalawa, kaya nung maramdaman ni Azen ang takot ng babae ay pinaalis nya din ito.

"You look so sexy when you're jealous." pang iinis nya.

Hindi na ko nakapagpigil. Tumaas na ang boses ko dahil sa inis.

"Jealous? I'm furious, Azen! Paano kung makita ka ni Cloud na may kasamang iba?!"

"So what kung makita nya ko?"

Nalaglag ang panga ko sa sinabi nya.

"Anong 'so what'? Hindi mo ba naisip na baka magduda sya? Nakipagdeal ka sakin Azen, kaya gawin mo ang trabaho mo."

Matalim nya akong tinignan pagtapos ay sinandal sa pader at kinulong sa dalawa nyang braso. His eyes are pitch black. Kitang kita mo ang nararamdaman nyang inis sa mga mata nya, pero kinokontra iyon ng mapaglaro nyang mga ngiti. Para bang naiinis sya at natutuwa ng sabay.

Nagiwas ako ng tingin. Hindi ko alam kung bakit pero hindi ko magawang tignan sya pabalik.

"Yes, we had a deal. At ang usapan natin ay magpapanggap tayong mag-on para pagselosin si Cloud. So you can get your revenge, right? Pero wala sa usapan na pwede kang makipaghalikan sa iba. You're making me look so stupid, Serina."

Natigilan ako.

He saw it? Yung samin ni Ethan? But that was just a dare! Alam kong marahil ay natapakan ko ang ego nya, pero hindi nya naman kailangang magreact ng ganyan. We're just pretending! There's no need to overreact.

"That's just a dare. You're overreacting, Azen."

"Uh-huh.. Yung ginawa mo kanina, hindi ba pag ooverreact yun?"

Inis ko syang tinignan. Ok fine! Naging OA din ako.

"Okay, I'm sorry!"

Ngumiti sya matapos ang sinabi ko na parang nawala nalang lahat ng inis nya.

"You're forgiven. Basta't siguraduhin mo lang na hindi ka na lalapit sa ibang lalaki. I don't like you with other guys."

"Edi hindi! Siguraduhin mo ring hindi ka lalandi sa iba!"

Inalis nya ang mga braso nyang nagkukulong sakin sa pader tsaka ako binigyan ng nakakalokong ngiti. Humalukipkip sya at tinitigan pa ako ng matagal. Kinilabutan tuloy ako. Inisip ko pa kung may nasabi ba kong mali para magkaganyan sya.

What the heck is his problem? He's acting weird and it's creeping me out.

"What?" naiilang kong tanong.

"Wala naman. Masaya lang. Let's go?"

Tumango nalang ako sa sinabi nya.

Nagsimula na syang maglakad. Susunod na sana ako pero natigil ako nang lumingon sya pabalik sakin.

"Oh, I almost  forgot."

Sabi nya. At sa isang iglap ay lumapat ang maiinit nyang labi sa labi ko.

Lumayo sya sakin at bahagyang ngumiti. Hindi agad ako nakagalaw. Para bang binuhusan ako ng malamig na tubig dahil sa halik nya. Walang pumasok sa isip ko kung hindi ang halik na yun.

"Cleaned." he said after the kiss.

And for the first time in my life, I felt an extreme intent to kill.

Chapter 10

Worth it

"Putang ina patayin nyo yang lalaking yan! Wag nyong palalabasin ng buhay!" inis na sigaw ko kay JC sa telepono. Tinawanan nya naman ako.

"Z, kung galit ka sa boyfriend mo. Ikaw na ang kumastigo. You know killing someone is against our rules. Isa pa, pano sya magiging myembro ng frat kung patay na sya?" sinabi nya tsaka tumawa na naman.

Napasigaw na ako dahil sa inis. Hanggang ngayon ay hindi parin nawawala ang pagkabwisit ko kay Azen dahil sa ginawa nya kagabi. Gusto ko talaga syang patayin! Gusto ko syang bugbugin! Sampal sampalin! Grabe nakakabwisit talaga sya!

"Ah basta! Pahirapan nyo! Kung hindi nyo gagawin, ako ang magpapahirap sa inyo!" sabi ko tsaka binaba ang tawag.

Padabog akong naglakad papunta sa cafeteria. Lunch na pero hindi parin ako nagugutom dahil busog parin ako sa dami ng alak na nainom kagabi. Umorder lamang ako ng kape tsaka umupo sa isang malapit na table.

Hinilot ko ang sentido ko. Habang sumisimsim ng kape ay namataan ko sa kabilang table si Cloud. Busangot din ang kanyang mukha at parang bwisit din. Kumabog ang dibdib ko pero inalis ko ang kung anong kakaibang nararamdaman.

Napaisip tuloy ako.

Ngayon siguro ang tamang oras para lapitan sya at isagawa ko ang plano.

Noong una kasi ay hindi ko naman sya balak kausapin as Serina. Pero naisip ko na pwede ko syang asarin at itulak pa lalo kay 'Zenna' para mas mapabilis ang lahat ng ito. That way, mas mapapabilis din ang pag alis ni Azen sa buhay ko.

Lumapit ako sa table nya at tsaka umupo sa harap nya. His eyes immediately darted on me. Marahil ay nagtataka sya kung bakit ako narito. Pero hindi ko na iyon pinansin.

"Mukhang pangit ang araw mo ah?" I asked pero hindi sya sumagot.

"Dahil ba kay Alexis? O dahil sa ibang babae?"

Nagulat sya sa tanong ko kaya agad nyang tinaas ang tingin sa akin.

"What do you mean?" his voice was serious but still sexy.

"Wala naman. Nanghuhula lang."

Matalim nya akong tiningnan bago sya tumayo sa pagkakaupo.

"You're wasting my time."

Tumaas ang gilid ng aking mga labi. Naiinis na talaga sya. Pwede ko na din sabihing nakakabawi na ako pero hindi pa ito sapat sa pagpapahiya nya sakin.

Paalis na sana sya nang matigilan dahil sa sinabi ko.

"You know, I can help you."

Nilingon nya ako.

"What?"

"Kay Zenna. You like her, right? Kaya ka nagkakaganyan? Kaya kitang tulungan."

Nagtiim bagang sya. Hindi nya alam ang sasabihin pero kita sa mga mata nya ang pagiging interesado nya.

"Paano mo nalaman yun?"

Ngumiti ako at tumayo para hilahin sya pabalik ng lamesa. Nagtinginan na ang ibang estudyante sa amin pero hindi nila magawang magsalita dahil kasama ko si Cloud.

My plan is working..

Hinarap ko muli sya matapos naming umupo. Titig na titig sya sakin. Halatang gustong makinig sa mga sasabihin ko.

"Kilala ko si Zenna. At madalas ka nyang ikwento sa akin, kaya ko nalaman. Kung gusto mo, pwede kitang tulungan sa kanya." inayos ko ang malaking eye glasses ko pagtapos sabihin yun.

"At ano naman ang kapalit?"

Nginitian ko sya.

He's clever. Syempre alam nyang may gusto ako kaya ko ito ginagawa. But not clever enough.

"Simple lang.. Tutulungan kita, basta't lalayuan mo si Alexis.. Makipagbreak ka sa kanya."

Nagulat sya sa narinig pero hindi iyon nagtagal dahil naintindihan nya rin ang gusto kong iparating. Of course, kung gusto nya talaga si Zenna, dapat lang na layuan nya si Alexis para walang conflict. Isang way narin yun para makaganti sa lahat ng pambubully nya.

It's like hitting two birds with one stone.

"So?" sinabi ko para mas lalo pa syang mapressure.

Hindi agad sya nakasagot. Alam kong malalim nya itong pinagiisipan dahil sa tagal ng kanyang pananahimik.

Ano kayang pumipigil sa kanya? Halata namang gusto nya talaga ako, I mean si Zenna, dahil kahit na may girlfriend sya ay nagpaparamdam parin sya. Ibig sabihin lang din nun ay hindi nya talaga mahal si Alexis. So, bakit pa sya nagdadalawang isip?

Pinasadaanan nya ng kanyang kamay ang buhok nya bago tumingin sa akin. Ang mga mata nya ay nakatutok lang sakin sa kabila ng ingay ng mga tao. His full attention is on me. Kaya naman hindi nya napansin si Alexis nang lumapit sa table namin.

As expected..

Natigilan sya sa balak na pagsasalita nang marahan syang hinaplos nito sa balikat.

"Cloud. Bakit kasama mo sya?"

Napatingin ako kay Alexis na ngayon ay matalim na ang titig sa akin. She's so territorial. Mas grabe pa syang bumakod kesa sa mga naging ex ko. No wonder nagsawa sa kanya si Cloud. Nakakasakal kasi sya.

"We're just having a small talk, Alexis. Don't worry, I'm on my way back. You can sit here if you want." I said in a sarcastic tone, pero hindi ko iyon pinarinig sa iba. I'm keeping a low-profile in this school kaya hanggat maaari ay gagawin kong mahina ang image ko para hindi nila ako makita bilang threat.

Lalong gumusot ang mukha nya. Ramdam ko ang kagustuhan nyang sampalin ako, pero pilit nya iyong pinipigilan dahil kaharap namin si Cloud.

Hindi nya pinansin ang sinabi ko. Binalingan nya nalang si Cloud at sa kanya ulit nagtanong.

"Anong ginagawa mo kasama sya? She's a freak, Cloud! Wag kang nasama sa kanya!"

Nalipat ang tingin ko.

He looks so confused. Ayaw nyang iwan si Alexis sa di malaman na dahilan, pero at the same time, gusto nyang tulungan ko sya. Hindi ko na tuloy napigilang ngumiti. Alam ko na ang kalalabasan nito.

Kaya tumayo na ako sa kinauupuan ko. Lahat ng mata ay agad napunta sakin. I was about to make a step, nang hawakan ni Cloud ang palapulsuhan ko para pigilan ako sa pag alis.

I knew it. Hindi nya matitiis si Zenna.. Sorry nalang Alexis, pero ikaw naman ang mapapahiya ngayon.

"Cloud, what the heck are you doing--"

"I need to talk to her."

"Hindi mo ba narinig yung sinabi ko kanina?! That girl's a freak!--"

"Alexis!" mariin at malakas na pagkakasabi ni Cloud na nagpatahimik kay Alexis.

"I need to talk to her. Hintayin mo nalang ako mamaya pagtapos ng klase mo."

Napaawang ang bibig ni Alexis. Mukhang gulat sa lahat ng nangyare. Pero hindi na sya nakapagsalita pang muli dahil hinila na ako ni Cloud palabas ng cafeteria. Naiwang tulala ang lahat ng nakasaksi sa scene naming iyon.

Mabilis kaming naglakad papuntang garden. Mahigpit ang hawak nya sakin kaya hindi ako nakakalas hanggang sa nakarating kami doon.

"Bakit mo ko gustong tulungan?" pambungad na tanong nya.

Hinahabol ko ang hininga ko kaya hindi agad ako nakasagot. Nang makalma ko ang sarili ay tsaka ako nagpaliwanag sa kanya.

"I love my quiet life, Cloud. Simple lang ang buhay ko dito sa school pero lahat yun ay nagulo nang dahil sa inyo ni Alexis. Kaya naisip ko na kung tutulungan kita kay Zenna, you'll leave me alone. At kapag umayaw ka nang guluhin ako, sa tingin ko naman ay ganun na din ang gagawin ng girlfriend mo. Yun lang naman ang gusto ko."

I said a few more lies, bago sya tuluyang naniwala sa akin. Though, hindi naman talaga lahat yun ay kasinungalingan. Marami pa kaming napagusapan. About kay Z, sa mga gagawin kong pagtulong at sa iilang conditions namin. Hindi ko na tuloy namalayan na kanina pa pala natapos ang last subject ko.

"Kung ok ka na sa napagusapan natin, aalis na ako. Tapos na kasi ang lahat ng klase ko." sabi ko matapos naming magusap.

Tumango sya, "Sure. What's your name, by the way."

"Just call me Sel." hindi ko na hinintay ang sagot nya. Umalis na ako pagkasabi ko nun.

Napagod ako. Kahit na nagusap lang kami, nakakapagod din pala. Mahirap kasing kunin ang tiwala ng lalaking yun. But it was worth it. It was all worth it..

Chapter 1

Si Z

Umagang umaga pero heto ako, tumatakbo na agad papasok ng school. Sa sobrang bigat kasi ng gravity sa kama ko, halos hindi na ako makabangon. That's my problem, almost everyday.

"Sheeet! Akala ko hindi na ko aabot!"

Hi, Serina here! School hours na kaya as usual, I'm back to being plain and ugly.

Messy hair, weird aura, tapos malaking glasses.

Napagdesisyunan ko kasing mag-maintain ng low-profile dito sa school. Para iwas gulo at iwas kaaway. Alam nyo namang mala-dyosa ang ganda ko diba? Kaya kung irarampa ko ang kagandahan ko dito, aba edi instant target ako ng mga boys, which will also give me haters. At ayokong mangyari yun no!

Nilakad ko ang mahabang corridor papuntang room ko, and as usual, lahat ng tao na narito, hindi man lang mapansin ang presensya ko. Tuloy tuloy lang ako pero halos mapatigil ako sa tapat ng CR nang may marinig akong sigaw.

"Tama na please!"

Siguro yung babaeng bansot nanaman yun. Sya lang naman ang laging binubully dito eh.

"Tama na, nasasaktan na ko!" sigaw nya ulit.

Sinubukan kong sumilip doon at nakita kong inilulublob nung dalawang babae ang mukha nya sa lababong puno ng tubig.

Nakaramdam tuloy ako bigla ng awa.

"Tutulungan ko ba sya?" bulong ko sa sarili ko.

Hindi hindi. Hindi ako pwedeng gumawa ng kaaway dito sa school. Atsaka siguradong ako ang pagtitripan nila kapag nakisali ako. Kaya mas magandang hindi na ko tumulong.

Maglalakad na sana ako pero muli nanamang sumigaw yung babae.

"Please, tama na po!"

Ugh! Hindi pwede! Masisira ang low-profile na matagal kong iningatan!

"Tama lang yan sayo! Panget! "

Nagpintig ang tenga ko sa narinig ko. Ang ayoko talaga sa lahat, ay yung naririnig yung salitang yun. Hindi ko nalang sana sila papansinin pero nagmadali akong bumalik para makita kung sino yung sumigaw.

Pagpasok ko, sabu-sabunot ng isang babae ang buhok nung nerd. Maikli ang buhok nya, matangkad at halata mong isa syang bitch dahil sa kapal ng make-up at ikli ng damit nya.

"As I thought. Ikaw yung sumigaw, Alexis."

Napatingin naman sya sakin pagkatapos kong sabihin yun.

"Ha? May sinasabi ka ba?" sambit nya.

"Alam mo, bago ka magsabi ng 'pangit', tignan mo muna yung sarili mo sa salamin. 'Cause as far as I can see, mas suitable sayo yung word na yun." sagot ko naman.

Nakita kong nanlisik ang mata nya dahil sa sinabi ko.

"ANONG SABI MO?!" inis na sigaw nya.

"Ha! Hindi ka lang pala bulag, bingi ka rin!"

"Walang hiya ka! Halika nga dito!"

Susugurin nya na sana ako, kaso laking gulat nya nang bigla ko syang binuhusan ng tubig.

"Alexis!" sigaw nung kasama nya.

"What the! HOW DARE YOU!"

"Oops. Sorry dumulas sa kamay ko." pang-aasar ko pa.

"Humanda ka sakin! Pagsisisihan mo to!" banta nya at tsaka lumabas ng CR.

"Sige lang! Hihintayin ko!"

Halos magalak ako dahil sa ginawa ko. Puro kasi pagpapakabait ang ginagawa ko dito sa school, kaya hindi ko maiwasang matuwa dahil sa nangyare. And besides, it's her fault. She bullying someone! Anong akala nya sakin? Pababayaan ko sya? Buti lang sa kanya yu—

Teka..

A-ANONG GINAWA KO?!!

HOLY SHT! YUNG PAGIGING LOW-PROFILE KO! YUNG RECORDS KO! YUNG HINDI KO PAGKAKAROON NG KAAWAY!

WALA NA!

TANGINA NAGLAHO NA! ANONG GAGAWIN K—

"E-Ehem."

Oh right. Yung girl nga pala.

Pagkatapos kong matauhan, nilingon ko yung nerd kanina. Gosh. Ang pangit nya. Pero hindi yung literal ha! What I mean is, ang pangit nya na kasi ang gulo na ng buhok nya. Mas magulo pa sakin. Tapos yung uniform nya basang basa na. Sobrang dungis pa nya. The hell. Ano kayang ginawa sa kanya ni Alexis?

"Umm. S-Salamat." nahihiyang sambit nya.

Tinaasan ko sya ng kilay, "You don't need to thank me. Hindi ko yun ginawa para ipagtanggol ka. I did that because Alexis pissed me off. At pwede ba, sa susunod lumaban ka. Hindi yung maghihintay ka lang ng sasagip sayo."

Mukhang nagulat naman yung babae dahil sa sinabi ko.

Hindi ko naman kasi talaga sya niligtas no. Nainis lang ako nung narinig ko yung word na 'pangit'. Yun kasi ang laging pang-asar sakin dati.

"P-pero salamat parin."

Hindi ko nalang sya pinansin at umalis na ko ng CR. Mamaya ma-late pa ko sa klase ko eh.

Pagdating ng room, umupo na agad ako sa upuan ko. Sa pinakasulok ng kwarto. Ayaw ko nga kasing mapansin ako diba?

Maya maya lang\ din, bumukas na yung pinto ng classroom. Pero imbis na yung prof namin, isang hipon ang pumasok.

Hindi naman to aquarium ah? Bakit naligaw yan?

"Ayun sya babe!" sigaw ni Alexis.

Wow naman. Ganyan ba talaga katalas ang mata ng mga lamang dagat?

Pagkasabi nya nun, biglang may pumasok sa room. Isang lalaki na nakataas ang buhok, mejo chinito, maputi at malaman ang katawan. Nung magtagpo ang mata namin, hindi ko na napigilan ang magmura. HOLY SHT!

ANG GWAPOOO! Putang ina uso na bang magsama ngayon ang hipon at gwapo? Infairness ah, imbis na si Alexis ang mabingwit, sya ang nakahuli ng malaki!

Malaki ang.. *toot*hehe. But setting that aside, biglang nagturo si Alexis dito sa direksyon ko.

"Sya yun babe." sabi nya.

Wow. Babe? Boyfriend nya yan? Pero teka. Ako ba yung tinuturo nya?

Maya maya lumapit sya sakin kasama yung lalaki. Shet! Ako nga!

"Eto ba babe?" tanong nung lalaking kasama ni Alexis.

"Oo sya yun!"

Napatingin yung lalaki sakin, "Sa susunod, piliin mo yung babanggain mo." sabi nya sabay taas ng— teka.

B-BAKIT MAY DALA SYANG BALDE?!

"H-HOY! ANONG GAGAWIN M—"

Hindi pa man ako natatapos sa sinasabi ko, ginawa nya na ang iniisip kong gagawin nya. Binuhos nya sakin yung lamang tubig ng baldeng buhat nya. Kaya eto, basang basa ako pati narin yung mga gamit ko.

"Siguro naman natuto ka na?" sabi pa nya tsaka naglakad na paalis na sinundan naman ni Alexis.

Paglabas nila, bumaling ang tingin sakin ng mga kaklase ko. Hanggang sa hindi na nila napigilan ang tawa nila. Halos marinig ko pa nga ang bulungan ng iba.

"Tama lang yan sa kanya."

"Nagmamaganda siguro, eh ang pangit naman."

"Talagang si Alexis pa binangga nya. Wala naman syang laban."

Ayan! Ayan na yung bunga ng katangahan mo! Ang galing galing mo kasi Sel eh. Ngayon topic of the day ka na. Hayy. So much for keeping a low-profile..

Wala na kong nagawa kundi ang kunin ang mga gamit ko at umuwi nalang. Halos lahat ng dinadaanan ko, pinagtitinginan ako. Pati narin sa jeep na sinakyan ko.

Pero ang nakakainis sa lahat. FIRST TIME KONG A-ABSENT! Odiba bongga! Nang dahil lang sa lalaking yun, nasira ang perfect attendance ko! Arggg! Kung wala lang kami sa classroom kanina, baka napatay ko na yung lalaking yun! Isasama ko na rin yung girlfriend nyang mukang hipon! Bwiset. Sana lang talaga hindi malaman ni mama to.

Pagdating ko ng bahay, naligo nalang agad ako pagtapos ay natulog. Mamayang gabi ko nalang ilalabas tong galit ko.

- - - - -

Kinagabihan, pumunta ako ng plaza para makapaglibang. Agad ko rin namang nakita si Nikka roon kaya sumama nalang ako sa kanya. Kasa-kasama ko sya tuwing gabi. Tuwing ako lang si Zenna. Kaya wala akong masyadong alam sa kanya kundi ang pangalan nya.

    "Oh. Bakit busangot yang mukha mo?" tanong nya sakin.

"Badtrip kasi kanina sa school. May nagpahiya sakin."

"Oh. Akala ko ba invisible ka sa school nyo?" nagtaas sya ng kilay dahil sa pagtataka.

"Yun na nga eh! Ang tagal kong iningatan yung low-profile ko, tapos ngayon wala na! Nang dahil sa kanya.."

"Sino?"

 "Uy guys! Si Z ba yun?!" rinig kong bulungan sa likod.

"Hindi ko nga kilala e—"

"Sinong Z?"

Bigla akong natigilan at muntik pang mabilaukan sa sagot nung lalaking nasa likuran namin.

Puta! Hindi nya ko kilala?! Alien ba sya?!

Napalingon ako sa likod para makita kung sino yung mga nag-uusap na yun. And I was surprised of what I saw.

SYA YUN!

Yung putang inang lalaking nagpahiya at nanira ng school life ko! Yung jowa nung babaeng hipon! Yung lalaking malaki ang ti—! Ok that's enough, pero sya nga yun!

"Uy Zenna, anong nangyare say—" tanong ni Nikka na agad kong pinutol.

"Shhh! Wag kang maingay, pinapakinggan ko sila!"

Napalingon si Nikka sa likod, "Baket?"

"Basta!"

"Si Zenna hindi mo kilala? Ano ka ba pre, sya lang naman ang nagpapasaya sa lahat ng lalaki sa school natin!"  That's true!

"Tama tama. Try mo syang lapitan. Para mas makilala mo. Don't worry, walang tinatanggihan yan. As long as you got the looks."  That's also true! Pero I'll make an exception kung sya lang din ang mang-aalok sakin no!

"Hmm. Sounds interesting." sabi nya at mukang natawa pa ng mahina.

Maya maya lang din ay may naramdaman na kong lumapit mula sa likuran ko. Nang nakita ni Nikka na ako ang pakay ng lalaki, agad itong umalis sa tabi ko.

"Hi Z." sabi nya.

'Do you know how hard I wanna punch you right now?'.. Yan sana ang gusto kong ibungad sa pagmumukha nya! Pero dahil maganda ako, kinalma ko ang sarili ko at hinarap sya.

"Hi." nakangiting sabi ko.

"Have we met before? Para kasing pamilyar yung mukha mo?" he asked.

Oo gago! Ako yung binuhusan mo ng tubig kanina!

"I don't think so. Ngayon lang kasi ako nakakita ng mukhang kasing exotic ng sayo."

Napangisi sya, "I know right." sagot nya.

Aba kuya! Lafarge ba yang mukha mo? Sing-tigas kasi ng semento eh! ANG SARAP TIBAGIN!

"Hehe!" I laughed sarcastically. Natawa din tuloy sya[[.

"Let me be frank with you. My friends told me na you'll go out with any guy as long as they're good looking. So, I came here to ask you.. if you want to have a date with me?" nakangiti at full of confidence na tanong nya habang sa di kalayuan, kita ko naman ang pag-chicheer ng mga tropa nya.

Haha! Ang bilis nga naman ng karma! Kanina lang pinahiya ako ng lalaking ito, tapos ngayon binigyan na agad ako ng chance na gantihan sya!

"Sige, since naging prangka ka, paprangkahin na din kita. Ano nga ba ang gusto mo? Ang maka-date ako o ang maka-sex ako?"

 Napangisi naman ito.

"You got me. Of course yung pangalawa ang gusto ko. So want's your answer?"

Nginitian ko ulit sya and this time yung ngiting makalaglag brief na.

"NO." i said while keeping my smile at pagtapos ay tumalikod na at tuloy-tuloy na naglakad paalis.

Naiwan namang nakanganga yung lalaki pati narin yung mga tropa nya dahil sa ginawa ko.

Ha! Akala nya ha! Pagtapos nya kong ipahiya kanina, makikipag-sex ako sa kanya?! Asa sya!

Chapter 2

Sa susunod

Nagising ako kinaumagahan dahil sa alarm ko. Alas syete na at babangon na sana ako nang mapagtanto kong sabado nga pala ngayon. Kaya heto, naisipan kong humiga ulit at magpalipas nalang ng oras.

Bumuntong hininga ako, "We're gonna visit you today, Dad. Hope you'll be happy to see me."

Napangiti ako dahil sa naalala kong iyon. Bibisitahin nga pala namin ngayon si Daddy.

I wonder if he's happy about it?

Sabagay, hindi na nga pala sya makakapagreklamo kahit na pumunta kami.

Napangiti ako ng mapait.

"I miss you, dad." bulong ko sa sarili kasabay ng pagtulo ng luha ko.

Hindi na ko nakatulog dahil sa pinaghalong excitement at kaba. Kaya kinuha ko nalang ang tuwalya ko at mabilis na naligo't nagbihis. Pagkatapos ay bumaba na para kumain.

Nadatnan ko sa baba si Mommy na mukhang kanina pa tapos kumain. Nakaupo lang sya sa sofa at parang may malalim na iniisip. Nagkatitigan kami pero agad din syang nag iwas ng tingin.

"Bilisan mo kumilos. Aalis na tayo maya-maya." utos nya nang hindi man lang ako nililingon.

Hindi ko na sya pinansin at nagluto nalang ng kakainin ko. Kahit naman hindi nya yun sabihin ay yun din naman ang gagawin ko.

Pagtapos kong kumain ay naghanda na ako. Nung ok na ang lahat, kinuha na ni Mommy yung sasakyan at tumungo na kami ng Park. Andoon kasi si Daddy at doon na rin kami magkikita-kitang magkakamag-anak.

Ilang oras lang ang byahe at nakarating na din kami. Tahimik at wala kaming imikan ni Mommy sa kotse kaya nagpapasalamat ako na walang traffic.

Pagkarating namin doon, agad akong tumakbo papunta kay Daddy at sabay lapag ng bulaklak. Napangiti ako nang makita ko agad ang pangalan nya.

"Hello daddy. I miss you... Happy Anniversary." malambing na pagkakasabi ko.

Umupo ako at tsaka kumuha sa bag ko ng tatlong kandila. Sinindihan ko ito at nilapag sa lapida ni Daddy.

Today's his 2nd death anniversary..

 Lagi kaming pumupunta dito ni Mommy sa Memorial Park tuwing death anniversary ni Dad, kasama ang mga kamag-anak namin sa part nya. Si Daddy kasi ang panganay sa kanilang magkakapatid at sya halos ang nagtaguyod sa pamilya nila kaya ganun nalang ang respeto nila Tita at Tito sa kanya.

"Serina, tumayo ka na. Andyan na ang mga kapatid ng daddy mo." malamig na utos sakin ni Mommy.

Sinunod ko ang utos nya kaya agad ko ring natanaw sila Tita Nerissa, Tita Cecil, Tito Steve, kasama ang mga pinsan ko.

Nung makalapit sila, mabilis akong tumungo kay Tita Cecil at kinuha ang kamay nya para magmano, pero marahas nya itong tinanggal at itinago pa sa likod nya.

"You don't need to do that." she said in a cold tone.

Tumango ako at napatingin sa iba pang kapatid ni Dad pero lahat sila ay pare-parehas lang ang titig sakin. Yung titig na malamig at para bang gusto kang itaboy. Well, it's not new to me. It feels nostalgic as well. Kaya hindi ko nalang pinansin.

Sanay naman na ako.

"Elina, kanina pa kayo?" tanong ni Tita Nerissa kay Mommy.

"Nope. Magkasunuran lang tayo."

Tumango sila sa sagot ni Mommy at tsaka sabay-sabay na lumapit sa puntod ni Dad. Sumabay din ang mga pinsan ko pero may isang nagpaiwan para tumabi sa akin. Si Ice David Alfelor.

Despite his name, Ice is the most caring and thoughtful of all my cousins. Sya nalang talaga ang nag-aapproach sakin simula nung mamatay si Dad, kaya sya nalang din ang kaclose ko sa mga pinsan ko.

"Sorry about my Mom." sabi nya na tinutukoy si Tita Cecil.

"It's okay, I'm used to it."

Ngumiti ako para ipakita sa kanyang ok lang sakin, kaya napangiti narin sya. But the truth is.. it's not okay.

I feel hurt everytime Tita Cecil pushes me away. I feel miserable when they won't talk to me. And I feel like I'm alone whenever I realize that Ice is the only one who cares about me.

It sucks. My life sucks big time.

But I guess.. It's all my fault.

Tumayo sila pagtapos mag alay ng dasal kay Dad. Bakas parin ang pangungulila nila dahil maging sila ay may luha sa mga mata. Sabagay, sino nga namang hindi mangungulila kay Daddy.

'He's the best husband anyone could ask for'. Yun ang sinabi ni Mommy sakin dati. Sya rin daw ang best kuya dahil sobra sya kung mag alaga sa mga kapatid nya. Syempre best tito din daw dahil sobrang galante at mapagbigay niya.

And of course, he's the best dad. No words could describe how good a father he is. Halos lahat nasa kanya na! But sadly, he had me.. The worst daughter of all. A black sheep. A disgrace. A failure.

Nang matapos magdasal ang lahat, dumiretso na kami sa malaking tent na pinaayos na namin simula pa kahapon. May mga mesa na rin doon at upuan. Nakahain narin ang mga pagkain kaya pagkarating ay kumain na agad ang mga pinsan ko maging sila Mommy.

Masaya silang lahat dahil ngayon nalang ulit kami nagkasama-sama, kaya mas minabuti ko nalang na hindi sirain ang pagsasaya nila. Wala naman akong maiaambag doon. Naglakad-lakad nalang ako sa palibot ng park hanggang sa mapunta ako sa ma-punong bahagi nito. Maraming benches dito kaya dito ko nalang naisipang magpalipas ng oras.

Umupo ako sa isa sa mga benches at tsaka tiningala ang maulap na kalangitan.

"Mas masarap sigurong pagmasdan ang langit kung kasama kita Dad." wala sa isip kong sinabi sa sarili ko.

I was about to close my eyes nang may sumagot sa sinabi ko..

"Yup. Masarap nga." rinig ko sa isang malalim na boses. Mahina lang ito pero nagawa ko paring marinig.

Luminga-linga ako para hanapin kung sino yun pero wala akong nakita. Dad, ikaw ba yan? Bakit parang hingal ang boses mo?

Tumayo ako at naglibot pa para hanapin kung saan galing ang boses na yun, hanggang sa makarinig ako ng sigaw.

"Ahhhh!"

Kinilabutan ako sa narinig ko. Hindi dahil nakakatakot ito, kundi dahil mukang sarap na sarap ang sumigaw nito. Matining ang kanyang boses at dama mo sa sigaw nya ang pleasure at excitement.

Pinuntahan ko kung saan ito nanggaling at nagulat ako sa nakita ko. Nakasandal sa isang puno ang babae habang paulit-ulit naman na itinutulak ng isang hubad na lalaki ang katawan nya rito. Ang muscles ng kanyang katawan ay sumasabay pa sa ritmo ng kanyang pagtulak. Nakahawak sya sa baywang ng babae habang ang mga binti naman nito ay nakapalupot sa lalaki.

Hindi sila malayo sa akin kaya kitang kita ko pa ang pagpasok ng alaga ng lalaking iyon sa pagkababae ng kaharutan nya. Tirik na tirik at naninigas sa galit. Halata namang sarap na sarap yung isa dahil hindi nya na alintana ang marahas na paghimas ng lalaki sa kanyang dibdib habang tuloy parin sa pagtulak. Dahil sa hiya ay napatago tuloy ako sa likod ng isang puno.

MY GOSH! KINIKILABUTAN AKO! OF ALL PLACES, DITO PA TALAGA NILA NAISIP MAGTIRAHAN?! FUCK! NAKAKAHIYA!

Alam kong gawain ko rin ang ginagawa nila, but doing it in a place like this?! Ugh! Mas mabuti pa sigurong wag ko nalang sila pakelaman. Tumataas lang ang balahibo ko kapag naaalala ko sila.

Dahan-dahan akong naglakad palayo para makaalis na, pero pinagtitripan ata ako ng panahon at talagang nakita pa ako nung lalaki.

Kalamado nya akong tinawag kaya napalingon ako sa kanya. Wala atang hiya ang lalaking iyon dahil hindi man lang nag abalang magtakip kahit na lumingon na ako sa kanila.

OH FUCK.. HE'S SO HOT.

AND MAY I ADD, A TOTAL JERK TOO. Dahil ngumisi pa ang gago nang makita nyang bumagsak ang tingin ko sa kanyang ibabang parte ng katawan.

WHAT CAN I DO?! PAGLINGON KO NAKAHUBAD SYA, MALAMANG BABAGSAK ANG TINGIN KO SA IBABA DIBA?

"Gusto mo rin ba nito?" tanong nya sakin kaya't natauhan ako.

Inayos ko ang sarili ko at tsaka tinignan sya ng masama, "Sorry for disturbing. Ituloy nyo nalang yung ginagawa nyo. Wala akong balak maki-share." at tsaka tumalikod at nagsimula nang maglakad.

Pero hindi pa ako nakakalayo ay sinagot ako nung lalaki na nakapagpainit ng pisngi ko.

"Don't worry! Sa susunod, sayong sayo nalang ako!" he said in a proud tone.

Fck! Keep your shits together Serina.. AND DON'T YOU DARE STOP WALKING!

Chapter 3

Cloud Montesilva

Walang pumapasok sa isip ko habang nagdi-discuss ang teacher namin. Bwisit! Lunes na pero hanggang ngayon hindi parin matanggal sa isip ko yung lalaking yun! And not to mention, his smoking hot body. Ughh! Nakakainis! Lalo akong nagiging manyak dahil sa kanya!

"Ms. Luiz. Are you listening?"

Natauhan nalang ako nang tawagin ako ng teacher namin. What the. Kanina pa ba ako tulala?

"Yes, Ma'am."

Pinanliitan nya ako ng mata dahil sa sagot ko.

"It doesn't look like it. Go to the guidance office." malamig nyang sinabi.

"Pero Ma'am!"

Aapila pa sana ako pero tinalikuran nya na ako at pinagpatuloy na ang pagdi-discuss. Napilitan nalang tuloy akong sundin sya.

This is just great! Una, napahiya at napa-absent ako dahil dun sa letseng lalaki ni Alexis. Tapos ngayon naman, napapunta sa guidance dahil nanaman sa isang lalaki! Pag minamalas ka nga naman oh! Eto na ba ang karma ko dahil sa pakikipaglaro ko sa iba't ibang lalaki? Dahil kung oo, tangina, hindi na ko uulit.

Tamad kong nilakad ang kahabaan ng corridor papunta sa guidance office. Pagkarating ko doon, sinabi ko ang dahilan kung bakit ako pinapunta at binigyan lang ng paunang warning. Lumabas ako matapos yun.

Ayoko nang bumalik sa classroom, dahil panigurado wala din naman akong maiintindihan sa sasabihin ng teacher namin kaya naisipan ko nalang na pumunta ng gym at doon nalang magpahangin.

Walang estudyante na naglalakad ngayon dahil may klase ang lahat. Pinagmasdan ko ang bawat classroom na madaan ko papuntang gym.

Malawak at maganda ang Greenridge Univ. At hindi tulad ng ibang eskwelahan, nakabase ito sa K to 12 kaya mas mahaba ang taon ng highschool kesa sa iba. Nasa 4th year naman na ako nung nagsimula ang program kaya hindi ko narin masyadong naramdaman ang K to 12. Pero ngayong college na ko, napagtanto kong 22 na ko bago pa makagraduate kaya marami din palang oras ang nasayang. Imbis na magtatrabaho na ko next year, heto ako at 1st year college palang.

Mabilis akong nakarating ng Gym at nadatnang wala itong tao. Yes! Alone time atlas! Dito nalang muna ako tutal dito din naman ang next class namin. Magpapalit nalang din muna ako ng PE uniform para mamaya ay set na ako.

Pumunta ako sa CR at hinanap ang locker ko doon. Buti nalang talaga walang tao kaya makakapagpalit ako ng damit ng mas maayos. Kapag kasi may mga kasabay ako, natatakot ako dahil baka biglang matanggal ang ipit ko o di kaya ang salamin ko, kaya doble ingat ako. Pero dahil wala, tinanggal ko ang salamin ko para mas mabilis na makapagpalit.

Pero mali ata ang desisyon kong yun.. dahil hindi inaasahang may pumasok ng CR.

"Shit!"

Nataranta ako kaya hindi ko na nakuha ang salamin ko sa locker, pero buti nalang ay nalagay ko dun ang ID ko bago ito masara. Agad bumalandra sa harap ko ang basa at nag-iinit na abs ng isang lalaki. Napako ang tingin ko dun pero natauhan din ako nang nagsimula syang lumapit sakin.

Napalunok ako at sinusubukang hindi tignan ang mukha nya. Basa kasi sya at tanging tuwalya lang ang suot.

Really, Serina? Ang dami ko nang nakitang katawan ng lalaki pero bakit ngayon para akong nangatog nung makita ko ang katawan nito? Dahil ba sa nag-iinit nyang abs? O sa nanlalagkit nyang muscles? Well kahit ano pa yun, ang dapat ko nalang gawin ay umalis dito. Kasi shet! Natutukso ako!

"So.. Dito ka pala nag-aaral, Z?" sabi ng isang malamig na boses.

Kinilabutan ako dahil sa boses nya. Kilala ko yun pero tiningala ko parin sya para makasigurado. At hindi nga ako nagkamali, sya yung boyfriend ni Alexis.

"I-Ikaw yung.. Teka. A-anong ginagawa mo dito?"

Tinuro nya lang yung shower area at pagkatapos at ako naman ang tinanong nya.

"Ikaw, anong ginagawa mo dito?"

Napalunok ako.

"C-Cut class. Obvious naman di ba?"

Tumango sya at tsaka bumagsak ang tingin sa botones kong nakabukas.

Gosh! I was too reckless! Pinabayaan kong makita nya ko at makumpronta dito. But what's worse is.. nasa proseso pa ko ng pagbibihis!

Tinaasan ko sya ng kilay, "And what do you think you're doing?"

"I just want to help. Mukhang kailangan mo kasi." sagot nya tapos ay nagkibit-balikat.

"Well, I don't need it."

"Really?'

Mas lalo nya pa akong tinutuya (in my terms, inaakit). Inilapit nya ang sarili nya sakin kaya dumikit ang nag-iinit nyang abs sa katawan ko.

"Hoy! Back off--"

Hindi nya na ako pinatapos magsalita. Bigla nya nalang ako hinalikan. Madiin at sabik ang mga halik nya. Yung para bang ngayon nya nalang ulit yun nagawa.

Nagpumiglas ako pero masyado syang malakas. Niyakap nya pa ako ng mahigpit at isinandal sa locker kaya lalo akong hindi nakawala.

Ayoko sa nangyayare, pero hindi ako magsisinungaling.. magaling syang humalik. Masarap at nakakalasing. At yung mga galaw nya ay nakakadala, kaya kahit ayaw ko, natatakot akong baka pag nagpatuloy to ay magustuhan ko na ang nangyayare.

Saglit syang tumigil para humigop ng hangin. Masyado ata syang nadala.

"Ang sarap mo pala Z. Hindi na ko magtatakang maraming nahuhumaling sayo." hingal na sabi nya.

Nag-init ang pisngi ko. Marami nang nagsabi sakin nyan pero bakit ganito ang epekto nung sya na ang nagsabi?!

"Who are you?" mahina at parang ungol na ang boses ko nung sabihin ko yan.

Pero hindi nya yun pinansin. Ngumisi lang sya kaya lumabas ang dimple nya sa mukha.

Shit!

Ang gwapo nya! Yung labi nyang mapula.. yung ilong nyang matangos.. yung mga mata nyang nakakaakit. Grabe lahat na ata sinalo nya!

Hinalikan nya ulit ako. At sa pagkakataong ito, hindi na ko lumaban. Alam ko naman kasing hindi ko na iyon kayang gawin pagtapos ng ngiting ginawa nya. Naramdaman kong ngumisi sya dahil dun, kaya ako, nagpadala na sa nakakalasing nyang halik.

Mabilis syang humalik, na sinabayan ko naman ng malalambing kong galaw. Walang bumibitiw samin dahil pareho kaming dalang-dala na.

Maya maya lang, naramdaman ko nalang ang pagpasok nya ng kamay sa aking blouse. Marahan nya itong ginapang sa likuran ko at mabilis na tinanggal ang hook ng bra ko. Napasinghap ako sa ginawa nya.

Inilipat nya ang kamay niyang nasa likuran ko papunta sa dibdib ko. Pinaglaruan nya muna iyon at tsaka marahan na hinimas.

"Ahh shit~" I moaned in between our kiss.

Hindi ko na mapigilan ang sarili ko. Inabot ko na ang tuwalyang nakapulupot sa beywang nya at tinanggal ito. Napangiti sya sa ginawa ko kaya pinagpatuloy nya ang gusto kong mangyare at mabilis na tinggal ang short at panty ko. Ngayon, blouse at palda nalang ang suot ko.

"Akala ko ba ayaw mo sakin?" nakangisi nyang tanong.

Naalala ko tuloy yung gabing tinanggihan ko sya. Proud na proud ako sa ginawa kong yun, pero shit! Babagsak din pala ako sa kanya! But there's no turning back now. Andito na ko kaya itutuloy ko nalang.

Nginitian ko sya bago sinagot, "Ayaw mo ba na nagbago ang isip ko?"

Bahagyang pumula ang pisngi nya, "Tss!" at tsaka pinagpatuloy ang paghalik sakin. Pero ngayon, mas agresibo na sya.

Binuhat nya ang katawan ko kaya pumulupot ang binti ko sa kanya. Pagtapos ay sinandal nya ako sa locker at binaba ang halik nya papunta sa leeg, hanggang sa dibdib ko.

"Ahh~"

Kasabay ng pag-ungol ko ay ang pagpasok nya ng kanya sa akin. Naibaon ko pa ang mga kuko ko sa likod nya dahil sa sobrang pagkabigla.

HOLY SHT.

Ang sarap nyang gumalaw. Bawat pagtulak nya sakin ay parang isang step ko paakyat ng langit.

"Ughh! Fuck!"

At hindi lang ata ako ang nasasarapan, dahil maging sya ay naglalabas narin ng malilit na ungol.

Nagpatuloy lang sya sa pagtulak hanggang sa parehas na kaming umabot sa limit namin.

"AHHH!"

Sabay kaming napasigaw.

Nanghina na ata ang kamay nya kaya binitawan nya na ako at nilapag. Napasandal ang ulo ko sa dibdib nya habang nakayakap ng kaonti. Sya naman ay nakatingala at ninahabol ang hininga, pero ramdam ko ang malawak nyang ngiti.

Gosh! Napakarami na ng lalaking naikama ako pero ito lang ang unang pagkakataong nasiyahan ako matapos gawin ito. Sya palang ang unang nakapagparamdam sakin nito. At sa kanya lang ako nakontento ng ganito.

Hinugot ko ang natitira kong lakas at tiningala sya. Napatingin din naman sya kaya agad na nagtama ang paningin namin.

Dahan-dahan akong ngumisi at sinabi ang huling mga salitang kinaya kong sabihin.

"Sino ka ba?"

Sa pangalawang pagkakataon, nginitian nya ako. Kinuha nya ang tuwalya nya at punulupot ulit sa beywang nya.

Tuloy-tuloy syang naglakad palabas, pero bago pa sya umalis, sinagot nya ang tanong ko.

"Cloud.. Cloud Montesilva." tsaka nya sinarado ang pinto.

Sa huli, ako naman ang naiwang tulala dahil sa nangyari. And it's all because of him!

Chapter 4

Red

Bangag akong bumalik sa classroom. Hindi na rin ako pumasok sa klase namin ngayon sa Gym. Ewan ko ba pero parang lumipad na papuntang buwan ang pakealam ko, dahil hindi ko na naiisip ang kahihinatnan ng grades ko dahil sa pagabsent ko.

Lumipas ang mga araw. Kahit napasok ako, wala parin akong ibang maisip kundi yung nangyare sa amin ni Cloud. Wala na talagang napasok sa isip ko kundi sya.

Gusto nya kaya si Zenna?

Well probably. Lahat naman ng lalaki eh.

Pero sila ni Alexis, diba? Mahal nya kaya? Hindi ko alam. Pero kung sakaling gusto nya nga si Zenna, ang tanong lang ay.. magugustuhan nya rin kaya ako bilang si Serina?

Pamunta ako ngayon sa cafeteria. Lunch na kaya kailangan ko nang magmadali dahil maya maya lang ay dadami na ang tao doon.

Buti nalang ay mabilis akong maglakad kaya nakaabot ako habang onti palang ang tao. Kumuha ako ng tray at agad pumila. Pinili ko ang mga gusto kong pagkain at mabilis itong binayaran. Naghanap muna ako ng mauupuan bago nagsimulang maglakad, pero sa kalagitnaan ng paglalakad ko, laking gulat ko nalang nang tumilapon ang tray na hawak ko.

Bumagsak ang pagkain ko sa sahig kasabay ng tawanan ng mga tao.

"Opps. Sorry." natatawang sinabi ng isang boses sa likod ko.

Agad kong nilingon kung sino iyon at matalim syang tiningnan.

"What? You got a problem?" nangaasar na tanong ni Alexis.

Biglang nagalab ang galit sa buong katawan ko. Parang gusto ko nalang syang kalbuhin ngayon din! Pero dahil nga may iniingatan akong records dito sa school, alam kong hindi ko yun pwedeng gawin.

"Bakit mo ginawa yun?" mahinahon kong tanong.

Nagtaas sya ng kilay sa akin, "Yung ano.. Oh, that? Well, I already said sorry." tsaka sya nagkibit balikat.

"Halata namang sinandya mo eh."

"So what kung sinandya ko?"

Lalo akong nainis sa sagot nya. Handa na kong ipahiya sya sa lahat, pero natigilan ako nang may nakita akong lalaking papalapit sa kanya.

Nakataas ang buhok nya. Suot nya ang uniporme ng school namin habang nakajacket na itim, pero kahit na ganun ay kita mo parin ang hubog ng katawan nya.

Inakbayan nya si Alexis habang nakasunod naman sa kanya ang dalawang alipores ng bruhang to.

"What's the matter? Tinawag ako netong dalawa." sabi ni Cloud sabay turo dun sa dalawang babaeng nasa likod nya.

Ngumisi si Alexis sa akin bago nagsimulang magdrama. Nung una, hindi ko maintindihan ang balak nya, pero parang nagkaka-idea na ako.

"Tinapon nya yung pagkain ko babe!" sabay yakap kay Cloud with matching luha pa.

Napa-awang ang bibig ko. Hindi ko inakalang gagawin nya nga ang iniisip ko.

Pu. Tang. Ina.

ARGGG! I SWEAR MAPAPATAY KO TONG BABAENG TO!

Matalim akong tinignan ni Cloud matapos ang sinabi ni Alexis. Naglakad sya nang kaonti papunta sa akin at tsaka ako tinanong, "Totoo ba?"

Oh great! Isa pa tong uto-uto na to!

"Kung sasabihin ko bang hindi, maniniwala ka?" diretsong sagot ko.

Nanliit ang mata nya, "Edi tatanungin ko yung mga nakakita." tumalikod sya at humarap sa mga estudyanteng nakatambay sa pinakamalapit na mesa. "Tinapon ba nito yung pagkain ni Alexis?" malamig nyang tanong sa mga ito.

Wow ha. Nito? Excuse me lang, pero may pangalan ako!

Nanginig sila sa tanong ni Cloud at napatingin muna kay Alexis bago sumagot, "O-Oo Cloud." sabay sabay nilang sinabi.

Nice. This is just the best! Alam kong walang halaga ang presensya ko sa mga tao rito, pero hindi ko inakala na mas papanigan nila ang hipon na yun kesa sa akin!

Tinignan ako ni Cloud gamit ang malalamig nyang mata. Nanigas ako sa kinatatayuan ko dahil dun.

Nung nagkita kami sa CR ng Gym, nagaalab ang mga mata nya. Sobrang daming emosyon. Pero ngayon, parang wala akong halaga habang tinititigan nya ko. Parang wala lang ako sa kanya. Ngayon alam ko na ang sagot sa tanong ko..

Hindi nya ko magugustuhan bilang Serina. Maaaring gusto nya si Zenna, pero kahit kailangan, hindi sya titingin sakin katulad nang pagtingin nya kapag ako si Zenna.

Sa gilid ng mga mata ko, nakita ko ang pagpulot ni Alexis sa natapon kong pagkain. Dinakot nya ito at tsaka marahas na ibinato sa akin. Nagkalat tuloy ito sa buong uniporme ko.

"Oh ayan! Kung gusto mo yung pagkain ko, pwede mo namang hingiin eh! Hindi ko naman ipagkakait sayo!" sabi nya at tsaka nagpeke nanaman ulit ng pagiyak.

Hindi na ko lumaban. Agad nalang akong umalis doon. Kaya ko pa sanang lumaban, pero para akong nanliliit dahil sa mga titig ni Cloud.

Kinuha ko ang bag ko sa classroom at umalis ng school. Nagtaxi nalang ako pauwi. Pagkarating ng bahay, nilinis ko ang sarili ko at nagbihis. Hindi na ko papasok dahil sobra sobra na ang inis ko para pumasok pa.

Nagsuot ako ng skinny jeans, gray na spaghetti strap, at yung Nike na ibinigay sa akin ni Dad dati. Inilugay ko rin ang buhok ko at nag ayos ng kaonti.

Alam kong may klase kami but, who cares! Kinuha ko ang kotse ko at pinaandar na to papuntang Ashton University. Dito  kasi nagaaral ang mga kaibigan ko. At dahil badtrip ako, yayayain ko silang lumabas!

Humanda ka Cloud Montesilva! Hahanap ako ng lalaking mas worth it kesa sayo!

Naglalakad palang ako sa parking lot, marami na agad ang nakatingin sakin.

Yan.. Yan ang ugali ng mga lalaki. Tumitingin lang sila sa magaganda. Pero kapag pangit ang nasa harapan nila, halos isuka nila ito.

Tumungo ako sa classroom ng mga kaibigan ko. Pagkarating ko palang doon ay nakita ko na agad sila dahil agaw atensyon ang pag upo nila sa teacher's desk habang nagsisisigaw. Lahat sila ay may itsura kaya mapapalingon ka talaga sa kanila kahit nasaan pa.

"Ang ingay nyo!" pambungad na sigaw ko pagkapasok ko roon.

Napalingon ang lahat sa akin. Tahimik kasi yung iba at walang palag sa pinaggagagawa ng mga kaibigan ko, kaya gulat sila nang sumigaw ako.

Nagtaas ako ng kilay sa kanila at tsaka ngumisi.

"OH MY GOSH! ZENNA!" maligayang sigaw ni Lewis at tsaka tumakbo para sana yakapin ako, pero inunahan na agad sya.

"Z! I missed you!" sigaw ni JC habang nakayakap sa akin.

"HOY JC WAG KA NGANG EPAL! AKO YUNG YAYAKAP KAY ZENNA EH!" singit ni Lewis samin sabay sabunot sa buhok ni JC.

Napahawak tuloy sya sa ulo nya, "Aray Lew! Pwede naman yung braso ko nalang ang hatakin mo, bakit buhok ko pa?!" inis na sigaw nya kay Lewis.

"Masyadong sweet pag sa braso. Sige na, chupi!" sagot naman nito at yumakap na sakin.

Natawa nalang ako sa kanila at napatingin kay Nikka na tatawa-tawa din sa gilid.

Nagkamustahan lang kami ng onti dahil hindi ko na nakakasama ang dalawa bukod kay Nikka, pagtapos ay tumungo na kami sa isang bistro. Mukhang alam na kasi agad nila ang sadya ko kaya hindi na sila masyadong nagtanong.

Tanghali palang at sarado pa ang bistro pero agad nagawan ng paraan yun ni JC. Sila kasi ang may ari nito kaya walang nagawa ang mga trabahador.

Justin Caine Ocampo. JC for short. Anak sya ng isang mayamang negosyante at player ng basketball team ng Ashton. Kasosyo ni Daddy ang Dad ni JC noon kaya kami nagkakilala.

"Ok na ba yung Van Gogh?" tanong nya samin.

"Absolut nalang! Mukha ka talagang Van Gogh! Van 'Ga Gogh'.." sagot ni Lewis kaya humagalpak kaming lahat sa tawa.

"Funny Lew. Kung hindi ka lang babae, matagal na kitang hinampas sa pader." sabi ni JC at tsaka umalis na para umorder ng drinks.

Lewis Antonette Salazar. Ang black sheep ng barkada. Well, lahat naman kami, pero kung pasaway kami, doblehin mo sya. Model sya sa isang sikat na agency dahil sa mala-anghel nyang mukha. Pero sa kabila ng mukhang yun, kabaliktaran naman ang ugali nya. Pero syempre, sa hindi nya kaibigan.

And of course, si Nikkalyn Andrada. Sya ang pinaka-una kong nakilala sa kanila, at sya rin ang pinakaclose ko. Pero gaya nga ng sabi ko dati, wala akong alam tungkol sa kanya kundi ang pangalan nya. Masyado kasing misteryoso tong babaeng to at ayaw pang magshare kaya hindi na namin inusisa.

"So, what's up?" nakangiting tanong ni JC nang makabalik ito sa table namin. Napatingin silang lahat sakin.

"Well actually, I need someone."

Kahit yun lang ang sinagot ko, naintindihan na agad nila.

"How 'bout me?" prisinta ni JC.

"She needs someone new Justin, hindi yung tulad mong inaamag na." parinig naman ni Lewis. Ayan nanaman sila, puro bangayan.

Napatuloy magsigawan ang dalawa at natahimik lang nang magsalita si Nikka.

"And this for what? Obviously hindi one-night stand ang gusto mo Z, kasi kung yun nga ang dahilan, mamayang gabi ka pa maghahanap."

She hits the bulls-eye. Tama si Nikka, hindi yun ang gusto ko. Dahil ang pakay ko sa lalaking mahahanap ko ay ang tulungan akong paglaruan si Cloud Montesilva. She wants Zenna, kaya ibibigay ko sa kanya si Zenna. But of course, paaasahin ko sya.

I'll make him notice me more. Make him jealous. And make him believe that there's something between us. Pero kagaya nung ginawa nya sakin, patitikimin ko sya ng sarap at pagkatapos ay ipaparanas sa kanya ang lamig na para bang nakalimutan ko sya.

It's not that I'm bitter. I'm just really pissed because of what happened. Lalo na dun sa syota nyang mukhang bisugo.

I explained everything. Pati yung nangyari sakin sa school, lahat kinwento ko sa kanila. Alam nila ang kwento ng buhay ko kaya alam kong mapagkakatiwalaan ko sila pag dating sa mga ganitong bagay.

"Eh kung si Red kaya?" JC said, out of the blue.

Nanlaki ang mata ni Lewis dahil dun, kaya nagtaka ako.

"Who's Red?"

Nilingon nila ako. Pagtapos ay may hinalungkat si JC sa bag nya.

"Well.. here." sabi nya at tsaka nag abot sakin ng isang folder.

Tinignan ko ang nasa loob neto, at nabasa ko roon ang profile ng isang lalaki.

"Alexander Azen Redalgo? Teka JC, I'm confuse. Sino to? At sino si Red?"

Bahagya syang napatawa sa tanong ko.

What? Wala naman akong maling sinabi ah?

"Iisa lang sila. Alexander Azen Redalgo.. Red for short. And I think, he's the guy you're looking for."

Chapter 5

She's my girlfriend

Umuwi din agad ako matapos ang bonding naming magkakaibigan. Hindi narin kami nagtagal dahil may usapan din naman kami na magkikita ulit mamayang gabi.

JC said na mamaya nya rin ipapakilala sakin si Red. Ang sabi kasi ni Lewis ay gwapo daw talaga yun, at sport sa kahit na ano kaya hindi na ko nagreklamo. Yun din naman ang kailangan ko. Yung lalaking sport at hindi clingy. And besides, kailangan ko din syang kitain dahil ayon kay JC, gusto daw nun sumali sa Zeita (our frat). So I'll be the one to interview him.

Pagbukas ko ng pinto ng bahay, si Mommy agad ang bumungad sakin. Inaayos nya ang mga picture frames namin at napalingon dahil sa pagdating ko. Agad din naman syang nag iwas ng tingin.

"Nasa sala ang mga pinsan mo. Puntahan mo nalang." sinabi nya nang hindi ako nililingon.

"Sure." sagot ko naman kay Mommy at pagtapos ay dumiretso na ng sala.

Naabutan ko sila doon na naglalaro ng Xbox namin. Masaya silang lahat pero mabilis na napawi ang mga ngiti nang mapansin ako.

Pinasadaan ko silang lahat ng tingin at hinanap agad si Ice. Nandoon si Kean at Iris na anak ni Tita Nerissa. Sila Catherine, Denise at Urin na anak ni Tito Steve. Pero kung sino pa yung hinahanap ko, sya pa yung wala.

Alam kong wala lang naman sa kanila kahit na dumating na ako kaya nagsimula na kong maglakad papuntang kwarto, pero hindi yun pinalampas ni Iris.

"Oh! Andito na pala yung malandi nating pinsan."

"Iris!" awat ni Kean sa kapatid.

Natigilan ako sa paglalakad dahil sa sinabi nya. Unti-onti nang umuusbong ang inis sa kalamnan ko pero pilit ko yun pinipigilan.

"Bakit kuya? It's true naman eh."

"More than malandi pa nga eh. She's a pest you know.." singit pa ni Catherine.

"Stop it guys!" saway ni Kean sa mga pinsan namin pero hindi sila nagpaawat.

Chill, Serina.. Mga pinsan mo yan.

"Nice to see you too, Iris.. Cath. So what brings you all here?" salita ko na nagpatahimik sa kanilang lahat. Hindi sumagot ang mga babae kaya si Kean na ang nagsalita.

"Your mom invited them for dinner, Sel. Hinatid ko lang sila--"

"Yeah. Palagi ka naman daw kasing wala, kaya kami ang niyaya nya. I hope you're not joining us?" pagputol ni Iris sa sinasabi ng kapatid.

Nanikip ang dibdib ko sa sinabi nila. My mom invited the for dinner, pero ako na anak nya hindi nya pasabayan sa pagkain.

"Don't worry, hindi ako sasabay. Sige, I'll go now. Just make yourselves comfortable." sabi ko at humakbang na nang may nakalimutan akong sabihin.. "Oh, and Kean.. thanks." nginitian ko ang pinsan ko at tumango naman sya.

Hindi kami close ni Kean, hindi katulad ni Ice, pero kahit paano ay nirerespeto nya ako kaya nagpapasalamat ako dun.

Pagkaratinveryg ko ng kwarto, nahiga ako at pinalipas ang oras dahil masyado pang maaga. Nung malapit na ang napagusapan naming oras nila JC ay naligo na ako at nag ayos.

Pagbaba ko, naabutan ko na silang lahat na nakaupo sa dining. Luto na ang mga pagkain at kumakain na silang lahat. Nagtatawanan ang mga pinsan ko at nakikitawa narin sa kanila si Mommy. She looks so happy. The kind of happiness that I never saw when she's with me.

Alam kong alam nila na nadito na ako sa baba, pero hindi man lang sila nagabalang tawagin ako. Kaya tumakbo nalang ako ng mabilis, palabas ng bahay at papunta sa kotse ko. Pagkapasok ay pinaandar ko agad yun.

Hindi ko na napigilan ang mga luha ko nang makarating ako sa Moonlight, kung saan kami magkikita-kita. Sa isang iglap ay nai-park ko ang kotse ko.

Lumabas ako mula rito para magpahangin. Hoping.. that it would dry my tears. Sumandal lang ako sa kotse habang pinakikinggan ang malakas na trance music na nanggagaling sa Moonlight.

I'll forget everything tonight.. Just like every night.

Kaya ko to! I still have my friends. And they love me. Kahit sila nalang ang meron ako, ok na ako.

May luhang lumandas na naman mula sa mga mata ko.

"Ugh! Dammit!" I shouted out of frustration.

"Hmm.. breakup?"

Nagulat ako sa biglang nagsalita. Mabilis kong nilingon kung saan nanggaling ang boses at tumambad sakin ang isang lalaki.

Matipuno sya at matangkad. Mejo foreign ang features nya, at kapansin-pansin ang ilong nya na perpekto ang pagkakatangos. Ang mga mata nya ay kulay hazel brown habang ang mga labi nya ay parang kinagat dahil sa pula nito.

Hindi na ko magtataka kung marami na ang nahulog sa lalaking to, dahil katawan nya palang ay nakakaakit na.

Agad kong pinunasan ang mga luha ko, "Excuse me?" pagmamataray ko pa.

Nginisian nya ako at hindi ko maiwasang kilabutan dahil dun. I don't know why, but there's something telling me na nagkakilala na kami.

"Ang sabi ko, breakup ba?"

"Ha? Anong breakup?" lalo pa syang natawa sa sagot ko.

LETCHE, PINAGTITRIPAN BA KO NETO?!

"What I mean is, breakup ba ang dahilan ng pag iyak mo? o baka LQ? Hmm..rejection? So.. what is it?"

Nagtaas ako ng kilay sa sunod-sunod nyang sinabi, "Ano naman yun sayo?"

"Well, I can't do anything about your problem. But, I can help you forget it. If.. you'll let me." sabi nya sabay kindat pa.

Parang pumutok ang ugat ko sa utak dahil sa kayabangan ng lalaking to. Promise, gusto ko nalang syang ingudngud sa gutter ngayon!

"Excuse me, pero kailangan ko nang umalis. Wag mo nang dagdagan ang init ng ulo ko." mataray kong pagkakasabi tapos ay nagsimula nang maglakad papasok ng Moonlight.

Badtrip! Ang pangit na nga ng araw ko, napagtitripan pa ko! Gwapo sana eh, kaso bangag!

Pagkapasok ko, bumungad sakin ang masasayang ilaw ng bar at ang malakas na tugtog nito. The party is at it's peak. Alam mong marami na ang may tama dahil humahataw na ang lahat sa malakas na tugtugan.

Naaninag ko agad si Lewis sa dancefloor na may kasayawang lalaki. Nang mapansin nya ako ay nagtatalon ang gaga at hinila na din ako roon.

"Oh my god, Z! I can't believe you're here na!" sigaw nya sa akin dahil hindi na halos kami magkarinigan. Inabutan nya ko ng isang can ng Heineken at uminom naman ako dun.

"Asan sila JC? Sabi nya ngayon nya ipapakilala sakin yung Red."

"Andyan lang yun sa tabi tabi. Nevermind them, let's dance first!" sabi nya tsaka tumalon talon na.

Natawa nalang ako sa kaibigan ko at nagsayaw narin.

I'll forget everything tonight. Yun ang plano ko, at yun ang gagawin ko. Inubos ko ang beer ko at nilibang na ang sarili ko sa pagsasayaw. May mga lalaking dumikit sakin at nagg-grind na kasabay ng paggalaw ko. Nakapikit ako pero alam kong kilala ko na ang mga ito. Either kasama namin sila sa Zeita, or isa sila sa mga naka 'date' ko na.

Nagpatuloy lang ako sa pagsayaw. Mas lalo pang dumikit ang mga kasayaw ko at halos lahat na sila ay nakahawak sakin.

Sa gitna ng pagsasayaw ko ay may bigla nalang humigit sa baywang ko. Napamulat ako nang dahil dun. Inilapit nya ako sa katawan nya at para bang itinatago nya ko sa mga lalaking kanina lang ay kasayaw ko. He glared intensely at them.

"Dude, chill! Nagsasayaw lang kami." apila nung isa.

"I'm sorry to break it to you, but she's my girlfriend. And dancing with her is forbidden." matigas nyang sinabi sabay hila sakin paalis ng dancefloor.

Nalaglag ang panga ko sa sinabi nya.

"Hey! What the fuck?! Bitawan mo nga ako!" sigaw ko sa kanya pero tuloy tuloy lang sya sa paghatak sakin.

"Hoy, narinig mo ba ko?! Bitawan mo sabi ako--"

"Z!"

Natigilan ako sa pagtawag sakin ni JC. Papalapit na kami sa table nila at parang wala lang sa kanya na hinihila ako ng lalaking ito.

"Oh! Magkakilala na pala kayo!" sinabi nya nang makarating kami sa table.

Wait. Naguguluhan ako. Anong magkakilala? At sino?

Hinarap ko ang lalaking humila sakin at nagulantang ako nang magtama ang mga mata namin. Agad gumuhit ang ngiti sa mukha nya nang makita ang reaksyon ko.

Chapter 26

Nico's POV

It's been a week since I last went to Jean's apartment. Hindi na rin ako nakapagparamdam sa kanya dahil sa guilt na nararamdaman ko.

These past few days, hindi ko na kinakaya ang mga nararamdaman ko. Sinubukan kong labanan pero wala parin. I really want Jean. Gusto kong mapasakin na sya kahit alam kong hindi iyon pwede.

She's pregnant... at hindi naman ako ang ama.

Pero kahit na ganun, hindi parin mawala sa akin na gustuhin sya. I fucking want to have her and it's driving me nuts! Hanggang sa hindi ko na napigilan ang sarili ko. I kissed her. I can't believe I just did that!

Tuwing nakikita ko kasi sya, para akong hinihila palapit sa kanya. Kahit na alam kong mali iyon, I just can't help it. I love her. God knows how much I do. Pero dahil sa katangahan ko, lalong nahihirapan ngayon si Jean.

I sighed. Fuck! I can still remember what happened. It's playing in my head, over and over. Her soft lips... I can still taste her in my mouth. Damn, how I wanted to kiss her again.

"I'm really losing it." I said to myself.

Para na akong nababaliw. I can't get her out of my head. How she looks like. How she laughs. How she moves. God, I really love her. Pero tangina. Tuwing naiisip ko sya, lagi ring sumasagi sa isip ko si Chris.

That asshole!

Nagpaubaya ako sa kanya dati dahil sabi nya, mahal nya daw si Jean. Nagkaroon sya ng isang malaking heartbreak sa huli nyang girlfriend na si Kaye kaya masaya ako noon na nakapagmove-on na sya. Kahit labag sa loob ko, hinayaan ko syang ligawan si Jean dahil iniisip kong baka infatuation lang ang nararamdaman ko noon para sa kanya.

But it turns out... I do love her.

Kaya umalis ako noon at nagtransfer sa ibang school.

I needed time to forget her. To accept everything. But of course, before I left, nagkasundo kami ni Chris sa isang bagay.

"You better not make her cry. Treasure her well. Cause if you don't... I'll come back for her. And I swear to God I'll take her from you."

That's what I said. But fuck it! Paano pa sya magiging akin ngayon? Kasalanan ko talaga to. I caused my own misery.

Patulog na sana ako nang biglang tumunog ang cellphone ko. Chris' number flashed in the screen. Hindi ko na dapat iyon sasagutin, pero wala sa sariling dinampot ko ang cellphone.

"Nico." pambungad nya.

"What?"

"Nasaan si Eris? Kasama mo ba sya?" he asked in an annoyed tone.

"Bakit ko sasabihin sayo?"

I heard him groan in frustration, "Because I'm asking you. Now... Where is she?"

Natawa nalang ako dahil sa tono ng boses nya. Halatang galit na sya pero bakit ko naman sasagutin ang tanong nya. Alam ko namang aawayin nya lang si Jean. Makakasama lang sa pinagbubuntis nya.

"Why don't you ask her? Dahil wala akong balak sabihin sayo."

"What the fuck, Nico! Sabihin mo nalang! Ako parin ang boyfriend nya kaya may karapatan akong malaman!" tumaas na ang boses nya kaya nag init na din ang ulo ko.

"If you're her boyfriend, ikaw dapat ang kasama nya! Hindi ako! Inaalagaan mo dapat sya dahil puta, buntis sya! Pero anong ginagawa mo? Kung kelan kailangan ka nya, tsaka mo pa sya sinasaktan! I know you're an asshole, pero hindi ko alam na ganito ka pala kagago--"

"Will you shut the fuck up! Wala kang karapatan sabihin yan! Kaibigan ka lang nya! I'm her boyfriend. I'm the father of the child she's carrying. Kaya wala kang pakealam sa problema namin."

"Edi tangina, gawin mo yung trabaho mo!"

Every muscle in my body quivered with anger. My hands clenched into fists as I fight the urge to explode.

It's been a long time since we talked. We were best friends before. Pero ngayon, nalaban kami para sa isang babae.

Alam kong tama ang ginawa kong pagpapaubaya dati. I was saving our friendship, so I convinced myself that Chris can make Jean happy. Pero hindi ko alam na napakatanga ko pala dati para isipin yun.

Oo, sumaya si Jean. Pero nakita ko rin kung paano sya nasaktan sa tuwing nag aaway sila. Nakita kung paano sya umiyak noon para lang sa gagong yun. Tapos ngayon, nahihirapan sya nang mag isa. Napakabata nya pa pero ang laki na ng responsibilidad nya.

She doesn't deserve this.

Kaya kung dati, nagawa kong magpaubaya. Ngayon hindi na. Hindi ko na kayang makitang nahihirapan si Jean. Hindi na ko papayag na tinatrato sya ng ganito ni Chris. I'll fight for her. Kahit pa ipaglaban ko ang mali.

"You don't deserve her, Chris. And damn, I regretted my choice every fucking day."

I heard him laugh. That bastard!

"Ano naman kung hindi? Oo makasarili ako, pero mahal ko sya. At ang sakin, sa akin lang. Naiintindihan mo, Nico?"

My mind went berserk because of his words. Mabuti nalang talaga at sa telepono lang kami nag uusap. Dahil kung kaharap ko sya ngayon, hindi ko na alam kung anong nagawa ko sa hayop na to.

"Sayo sya... sa ngayon. Pero tandaan mo to Chris. Kukunin ko sya. Wala akong pake kahit ikaw pa ang nakabuntis sa kanya, o kahit ikaw pa ang ama ng batang dinadala nya."

Hindi agad nakasagot si Chris kaya mabilis kong ibinaba ang tawag. I growled in frustration. Ngayon palang ako nainis ng ganito sa tanang buhay ko.

But I meant every word I said. Sigurado na ko ngayon. It's time to fight for what I want.

Chapter 27

Eris' POV

Wala na kong nakitang Nico simula nung umalis sya dahil sa nangyare. Mahigit dalawang linggo na syang hindi nagpaparamdam. Tinatawagan ko sya at tinitext pero hindi sya sumasagot sa kahit na ano.

Samantalang si Eroll naman, panay ang paramdam. Minu-minuto syang nagtetext o natawag para lang guluhin ako. Sinabi ko na sa kanyang lubayan muna ako, pero makulit talaga sya. Gusto nya na raw makipagbati. Na hindi na raw ulit kami mag aaway basta kausapin ko lang sya.

Masarap sanang pakinggan ang mga sinasabi nya... kung sana ay totoo lang iyon.

"Jean, hindi ka pa ba makikipagbati kay Eroll?" tanong sa akin ni Michelle.

Nandito silang apat ngayon nila Irene, Sophie at Kristine. Wala raw kasi akong kasama kaya lagi silang nagpupunta.

"Parang ayaw ko pa." simpleng sagot ko.

"Eh pano yan pag umuwi ka? Hindi ba magtatapat ka na sa pamilya mo? Paano kung hanapin ang ama ng bata?"

Bumagsak ang tingin ko sa sahig. Nakaramdam na naman ako ng kaba dahil sa pinaalala ni Michelle.

Dalawang buwan lang ang paalam ko kayla mama na pagstay ko dito sa Maynila. May isang buwan na ako dito kaya sa isang buwan ay uuwi na ako.

Tatlong buwan naman ang tyan ko. At ngayon, masasabi ko na na may pagbabago na sa akin.

Madali pa naman ang pagbubuntis ko. Hindi ako nagsusuka o naghahanap ng kung ano anong pagkain, hindi katulad ng iba. Pero madalas na akong maihi, which is normal naman daw.

Ramdam ko na rin ang pagtigas ng bandang puson ko. Kapag kinapa mo iyon, masasabi mong may laman na talaga. Paminsan minsang sumasakit ang tyan ko, pero siguro dahil lang yun sa paghahanda ng katawan ko sa pagbubuntis ko.

Hindi pa naman masyadong halata ang tyan ko, pero naisip ko nang sabihin sa pamilya ko. Ayaw kong sila pa ang makaalam. Sigurado akong mas mahirap ang magiging sitwasyon kapag ganoon ang nangyari. Kaya may isang buwan nalang ako para ipunin ang lahat ng tapang ko.

"Sorry Jean kung pinaalala ko pa." malungkot na sinabi ni Michelle.

"Ano ka ba, ok lang. Mangyayari din naman yun. Basta ngayon, ayoko munang mastress. Kaya baka sa pag uwi ko nalang kausapin si Eroll."

Tumango naman sila bilang pagsang-ayon.

Nanonood kami ngayon ng movie. Tungkol iyon sa isang malaki at puting robot. Animated iyon at hindi naman drama, pero hindi ko alam kung bakit sunod sunod ang patak ng luha ko. Para na nga akong tanga dahil natawa silang lahat habang ako naman ay naiyak.

Seryoso ang lahat sa panonood nang biglang may kumatok sa pinto. Hindi ko na sila inistorbo kaya ako na ang pumunta.

"Sino yan?" sigaw ko pero walang sumagot.

Binuksan ko iyon ng kaunti para masilip kung sino pero humarang sa mukha ko ang isang bouquet ng bulaklak.

"Ano ba!" inis kong binuksan ang pinto at tumambad sakin ang mukha ni Nico.

Hindi ko alam ang sasabihin ko. Nagulat ako sa bigla nyang pagpunta matapos ang ilang linggo kaya nawala ang lahat ng gusto kong sabihin sa kanya.

Napansin nya ang pagkagulat ko kaya sya na ang naunang nagsalita.

"Ikaw lang ba mag isa?" tanong nya.

Umiling lang ako, hindi parin alam ang sasabihin.

Tumango sya at tinignan ako sa mata, "Can we talk? I mean... outside? Yung tayong dalawa lang sana."

Lumunok ako, pilit na binabasa ang tuyo kong lalamunan.

"S-Sure."

Maingat at tahimik kaming umalis ni Nico nang hindi mahalata ng apat. Nagulat ako nang may naghihintay na kotse sa tapat ng aking apartment.

"Sayo yan?"

Umiling sya, "Kay daddy. Hiniram ko muna habang nandito sa Manila."

Tumango ako. Pinagbuksan nya naman ako ng pinto at umupo ako sa passenger's seat. Pagkasara ng pinto ay umikot naman sya para makapasok na din, pagtapos ay inabot sa akin iyong bouquet kanina.

"Para pala sayo."

"T-Thanks."

Ngumiti sya at binuhay na ang makina, "Saan mo gusto?"

"Uhmm... Basta hindi matao. Ang pangit kasi ng suot ko ngayon."

Tumango naman si Nico.

Naging tahimik ang byahe namin. Hindi ako nakapagsalita dahil sa hiya. Hindi ko rin kasi maintindihan kung bakit ginagawa ito ni Nico.

Para ba to makabawi sa akin? Kasi kung yun nga ang dahilan, hindi na kailangan dahil hindi nya naman ako obligasyon. May sarili din syang buhay. Hindi nya dapat inilalaan ang lahat ng oras nya para sakin.

Tinitigan ko si Nico habang nagmamaneho sya. Hindi ko tuloy maiwasang magtanong sa'king sarili.

Paano kaya kung hindi kami nagkakilala ni Eroll? Paano kung si Nico ang naging boyfriend ko? Ano kayang buhay ang mayroon ako ngayon?

Matagal ko nang kaibigan si Nico kaya kilala ko na sya. Kung yun ang pagbabasehan ko, siguro napakasaya ko ngayon. Wala kaming away, walang sakitan, at walang problema. Pero kahit na ganun, hindi ko magawang kumbinsihin ang sarili ko na magiging masaya nga talaga ako sa kanya.

Dahil kahit na nakikita ko na ang lahat ng maganda kay Nico, hindi ko parin sya nagawang mahalin.

Habang si Eroll... minahal ko agad kahit na walang kasiguraduhan. At ngayon, patuloy ko syang minamahal kahit nakita ko na ang lahat ng pangit sa kanya. Kahit naranasan ko na ang lahat ng hirap, kasama sya.

Mahal ko eh.

Ganun siguro talaga ang buhay. Kasabay ng saya ang sakit. Dahil hindi mo naman talaga maaappreciate ang kasiyahan mo kung hindi ka nakaranas ng hirap.

"Andito na tayo."

Nawala lang ang lahat ng iniisip ko nang magsalita si Nico. Mabilis sya lumabas para pagbuksan muli ako ng pinto.

Nasa tapat kami ngayon ng isang malaking gusali. Hula ko ay isa itong condominium dahil sa napakagrandeng endrada nila. Kahit na nag aalangan ay sumama ako kay Nico sa loob, paakyat sa unit nya.

"Sabi mo kasi sa hindi matao, kaya dito ang naisip ko. Unit ito ni daddy, pero pinahiram nya muna dahil bihira lang naman magamit."

Tumango ako habang pumapasok kami sa loob.

"Ang ganda! Mas maganda pa ata to sa condo mo."

"Yup. Mas malaki kasi ito at mas detalyado."

Iminuwestra sa akin ni Nico ang sofa kaya naupo ako doon. Pumunta sya ng kusina at kumuha ng kape pagtapos ay tumabi narin sa akin. Unti onti na rin akong nasasanay sa presensya nya kaya nung makita kong hindi nya alam ang sasabihin, ay ako na ang unang nagsalita.

"Para saan ba to, ha? Wag mo sabihing may aaminin ka sakin?" biro ko.

Nilingon nya ako. Agad nawala ang ngiti ko dahil sa titig nya.

"N-Nico--"

"I'm sorry, Jean. I just... can't help it."

Sandali akong naguluhan sa sinabi nya pero agad ko ring napagtanto.

Yung kiss ba ang tinutukoy nya?

Nag init ang pisngi ko dahil sa naisip, "A-Ah. Yun b-ba. Wala yun, kalimutan--"

"No, that's not what I mean."

Natigil ako sa pagsasalita at hinintay nalang ang sasabihin nya.

"Totoo nyan Jean... matagal na kong may gusto sayo."

My eyes widened in surprise. Kumabog ang dibdib ko dahil sa kaba kaya hindi ako nakapagsalita.

"I liked you, Jean. Even before Chris. Kaya lang, nagsabi sya sa akin na gusto ka nyang ligawan. Kaya nagpaubaya ako. Inisip kong makakalimutan din kita, dahil akala ko infatuated lang ako. Pero hindi eh."

He focused his eyes on mine as he continue.

"I love you. Napagtanto ko lang yun nung nakita kong masaya na kayo ni Chris. Kaya lumayo ako dati. Pero ngayon... seeing you hurt, makes me want to have you even more. I'm tired of running from my feelings. Mahal kita, Jean. Seryoso ako noong sinabi ko sayong ako ang pupuno sa pagkukulang ni Chris. If you will just let me."

"W-Wait, what?"

Naguguluhan ako. Sa tagal kong kilala si Nico, hindi ko alam na may ganito syang nararamdaman sa akin. Pero bakit nya to sinasabi ngayon? I'm pregnant, for God's sake! Hindi tama itong nararamdaman nya para sakin dahil wala namang maidudulot yun sa kanya. I'll only drag him down with me. Masasayang lang ang buhay nya sa akin.

"Alam kong mahal mo pa si Chris. Pero kung hindi mo na kayang makasama sya, sana pagbigyan mo akong pumasok sa puso mo. I'll take care of you."

"Wait, Nico. This isn't a game. Buntis ako. Alam mo ba ang magiging buhay mo sa akin? Masisira ang kinabukasan mo!"

"The hell I care! Mas mahalaga ka sakin!" hindi na napigilan ang pagtaas ng boses nya dahil sa nararamdaman.

"So, anong gusto mo? Ikaw ang ipapakilala kong ama ng anak ko? Tapos ikaw na ang aako ng lahat? Ganun ba, Nico--"

"Yes."

Natigilan ako sa sagot nya. Even if that sounds stupid, his eyes were serious. Not a bit of hesitation was there. Like it's telling me that his decision was final. But mine was, too.

Papayagan ko syang tulungan ako, pero hindi na kaya ng konsensya ko ang hinihingi nya. Hindi ko kayang idamay sya sa katangahang ginawa ko. I'll pay for my own mistakes. Kahit pa wala si Eroll, kahit pa mag isa lang ako, aakuin ko ang lahat ng mali ko.

Chapter 28

Eris' POV

"No."

Parang biglang nanlumo ang mukha ni Nico dahil sa sagot ko.

"Jean, alam ko kung paano ka trinato ni Chris. He always takes you for granted! Hindi ka na nya iniisip kaya nangyari sayo yan. Pero Jean, ako aalagaan kita. Kaya ko ding mahalin ang batang dinadala mo. Basta hayaan mo lang ako." he insisted.

"Alam mo ba ang mangyayari kapag ginawa ko ang gusto mo? Magkakagulo, Nico! Sayo magagalit sila mama! At paano kung biglang dumating si Eroll, at sabihin nyang sya ang ama? Edi mas lalong gumulo!"

Kahit pa anong sabihin nya, imposible talaga ang gusto ni Nico. Alam kong kapakanan ko ang iniisip nya pero hindi talaga pwede. Hindi ko pwedeng idamay sya dito.

He shook his head, "Kilala ko si Chris, Jean. Kapag sinabi ko sa kanyang ako ang ama ng pinagbubuntis mo, he'll believe me. Oo magagalit sya, pero bandang huli, maniniwala sya at iiwan ka nya."

He paused at mas lalong lumungkot ang mukha nya,

"Ganung klaseng tao si Chris. Paniniwalaan nya ang sasabihin ng iba, pero sarado ang utak nya pagdating sayo. I know you know that by now."

Sandaling akong natahimik. Unti-onti ko naring nararamdaman ang pagtutubig ng aking mga mata.

He's right. Ganun nga ang ugali ni Eroll. He only thinks about himself. Kung ano ang magpapasaya sa kanya, kung ano ang tingin nyang tama. Lahat tungkol sa kanya. At ang masakit, hindi nya alam na nasasaktan ako.

Pero kahit na ganun, paninindigan ko ang desisyon ko. Kahit pa masaktan ako ng paulit-ulit, ayos lang. Sya yung minahal ko eh...

"Masasaktan ka lang lalo sa kanya."

I looked him straight in the eye, making him understand.

"Then so be it."

"Jean--"

"Kung masaktan man ako, edi sige. Kung iwan nya ako, ok lang din. If that's the price of loving him... I can take all of it. Pero hindi ko kayang idamay ka sa paghihirap ko, Nico. Alam kong iniisip mo lang ako, pero hindi mo naman kailangan eh. I can handle it myself... Please, try to understand."

Huminga sya ng malalim. Sa tingin ko ay handa nang sumuko sa usapan namin.

"Ayaw ko lang mawasak ka, Jean... Na kung masasaktan ka ng paulit-ulit, mawawala yung ikaw na kilala ko... I can't forgive myself if that happens."

His words pierced right through me. Nang dahil lang sa mga salitang iyon ay nakaramdam ako ng sakit at takot.

Hindi ko alam kung dahil lang ba iyon sa bigat ng emosyon nya, pero masakit marinig iyon na galing mismo sa kanya. Nico was nothing but good to me. And it hurts seeing him like that, all because of me.

Kasabay nyan ay natatakot ako. Dahil hindi ko naman talaga alam ang mangyayari. Hindi ko alam kung matatanggap ba ako ng pamilya ko matapos kong magtapat. Hindi ko rin alam kung kakayanin ko ba talaga ang lahat ng ito.

I'm 18...

My mind maybe tough. But my heart? I'm not sure.

Pinagmasdan ko si Nico. Nakayuko sya pero kita ko parin ang pamumula ng kanyang mga mata. He's about to cry, pero alam kong pinipigilan nya yun dahil ayaw nyang maging mahina para sa akin.

Nilapitan ko pa sya at niyakap ko ang braso nya. Ramdam ko ang panginginig ng buo nyang katawan. Kaya hindi ko narin tuloy napigilan ang mga luha ko.

"Hey... That's not gonna happen. At kung sakali mang mawasak ako, alam kong ang anak ko ang bubuo ulit sakin."

I smiled, trying to imagine what my baby would look like.

"You don't have to worry..."

Tinagilid ni Nico ang ulo nya at pinatong iyon sa ulo ko. He exhaled a deep breath and calmed himself. Then he nods after a while.

Binalot kami ng katahimikan. Walang nagsalita sa amin dahil parehas naming kinakalma ang sarili.

That was exhausting, emotionally. Pero masaya ako dahil sinabi iyon sakin ni Nico. Nalaman ko ang nararamdaman nya at ang kagustuhan nyang tumulong. Unfortunately, hindi ko nga lang kayang suklian ang mga iyon. All I can do is love him... as a friend.

"Nico?"

"Hmm?"

"Thanks... for loving me."

Nilingon ko sya at ganun din ang ginawa nya.

He forced a smile, then ruffled my hair.

"What's not to love?

Sadali naming tinitigan ang isa't isa, pero naputol iyon nang tumunog ang aking cellphone. Umirap ako sa ere sa pag-aakalang sila Irene lang iyon, pero binalot ng takot ang aking katawan ng makita ko kung sino. Lumakas ang kabog ng puso ko sa kaba, kaya tumingin ako kay Nico. Nagtaka naman sya sa akin.

Lumunok ako at pilit na inayos ang sarili, bago ko sinagot ang tawag.

"H-Hello?"

"Ej!" ang masayang boses ni Mama ang sumalubong sa akin.

"M-Ma! B-Bakit po?"

"Nako nak! Magandang balita! Uuwi ang Tita Eva nyo kasama ang mga pinsan nyo!"

Nanlaki ang mata ko sa gulat, "Ho?! Eh hindi ba nagtatrabaho pa sya sa America? Bakit po biglaan ang uwi?"

Humagikgik si Mama, "Pinayagan kasi syang magleave ng matagal ngayon, kaya ayan at uuuwi bigla! Maganda nga iyon dahil ang tagal na natin silang hindi nakakasama."

Hindi ako sumagot. Pinakinggan ko lang ang mga susunod pang sasabihin ni Mama.

"Oo nga pala, doon nalang daw sila sa katabing bahay titira. Tutal ay wala naman na ang Lola ninyo at ginagawa lang nating imbakan yun. Inaayos na ng Papa mo dahil sa isang araw na ang dating nila."

"Ha?!"

"Oo! Ang saya, hindi ba? Kaya dapat ay mag ayos ka na at umuwi ka na bukas para madatnan ka nila dito, ha! Osige na! Ingat ka jan." tsaka nya binaba ang tawag.

Natulala ako dahil sa sinabi ni Mama.

Bukas? Uuwi na ako?

Paano na yung plano ko? Balak ko pa naman sanang magtapat na pagkauwi ko, pero hindi ko pa kaya bukas! At dadating sila Tita... paano pa ko magkakaroon ng pagkakataong magtapat kung lahat sila nandun?!

"Jean, ok ka lang? May problema ba?"

Binalingan ko si Nico na mukhang nag aalala na sa akin.

"Nico..."

Tumayo sya at nilapitan ako, "What?"

Pumikit ako nang mariin. Sa isang iglap ay naglaho ang plano ko at mas gumulo ang problema ko. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Parang ayaw kong umuwi pero kailangan.

Bakit ba kasi ngayon pa nangyari to?!

"I'm screwed..."

Chapter 29

Eris' POV

"Ok ka lang?" tanong ni Nico sa akin.

Tumango naman ako bilang sagot.

Noong tumawag si Mama sa akin ay umuwi rin agad kami ng apartment. Nagpaalam ako kela Irene at nag ayos na agad ako ng gamit kahit na labag sa kalooban kong umuwi. Bukod kasi sa hindi pa ako handa, hindi ko rin maatim na makita sila habang may tinatago akong lihim. Pakiramdam ko ay sinasaksak ko sila ng patago.

"Magiging maayos din ang lahat. Kapag bumalik ang tita at mga pinsan mo sa states ay tsaka mo nalang sabihin."

Tinitigan ko si Nico habang nagmamaneho. Nasa byahe kami ngayon pauwi ng Cavite. Ang sabi nya ay sabay na kaming umuwi, kaya pumayag akong magpahatid. Ako lang naman daw kasi ang dahilan ng pagluwas nya. Kaya kung wala na ako doon ay wala na rin saysay kung magtatagal pa sya sa Manila.

"Pero hindi ko alam kung hanggang kailan sila. Paano kung mahalata na nila ako?"

"You'll be fine. Hindi pa naman lumalaki ang tyan mo kaya hindi yan mahahalata."

Panay ang pag-aassure ni Nico sa akin, pero hindi ko alam kung bakit sobrang kabado parin ako. Dahil ba sa may tinatago lang ako? Hindi ko alam. Pero sana ay mawala na tong kaba ko.

Halos dalawang oras ang byahe namin. Umiikot lang sa akin ang usapan namin ni Nico hanggang sa hindi ko namalayang malapit na pala kami sa bahay.

Kumalabog agad ang puso ko nang makita ko ang arko papasok ng baranggay namin. Lalo pa itong lumalas nang naaninag ko na ang aming pulang gate.

"We're here." sabi ni Nico matapos pumarada sa harap ng bahay.

Lumunok ako at pilit na inayos ang sarili. Pinasadaanan ko pa ng tingin ang suot kong tshirt, tinitignan kung talaga bang hindi halata ang tyan ko bago ako lumabas ng kotse.

Dala na ni Nico ang mga gamit ko. Kaya naman pagkasarado ko ng pinto ng kotse ay tuloy tuloy na kaming naglakad papasok. Nanlamig agad ang katawan ko nang nahawakan ang pinto namin pero pilit kong pinakalma ang sarili para hindi mahalata.

"Tara?" anyaya ko kay Nico.

Huminga ako ng malalim bago binuksan ang pinto. Akala ko noong una ay kapatid ko lang ang naroon. Pero laking gulat ko nang tumambad sa akin si Mama, kasama si Tita Eva pati ang mga pinsan ko sa may sala.

"Oh! Ej!" salubong sa akin ni Mama sabay lapit sa amin.

"Good morning po, tita." bati ni Nico na sinuklian naman ni Mama ng ngiti.

"Kasama mo pala si Nico! Hindi ka man nagsabi. Buti maaga kayo?"

Nagmano ako kay Mama ganun din si Nico.

"Ang aga po kasi nito." sabay turo ko sa katabi, "Galing din sya ng Manila kaya sinabay nya na ako pauwi."

"Mabuti at nagsabay kayo. Salamat Nico, ha?" sabi ni Mama kay Nico.

"Wala pong anuman." sagot naman nito.

"Oh! Si Ej na ba yan?"

Natigil kaming tatlo nang biglang lumapit si Tita Eva sa amin. Bigla akong tinamaan ng hiya at kaba nang makita sya nang malapitan.

"Tita!" nagmadali akong nagmano sa kanya. Masaya akong makita sya pero hindi ko magawang matuwa nang lubos dahil sa takot ko.

Niyakap naman ako ni Tita Eva na mas lalong nagpakaba sa akin.

"Dalaga ka na pero maliit ka parin!" biro nya.

"Tita naman eh!"

Tinawanan nya lamang ako pagtapos ay bumaling kay Nico.

"Oh, eto ba yung kaibigan mo na lagi mong ikinukwento dati?"

Pakiramdam ko ay namula ang mukha ko sa hiya. Yun kasi yung panahong may gusto pa ako kay Nico.

"Opo. Tita si Nico, Nico si Tita Eva. Kapatid sya ni Mama." pagpapaliwanag ko.

"Good morning po. Nice meeting you po." sagot ni Nico at nagmano rin.

"Aba, hindi mo naman sinabing gwapo pala ito. Magalang pa! Dapat ay binoyfriend mo na ito, Ej."

Umirap ako sa kawalan dahil sa sinabi ni Tita. Tinawanan naman ako ni Nico nang makita iyon.

"Halika na nga. Pumasok na tayo at kumain. Ej, puntahan mo na ang mga pinsan mo. Ipakilala mo na rin sa kanila si Nico."

Pumunta na ako sa sala matapos iyon sabihin ni Mama. Nandoon nga ang mga pinsan ko at nakasalampak silang lahat sa sofa. Tumayo lang sila nang makita ako.

Nagulat pa ako noong una nang makita silang lahat. Akala ko kasi ay mga anak lang ni Tita Eva na si Ate Cassie at Rossel lang ang naroon, pero maging ang anak ni Tita Gina na si Ate Ferna, Kuya Ren, Rj at Iya ay naroon din.

"Ej!" sabay na tili ng mga babae, habang ang dalawang lalaki naman ay malawak ang ngiti.

Sinalubong ko silang lahat ng yakap kahit na naiilang ako dahil sa aking tyan. Nagkamustahan din kami pagtapos ay pinakilala ko sa kanila si Nico. Mabilis naman syang nakasundo ng mga lalaki.

"Akala ko si Ate Cass lang at Ross? Pati pala kayo." sabi ko kay Iya.

"Eto kasing si Ate, naexcite nung malamang umuwi sila Tita. Kaya ayan sumugod dito. Dinamay pa kami." sagot naman nito.

Tumango ako at napatingin naman kay Ate Cassie na biglang sumingit.

"Uy Ej, may girlfriend na ba yang si Nico? Reto mo naman ako!"

"Child abuse ka Cass." sabat naman ni Ate Ferna.

"Hoy excuse me! 23 palang ako no! Apat na taon lang tanda namin."

Umirap nalang kami habang natatawa sa kabaliwan nya.

Namiss ko sila. Namiss ko yung ganito na bonding namin. Pero kahit na anong gawin ko ay naiilang talaga ako.

Mga pinsan ko sila. Kahit na matagal kaming hindi nagkita, alam kong kilalang kilala parin nila ako. Natatakot tuloy ako na baka sa sobrang close namin ay malaman nila ang sikreto ko.

Matapos ang mailkli naming kwentuhan ay tinawag na kami ni Mama sa kusina. Nakahanda na roon ang pagkain. Nakaupo narin si Tita Eva at ang kapatid kong si Jacob. Pero dahil sa dami namin, naisip nalang naming kumain sa sala dahil hindi na magkasya ang lahat sa lamesa.

Dala ko ang pagkain ko pagtapos ay umupo ako sa katabing pwesto ni Nico sa sofa. Kanya kanya na rin ng pwesto ang mga pinsan ko.

"Ej, pinaalam ka pala namin kay Tita Elena. Sama ka samin mamaya."

Napalingon ako kay Kuya Ren na biglang nagsalita.

"Ha? Saan?"

"Bar hopping."

Nanlaki ang mata ko, "Hala, pumayag si Mama?!"

Ngayon naman ay si Ate Cass ang sumagot, "Naman! Kami pa! Tsaka magbbonding sila ni Mommy, kaya ok lang yan."

Kabado akong lumingon kay Nico. Tinignan nya rin ako at parang nag iisip rin ng pwedeng sabihin. Napansin naman ni Ate Ferna ang pagtititigan namin.

"Kung may lakad kayo, isama mo nalang din si Nico. Tutal ay kasundo nya naman na ang boys."

"Ako nang bahala kay Nico, Ej." singit pa ni Rj kaya wala na akong nagawa.

Pumayag nalang ako. Hindi nalang ako iinom para hindi makasama sa baby. Kapag nagtaka sila ay bahala na.

Kinagabihan ay nag ayos na ako para sa lakad namin. Ganun din ang ginawa ng mga pinsan ko. Si Nico naman ay umuwi at kikitain nalang daw kaming sa bar.

Faded jeans, tank top at fannel shirt ang sinuot ko. Pakiramdam ko kasi ay mahahalata ang tyan ko kaya dinoble ko na suot. Pagbaba ko ay nakahanda na silang lahat.

"Let's go, let's go!" maligayang sinabi ni Ate Cassie.

Sumakay kaming lahat sa Innova ni Kuya Ren. Ilang minuto lang ay nakarating na rin kami sa bar na napili nila. Hindi iyon magulo katulad ng mga club. Tamang tutog lang at mas kaonti ang tao.

Halatang masaya ang lahat pero ako naman ay problemado. Dati na kasi kaming nainom ng mga pinsan ko kaya baka magtaka sila kapag hindi ako uminom ngayon. Lalo pa akong namroblema nang binigyan na ako ng shot ni Kuya Ren.

Nico, asan ka na ba?!

"Oh, hindi ka iinom? Bago yan ah!" sabi ni Rossel nang mapansin ako. Nilingon naman ako ng lahat kaya mas lalo akong napressure.

"Iinom ako." simpleng sagot ko tapos ay kinuha na ang shot ng Whiskey.

Shit! Paano ko itatapon to nang hindi nila nahahalata? Oh wait... Saan ko pala itatapon?! Nakalimutan kong hindi nga pala kalsada to! Langya naman oh. Dapat pala ay nagdala ako ng plastic!

Ay ewan! Bahala na si batman!

Inilapit ko ang baso sa aking bibig. Pepekein ko nalang sana ang pag inom nang biglang may humablot noon sa aking kamay. Nagtaas ako ng tingin at nakita si Nico na mabilis nilagok ang Whiskey na para sana sakin.

"Nico!"

Inilapag nya ang baso pagtapos ay umupo sa tabi ko. Nakipag-highfive din sya kay Kuya Ren at Rj.

"Ako muna iinom para kay Jean, ha? Kakagaling lang nito sa sakit eh." paalam nya.

"Ha? Bakit hindi mo sinabi, Ej!" sabi ni Ate Cassie.

"Oo nga! Sige Nico, hindi na namin paiinumin." singit ni Ate Ferna.

Nakahinga ako nang malalim dahil dun. Buti nalang talaga at dumating na si Nico. Kung hindi ay mababaliw ako!

Chapter 21

Eris' POV

"Sabi sayo eh, gwapo yung makakakuha sayo." nakangiting sinabi ni Nico sa akin at tsaka kumindat.

Sya yung nakakuha sakin, hindi si Eroll. Pabor man ito sakin, pero hindi ko parin maiwasang masaktan.

Lagi namang ganito eh. Hindi na ko dapat nagtaka. Lahat ng pangako ni Eroll ay hindi nya natutupad. Lahat ng sinasabi nya ay hanggang salita nalang. Dapat ay sanay na ako dito, pero masakit parin pala.

Masakit ang umasa ng paulit ulit.

Tapos nauuwi lang lagi sa wala. Kaya nga nung sinabi nya na paninindigan nya ko, hindi ko magawang maniwala ng husto sa kanya. Oo, mahal ko sya at alam kong mahal nya rin ako. Pero hindi ako naniniwala sa kakayahan nyang ipaglaban ako hanggang huli.

Binaba ako ni Nico sa stage at umupo kami dun sa kaninang pwesto nya. May lima pang candidates sa stage at kasama na doon si Eroll.

Matapos akong matanggal ay may agad nang nagbid para kay Eroll.

"Fifty thousand."

Ang kaninang babaeng naririnig ko na nakikipaglaban sa pagbid sakin ay ang sya ring nakakuha kay Eroll. Hindi ko lang alam kung talaga nga bang binayaran sya para gawin yun, pero hindi ko na inalam. Wala na kong pakealam. Ang mahalaga nalang sakin ngayon ay ang masolusyunan ang problema ko.

"Oh. Inumin mo." sabi sakin ni Eroll.

Isang linggo na kong pinaiinom ni Eroll ng gamot matapos ang auction. Ang sabi nya kasi ay yun din ang pinaiinom nya sa mga tinulungan nya dati, at naging epektibo naman ito. Hindi na ko nagtatanong kung ano yun, basta iniinom ko nalang ang lahat ng ibigay nya sakin. Natatakot kasi akong magtanong. At isa pa, sya mismo ang nagsabing tutulong sya kaya pinanghahawakan ko ang mga salitang yun.

"Ilang buwan na ba?" tanong nya.

Inangat ko ang tingin sa kanya, "Dalawa."

Tumango naman sya.

Dalawang buwan na ang tyan ko. Hindi pa ito halata dahil siguro payat ako,  pero ramdam ko na matigas na ang aking puson. Paghinawakan mo ito ay halatang may laman na. Madalas na din akong umihi na isa daw sa palatandaan na butis ka nga. Ang paminsang pagsakit naman ng tyan ko ay dahil daw sa pag implant ng embryo.

Tuwing nararanasan ko ang mga iyon at naririnig ang eksplinasyon ay lalo lang akong kinakabahan. Hindi ko alam kung magtatagumpay ba ang ginagawa namin kung ganito at parang buhay na buhay na ang dinadala ko.

Matapos kong inumin ang binigay ni Eroll ay tumunog ang cellphone ko. Dali dali ko itong kinuha sa bag at bumungad sakin ang pangalan ni Nico.

"H-Hello, Nico?" nauutal kong sinagot ang tawag. Pakiramdam ko kasi ay naka beastmode na si Eroll na nasa gilid ko.

"Jean! Asan ka? May gagawin ka parin ba? Kelan ba tayo magdedate?"

Nakalimutan ko, isang linggo ko narin palang iniiwasan si Nico. May nakahanda kasing date para sa mga candidates at sa nakakuha sa kanila, pero lagi ko iyon tinatanggihan tuwing nagyayaya si Nico. Bukod sa ayaw kong malaman nya na tinutulungan ako ni Eroll, wala din akong oras para sa mga ganyan.

"May gagawin ako, Nico. Actually, nandito ako kela Irene."

"Irene? Eh kasama ko sila ni Michelle eh."

Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang marinig ang sagot ni Nico.

Patay ka Eris! Ang tanga tanga mo kasi eh! Magsinungaling ka pa!

"A-Ah talaga?"

"Nasan ka Jean?" ngayon ay seryoso na ang boses nya.

"Ano, kasi Nico.."

"Nasaan ka?"

Hindi ko na alam kung ano ang sasabihin ko. Magsisinungaling na naman ba ko? O sasabihin ko sa kanya ang totoo? Pero hindi pa man ako nakakapagdesisyon, agad nang hinablot ni Eroll ang cellphone ko.

"She's with me. Bakit? May problema ka ba dun?"

Napa-facepalm nalang ako. Sige, tama yan! Napakatalino mo talaga Chris Eroll Villanueva!

"Don't ever call my GIRLFRIEND'S cellphone, again." inis nyang sinabi at tsaka marahas na binaba ang linya.

"What the fuck, Eroll! Bakit mo sinabi?!"

Ang tanga mo grabe! Gusto ko nalang ipakain sayo tong cellphone ko! At may pa 'girlfriend's cellphone' ka pang nalalaman? Letche!

"What? Ano naman kung sabihin ko?"

Nalaglag nalang ang panga ko sa sagot nya. He's like.. the dumbest genius I've ever met.

Tinalikuran ko nalang sya at baka kung ano pa ang magawa ko sa gwapo nyang mukha. Hindi ko sya kinakausap. Bahala sya sa buhay nya.

Inabala ko nalang ang sarili ko sa paglalaro ng Pou, nang biglang tumabi sakin si Eroll at pinulupot ang ma-muscle nyang mga braso sa baywang ko. Nanigas ako sa kinauupuan ko nang maramdaman ko ang pag kiskis nito sa aking damit.

Holy shit! Holy shit! Bakit kinikilig kang bruha ka?! Pigilan mo yang kalandian mo! Magkaaway kayo ngayon, tandaan mo!

Marahan akong umusog palayo sa kanya. Hindi sya nagsalita pero ramdam ko ang pagkuyom ng kanyang kamay na kanina lang ay nakahawak sa baywang ko. Bumuga sya ng malalim na hininga at tsaka humilig sa sofa.

"You're still mad at me?"

Ramdam ko ang lungkot sa salita nyang iyon.

Namimiss ko na sya. Namimiss ko nang yakapin sya. Alam kong nahihirapan din sya sa mga nangyayari, pero hindi ko lang talaga kayang bumalik kami sa dati lalo na't ngayong ganto kabigat ang problema.

Magkaiba kami ng gustong mangyari ni Eroll. Kung ibabalik ko ang dating closeness namin ay lagi lang din kaming mag aaway dahil dun. Kaya ayoko muna. Hindi ko kailangan ng away ngayon. At pagod na pagod na din akong makipagaway sa kanya. Ang kailangan ko ngayon ay maging malakas ako at panindigan ang gusto kong mangyari. Kaya mas mabuti na yung ganito.

"Hindi na ko galit. Ayoko lang talaga, Eroll. Mas maganda narin yung ganto lang tayo, kesa sa lagi tayong nagbabangayan sa tuwing hindi nagkakasundo."

Hinilamos nya sa mukha nya ang kanyang kamay, "So, ganito nalang nga tayo? Lalayo ka ng lalayo hanggat buntis ka, tapos kapag nalaglag na yung bata ay tsaka ka lang magiging sweet ulit?"

Napalingon ako sa kanya at agad nagsalubong ang mga kilay ko. Hindi ako makapaniwala sa mga sinabi nya.

Oo, totoo'ng yun ang gagawin ko. Pero hindi ba talaga pwedeng pumanig naman sya sakin? Hindi ba pwedeng samahan nya naman ako sa desisyon kong to? Hindi nya ba talaga ako kayang intindihin?

Nangilid ang mga luha ko dahil sa napagtanto. Hindi nya talaga ako kayang samahan sa gusto ko. Talagang maghihintay lang syang bumalik ako sa kanya at magbago ang isip ko.

Ngayon alam ko na.. kung matibay ang desisyon kong ito, mas matibay ang kay Eroll dahil kaya nyang hayaan akong mag isa para lang hindi mabali ang desisyon nyang iyon. Kahit na tinutulungan nya ko, isinisigaw naman ng mga salita nya na hindi ko sya kakampi.

Sa unang pagkakataon..

Naging magkaiba kami ni Eroll.

Umuwi ako sa bahay ng umiiyak. Hindi ko alam kung pang ilang beses na itong nangyare, pero ito na siguro ang pinakamasakit na dahilan ng pag iyak ko.

Hindi na ko nagpakita kela Mama. Nagdire-diretso nalang ako hanggang sa makarating ng kwarto. Sumalampak ako sa kama ko at dun mas bumuhos ang mga luha ko.

Nang dahil sa katangahan ko, nangyayari ang lahat ng to. Nakakainis! Pero alam kong umpisa palang to. At kung hindi maaagapan, hindi lang kami ni Eroll kundi pati ang pamilya ko ay masisira nang dahil dito.

Nakailang sampal na ko sa sarili ko. Pati ang tyan ko ay napagbubuntungan ko na ng galit dahil sa mga naiisip. Paulit ulit narin ang sinasabi ko dito. Nagmumukha na kong tanga, pero hindi ko parin magawang ihinto ang ginagawa ko.

"Wag muna ngayon.. Please, wag muna.. Alam kong wala kang kasalanan dito, pero please.. Sana maintindihan mo. Hindi ko pa kaya. Please.. wag muna."

Napakadami na ng pumapasok sa isip ko. Halo halo na ang nararamdaman ko. Hindi ko na alam kung ano pa ang dapat kong gawin..

Sana matapos na to.

Sana matapos nalang ang lahat ng to na parang isang panaginip lang...

Chapter 22

Eris' POV

Pumasok ako kinabukasan para mag ayos ng iilang requirements. Malapit na kasing matapos ang semester kaya inabala ko na muna ang sarili sa paggawa ng mga iyon. Nang matapos ko lahat ay nakipagkita narin ako kay Eroll para makipagusap tungkol sa mga plano ko.

Buo na kasi ang desisyon ko. I'll abort the baby through surgery.

Bukod kasi sa hindi naman tumatalab ang mga pinaiinom sakin ni Eroll, minsan nalang din sya magparamdam. Like he's telling me that he wants to back out. Hindi ko narin sya pinilit. Kung ayaw nya ay hindi ko rin naman sya mapapapayag. Isa pa, tumatakbo ang oras at mas lalong nabubuo ang dinadala ko.

"Anong gusto mong pag usapan?" matamlay nyang tinanong.

Huminga muna ako ng malalim at binuo sa isip ko ang mga sasabihin.

"Surgical abortion.. Yun nalang ang gagawin ko kaya hindi mo na ko kailangan tulungan."

Natigilan sya sa ginagawa. Bahagya ding nanlaki ang mga mata at nag igting ang kanyang bagang. He look so furious. Yun lang ang masasabi ko dahil kitang kita iyon sa mga mata nya.

"What?" malamig nyang sinabi.

Bigla tuloy akong kinabahan.

"You heard me."

"What the fuck, Eris?! Talaga bang desidido ka nang ipalaglag ang anak natin?!"

Nalito ako sa narinig.

Anong ibig nyang sabihin? I'm already trying to abort it. Bakit ngayon lang sya nagalit? Bakit ganyan sya makasigaw, eh tunutulungan nya nga ako? Dont tell me..

"What do you mean, Eroll?"

Nag iwas sya ng tingin kaya mas lalo akong kinabahan.

"Ilang araw mo na kong tinutulungang iabort ang bata, diba? So bakit mo sinasabi yan ngayon? Sige nga, tell me. Ano yung pinapainom mo sakin?"

Nilingon nya lang ako at hindi nagsalita. Tahimik nya lang akong tinignan.

"ANO YUNG PINAPAINOM MO?!"

Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Tumaas na ang boses ko at nangilid ang mga luha. Hindi din sya nakasagot kaya kahit wala pa syang sinasabi ay nararamdaman kong tama ako.

Ayaw kong maniwala, dahil mahal ko sya at alam kong hindi nya kayang gawin yun, pero shit. Niloko nya ko. Pinaniwala nya kong tinutulungan nya ako, pero hindi naman talaga. Masama na nga ang loob ko na hinayaan nya akong mag isa sa desisyon ko, pero mas sumama ito dahil sa pagpapanggap nya. I felt betrayed. I feel like a fool! Puta, nagmukha akong tanga!

"Shit Eris! Sa tingin mo ba kaya kitang tulungan sa plano mo?"

Matalim ko syang tiningnan,"Edi sana sinabi mo nalang hindi yung nagpanggap ka pa! Ginawa mo kong tanga, Eroll!"

Pumungay bigla ang mga mata nya. Medyo huminahon narin ang tono ng boses nya, "I'm sorry. Gusto ko na kasing magkaayos na tayo noon, kaya yun nalang ang naisip ko."

"By fooling me? Grabe. Yun na yung pinakamagandang naisip mo para magkaayos tayo?"

"Sorry.. Ayaw ko lang na mawala ka sakin."

Pumikit ako ng mariin.

Ayaw nyang mawala ako, kaya mas pinili nyang pagmukain akong tanga. Ok lang sana na nagmukha lang akong tanga eh, pero kasabay nun ang pagsisinungaling at magpapanggap nya.

Ang sakit.

"Mas lalo mo lang sinira ang kung anong meron tayo." bumuhos na din ang mga luha ko. Hindi ko na ito napigilan, "Sorry din Eroll.. Pero hindi ko na alam kung kaya pa kitang pagkatiwalaan pagtapos ng ginawa mo."

I left him after that. Hindi na rin ako nagparamdam sa kanya.

Ilang araw lang ang lumipas at nag Marso na, hudyat ng simula ng bakasyon. Pagkatapos kong ipasa ang lahat ng requirements ko ay lumuwas din agad ako papuntang Manila. Mayroon kasi akong apartment doon at naisipan kong doon nalang magbakasyon ngayong summer. Isa sa mga dahilan ay para narin makatakas muna sa mga problema. Sa sobrang bigat kasi ng loob ko ay parang gusto ko nalang umalis at iwanan lahat ng masasamang nangyare.

Pero sino bang niloloko ko? Kahit saan ako magpunta ay dala ko iyon.

"You should have told me na luluwas ka! Para nahatid kita." nag aalalang sinabi ni Nico sa kabilang linya. Hindi na kasi ako nakapagpaalam sa kanya kaya ganyan nalang sya mag alala.

"Malapit na ako, no need to worry."

"Tss. Susunod ako. Baka mamaya mapano ka pa jan."

"Ok nga lang ako. Kasama ko naman dito sila Irene eh!"

"No. Susunod ako jan. Sa ayaw o sa gusto mo." seryoso nyang sinabi tsaka binaba ang tawag.

Napakamot nalang ako sa ulo. Ang kulit nya talaga kahit kailan.

Kasama kong magbabakasyon dito si Irene at Michelle. Gusto daw nila ng bonding eh, tsaka gusto din nilang makumpleto ang tropa kaya sumama sila. Nauna nga lang sila sa akin dahil mas maagang natapos ang klase nila.

Bumaba ako ng jeep sa tamang lugar at agad kong nakita roon sila Irene. Kasama na nila si Sophie at Kristine na kaibigan din namin. Kumaway sila sa akin at sinalubong ako ng yakap.

"My God, Jean! Namiss ka namin!" bungad sakin ni Sophie at Kristine.

"Namiss ko din kayo!"

"Ako hindi kita namiss! Pinaghintay mo kami, bruha ka. Inaamag na kaya kami dito!" pabirong singit ni Michelle.

Natawa nalang ako. At least kahit na may malaki akong problema, andyan parin ang mga kaibigan ko para patawanin ako. Sana nga lang ay hindi nila ako iwan kapag sinabi ko na sa kanilang buntis ako. Ngayong araw ko kasi yun balak gawin. Ayaw ko naman kasing maging mangmang sila sa nangyayare sakin. I just hope they'll understand..

"So saan tayo?" tanong ko sa kanila.

"Maaga pa, kaya dun nalang muna tayo sa apartment mo. Movie marathon?" sagot naman ni Irene.

Tumango ako at nagtungo na kami sa apartment.

Medyo madumi na ito dahil ilang buwan din akong hindi nakaluwas. Naglinis muna kami ng kaonti bago nagluto ng kakainin namin mamaya. Pero habang nagluluto ako ay bigla nalang sumakit ang tyan ko kaya napaupo ako.

Sobrang sakit nya. Hindi ko alam kung paano ito iexplain. Para itong humihilab na parang pinipiga. Ewan ko, basta sobrang sakit lang nito.

Agad lumapit sakin si Irene nang makita akong nakaupo sa sahig. Noong una ay medyo natatawa pa ito dahil akala nya ay nadudumi lang ako, pero nagbago ang mukha nya nang makitang namimilipit ako sa sakit.

"Uy Jean! Ano bang problema?" nag aalala nitong tanong.

"W-Wala. Masakit l-lang talaga yung tyan ko."

"Hindi ka mukhang ok. Guys! Patulong nga dito!" tinawag ni Irene ang iba kaya mabilis silang nagtakbuhan papunta sa amin.

"Uy anong problema? Dysmenorrhea ba?" tanong ni Michelle na simple kong sinagot ng iling.

"Patingin nga." singit ni Sophie at umupo narin sa sahig para icheck ako.

Kinapa nya ang pulso ko at tinignan kung ok iyon. Pagtapos ay pinindot pindot nya ang tyan ko nang bigla syang matigilan sa ginagawa. Hinawakan nya ang mukha ko at inangat iyon sa paningin nya. Biglang nagbago ang ekspresyon ng mukha nya na para bang nagulat at nagtataka sya nang sabay.

Seryoso nya akong tiningnan at tinanong, "May gusto ka bang sabihin samin, Jean?"

Nalito ako sa sinabi nya. Hindi ko yun nakuha kaya napatanong rin ako, "Anong ibig mong sabihin?"

Huminga sya ng malalim. Para bang kinakalma nya ang sarili, "Nursing student ako, Jean. Kaya kung tungkol sa katawan ang pag uusapan, marami akong alam."

Nanigas ako sa kinauupuan. Kinabahan ako at napalunok dahil ngayon ko lang naintindihan ang gusto nyang sabihin.

Ang tanga ko! Bakit nga ba nakalimutan kong nursing student si Sophie! Sa tingin nya palang sakin at sa mga sinabi nya kanina, malamang ay nalaman nya na na buntis ako.

"Ok, nao-OP na ko. Pwedeng paki explain." sinabi ni Michelle na bumasag ng katahimikan.

I have to tell them now. Kailangan na talaga dahil alam na ng isa. At kung hindi ko pa agad sabihin ay baka mas lalo lang silang magalit sa akin. Please. Please, sana maintindihan nila ako..

"A-Ano.. kasi." tumingin muna ako kay Sophie.

Huminga ito ng malalim at tsaka ngumiti sa akin. Biglang nawala ang pagdadalawang isip ko. Naintindihan nya ko. Kaya mas lalong gumaan ang pakiramdam ko.

"Guys.. Kasi.. B-Buntis ako."

Natigilan ang lahat. Walang nagsalita ni isa sa kanila. Hindi ko tuloy alam kung galit ba sila kaya minabuti kong yumuko nalang.

Unang lumapit sakin si Sophie pagtapos ay si Irene. Niyakap nila ako at ramdam ko ang pagtulo ang luha nila sa likod ko. Kumalas sila at magsasalita na sana, kaso hindi iyon natuloy nang mauna si Michelle.

"So, what's your plan?"

Hindi agad ako nakasagot. Binuo ko muna iyon sa aking isip bago ito nasabi.

"I-Ipapa abort k-ko."

Narinig ko ang angal sa kanilang lahat. Nagtatanong sila kung bakit iyon ang gusto ko pero hindi ko na nasagot dahil sa biglang pagsigaw ni Michelle. Hindi namin iyon inasahang lahat kaya natahimik kami at tanging tunog nalang ng piniprito sa kawali ang maririnig.

"BAKIT JEAN?! ISIPIN MO NGA ANG MGA GAGAWIN MO! NAGKAMALI KA NA NG ISANG BESES, WAG MO NANG DAGDAGAN!"

Napapikit ako sa sigaw nya. Sa tagal naming magkaibigan ay ngayon nya lang ako nasigawan ng ganito.

"Maraming beses ko na tong pinagisipan, Michelle. Ito na talaga ang gusto kong gawin."

Iilang mura ang lumabas sa bibig nya. Napatili din sya sa sobrang inis. Hindi na ko magtataka. Masama ang gagawin ko kaya naiintindihan ko ang nararamdaman nya.

Nang kumalma si Michelle ay napatingin kami sa kanya. Masama nya akong tiningnan bago nagsalita.

"Ang sama mo." sabi nya tsaka padabog na umalis.

Chapter 23

Eris' POV

Hindi na ako kinausap ni Michelle nung araw na umalis sya. Dalawang araw na din syang hindi nagpaparamdam sa akin. Sinusubukan ko rin syang tawagan o itext pero hindi sya sumasagot sa kahit na ano. Talagang nagalit sya. Sa tagal naming magkaibigan ay ngayon lang iyon nangyari.

Sila Irene, Sophie at Kristine ay nakakausap ko pa naman, pero hindi pa sila pumupunta ng apartment. Siguro ay may tampo din ang tatlo sa akin. Kaya eto, lagi akong mag isa. Mabuti nalang at tumatawag sakin si Nico, kaya may nakakausap ako kahit paano.

"Lilipas din yan, Jean. Magkaibigan kayo ni Michelle. Imposibleng hindi kayo magkaayos."

Bumuntong hininga ako. Kahit kaonti ay gumaan ang pakiramdam ko dahil sa sinabi ni Nico.

"Sana nga.. Namimiss ko na kasi sila. Lagi tuloy tahimik tong apartment."

"Don't worry, luluwas na ko bukas. Sasamahan kita jan. Tutulungan narin kitang makipag ayos sa kanila."

Napangiti ako, "Thanks Nico."

"No prob. Sige na, aayusin ko muna tong requirements ko para matapos na at makasama na kita!" natatawa nyang sinabi.

"Baliw."

I heard him chuckle, "Baliw sayo! Haha, bye Jean."

"Bye!"

Binaba ko ang tawag pagtapos nun.

Luminga linga ako sa loob ng apartment. Lahat ng pwedeng gawin dito ay nagawa ko na kaya hindi ko na naman tuloy alam kung ano ang gagawin ko para pampalipas oras.

Humiga ako sa kama at pumikit. Sa isang iglap ay pumasok sa utak ko ang pakay ko dito sa Manila.

Kailangan ko nga palang magpa-abort.

Tumayo ako sa kama at mabilis na naghanap sa internet ng mga clinic o ospital na nagsasagawa ng surgical abortion. Marami ang lumabas pero pinili ko ang pinakamalapit at pinakamura sa lahat. Mukhang maayos at mapagkakatiwalaan naman ang ospital na nakita ko kaya nagsimula na akong mag ayos ng sarili.

Matapos kong maligo at magbihis, umalis na ako ng apartment at tumulak na papunta dun sa ospital na napili ko. Halos isang oras lang ang byahe. Nang makarating ako doon, agad akong nagtanong sa counter nila about abortion.

"Miss, kailangan nyo po munang magpacheck-up sa OB bago po isagawa ang procedures. Sa kanya nyo na rin po malalaman kung kailan at ano ano ang dapat nyong gawin." sabi nung nurse na nasa counter.

Tumango ako at nagpa-sign na din para sa checkup.

"Third floor po, room 304."

"Thanks." sabi ko tsaka umalis.

Pumunta ako sa sinasabing room nung nurse. Pagdating ko palang ng third floor ay bumungad na sa akin ang mahabang pila. Puro mga buntis ang narito kasama ang kani-kanilang asawa. May iba na maliit pa ang tyan, pero karamihan ay malalaki na.

Tinamaan tuloy ako bigla ng hiya. Ako lang kasi ang nag iisang bata pa dito, at halos lahat din sila ay may mga kasama.

Napatingin ang lahat sa akin nang naglakad ako patungo doon sa kwarto ng Ob-Gyn. Kahit na nanginginig na ang mga binti ko ay binilisan ko nalang ang lakad papasok sa loob. Sinalubong naman agad ako ng isa pang nurse doon.

"Ano pong kailangan?" tanong ng babaeng nurse.

"Uhm.. Pacheckup po." nag aalangan kong sinagot.

Mukhang nagulat ang babae sa sinabi ko, pero kinuha nya rin agad iyong papel na binigay sa akin kanina at nilista ako sa records nila.

"Hintay nalang po kayo sa labas."

Tumango ako at tsaka lumabas na.

Naghanap ako ng upuan, iyong hindi masyadong kita ng marami. Nakatabi ko doon ang isang babae na buntis din. Malaki na ang tyan nya at parang manganganak na ang itsura dahil sa maasim nyang mukha. Pero kahit na ganun ay maganda parin sya. Sa tingin ko ay nasa bente singko na ang babae.

"Ok lang po kayo?" tanong ko sa kanya.

Nginitian nya ako pero bakas parin ang sakit sa mukha nya, "Ok lang. May onting contractions lang."

Kahit na hindi ko iyon naintindihan ay tumango nalang ako.

"Magpapacheck-up ka rin ba?"

Nilingon ko ang babae kahit na medyo kinabahan sa tanong nya.

"Opo." simple kong sinagot.

Hindi ko maintindihan pero imbis na magulat sya ay nginitian nya pa ulit ako. Pero ngayon, may halong kalungkutan ang ngiti nya. Nagtaka tuloy ako sa biglang pagkalungkot ng babae.

"Alam mo, halos kasing edad mo lang ako noong una din akong nabuntis."

Nanlaki ang mata ko, "Talaga po?"

Marahan syang natawa pero mabilis din iyong napawi, "Oo. 16 ako nung mabuntis sa panganay ko. Ang hirap ng buhay ko nun kasi syempre, bata pa ko tapos nag aaral palang ako ng highschool."

"Eh ano pong ginawa nyo?"

Mas lalong lumungkot ang mukha nya, "Sinabi ko sa boyfriend ko yun. Pero hindi nya matanggap ang pagbubuntis ko kaya iniwan nya ko. Lungkot na lungkot ako, kasi wala na din akong pamilya para sandalan. Kaya ayun.." sandali syang tumigil. "Pinalaglag ko yung bata."

Parang tinusok ang puso ko dahil sa kwento nya. Naguilty ako bigla dahil yun din ang balak kong gawin sa anak ko. Kahit paano ay naiintindihan ko ang pinagdaanan nya, pero hindi ko magawang isipin kung anong klaseng sakit ang nararamdaman nya.

Dahil itong babaeng to, naranasan nya na ang kung anong pwede kong maranasan kapag nagpalaglag ako.

"Kaya ikaw, wag kang magpapadala sa lungkot. Ingatan mo ang anak mo dahil kung walang nagmamahal sayo ngayon, balang araw sya ang gagawa nun. Learn from my mistake. Kita mo, kahit na pangatlong anak ko na ito, hindi ko parin maitago ang sakit ng pagkawala ng panganay ko." dagdag nya pa habang hinihimas ang tyan nya.

Nalusaw ang lahat ng binuo kong plano nang dahil lamang sa sinabi ng babaeng iyon. Hanggang sa makauwi ako ng bahay ay hindi ko iyon maalis sa isip ko. Para kasing saktong sakto iyon sa sitwasyon ko. Para bang alam nyang iyon ang gagawin ko kaya nya ako sinabihan.

Humiga muli ako sa kama at tinignan ang papel na binigay sa akin ng doktor kanina.

Tomorrow. 7am.

Iyon ang schedule ko. Bukas, kapag pumunta ako sa ospital na yun ay matutuloy na ang matagal ko nang plinanong pagpapa-abort.

Kung dati ay buong buo na ang isip ko, ngayon ay nahahati na ito. Hindi ko na alam kung talaga bang kakayanin ko.

Ipinikit ko ang pagod kong mga mata. Matutulog nalang sana ako para mawala ang kung anong bumabagabag sa akin pero biglang tumunog ang doorbell ko dahilan para mapatayo ako. Tinignan ko kung sino iyon at bumungad sakin si Michelle kasama sila Irene, Sophie at Kristine.

Nagulat ako nang nakita sila kaya nautal ako nung nagsalita.

"M-Michelle! Guys! A-Anong ginagawa n-nyo dito?"

Pinapasok ko sila sa loob at umupo naman sila sa sofa. Narinig ko ang pagbuga ni Michelle ng hininga tsaka ito nagsalita.

"Sorry Jean.."

Napangiti ako. Hindi ko alam na mabilis kaming magkakaayos.

"Ok lang. Naiintindihan ko naman kayo."

Tumingin silang lahat sa akin at niyakap ako. May iilang luha na pumatak sa mata ko na agad kong pinunasan.

Hindi ko alam kung paano na ako kapag wala sila. Maswerte talaga ako at nakakilala ako ng mga kaibigang tulad nila. Na kahit may di kami pagkakaunawaan ay mabilis namin iyong naaayos. Kahit na magkakaiba kami ay nagkakaintindihan  parin kami.

"Oh tama na! Ang OA na natin!" sinabi ni Kristine na nagpatawa sa aming lahat.

Matapos namin mag usap ay nagsimula nang magluto ang iba. Malapit na din kasing mag gabi kaya ginutom na sila. Napagusapan na rin namin na dito sila matutulog lahat.

Habang abala ang tatlo sa kusina, tumabi sa akin si Michelle sa sofa. Naiilang ang mukha nya kaya bahagya akong natawa.

"May sasabihin ka?" pang aasar ko.

Sinamaan nya ako ng tingin pero ngumiti rin agad, "Sorry talaga Jean, kung nagalit ako. Hindi ko lang napigilan."

Tumango ako at naghintay pa ng mga sasabihin nya.

"Hindi ko pa nakukwento ito sa inyo, pero dati, inakala ko na nabuntis din ako."

Nagulat ako sa bigla nyang pagkukwento pero hinayaan ko nalang sya at hindi na nagtanong.

"Isang buwan akong hindi nagkaroon noon kaya akala ko talaga buntis ako. At alam mo, naisip ko rin na ipalaglag iyon. Kaya nung sinabi mo na ipalalaglag mo ang baby mo, nagalit ako."

Sandaling tumigil si Michelle. May tumakas din na mga luha sa mata nya pero ipinagpatuloy nya parin ang sinasabi.

"Hindi sayo, kundi sa sarili ko. Siguro naguilty lang ako kasi ganun din ang naging desisyon ko noon. Nainis ako nung marinig ko sayo iyon, dahil minsan ko ring sinabi yun."

"Michelle--"

"Pero ok na ko! Naiintindihan kita. At kahit na alam kong mali, susuportahan kita dahil mahal kita Jean. Kaibigan kita at alam kong walang ibang pwedeng dumamay sayo kundi kami lang."

Niyakap nya ako pagtapos nun, na nagpagaan ng loob ko. Sawakas, nagkaroon na ako ng kakampi.

Chapter 24

Eris' POV

Magkakatabi kaming nakatulog sa lapag ng mga kaibigan ko nung gabing iyon. Kinaumagahan ay maaga akong bumangon para makaligo at makapagbihis na. Hindi ko na sila ginising dahil natatakot akong sasama ulit ang loob nila kapag nalaman nila kung saan ako pupunta.

Hindi ko alam kung gagawin ko na ba talaga ang pagpapaabort, pero pinilit ko parin ang sarili ko na pumunta ng ospital. Kung umayaw ako bigla, aalis nalang ako doon pero ngayong medyo buo pa ang isip ko, pupunta ako.

Pagkarating ko roon ay dumiretso na agad ako sa room ng OB ko. May iilan nang nakapili doon kaya pagkatapos kong iconfirm ang sched ko sa loob ay pinaupo na muna ako.

Kinakabahan ako. Nanginginig ang mga kamay ko kaya pinipisil ko nalang ang mga iyon para pigilan ang panginginig. Inabala ko nalang ang sarili ko sa aking cellphone. Nagpatutog ako hanggang sa di na namalayan ang oras. Tinanggal ko lang ang aking mga earphones nang makitang dalawa nalang ang tao bago ako.

Malapit na ko..

Ugh! Talaga bang itutuloy ko na to? Paano kung magkaroon ng diperensya? Paano kung magkaproblema? Kinakabahan na ako. Magiging successful kaya ito? Please Lord, alam kong mali ang gagawin ko pero sana tulungan nyo ako.

Pumikit ako at tumingala. Huminga ng malalim para mawala ang kabang nararamdaman. At nang iminulat ko na ang mga mata ko ay agad kong nakita ang isang video sa monitor na nakasabit lang sa pader.

Noong una ay hindi ko pa maintindihan ang pinapalabas, pero nang tumagal ito ay napatakip ako ng bibig.

Isa iyong video.. ng abortion.

Pinapaliwanag doon kung paano gawin iyon gamit ang catheter. Isang intrumento na ginagamit at ipinapasok sa matris upang higupin palabas ang fetus o embryo.

  Nanginig ang mga kamay ko na nakatakip ng mahigpit sa aking bibig. Halos maiiyak narin ako dahil sa napapanood pero pilit ko iyong pinipigilan.

Malinaw na ipinapakit doon sa video kung ano ang mangyayari sa fetus kapag isinagawa ang abortion. Kung anong klaseng hirap ang daraanan nila para lang mailabas sila. Kung paano sila unti unting nawawalan ng buhay.

Pumikit ako at pinigilan ang mga hikbing gustong kumawala.

Hindi ako tanga. Alam ko na iyon. Alam ko ang mangyayari sa bata kapag nagpaabort ka.

I've imagine it many times. How it's legs will be torn apart. It's arms ripped off. And it's body crushed into pieces as it goes through the tube..

Ever since I got pregnant, I had sleepless nights because of those thoughts. I had nightmares. Pero mas nakakatakot pala kapag sa ibang paraan mo iyon nakita. Mas masakit pala kapag isinampal iyon mismo sa mukha mo.

Wala na akong naisip gawin kundi tumakbo palayo doon at palabas ng hospital. Ni hindi man lang ako nagsabi doon sa OB ko. Basta nagmadali nalang akong tumakbo.

Nang makalayo ako sa ospital na pinuntahan ay doon lang bumuhos ang aking mga luha. Napaupo narin ako dahil sa panlalambot ng aking mga tuhod.

In the end, hindi ko pala talaga kaya..

Ang buong akala ko ay kaya ko na. Pero kahit na anong gawin ko, takot parin pala ako.

Nagtatapang tapangan ako dahil sa totoo lang.. takot ako sa responsibilidad. Ayaw ko pang bitiwan ang carefree life ko kaya pilit kong iniiwasan ang ideya na magiging magulang na ako.

Takot akong magalit sakin ang pamilya ko dahil ako lang ang inaasahan sa amin lalo na pagkagraduate ko.

Pero sa kabila ng lahat ng yun, mas takot pala akong mawala ang anak ko. Hindi ko kayang ipalaglag sya. Hindi ko kayang makita syang unti unting nawawalan ng buhay. Napakasama ko para maisip yung mga bagay na iyon! Napakatanga ko para maisip na yun ang solusyon sa lahat.

Sumakay ako ng taxi nang nakalma ko ang sarili. Hindi muna ako uuwi dahil may gustong gusto akong puntahan at gawin.

Nagpahanap ako sa driver ng malapit na simbahan. Matagal kaming nag ikot pero worth it yun nang mapunta ako sa Baklaran Church.

Napakalaki nito. Puti ang pintura sa loob at nagtitingkaran ang mga kulay ginto nitong palamuti. Pagpasok mo palang, mararamdamam mo na agad ang prisensya ng panginoon.

Agad akong pumwesto sa harapang upuan at lumuhod. Ipinikit ko ang mga mata at taimtim na nagdasal.

Alam kong napakalaki ng kasalanan ko, Lord. Kahit ako ay hindi ko kayang patawarin ang sarili ko. Pero sana pakinggan nyo parin ang dasal ko.

Naging masama po ako. Sinuway ko ang utos nyo at ang utos ng mga magulang ko. Niloko ko po sila ng matagal. At ngayon naman po, naisip kong ipahamak ang anak ko.

Patawarin nyo ko. Alam kong kasalanan ko ang lahat ng ito. Hindi na ako magdadahilan dahil alam ko sa sarili ko na mali ako. Pero Lord, sana pakinggan nyo parin ang hiling ko.

Wag nyo pong pababayaan ang anak ko. Alam ko pong marami akong nagawa na pwede nyang ikapahamak, pero sana po wag nyo syang pabayaan.

Maging malusog parin po sana sya sa kabila ng pagpapabaya ko sa kalusugan ko. Hindi po sana sya magkaroon ng kumplikasyon kahit sa dami ng bawal na ginawa ko. At sana po ay maipanganak ko sya ng maayos.. kahit na po maranasan ko pa ang lahat ng hirap.. basta't maging ligtas lang sya.

Salamat po.

Pinunasan ko ang mga luha kong tuloy tuloy na umaagos. Pumikit ako. At sa unang pagkakataon ay hinimas ko ang tyan ko, at kinausap ang anak ko na nasa loob nito.

"Nak, pasensya ka na kay mommy ha? Matagal kitang hindi pinansin at inalagaan. Nabigla lang kasi si mommy at naguluhan. Pero simula ngayon, ibibigay ko na sayo lahat ng pagmamahal ko. Hinding hindi ko na hahayaan na mapahamak ka. Ha? Sana mapatawad mo si mommy.."

Tanghali na nang umalis ako ng simbahan. Nagtaxi nalang ulit ako pabalik ng apartment dahil ayoko nang pagurin ang sarili ko.

Malapit na ako sa apartment nang makatanggap ng text ni Nico. Agad kong binuksan yun pero hindi ko pa man nababasa ay tumambad na sya sa harapan ko.

"Nico!"

Umiling sya at tinignan ako ng masama. Alam ko na ang nasa isip nito..

"Saan ka galing?" Seryoso nyang itanong. Nginitian ko naman sya bago sumagot.

"May kinausap lang. And you know what? Naliwanagan na ko. Kaya wag mo na kong sermonan dahil kailangan ko nang kumain para makakain na rin ang baby ko."

Gulat ang mukha ni Nico pero napalitan yun ng saya. Mabilis nya akong niyakap ng mahigpit dahil narin sa sobrang tuwa.

"I knew it. Bandang huli, iiral parin ang puso mo..."

Chapter 25

Eris' POV

"Oh my gosh! Kailangan nating icelebrate yan! Tara na't mag inom!" excited na sinigaw ni Kristine, pero agad din namang kinontra ni Michelle.

"Gaga! Buntis nga si Jean eh, tapos mag iinom tayo!"

"Ay oo nga." nalungkot naman ang mukha ni Kristine. Natawa nalang kami.

Habang nagkukwentuhan sila, bigla nalang tumunog ang phone ko. Napatalon ako sa gulat. Kinuha ko iyon at nakita ang pangalan ni Eroll sa screen.

Sasagutin ko ba? Parang ayaw ko pa. Kapag kasi naiisip ko sya, bumabalik lang lahat ng sakit na naramdaman ko. Ang gusto ko sana ay maging problem-free ang pagbubuntis ko. At hindi yun mangyayari kung andyan si Eroll.

"Sino yan Jean?" tanong ni Nico na nakapagpalingon sakin.

"Ha? Wala." pinatay ko ang phone ko para hindi na ulit sya makatawag.

Buong araw lang na nagkwentuhan ang mga kaibigan ko. Nagplano pa sila ng isang outing para daw marelax naman ako. Napansin kasi nilang puro kami away ni Eroll this past few days.

"Palawan kaya?" suhisyon ni Irene.

"Masyadong malayo. Hindi pwede si Jean kasi baka matagtag sya." sabi naman ni Nico.

"Nagsuggest lang naman!"

Nagulat ako sa pag irap ni Irene sa kanya pero binalewala lang iyon ni Nico.

Lately, napapansin ko rin na madalas mag away ang dalawang to. Hindi ko nga lang natatanong si Irene dahil sa sarili kong problema, pero alam ko na may something.

"May malapit na waterpark sa Cavite. Doon nalang tayo pagkauwi natin. Kung dito kasi sa Manila, mahihirapan tayong maghanap."

Tumango sila sa sinabi ko.

"I agree. Pero kelan ka ba uuwi, Jean? Anong plano mo paguwi? Kelan mo balak sabihin sa mama mo?"

Natigilan ako sa tanong ni Michelle.

Kelan nga ba? At paano? Hindi ko pa alam. Iniisip ko palang na sabihin sa kanila, natatakot na ko. Iniisip ko palang ang magiging reaksyon nila, naninikip na ang dibdib ko.

Paano kung hindi na nila ako tanggapin? Madami na kong nagawang disappointment kela mama, tapos heto't dinagdagan ko na naman.

Namuo ang mga luha ko pero pilit ko iyong pinigilan. Nataranta naman sila Michelle at agad akong inabutan ng tissue.

"Huy Jean! H-Hindi ko naman--"

"Alam ko, baliw! Ok lang ako! Natakot lang."

Naramdaman ko agad ang kamay ni Nico sa likod ko. Hinagod nya iyon at pilit akong pinakalma.

Napangiti ako.

He really has my back. Sa lahat ng problema ko, andyan sya lagi. Pati narin sila Michelle, Irene, Sophie at Kristine. Napakaswerte ko talaga na naging kaibigan ko sila.

Nang gumabi na ay nagpaalam na din sila. Naunang umuwi sila Sophie at Kristine dahil parehas na silang hinahanap ng magulang nila. Si Michelle at Irene ay nagsabay na din. Tanging si Nico nalang ang natira.

"Huy Nico, hindi ka pa ba uuwi? Gabi na oh. Tsaka, saan ka nga pala titira?"

Nagluluto sya ngayon. Ang sabi nya ay ayaw nya akong mapagod kaya nagprisinta sya. Hinayaan ko nalang dahil hindi din naman sya magpapaawat.

"Hindi ko pa alam. Pwedeng sa condo ni Daddy, malapit lang naman. O kaya hahanap nalang ako ng hotel."

Tumango ako kasabay ng paglapag nya ng pagkain sa mesa.

"Kain na!"

Binuksan nya ang kaldero at umusok agad sa mukha ko ang amoy ng tinola. Napatakip ako sa bibig ko.

Bakit ganun?! Nakakasuka yung amoy! Dati naman akong kumakain ng tinola pero nang maamoy ko yung luya, parang umikot yung tyan ko. Ganito ba talaga kapag buntis?

"Uy ok ka lang, Jean?" nag aalalang tanong ni Nico.

Hindi pwedeng hindi ko kainin to. Pinaghirapan to ni Nico. Siguro titiisin ko nalang yung amoy at lasa nya.

"Ok lang. Tara kain na tayo!"

Kahit na medyo nagaalangan, kumuha ng pinggan at kubyertos si Nico. Sinandukan nya pa ako kaya wala na talagang urungan to!

Tahimik kaming kumakain nang basagin ni Nico ang katahimikan.

"Jean, mahal mo pa ba si Chris?"

Halos mabilaukan ako sa tanong nya. Jusko naman! Nasusuka na nga ako sa kinakain ko, tatanungin nya pa ako ng ganyan!

"Nico..."

"I know. I just-- argg!" ginulo nya ang buhok nya, "I just can't stand it. Seeing you hurt. Seeing you cry. Dapat sya ang nasa tabi mo eh. Pero kung kelan kailangan mo sya, tsaka sya wala. Dapat talaga hindi na ko pumayag na makuha ka nya!"

Napayuko ako.

Tama naman talaga si Nico. Dapat si Eroll ang nandito. Dapat sya ang kasama ko dahil laban naming dalawa to. Kami ang naglagay sa sarili namin sa posisyong to. Pero asan sya? Wala.

Hindi ko rin sya masisisi. Sya ang unang nag alok sakin na paninindigan nya ako, pero tumanggi ako. Magulo ang isip ko noon. Nang dahil sa mga desisyon ko, kaya kami nag aaway. Pero sana hindi nya ko sinukuan. Sana sinubukan nya akong intindihin.

Hindi madali ang mabuntis sa ganitong edad. Nakakabigla. Nakakatakot. Pero sino ba naman ako para sumbatan sya? Kasalanan ko rin naman to. Ginawa ko to kaya dapat ay kayanin ko kahit na wala sya.

"Ayos lang ako, Nico."

Nag iwas sya sakin ng tingin, "Damn. Why do you always pretend that you're strong? It frustrates me, Jean... But It makes me fall harder at the same time."

Naglaglag ko ang kutsara dahil sa sinabi ni Nico.

Holy fcking shet! Bakit nya sinasabi yaannn! I swear, ramdam na ramdam ko na ang pamumula ng mukha ko! Gusto ko sanang umalis muna at magbanyo dahil sa hiya, pero bago ko pa yun magawa ay siniil nya na ako ng halik.

Maiinit ang halik ni Nico. Ramdam ko ang sabik at halong lungkot sa mga ito. Alam kong pinangarap ko to dati pero mali to!

"Nico!"

Buong lakas ko syang tinulak. Naawat ko naman sya pero laking gulat ko nang makitang punong puno ng luha ang mukha nya. Maging ang mata nya ay namumula na.

Bakit? Bakit sya umiiyak?

"N-Nico--"

Malulutong na mura ang pumutol sa sasabihin ko.

Matagal na kaming magkakilala ni Nico, pero ngayon ko lang sya nakitang ganyan. Ngayon lang sya umiyak at ngayon lang nawala ang composure nya.

"Kasalanan ko din to eh. Kilala ko si Chris kaya dapat hindi na kita pinaubaya sa kanya. Nakakainis! Naiinis ako dahil ganyan ang nangyare sayo. Dahil ganyan ang kalagayan mo." ginulo nya ang buhok nya at sinapo ang noo, "AND I CAN'T FUCKING DO ANYTHING!"

Nangilid na rin ang luha ko. Nanginginig ang kalamnan ko dahil sa nangyayare kay Nico. Hindi ko alam ang sasabihin ko sa kanya dahil kahit ako ay walang masabi sa sitwasyon ko.

"Nico... It's okay..."

Umiling sya, "No. I'm sorry Jean. Sorry sa nagawa ko. I-I have to go."

Nilapitan nya ako. Akala ko kung ano ang gagawin nya pero hinalikan nya ako sa noo bago tuluyang umalis.

Chapter 16

Eris' POV

"Sana hindi nalang kita pinakawalan.."

"Sana pala, pinaglaban nalang kita.."

"Kung hindi ako naduwag Jean, edi sana.."

"Nasakin ka."

Ughh! Ano ba Eris! Bakit ba hanggang ngayon hindi mo parin makalimutan yun?!

Bumangon ako ng kama at nagpa-ikot-ikot ulit sa kwarto ko. Tatlong araw na kasi ang nakalipas pero hindi ko parin talaga matanggal sa isip ko yung mga sinabing yun ni Nico.

I mean, what the hell diba?! Bestfriend ko, na kulang nalang ampunin na nila mama, ay sasabihan ako ng 'edi sana, nasakin ka..'

Dammit!

Napa-buntong hininga nalang ako at tsaka humilata ulit sa kama. Tinakpan ko ang mukha ko ng unan at pinipilit na kalimutan nalang ang lahat ng yun. Pero hindi ko parin talaga kaya.

"Hindi mo lang alam Nico.."

Hindi mo lang alam kung gaano ko gustong marinig sayo yan dati..

Muli akong bumuga ng malalim na hininga. Yes, me and Nico are bestfriends. Pero bago nangyari yun, I had a serious crush on him. Pero hindi ko yun sinabi sa kanya, kasi kagaya nya, naduwag ako.

He's always an eye-catcher. Lahat halos ng kaklase naming babae ay may gusto sa kanya. Napakagaan nya kasing kasama at napakabait pa. Kaya nung nagkaroon ako ng pagkakataon na maging kaibigan sya, sobra kong iningatan yun. Hanggang sa naging mag-bestfriends nga kami.

Lahat ginawa ko para maging perfect bestfriend nya. Pati narin yung feelings ko, pilit kong tinatago kasi nga ayaw kong mawala yung pagkakaibigan namin. But then everything changed nung ipakilala nya ko kay Eroll.

Nung una inis na inis ako sa kanya, pero di nagtagal narealize ko rin yung feelings ko. Hanggang sa minahal ko na sya higit pa sa pagmamahal ko kay Nico.

Hayy! Bakit ko ba iniisip yung nakaraan? Past is past! Mas dapat kong isipin yung sitwasyon ko ngayon! Ughh! Lintik na Eroll at Nico'ng yun! Mababaliw ako sa kanila ng wala sa oras!

Muli akong tumayo at naglakad papuntang banyo, pero bumalikwas ako pabalik nang marinig kong kumatok ang kapatid ko.

"HOY TE!" sigaw pa nito.

Galit kong binuksan ang pinto, "Baket?" tanong ko rito.

"Nasa baba yung bestfriend mo." tamad na sagot nya tsaka nagsimulang maglakad papunta sa kwarto nya.

"Hoy, sinong bestfriend? Sila Irene?"

Bahagya syang lumingon at sumagot, "Hindi. Si Kuya Nico."

Biglang nanigas ang katawan ko dahil sa sagot nya. Bumilis din ang kabog ng dibdib ko dahil sa kaba.

Holy sht! Bakit sya nandito?! Hindi pa nga ako nakakarecover sa sinabi nya, pumunta na agad sya?! Papatayin nya ata talaga ako eh!

"Jacob! Sabihin mo wala ako!" mahina pero madiin na sabi ko sa kapatid ko bago pa sya makapasok ng kwarto.

"Tch. Nasabi ko na, na andito ka." inis na sagot nya.

"Edi sabihin mo tulog!" utos ko pa pero hindi na sya sumagot at tuluyan nang pumasok ng kwarto nya.

Argg! Nakakainis talaga sya! Ang sarap nyang kapasin, promise!

Nataranta ako dahil hindi ko alam ang gagawin ko. Bababain ko ba sya o hindi? Ugh hindi ko alam!

Naisip kong katukin nalang ang kapatid ko at utusan nalang sana ulit sya, kaya lumabas ako ng kwarto. Pero hindi pa man ako nakakalapit ay bigla nalang akong nakaramdam ng kuryente paakyat sa batok ko. Yung feeling na parang may nakatingin sayo mula sa likod?

Pinihit ko ang ulo ko at tumingin sa likod. Sabi na eh. WRONG MOVE. Hindi nalang sana ako lumabas.

Tumambad sakin ang mukha ni Nico na nakataas pa ang kilay.

"Ganyan ba ang tulog? Ano yan, sleepwalking?" inis at sarkastikong tanong nya.

Pilit akong napangiti, "N-Nico. Hehe.." utal na sambit ko.

Walang pakundangang pumasok sya sa kwarto ko at umupo sa kama.

"Hoy! Kwarto ko to!" sita ko.

"Alam ko. Inaangkin ko ba?" pambabara nya naman.

K. Basag ako.

Wala na tuloy akong nagawa. Kaya umupo nalang din ako sa kama sabay talukbong ng kumot para itago ang hiya ko. Naramdaman ko namang lumipat si Nico at umupo sa sahig sa harap ko.

Nagulat ako nang bigla syang magsalita.

"Bakit mo ko iniiwasan?"

Dama ko ang pagkaseryoso sa tono nya.

Sht. Talagang kailangan nya pang tanungin?

"H-Hindi kita iniiwasan." matipid na sagot ko.

Napabuntong-hininga sya, "Jean, kilala kita. Kung naiilang ka sakin, then fine. Hindi na ko lalapit sayo. But please, wag mong tanggihan ang tulong ko."

Biglang sumikip ang dibdib ko sa sinabi nya. Kaya pinili kong wag nalang sumagot.

Sorry Nico, pero yun na nga ang problema eh. Hindi tulong ang kailangan ko ngayon, kundi kausap. At kung kailangan ko man ng tulong, ibang tulong yun sa naiisip mo.

Hindi ko na kasi naipaliwanag sa kanya ang lahat pagkatapos nung nangyare. Sa sobrang hiya ko kasi nun, bigla nalang akong tumakbo at umalis ng condo nya. Tinetext at tinatawagan nya ko pero hindi ko iyon sinasagot. Hindi ko kasi alam kung paano ko pa sya pakikitunguhan.

Maya maya ay naramdaman kong tumayo sya, at pagkatapos ay pi-nat ang ulo ko.

"Sige aalis na ko. Kainin mo nalang yung dala kong mga prutas. Iniwan ko sa table nyo." malungkot na sabi nya at pagkatapos ay lumabas na ng kwarto.

Bigla kong inalis yung kumot na nakatalukbong sakin at nakita ko pa ang likod ni Nico bago sya tuluyang makaliko.

Gusto ko syang pigilan, pero ayaw gumalaw ng mga paa ko. Hindi ko alam kung nahihiya nga lang ba talaga ako dahil sa nangyare, o natatakot na rin ako na baka ma-disappoint sya pag nalaman nya ang desisyon ko.

Pagkatapos kasi ng lahat ng mga sinabi nya sakin, alam ko na iisa lang ang gusto nyang iparating..

Gusto nya kong protektahan.. at kasama na rito ang dinadala ko.

"Argg! Naiinis ako sa sarili ko!"

Bakit ba kasi nagka-gan'to ang lahat! Hindi ko naman ginusto to ah! Nagmahal lang naman ako.

Muli akong bumuntong-hininga at tsaka humiga sa kama.

"Kung pwede lang sanang bumalik.." bulong ko sa sarili.

Lalo intinamad na bumaba kaya't naisipan kong matulog nalang. Baka sakali mamaya, sipagin na ko. Pero lalo akong hindi nakatulog nang bigla tumunog ang phone ko at nakitang nagtext si Nico.

Nagmadali akong kunin yun at tsaka binasa ang text nya..

Nico:

Are you still happy with Eroll? 'Cause if not, I'm willing to steal you from him.

Chapter 17

Eris' POV

Natulala ako dahil sa tinext ni Nico.

What's wrong with him? Nung una, 'sana nasakin ka', tapos ngayon 'I'll steal you away' na? Aba ayos to.

Kabado akong nagreply sa kanya.

Me:

What the heck are you talking about?

Maya maya lang ay tumunog na din ang phone ko, senyales na nagreply na sya.

Nico:

Tell you tomorrow. I want your answer by that time too.

Bigla akong nakaramdam ng pressure. Dammit. Bakit ba pagulo nang pagulong ang sitwasyon ko?

Natulog ako nang gabing yun ng magulo ang isip. Nagising nalang ako kinabukasan dahil sa katok at sigaw ni Mama na kailangan ko na daw bumangon. Agad ko rin namang sinunod yun.

Nang matapos akong maligo at mag-ayos ng sarili, bumabo na rin ako. Pero laking gulat ko nung may madatnan akong lalaki na nakaupo sa sofa namin.

Kahit nakatalikod sya, kita ko ang buhok nya na nakataas at ang uniform nya na plantsado. Amoy na amoy rin ang humahalimuyak n'yang pabango.

Muli nanaman akong nakaramdam ng kaba, pero buti nalang ay nawala iyon nang magsalita si Mama.

"Oh bilisan mo na EJ, naghihintay si Nico."

Tumango ako at mabilis na kumain. Nahagip pa ng mata ko na napatingin sa akin si Nico pero hindi ko na yun pinansin para mas mabilis akong makakilos.

"Lika na?" aya ko sa kanya nang matapos na ang lahat ng kailangan kong gawin.

Tumango sya at nagpaalam na kay Mama, "Tita, alis na po kami."

Nilingon kami ni Mama sabay ngumiti, "Sige. Mag-iingat kayo ha?" sagot nya at pagkatapos ay lumabas na kami.

Tahimik lang kami habang naglalakad papuntang school. Hindi sya nagsasalita kaya hindi narin ako umiimik. Pero nung mangalahati na kami, binuksan na ni Nico ang topic na ayaw ko sanang marinig.

"Should I tell you now?" tanong nya.

Napa-isip ako bigla.

Tama bang pinag-uusapan namin to? I mean, duh.. May mas malaki akong problema. I shouldn't let myself think about other stuffs. I should just focus on my pregnancy. Kasi alam kong mabilis ang oras, at ilang araw lang ay maaari na agad lumaki tong tyan ko. Kailangan ko nang makaisip ng paraan, with or without Eroll's help.

But I cant help it. When it comes to Eroll, hindi ko talaga mapigilan ang sarili kong hindi ma-involve. Kaya pakikinggan ko ang sasabihin ni Nico. Pero kapag negative yun, I think it's better kung hindi na muna ako magpapagulo sa kanya.

Nakapako ang tingin ko sa daan nang sumagot ako.

"Sure. What's it about Eroll? Bakit sya nasama?"

Rinig ko ang buntong hininga nya at nahagip din ng mata ko ang biglang pagbilog ng kamao nya.

This is not good..

"I saw him yesterday. Pagkauwi ko galing sa bahay nyo." seryosong sagot nya.

"And?" I added.

"He's with Kaye."

Natigilan ako sa paglalakad. Parang nawala rin ang lahat ng emosyon ko sa mukha.

What the. Again?

Ano pa bang meron sa kanila at kailangan pa nilang magkita palagi? Ang alam ko natulungan nya na si Kaye, pero bakit nagkita nanaman sila? Damn, ako tong may problema ngayon pero sya parin ang kasama nya? Tapos na sya ah. Hindi ba pwedeng ako naman?

"Ha. That's great." sarkastikong sabi ko.

Pilit kong tinatago ang nararamdaman ko, pero ramdam parin yun ni Nico.

Napa-pikit sya at tsaka marahang umiling. Kitang kita ko ang awa sa mukha nya.

Well, I can't blame him. Kasi kahit ako, naaawa sa sarili ko. Alam kong kasalanan ko rin to pero, bakit ganito?

"Hindi mo kailangang maawa sakin Nico. It's my fault kaya siguro nagkakaganun si Eroll."

Mukhang nagulat sya sa sinabi ko.

"What are you talking about? Hindi awa to Jean.."

"..NASASAKTAN AKO."

Napatingin ako sa kanya ng may pagkagulat at pagkalito. Pero lahat ng sinabi nyang yun ay naintindihan ko nung magsalita ulit sya.

"Nasasaktan ako na binabalewala lang ni Chris ang babaeng mahal ko."

Parang may biglang kumurot sa puso ko nung sinabi nya yun. Hindi ko na tuloy napigilan ang pagtulo ng luha ko.

I guess Nico, really do love me. But sad thing is, he's not the one I love.

"Hey Jean! Don't cry!" tarantang sambit ni Nico.

"Kasalanan ko lahat to eh. Yung nangyare sakin, yung sakit na nararamdaman mo, pati narin yung galit ni Eroll. Ako lahat ang may kasalanan." mapait na sabi ko.

"No it's not." saglit na tumigil sya sa pagsasalita at bumuntong hininga.

"It's fine, it's not your fault." dagdag nya sabay pinunasan ang nag-iisang luha na tumulo mula sa mata ko.

Marahan akong umiling.

"Hindi mo naiintindihan Nico—"

"No. I get it. I know everything Jean." pagpuputol nya sa sinasabi ko.

Nanlaki ang mata ko at ginapangan ako ng kaba.

M-May alam sya?

Naglakas loob akong tanungin sya kahit na may pakiramdam na ako sa sasabihin nya, "What do you mean?"

He looked straight into my eyes. Seryosong seryoso yung mga mata nya.

"Chris told me that you wanted to abort the baby.."

Nanigas ako sa kinatatayuan ko nung marinig ko yun.

Alam nya na..

Alam mo na din siguro ang susunod na mangyayare Eris?

He'll leave you too. Sino nga naman ang tutulong sa isang katulad ko? Na nagpabuntis tapos ngayon ay magpapalaglag. Ha. It's over. Your friendship's over Eris.

Mapait akong ngumiti at hinintay ang alam kong mga sasabihin nya.

Pero nagulat ako nang iba ang lumabas sa bibig ni Nico.

"I won't leave you like what he did. Kung yun ang iniisip mo."

Napatingin ako sa kanya, at naabutan syang nakangiti ng matipid.

Ngumiti sya sakin, "Diba nga sinabi ko, I'll steal you away? Ibig sabihin nun Jean, ako na ang mag-aalaga sayo. Ako ang magpupuno ng pagkukulang nya. At ako narin ang gagawa ng mga hindi nya magawa para sayo."

Tuluyan nang bumagsak ang mga luha ko. Napayakap tuloy ako sa kanya at tsaka humagulgol.

Shit ka Nico Sebastian! Bakit ba ang bait bait mong hinayupak ka!

"Tangina mo naman Nico eh! Baka lumagpas ka na sa langit nyan!" umiiyak na sigaw ko sa kanya. Natawa naman sya dahil dun.

"Hindi ako ganun kabait Jean. Kasi kahit na alam kong mali, aagawin talaga kita sa kanya."

Chapter 18

Eris' POV

Its okay baby, I'm here. Don't be scared..

Sabi ng bidang lalaki sa binabasa kong novel.

"YIIIIIEEEE!"

Bigla tuloy akong napatili ng malakas. Kasi naman eh! Sobrang nakakainlove talaga sya! OMFG yung feelings ko!

"Hoy wag ka ngang tumili masyado! Nagseselos ako."

Napatingin ako sa nakakunot noong si Nico. Halata mo ang pagka-irita sa mukha nya. Kaya medyo napangiti ako.

Pero agad nawala ang ngiti ko nang biglang magsalita si Paul..

"Myloves nagseselos rin ako."

Gusto ko sanang pigilang magmura dahil sobra na kong bad image dito, pero hindi ko parin mapigilan.

"Tangina mo Paul Pormé, manahimik ka na at baka mapatay kita!" banta ko sa kanya pero hindi sya nagpatinag.

"Mapatay sa.... pagmamahal?" asar nya tapos ay kumindat pa at dinilaan ang labi.

Bigla akong nangilabot at nandiri sa ginawa nya. Sht! Juskolurd, patawarin nyo nawa ako kung talagang mapatay ko nga ang taong to.

Humagalpak ng tawa si Daven nang makita ang reaksyon ko.

"Baho mo Paul! Manahimik ka nalang!" pagta-trashtalk nya sa kaibigan.

"Yeah. Just silent down!" dagdag pa ni Keifer.

My gosh! Pano ba ko natropa sa mga to?!

"Please. Manahimik nalang kayong lahat." inis na sambit ko.

Akala ko tatahimik na sila pero humabol pa si Keifer.

"Ok. I will silent down." sagot nya kaya nagtawanan nanaman silang lahat.

Isang linggo na ang nakalipas. Dumaan ang birthday at monthsary namin ni Eroll pero ngayon ay hindi parin kami nakakapag-usap. Well, hindi nya rin naman ako naaalalang pansinin kaya pinipilit ko nalang din syang balewalain para mas makapag-isip ako.

"Uy Jean, hindi ka pa ba papasok?" tanong ni Daven.

"Di pa. Baka hindi na nga eh, wala naman kasing ginagawa."

Halos isang linggo narin akong nakatambay dito sa dorm nila. Malapit na kasi ang valentines day kaya abala ang school sa mga pakulo nilang programs.

"Ay oo nga pala, Valentimes na. Hehe." singit ni Paul.

Napatingin ako sa kanya, "It's Valen-tines, Paul." pagtatama ko.

"Valentimes nga!"

UGH! Gosh. I should've just stayed with Michelle and Irene.

"By the way Eris, hindi ba kayo magsasama ng boyfriend mo sa valentines?" nakakapagtakang tanong ni Keifer.

What's up with him? Hindi naman sya ganyan ka chismoso dati?

Sasagot na sana ako pero biglang sumagot si Nico at sya na ang nagsalita para sakin.

"Nope. She's with me on valentines."

Kahit na nakatalikod sya ay ramdam ko na medyo may pagka-irita sa sagot nya. Tuwing napag-uusapan kasi si Eroll ay naiinis na sya.

"Nga pala Keif, bakit nga pala Eris ang tawag mo kay Jean? Ikaw lang kasi naiiba samin." dagdag ni Nico sa sinabi nya.

"Wala naman. I just think it's cuter."

Nanlaki ang mata naming lahat at napatingin sa nagP-PSP'ng si Keifer. Pati narin ang busy sa paglulutong si Nico ay napatingin na rin. Hindi ko alam kung saan ako mas magugulat. Kung sa sagot nya ba o sa pagkakasabi nya nun in straight english.

Nung namalayan ni Keifer ang mga titig namin, takang taka nya rin kaming pinasadaanan ng tingin.

"What?" pa-inosenteng tanong nya.

Nagkibit-balikat nalang kaming lahat. Wala rin naman kaming mapapala kung tatanungin pa namin sya. It's Keifer mga dude, masisira ang ulo nyo bago nya pa kayo masagot.

Pero sa kabila ng hindi namin pagpansin, halata parin ang hindi mapakaling si Nico. Problema kaya nun?

Kinahapunan ay dumating din sa dorm sila Irene at Michelle galing sa kanilang klase. May dala pa silang pizza at drinks. Siguro ay tatambay narin dito dahil nga wala na masyadong ginagawa sa school.

"Kamusta sa school?" tanong ko sa kanila.

"Ayun, school parin." sagot naman ni Irene.

Tiningnan ko lang sya ng masama at binalingan nalang si Michelle dahil alam kong wala rin naman akong mapapala kung sya ang kakausapin ko.

"Wala, busy lang sa programs. Bukas nga pala kailangan daw present ang lahat. Magmi-meeting by department kasi pipili ng candidates."

Nagtaka ako sa sinabi ni Michelle. Candidates? Para saan kaya?

Mukha namang nabasa nya kung ano man ang nasa isip ko kaya mabilis din s'yang sumagot.

"Auction."

Lalo lang akong naguluhan.

"Auction? Eh bakit kailangan ng candidates? Wala din namang ganun dati ah? Tsaka ano tayo, mayayaman para magpa-auction sila?" reklamo ko.

Oo private ang school namin pero hindi naman ibig sabihin nun ay lahat ng estudyante ay mayaman.

"Hindi ko nga alam eh. Ang alam ko lang, yung mga candidates ang mismong io-auction. Tsaka may twist daw yun, hindi puro pera." paliwanag ni Michelle.

"Uy parang maganda yun ah! Pwede outsider?" tanong naman ni Daven. Malamang para makapangbabae.

Eto kasing sila Daven, Paul at Keifer ay galing sa mayamang pamilya tulad ni Nico at Eroll. Mukha lang silang dugyot pero pare-parehas silang may class. Ang alam ko nagdorm lang sila para matakasan ang araw-araw na talak ng mga magulang nila. Well, kung mayaman din naman ako, yun din ang gagawin ko.

"Oo ata. Pwede din daw sila makisali sa auction, kasi sabi ng school mas makakakuha daw sila ng donations."

Tumango tango ako sa sinabi ni Michelle. I guess masaya nga yun?

The next day, muli nanaman akong sinundo ni Nico sa bahay. Simula kasi nung umamin sya sakin, lagi nya na tong ginagawa. Parang nanliligaw ba? Pero para sa amin, way nya lang yun para mas mabantayan ako. Baka daw kasi bigla nalang akong tumalon sa hagdan kapag desperado na talaga ako.

"You ready?" tanong nya.

"Uhm." sabay tango ko.

As usual, naglakad kami papuntang school. Yun kasi ang request ko. Pero bago pa man kami makapasok ng campus ay agad may bumungad sa'ming isang lalaki. Matikas ang tayo nya habang naghihintay sa tabi ng gate.

Si Eroll.

Nang mas makalapit kami, nalipat ang tingin nya sa direksyon namin at agad nagtama ang paningin naming tatlo. Kumunot ang noo ni Eroll at kita ko rin ang pag-igting ng panga nya, habang si Nico naman ay biglang nag-iba ng tindig. Yung para bang handa na sya sumugod, anytime.

"Nico." bulong ko sabay hawak sa kamao nya na kanina pa gustong manapak.

"Don't worry. I still got my composure. Basta't wag ka lang nyang babastusin."

Sinabi iyon ni Nico pero hindi parin ako mapakali. Oo may tiwala ako sa kanya, pero kay Eroll.. wala.

"Bakit kasama mo yan?" malamig na tanong nya na tinutukoy si Nico.

Hindi ko sya sinagot at nagsimula nalang maglakad, pero pinigilan nya ko at hinawakan sa pulso. Pagkalapat na pagkalapat ng kamay nya, ay naglapat din ang nanginginig na kamay ni Nico sa braso nya. Nakita ko pang bahagya nyang nilagyan iyon ng presyon.

"Bitawan mo si Jean, Chris." sita nya kay Eroll.

Agad nag-init ang sitwasyon.

"Hindi ko alam na pwede na palang mangialam ang bestfriend, sa away ng magkasintahan." inis na sagot naman nito.

"Binigyan mo ko ng pagkakataon na mangelam simula nang basagin mo ang usapan natin."

Tumalim ang titigan ng dalawa at nakita ko pa na medyo nag-iba ang timpla ng mukha ni Eroll. Dahil sa takot ko na baka mauwi nga ito sa suntukan, padabog kong hinila ang kamay ko para malipat ang atensyon nila sa akin.

"Hindi ako magsasalita ng kahit na ano tungkol sa inyo ni Kaye, kaya sana Eroll, wag ka ring makisalo sa kung anong meron sa'min ni Nico." malamig na sabi ko at tsaka tuluyan nang umalis. Pero bago ako makalayo, nakita ko pa ang panglulumo sa mukha ni Eroll.

Sinundan ako ni Nico at hinatid sa classroom namin. Nang makapasok ako, agad akong tinawag ni Joseph at pina-upo sa tabi nya. Pakiramdam ko ay may gusto syang sabihin pero hindi nya yun lagi tinutuloy.

Maya maya lang din ay dumating na ang prof namin dala-dala ang isang maliit na box. Pinaliwanag nyang may laman iyong mga numero na bubunutin ng kung sino man ang mapiling candidates.

"Okay class. Now I need you all to be serious. Wag nyong haluan ng kagaguhan ang pagboboto ng candidates, okay?" natatawang biro samin ni Ma'am kaya nagtawanan ang lahat.

"Let's start with the guy first. Any suggestions?"

Marami ang nagtaas ng kamay sa mga babae at itinuro ang kani-kanilang crush. Marami rin ang lumabas na pangalan pero sa huli ay si Joseph ang napili. Gwapo rin kasi at talented sya kahit na minsan ay may pagkagago.

"Now for the girl." sambit ni Ma'am hudyat na pwede nang magtaas ng kamay para mag-suggest.

Pagkasabing pagkasabi nun ni Ma'am ay agad na lumipad ang kamay ni Joseph pataas at nangingiti pang sumigaw.

"Si Eris Jean po Ma'am!"

Nanlaki ang mata ko at agad napasigaw.

"What?! Hey Seph, don't start or I'm really gonna kill you!"

Tiniwanan nya ko at tinignan, "I'm serious Jean!"

Naghiyawan ang mga kaklase kong lalake na kina-inis naman ng mga babae. Pero bantang huli ay wala din silang nagawa dahil wala nang nagsuggest galing sa boys.

"Oh. Wala na? Well then, Miss Salvador, you're our female representative."

Nalaglag ang panga ko sa sinabi ni Ma'am.

WHAT THE HECK! ARE THEY JOKING?!

Chapter 19

Eris' POV

"You're so dead Joseph! Ugh! Bakit kasi sa dinami-dami ng babae, ako pa talaga napili mong pagtripan?!" sigaw ko sa kanya.

Kanina ko pa inaaway ang isang to dahil sa pagvovote nya sakin bilang isa sa mga candidates ng auction. At sa dami na ng mura na naibigay ko sa kanya, hanggang ngayon ay tinatawanan nya parin ako. Bakit ba kasi kailangang ako pa?!

"Jean, hindi kita pinagtripan. Tsaka alam naman ng lahat na ikaw lang ang suitable maging representative natin. Nakita mo, wala ngang umapila diba?" natatawang sagot nya.

"Kahit na!" at tsaka marahas na nagtakip ng mukha.

Ang dami dami kong problema ngayon, tapos eto nadagdagan pa!

"What's the big deal? Makakasama naman natin si Eroll dun eh." wala sa sariling sinabi nya.

Napatingin ako dahil sa gulat. What? Eroll's gonna be there?!

"Saan mo nalaman?"

"Uhh, duh? He's popular?"

Nanliit ang mata ko sa kanya. Oh right. He's popular with the girls. Sino nga naman ang iboboto nila, kundi si Eroll lang. Fuck him and his charisma..

"Speaking of Eroll, ayun pala sya oh."

Nilingon ko ang direksyong tinuturo ni Joseph at namataan ko dun ang isang lalaking papalapit sa amin. God, he's still looks cool even when I'm mad. Bakit ba kahit anong gawin ko, hindi ko parin maiwasang hindi ma-attract sa kanya?

"I better leave you two alone. Bye Jean." paalam ni Joseph at tsaka umalis na.

Hindi ko alam kung aalis ba ko sa kinatatayuan ko o hindi. Ewan ko pero naestatwa lang ako dun. Gustong maglakad ng paa ko paalis, pero ayaw itong payagan ng utak ko. Kaya ang nagawa ko lang ay ang titigan si Eroll hanggang sa makalapit sya sakin.

"Can I talk to you?" tanong nya habang nakatingin sakin ang mga mata nyang nanghahalina.

Nag iwas ako ng tingin sa kanya.

"Naguusap na tayo, diba?"

Bumuntong hininga sya, "In private." sambit nya.

Gustong gusto kong sumama sa kanya, pero hindi ko parin matanggal ang galit ko tuwing naiisip na nagkikita pa sila ni Kaye.

"I'm busy Eroll. Some other time.." sabi ko at akmang aalis na sana nang pigilan nya ko at hawakan sa siko.

"Busy with what? Studies? or Nico, perhaps?" sarkastiko nyang tanong.

Nilingon ko sya at pinagtaasan ng kilay.

I'm pissed. Sa tono ng pananalita nya, parang sinasabi nya na ang landi ko dahil nasama ako kay Nico. Samantalang sya naman tong laging may kasamang iba. Am I wrong for asking comfort from my bestfriend? Kung andito sya para sakin, edi sana hindi na ko lumapit kay Nico, hindi ba?

"Let go. Wala ka na dun kung ano o sino man ang pinagkakaabalahan ko." matigas kong sinabi sa kanya.

Nakita ko ang pagkairita at pagkainis sa mga mata nya. Ang akala ko nga ay sasagot pa sya pero maharan nyang binitawan ang siko ko at tsaka naglakad nalang palayo.

It's better this way. Kasi kahit naman kasama ko sya, hindi nya naman ako tuturuan. Hindi nya ko maiintindihan. Lalo lang kaming magkakasakitan kaya mas maganda nang malayo kami sa isat-isa.

Isang linggo pa ang lumipas. Isang buwan at kalahati na ngayon ang tyan ko. Hindi parin kami nag-uusap ni Eroll, pero mabuti yun kasi mas nakagawa ako ng paraan. Nakahanap ako ng isang clinic kung saan nagsasagawa sila ng abortion. It's illegal, I know. Pero dahil may kakilala ako dun, nagawa naming makausap ang isa sa mga midwife doon. Almost 7 weeks na ang tyan ko kaya kailangan na daw ng D & C, or dilation ang curettage. Yun yung pagpapasok ng isang tube at pag-suck-out ng fetus from your uterus.

Inaamin ko, natakot ako nung sinabi yun sa akin. Hindi ko alam kung kakayanin ko ba yung procedure o kung kakayanin yun ng konsensya ko. Oo takot ako sa pamilya ko at alam kong ayaw ko sa pagbubuntis kong ito, pero meron sa isip ko na nagsasabi na hindi ko dapat to gawin. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Gusto ko, na ayaw ko.

"Sigurado ka ba na gagawin mo yun?" tanong sakin ni Dianne. Sya yung kakilala ko na minsan nang pumunta dun sa clinic para samahan ang kaibigan nyang magpa-abort.

Tinignan ko sya pero agad din akong nag iwas ng tingin.

"E-Ewan ko." kabadong sagot ko.

"Tandaan mo Eris, hindi nalang dugo yan."

I know. I know that. It's almost 7 weeks at alam kong unti-onti nang nagkakaroon ng hugis at mukha itong dinadala ko. Hindi nalang sya basta dugo. Siguro isa narin yun sa mga dahilan kung bakit natatakot na ko ngayon.

Umuwi ako at pinag isipang mabuti ang sinabi sakin nung midwife. Alam kong magiging masakit yun, pero ang isa pa sa mga inaalala ko ay yung pagtapos ng procedure. Sabi nya kasi, maaaring mag-iba ang itsura ko. Maaaring mangayayat ako at duguin. Pag nangyari yun, mahahalata ako panigurado ni Mama at Papa.

Ughh! Bakit ba ganito ka komplikado ang lahat!

Humiga ako sa kama at nagtakip ng unan. Iniisip kong tawagan si Nico pero alam kong magagalit lang yun pag nalaman nya to, kaya minabuti ko nalang na manahimik. Siguro dapat ko nalang isipin yung auction bukas.. It's almost valentines, pero wala parin si Eroll sa tabi ko. If he could only understand..

- - - - - - - -

"Gather up people! Marami pa tayong ipa-practice!" sigaw nung instructor namin.

Nandito ako ngayon sa school para sa practice namin. Mamaya na kasi yung auction at kailangan daw alam namin kung saan kami pupwesto.

"Sir, wala pa po yung iba. Just give us 10 minutes, hahanapin po namin sila." sagot naman nung isa sa mga student council.

"Okay. Bilisan nya lang. 10 minutes before practice!" sigaw ulit nung instructor.

Bumaba ako ng stage at pumwesto nalang sa gilid. Ayaw ko kasing masyado akong agaw-pansin. Sumandal lang ako sa may dingding at ininom ang tubig na dala ko nang may kumausap sakin. Isang lalaking makisig at matangkad. Kasa-kasama nya pa ang mga kaibigan nya na nasa likod nya. Isang babae at isa pang lalaki.

"Hi. You're Eris right? Eris Jean Salvador?" tanong sa akin.

"Uhh.. yup." nagaalangang sagot ko.

Bakit kaya ako kinakausap ng mga to? I don't look familiar to me..

"I'm Eric. This is Sarah at Justin." sabay turo nya sa mga kaibigan nya. Nginitian ko lang sya at bumalik na ang tingin ko sa tubig na hawak ko.

"So, you're that bitch who stole Eroll from Kaye?"

Nagulat ako sa tanong na yun at agad akong lumingon sa kanila. Naabutan ko pang nakataas ang kilay nung Sarah sa akin.

"Excuse me?"

Ngumiti pa ito sa akin bago ulit nagsalita, "Sabi ko, ikaw yung bitch na umagaw kay Eroll."

Natawa pa sya ng kaonti sa sinabi nya, ganun din ang mga kaibigan nya.

Hindi sila mukhang Accounting students kaya malamang hindi nila kaklase si Kaye, pero sigurado akong kaibigan nya ang mga ito. Bukod kasi na pare-parehas sila ng ugali, ay kilala nila ako.

"Bitch? Are you referring to me, or yourself?" pang-iinsulto ko na lalong tinawanan ng mga kaibigan nya.

Nanlisik ang mata ni Sarah na pinalipat lipat nya sakin at sa mga kaibigan nya.

Kung balak nya akong pahiyain, siguro dapat ay handa rin syang mapahiya dahil hindi ako papayag na hindi lumaban.

"Ang kapal ng mukha mo!" sigaw nya sa akin pero hindi ako natinag.

"At least hindi kasi kapal ng make-up mo." natatawang sabi ko.

"You!"

Naglakad sya ng mabilis papunta sakin at ambang sasampalin na ko. Hinanda ko narin ang sarili ko para sampalin din sya pero laking gulat ko nang may kamay na biglang humatak sa pulso ni Sarah. Inakala ko na isa yun sa mga kaibigan nya pero agad na nanlaki ang mata ko nang si Eroll pala iyon.

"E-Eroll?!" gulat na sambit ni Sarah.

Lumapit sakin si Eroll at pinagtaasan ako ng kilay. What's his problem?

Pagtapos ay hinarap si Sarah at tinitigan pa nang masama.

"Don't call me by my second name. Hindi tayo close." mayabang na pagkakasabi neto.

Mukhang napahiya ng husto si Sarah sa aming dalawa kaya dali-dali nyang hinila yung mga kaibigan nya palayo. Hinarap muli ako ni Eroll matapos makaalis yung tatlo.

"Hindi ka man lang ba magpapasalamat sakin?" nakangising tanong nya.

Oh God, how I miss this guy. Kahit na sa kabila ng arogante nyang ugali at excessive self-confidence, nagagawa ko paring mahulog sa kanya. He really never fails to make me fall in love.

Napangiti ako sa tanong nya pero agad ko 'yong binawi nung naalala kong galit nga pala dapat ako sa kanya.

"Kaya ko naman yun eh, sumingit ka lang."

Nalaglag ang panga nya sa sinabi ko.

"That's so sweet of you, babe." sarkastikong sagot nya.

Totoo naman ah! Kaya ko yun, sumingit lang sya! Tapos ngayon ako pa may utang na loob? Wow.

"I better go, may practice pa." palusot ko para makaalis.

"Uh-huh. Kasama ako dun at ang pagkakaalam ko, wala pa yung instructor."

Nasapo ko ang noo ko dahil sa sagot nya. Ang tanga mo talaga Eris! Kasama nga pala sya dun!

"I-I'll go s-somewhere else."

"No. You're not going anywhere."

Matapos nyang sabihin yun, hinila nya ako papalapit sa kanya. Isinandal sa dingding at ikinulong sa mga braso nya. Nangatog ang katawan ko kaya hindi na ko nagpumiglas pa sa pagkakakulong. Napangiti naman sya nang dahil dito kaya nag-iwas nalang ako ng tingin.

"I know you're mad, babe. I'm pissed this past few weeks because of Nico, so I didn't get to say sorry for what happened. Sorry for that." malambing nyang sinabi sakin.

Gusto kong magsalita pero parang nagbara ang lalamunan ko at ang gusto ko nalang gawin ay ang pakinggan ang malalambing nyang salita.

"It's fine if you don't want to talk. I'm just here to say two things.. First, I'll help you with the abortion."

Nanlaki ang mata ko dahil sa sinabi nya. Tama ba yung narinig ko?! Tutulungan nya na ko? Pero paano nagbago yung isip nya?

Hindi pa man ako nakakapagtanong, dinugtungan nya na agad yung sinabi nya.

"But only if I lose."

Nagtaka ako sa sinabi nya.

"Lose? To what?" tanong ko.

"On our bet." seryosong sagot nya.

"I'll get you on that auction. If I lose, I'll help you. But if I win, you'll let me do the right thing. And that is to protect the two of you." dagdag nya sabay turo sa tyan ko.

Parang lumambot bigla ang puso ko. And I hate it.

"Fine."

Napangiti sya sa sagot ko at aalis na sana nang parang may bigla syang nakalimutan.

"Oh, I forgot the second one." sabi nya at tsaka mas lalo pang inilapit ang sarili nya sakin para makabulong.

"I won't let anyone have you. You're all mine Eris.. And mine alone."

Biglang nanghina ang mga binti ko sa binulong nya. Kaya nakangiti nya akong iniwan sa kinatatayuan ko.

Kainis! Bakit ba isang salita lang nya ay para na akong nawawala sa sarili?!

Chapter 20

Eris' POV

Kasabay nang pagkalusaw ng make-up ko ang pagkalusaw ng galit na nararamdaman ko para kay Eroll. Para bang sa simpleng mga salita lang na binitawan nya ay binura na agad ang kung anong kasalanan nya sakin.

Kainis! Bakit ba isang salita nya lang ay para na kong nawawala sa sarili. Yung sama ng loob na ang tagal kong inipon ay nawala nalang bigla. Dammit! Fuck this heart! Alam mo na ngang bugbog na bugbog ka na, pero bakit ba lagi ka paring nahuhulog para kay Eroll? Ugh I HATE IT.

"Jean? You okay?" nawala lang ang mga iniisip ko nang nagsalita si Nico.

Nginitian ko sya at tsaka tumango, "I'm okay."

"Well, you don't look fine. Kinakabahan ka ba?"

"Medyo. Pero mas kinakabahan ako sa makakakuha sakin. Sana naman gwapo!" biro ko para matanggal ang kabang nararamdaman ko.

"Haha! Don't worry, gwapo yun." nakakatakang sagot nya.

"Ha?" pinilit ko sya sa kung ano yung gusto nyang sabihin pero lagi nya lang akong tinatawanan.

"You better go, naghihintay na yung mga kasama mo."

Tumango ako sa suggestion nya.

Pagkadating ko ng backstage, abala na ang lahat sa pag aayos ng sarili. Marami ang nagpa-salon pa, pero ako, hanggat maaari ginawa kong simple ang sarili ko. Naka skinny jeans lang ako, spaghetti strap na nasa ilalim ng white long sleeve polo shirt, at heels. That's it. Ayaw ko kasing umagaw ng atensyon.

Naglakad ako papunta sa pwesto ko nang makita ko si Eroll na ang talim ng mga titig sakin. It's like as if I did something wrong. Hindi ko nalang sya pinansin at nagpatuloy nalang sa paglalakad. Maya maya lang din ay sumigaw na ang trainor namin.

"Ready guys?"

Lumingon ang lahat sa kanya, "Yes Sir!"

"Good. Now, as you all know, may twist ang auction na to. Hindi nila sinasabi ang mechanics pero kailangan nyo daw suotin ang mga ito."

Matapos ang sinabi ng trainor namin, may mga pumasok na na council committee. May dala silang tig iisang box na puno ng telang itim. Inilapag nila ang mga box sa sahig na agad hinalukay ng mga kasama ko.

"Hala, Sir! Ano to?"

Pare parehas ang naging tanong nila. Hindi ko nga iyon maintindihan noong una, pero nang makita ko ang laman ng box ay nagtaka rin ako. Puro pala damit ang nandun. May long sleeves, jogging pants, gloves at mga bonet na sakop ata ang buong mukha.

"Aba anong malay ko? Basta ang sabi, isuot nyo daw lahat yan. Sige na, aalis na ko!"

Nalaglag ang panga naming lahat.

Anong klaseng auction to? Pagsosootin kami ng ganong mga damit, edi hindi nila kami nakita? Paaano kami bebenta kung hindi man lang nila kami makikita?

Napuno ng reklamo ang buong oras ng pagbibihis namin. Paano, marami talaga ang nag effort para sa auction na to at nanghihinayang daw sila dahil useless ang effort nila. Hindi naman talaga namin pinalitan ang mga damit namin, pero nakailalim ito sa mga damit na binigay ng council committees.

Tinitignan ko ang sarili ko ngayon sa salamin. Shet! Ang pangit ko! Mukha talaga akong magnanakaw. Kasi naman halos lahat na ng balat namin ay natatakpan ng itim na damit na to. Mukha kaming mga tanga. Pero sa kabila nun, may namumukod tanging umangat sa aming lahat.

Katulad namin, balot na balot din sya na nakasuot pa ng Nike shoes. Tanging balat nya nalang sa mata ang kita dahil maging ang leeg namin ay natatakpan ng turtle neck na long sleeve. Pero, anak ng tupa, napakagwapo parin nya! Tikas palang ni Eroll, sumisigaw na agad na napakagwapo nya at sya dapat ang piliin ng mga tao. Yung muscles nya pa sa braso ay bakat na bakat dahil sa sikip ng damit namin. My God! Kahit basura ata ang ipasuot sa lalaking to ay gwapo parin sya.

Napansin nya atang nakatingin ako kaya bumaling din ang ulo nya sa akin. Biglang kumabog ang dibdib ko sa paglingon nya. Kinakabahan na tuloy ako ngayon.

Ano kayang mangyayare? Paano nya kaya ako mabibili kung kasama ko sya sa auction na to? May inutusan kaya sya? Hindi ko alam. Pero kung ano man ang plano nya, sana hindi sya manalo. Dahil kailangan kong gawan ng paraan tong sitwasyon ko. By all means. Kahit na sumugal ako, lahat gagawin ko para lang hindi matuloy to. I have to do something, quick.. at si Eroll lang ang makakatulong sakin.

"Ladies and gentlemen, I present to you.. our candidates!" sumigaw na ang emcee, hudyat ng paglabas namin.

Pumunta muna kami sa mga pwesto namin at tsaka kami isa isang nilagyan ng piring. Inangat nila ang kurtina. Sabay sabay na nagsigawan ang mga tao na agad ding napawi nang makita kaming balot na balot.

Sari sari ang reklamong maririnig sa mga tao. Kahit kami nga ay nagtataka kaya ipinaliwanag ng emcee ang plano nila.

"Wag kayong mag alala, this is the twist! Ang pangalan ng auction natin ay 'Strip It'."

Muling narinig ang hiyawan ng mga taon dahil sa sinabi ng emcee.

"Ah! But not that kind of strip! Here are the rules.. Sa nakikita nyo, pare parehas ang suot ng mga candidates natin. Lahat sila ay balot na balot, PERO!" sandaling natahimik ang mga tao.

"Maaari nyong ipahubad sa kanila ang mga suot nila. Every cloth has its amount.. 200 for the blindfold. 500 for the gloves. 1000 for the pants. 2000 for the long sleeve. And of course, 10000 for the mask! Iyon ang highest, syempre para hindi nyo agad maisipan na yun lang ang tanggalin."

"Sa pamamagitan ng ibibigay nyong halaga, maaari nyong malaman ang itsura ng mga candites natin! And once na mapili nyo na ang natitipuhan nyo, maaari nang simulan ang auction!"

Mas lalong lumakas ang sigawan nang malaman nila ang rules.

So, that's why balot na balot kami. May halaga pala ang suot namin. Infairness, matalino ang nag isip nito. Mas dadami nga naman ang pera kung lalagyan ng ganitong gig bago ang auction.

Isa isa nang namili ang mga tao. May mga kasama ako na sa tingin ko ay nagtanggal na ng mga damit nila. Narinig ko pa ngang pinatanggal ang long sleeve ni Eroll kaya sabay sabay ang tilian ng mga babae.

Tss! Makatili sila akala mo naman naghubad na talaga. Mapaos sana sila at isang linggong mawalan ng boses!

Marami na ang napili sa mga kasama ko. Yung iba nga ata ay pinatanggal pa ang mask para lang malaman kung maganda o gwapo talaga. Samantalang ako, wala pang natatanggal na damit kahit isa. Nanlalagkit na nga ang kilikili ko dahil sa long sleeve eh!

Plano kaya to ni Eroll? Ang patagalin ang pagpili sakin para magdusa ako? Kasi kung oo, mapapatay ko talaga sya!

Kung ano ano na ang naiisip ko dahil ang tagal akong piliin. Kinakabahan na nga ako dahil baka kung sino nalang ang makabili sakin, pero lahat ng iniisip ko ay mabilis na nabura nang may lalaking sumigaw mula sa mga bidders.

"Ten thousand for candidate 10!"

Malalim ang boses na iyon. Puno ng confidence at medyo mapaglaro ang tono. Nakapiring ako pero kilala ko na agad kung sino ang nagsalita na yun. Si Nico..

"For the mask, huh?" natutuwang sinabi ng emcee na agad ding sinagot ni Nico.

"No. I'm already bidding."

Nagtaka ata ang emcee sa sagot nya kaya hindi ito agad nakapagsalita. Nang matauhan ay tsaka lang nagtawag ng susunod na magbi-bid.

"Ten thousand for canditate 10! Who would like to outbid the current price?"

Walang sumagot. Marahil ay walang gustong sumugal dahil baka masayang ang pera nila.

"Going once. Going twice. No one? Well then, candidate 10 is--"

May agad na pumutol sa sinasabi ng emcee. This time, babae naman.

"Twenty thousand!"

Napa-woah ang lahat. Maging ako ay nagulat sa narinig na presyo.

What the heck? Sino ang hibang na bibili sakin sa ganoong presyo?! Kahit na alam kong si Eroll yun, hindi parin ako makapaniwala na aabot sya sa ganun. That really proves how serious he is. Kung ako ay gagawin ang lahat para masolusyunan to, sya naman ay ibibigay ata ang lahat ng yaman nya para lang mabuhay ang dinadala ko.

Naramdaman ko na naman tuloy kung gaano ako ka selfish. Ang sama kong tao. Kahit ako yun ang tingin ko sakin, pero kailangan ko talagang gawin to. Yun ang sa tingin ko. Dahil hindi lang ako ang maghihirap kapag natuloy ang pagbubuntis ko. Mahihirapan ang mga magulang ko. Mag iiba ang tingin ng mga tao sa kanila pati narin sa mga kamag anak ko.

Alam kong iisipin ng iba na wala akong kwentang tao, pero wala na akong pake. Wala sila sa sitwasyon ko. Hindi nila nararanasan ang nararanasan ko. Puro insulto ang sasabihin nila dahil hindi naman nila nararamdaman ang bigat ng damdamin ko.

Madaling manlait. Madaling manghusga. Madaling magsalita. Pero mahirap ang lahat ng yan, kapag ikaw na ang nasa sitwasyon.

Tumagal pa ang palitan ng presyo. Hindi ko na alam kung may sumali pa bang ibang bidder pero huminto ang bid sa fifty thousand mula sa babae. Akala ng lahat ay sa kanya na talaga mapupunta pero muling umapila si Nico na nagpatapos sa lahat.

"Candidate 10 is sold for the price of one hundred thousand!"

Pumalakpak ang lahat. Nakaramdam ako ng presensya sa gilid ko at pagkatapos ay pinatanggal na ang piring at mask ko. Una kong nakita ang mukha ni Nico na malawak ang ngiti.

Chapter 11

Eris' POV

Nanlambot ang mga tuhod ko sa narinig ko. Halos muntik na kong tumumba, pero pinilit kong pigilan. Pati narin yung mga luha kong kanina pa gustong bumagsak.

Balak ko pa sana silang kausapin, pero nung marinig ko na yung mga yapak nila, bigla akong natakot.

Natakot akong masaktan.

Natakot akong malaman yung totoo.

Natakot ako na baka pag nalaman ko, mawala yung pagmamahal ko para kay Eroll.

Agad akong umalis nang hindi nagpapakita sa kanila. Naglakad kung saan man ako dalhin ng mga paa ko.

Natauhan lang ako nung mapatigil ako sa isang bahay.

Bakit ako nandito?

Sa dami naman ng bahay na pwedeng puntahan, dito pa ko dinala ng paa ko.

Tatalikod na sana ako at akmang aalis na, kaso may biglang tumawag sakin.

"ERISHH! HOY ERISH!"

Sht! Wag ngayon please! Badtrip ako, wag ngayon!!

"Bakit nandito ka? Namissh mo shiguro kami no! Teka tatawagin ko shila!" sabi nya habang punong-puno yung bibig nya ng pagkain. Kaya ayun, lahat tumalsik sakin.

Napa-facepalm nalang ako.

Kapag minamalas ka nga naman.

Sinundan ko nalang sya at pumasok sa bahay nila, wala naman na kong magagawa eh. Diba?

Pagkapasok ko sa pinto, sumigaw narin yung bugok na kasama ko.

"GUYSH! ANDITO SI ERISH! COME DOWN FROM THERE!"

Nice, improving ang english ni Keifer ah? Mali nga lang ng gamit.

Maya maya lang rin, nakarinig na kami ng kalabog mula sa taas. At sabay sabay na nagtakbuhan yung tatlo pababa sa amin.

"Jean!" gulat na sigaw ni Nico. Nginitian ko naman sya.

"Jean ikaw pala. Eh bakit sabi ni Keifer, Erish?" tanong ni Daven. Napa-pokerface nalang ako.

"Jean my loves! Namiss mo ba ko kaya ka nandito?" tanong naman ni Paul.

"Mamimiss lang kita Paul kapag wala ka na sa mundong ibabaw." sagot ko naman.

"Ouch. That's hurting ah? Teka bakit ka nga ba nandito?"

Bakit nga ba? Hindi ko rin alam eh.

"Wala napadaan lang."

Tinignan naman ako ni Nico na may halong pagtataka.

"Napadaan? O sinadyang dumaan? Kilala kita Jean. Anong problema?" sabi nya.

I smiled bitterly.

Kilalang-kilala nya talaga ako. Kahit itago ko pa sa kanya, nalalaman nya parin.

Ngumiti rin sakin si Nico, at tsaka hinawakan ang kamay ko.

"Lika nga, mag-usap tayo." sambit nya.

Tumango naman ako, at hinayaan nalang si Nico na hilahin ako hanggang makalabas kami ng bahay nila.

"Pupunta lang kami ng condo pre, kayo na munang bahala jan ah." paalam nya kela Paul.

"Sige pre. Dapat pagbalik nyo, nakangiti na yang myloves ko ha!" sagot naman ni Paul.

"Oo nga. Tapos pag balik mo, ipagluto mo na kami ha? Namimiss ko na yung luto mo eh." singit pa ni Daven.

Napangiti naman ako sa sinabi nila at napatingin narin kay Keifer na hindi pa nagsasalita.

Tumingin din sya sakin tapos ngumiti, "You'll get over this. I know you can." sabi nya in STRAIGHT ENGLISH. Kaya naman nanlaki ang mata ko.

Bibilib na sana ako sa kanya, kaya lang nagsalita nanaman sya na nakasira sa cool image nya kanina.

"Oh diba! I'm improve!"

Natawa nalang ako. Ok na sana eh. Sinira nya pa.

Pagtapos magpaalam, sumakay na ko sa kotse ni Nico at nagdrive narin sya papunta sa condo nya.

Wala parin palang pinagbago sa condo. Malinis parin. Pati yung mga picture namin na ang tagal tagal na, andito parin.

Lahat talaga ng bagay kahit na maliit man, basta't na kay Nico, iniingatan nya.

Sana lahat ng lalaki katulad nalang nya.

"Anong gusto mo Jean? Coffee, tea or me?" tanong ni Nico.

"Wala bang juice?" napasimangot naman sya sa sagot ko.

"Ayaw mo sakin?"

"Bakit naiinom ka ba? Nakakain ka ba?"

"Pwede rin." natatawang sagot nya.

"KADIRI KA NICO! IPAGTIMPLA MO NALANG NGA AKO!"

Ang green talaga neto! Nakakainis.

"Hahaha oo na, joke lang eh." sabi nya at pagtapos ay nagtimpla na ng juice.

Nung matapos sya, umupo sya sa tabi ko at iniabot sakin yung tinimpla nyang juice.

"Oh yan na yung juice mo." sabi nya na akala mo nagtatampo.

"Ano ba yan Nico, pati juice pinagseselosan mo."

"Eh mas pinili mo pa sakin yung juice eh. It hurts you know."

"Letche. Ako tong may problema tas ikaw yung nagdadrama?"

"Hehe. Sige na mag-open ka na. Ano bang problema?"

Biglang lumungkot yung kaninang masayang mukha ko. Naalala ko nanaman kasi yung nangyari kanina.

"Ano, sabihin mo na." pagmamadali sakin ni Nico.

Napabuntong hininga ako, "Kasi si Eroll.."

"Oh anong nangyare kay Chris?"

Tumingin ako ng diretso sa kanya, "Sa tingin ko, nakabuntis sya.."

----------------

"Baka naman mali lang yung narinig mo?" sabi ni Nico.

"Hindi nga! Yun nga talaga yung narinig ko!" mangiyak-ngiyak na sagot ko.

"Kausapin mo muna sya. Pakinggan mo yung paliwanag nya."

"Natatakot ako Nico.."

Binatukan nya naman ako, "Eh tanga ka pala eh. Nagmahal ka tapos ngayon natatakot ka?"

Lalo naman akong naiyak sa sinabi nya.

Kaya ko nga minahal si Eroll eh. Para hindi na ko masaktan. Kasi yun yung pangako nya sakin! Pero ngayon andito ako, umiyak sa best friend ko.

Tangina, asan dito yung pangako nyang hindi ako masasaktan?

Nanahimik ako saglit, at ganun din si Nico. Hindi ko na kasi alam kung ano pang sasabihin ko.

Napatingin nalang ako sa kanya nung bigla syang tumayo, at pumunta sa kusina. Pagbalik nya, may dala na syang beer.

"Oh. Uminom ka. Alam kong kailangan mo yan." sabi nya sabay abot ng beer.

"Ayoko. Magagalit si Eroll--" Teka nga. Bakit ko ba iniisip kung magagalit sya? Eh eto nga ako nasasaktan nang dahil sa kanya.

"Sige na nga, akin na."

Ilang oras din kaming nag-inuman ni Nico. Hindi ko na nga namalayang gabi na pala. Buti nalang talaga kasama ko sya. Kahit papano sumaya ako.

Ang kaso lang, biglang naglaho yung saya namin nung may nagdoorbell sa condo ni Nico..

"Teka, tignan ko lang kung sino." paalam nya.

"Wag na! Ako nalang!" prisinta ko naman at pagtapos ay tumakbo na papunta sa pinto.

Pakanta-kanta pa ko, pero natigil yun nung buksan ko yung pinto.

"La la laa~ Sino kaya to--" nanigas yung buong katawan ko.

"So nandito ka lang pala?" sabi nya.

"E-Eroll.."

Chapter 12

Eris' POV

"E-Eroll.."

Bakit sya nandito? D-diba kasama nya kanina si Kaye? Bakit kailangan nya pa kong hanapin?

"Chris?" biglang sabi ni Nico na nasa likod ko na pala.

Tinignan lang sya ni Eroll at tsaka tumingin sakin.

"Lika na, iuuwi na kita." cold na pagkakasabi nya.

"Ayoko." pagmamatigas ko.

"Ano ba Eris! Halika na!" sigaw nya at tsaka hinatak ang wrist ko.

"Ayoko nga sabi!"

Inawat naman sya ni Nico at hinawakan ang balikat nya.

"Pre ayaw nya daw. Pabayaan mo nalang muna sya."

Hindi nanaman sumagot si Eroll. But I saw his jaw tightened, and his other hand balled into a fist. Nagulat nalang ako nung bigla nyang suntukin si Nico.

"NICO!"

Agad ko sya nilapitan.

"Ok ka lang ba?!"

"I'm fine." sagot nya.

"Teka ikukuha kita ng yelo—" hindi na ko nakatakbo papuntang kusina nang biglang nanaman akong hawakan ni Eroll.

"Iwanan mo na sya, umuwi na tayo!" sigaw nya.

"ANO BANG PROBLEMA MO?!"

"UMUWI NA NGA KASI TAYO!"

Inalis ko ang kamay nya na nakahawak sakin, "DIBA SINABI KO NA NGA! AYOKO! AYOKONG UMUWI KASAMA MO!"

Lalo pang kumunot ang noo nya sa sinabi ko.

"ANO BA ERIS! PINAGHANAP MO NA NGA AKO KUNG NASAN KA, TAPOS NGAYON GANYAN PA TRATO MO SAKIN?!"

"BAKIT, SINABI KO BANG HANAPIN MO KO?!"

Nakita kong lalong humigpit ang pag-clench nya sa kamay nya.Mukang nakita din ni Nico kaya nakisabat na sya.

"Pre tama na. Mas mabuti pang bukas nalang kayo mag-usap."

Napatingin si Eroll sa kanya, "Bakit sino ka ba? Wala ka nang pakealam kung ngayon ko sya gustong kausapin. Problema namin to kaya wag kang makisali!"

"Alam ko yun pre pero magkakasakitan lang kayo ngayon. Magpawala nalang muna kayo ng init ng ulo."

"PUTANGINA! SINABING WAG KANG MAKISALI!" sigaw ni Eroll at muli nanamang sinuntok si Nico.

"EROLL ANO BA?!"

"UMUWI NA TAYO!"

Hahawakan nya sana ulit ang kamay ko, pero hindi ko na sya binigyan ng pagkakataon.

Sinampal ko sya ng malakas na ikinagulat nya.

"Umalis ka na." mangiyak-ngiyak na sabi ko.

Hindi nakasagot si Eroll.. Siguro dahil hindi nya inakala na gagawin ko yun.

Sa galit nya, sinapak nya nalang yung pinto at tsaka umalis.

Naramdaman ko nalang na nanghihina ang mga tuhod ko, kaya bigla akong napaupo.

Bakit?

Bakit ganto yung nangyari?

——————-

Eroll's POV

"SHIT! SHIT! SHIT!!"

Kanina ko pa sinusuntok tong pader, pero hanggang ngayon hindi parin nawawala yung galit ko.

TANGINA!

ANO BA KASING PROBLEMA NYA?!

KUNG SAAN-SAAN KO SYA HINANAP! NI MAGTEXT HINDI NYA MAGAWA!

TAPOS MALALAMAN KO PANG PUMUNTA SYA SA BAHAY NG BESTFRIEND KO!! PUTANGINA! NAKAKAGAGO NA!

"SHIITT!!"

Humiga nalang ako sa kama.

Tangina. Ang sakit ng kamay ko ah. Hayy. Ano naman kayang gagawin ko dito sa bahay? Wala pa namang tao. Mag-inom nalang kaya ako?

Kinuha ko yung phone ko sa bulsa. Tatawagan ko sana si Joseph. Ang kaso, may nagtext sakin.

Galing kay Kaye.

Ano nanaman kayang gusto neto?

Agad ko naman tong binasa..

From: Kaye

Asan ka? Kita tayo after ng klase ko. Kailangan ko na kasi talaga yung tulong mo.

Rereplayan ko sana sya, pero naalala ko. Masakit nga pala yung kamay ko.

Kaya tinawagan ko nalang sya.

"Hello?"

"Asan ka?" tanong ko.

"Sa labas ng campus, kakatapos lang ng klase ko. Pwede ka ngayon?"

"Oo. Pumunta ka nalang dito sa bahay, tinatamad akong sunduin ka."

"Okay! Papunta na ko." masayang sagot nya.

Pagtapos, binaba ko na agad yung tawag nya. At maya maya lang din, dumating na sya.

"Oh. Wala parin sila tita?" tanong nya sabay umupo sa sofa.

"Nakikita mo ba sila?" sarcastic na sagot ko naman.

"Sungit— Uy anong nangyare sa kamay mo?!"

Umiwas ako ng tingin, "Wala ka nang pakelam."

"Sungit mo talaga!"

"Tsk. Wag ka jan. Dun ka sa kwarto ko maghintay. Baka biglang dumating sila mama, makita ka pa."

"Opo boss." sagot nya at sinunod naman ako.

Delikado kasi kapag nakita sya nila mama. Baka sabihin pa kay Eris, edi lalo akong— Teka nga. Puta bakit ko ba sya iniisip? Eh sya nga pumunta sa condo ni Nico eh!

Bahala na sya sa buhay nya!

Sa sobrang inis ko, pinira-piraso ko yung mga dahong nakuha ko kanina. At sabay tapon sa nakulong tubig.

Tangina, kung si Nico nalang sana tong dahon na to, edi sana tahimik na buhay namin ni Eris! Bwiset!

Pagkatapos kong gawin yung inumin, umakyat na ko sa kwarto. Naabutan ko naman si Kaye na nakahiga sa kama ko.

"Hoy! Wag ka nga humiga jan!" sigaw ko sa kanya.

"Bakit? Dati naman na kong nahiga dito ah?" pabalang na sagot nya.

"Basta wag kang humiga jan!"

"Oo na! Putek. Nag-away kayo ni Jean no?" tanong nya.

Sinamaan ko naman sya ng tingin, "Ano naman?"

"Haha! Sabi na eh. Ganyan ka din kasi dati kapag badtrip ka sakin."

"Wag mo nang ibalik yung nakaraan." inis na sabi ko sabay abot nung ginawa kong inumin, "Oh. Inumin mo."

Napatingin sya dito, "Ano yan?"

"Wag ka nang magtanong!"

"Yan yung iinumin ko?!"gulat na tanong nya.

"Inaabot ko nga sayo diba?!"

"Eh bakit puro dahon?! Tsaka.." tinikman nya, "ANG PAIT!!"

Napatingin ako sa kanya ng masama.

"Diba yan yung gusto mo? Yung ilaglag ang anak mo? Kaya magtiis ka!"

Napa-pout naman sya, "Ang hard mo talaga." sabay inom ulit.

Umupo lang ako sa sahig para antayin sya. Pero hindi pa nga nya nakakalahati yung iniinom nya, binitawan nya na to at tsaka tumayo.

"Alam ko na Eroll!" biglang sigaw nya.

"Yung ano nanaman?" inis na sagot ko.

Tumingin sya sakin sabay ngiti, "Imbis na yan ang inumin ko, mag-aalak nalang ako. Tapos sumali ka na rin sakin, tutal badtrip ka ngayon. Diba?"

"..."

"So?"

"Ayok—"

"Bibili na ko!" sabi nya sabay takbo palabas kaya hindi ko na natapos yung sasabihin ko.

Kahit kelan talaga, ang kulit nung babaeng yun..

Maya maya dumating na din sya dala dala ang isang bote ng Emperador at isang pitsel ng juice.

Napabuntong hininga nalang ako. Sabagay may point din naman sya. Tsaka balak ko naman talagang mag-inom.

Umupo sya sa harap ko at pagtapos inabutan ako ng tagay.

"Oh. Pampawala ng badtrip." sabi nya tapos ngumiti.

Kinuha ko naman yun at tsaka ininom.

Salitan dapat kami ng tagay, ang kaso etong si Kaye nagreklamo. Lugi daw sya kasi babae sya, kaya ang nangyare.. Dalawa sakin, isa sa kanya.

Nagkwentuhan lang kami hanggang sa hindi namin namalayan na nakalahati na pala namin yung bote. Pinagtataka ko lang..

Sanay akong uminom, pero bakit parang..

Nahihilo na ko.

"Eroll tagay ka pa! Nakaka-isa ka palang!"

"Ayoko na Kaye. Tigil na natin to." sobrang nahihilo na talaga ako.

"Nye. Konti palang nga ng naiinom natin eh. Sige na isa nalang." pagpupumilit nya.

Wala na kong nagawa kaya kinuha ko na at ininom ng diretso. Nagulat nalang ako na mas lalo pa akong nahilo kesa kanina.

Teka.. Isang shot lang yun pero bakit ganto?

Tumayo ako at tsaka humiga sa kama. Hindi ko na kasi talaga kaya.Wala namang reaksyon si Kaye.

"Nahihilo ka na?"

"Oo. Kaya umalis ka na, matutulog na ko."

"Ehh mamaya na. Kwentuhan mo muna ako kung bakit ka badtrip." pagpupumilit nya.

"Tsk. Umuwi ka na."

"Ayaw."

"Kulit mo."

"Syempre!" nakangiting sabi pa nya.

Hindi ko na sya sinagot para matapos na yung usapan. Hilong hilo na kasi talaga ako. Pero kahit na ganun, hindi parin sya umalis. Hanggang sa naramdaman ko nalang na tumabi sya sakin sa kama.

"Oy! Wag ka dito!"

Tumawa sya ng mahina, "Balita ko nasa condo ni Nico ngayon si Jean ah?"

Napakunot ang noo ko sa sinabi nya, "Oh ano naman?" cold na pagkakasabi ko.

"Pababayaan mo lang?"

"Wala na kong pakelam sa kanila. Magsama sila kung gusto nila."

"Aww. Don't worry, aalisin ko yang init ng ulo mo.."

"Ha?" tanong ko pero hindi nya na ko sinagot.

At pagtapos...

Bigla nya nalang akong hinalikan.

Shit! How did I end up in this situation..

Chapter 13

Eris' POV

Isang linggo na ang nakakalipas simula nung mag-away kami ni Eroll. At hanggang ngayon, hindi parin kami nakakapag-usap. Hindi ko na alam kung ano nang nangyare sa kanya.

Malapit pa naman na yung birthday nung gagong yun..

"Mali ba ko?" tanong ko kela Irene.

"Ano sa tingin mo?" sagot nila.

Kung kayo tatanungin ko, mali ba ko? Mali bang magalit ako dahil sa ginawa nya sakin? Mali bang hindi ko sya pinapansin, dahil hindi ko pa kaya?

"Nagalit lang naman ako dahil sa ginawa nya ah! Mali na ba yun?"

"Bakit Jean, ano nga bang ginawa nya?" sambit ni Michelle.

"Ano.. Niloko nya ko? Nabuntis nya ata si Kaye..? "

"Sigurado ka ba?"

Napa-pout ako, "Hindi.."

"Yun naman pala eh! Ngayon ikaw ang tatanungin ko. Tama ba yung ginawa mong nagalit ka sa kanya nang hindi mo man lang sya pinagpapaliwanag?"

Psh. Eh nakakainis naman kasi eh! Hindi ko man alam kung totoo yun, pero the fact na kasama nya si Kaye sa bahay nila at silang dalawa lang, isang malaking kasalanan na yun no! Tapos yung ginawa nya pa kay Nico!

"Pero sinapak nya si Nico!"

"Na nagawa nya lang dahil nakita nya kayong magkasama!" sagot ni Michelle.

"Teka nga, sino ba talagang kaibigan mo samin?!"

Nakakahalata na ko ah! Parang ako yung dehado dito!

"Ikaw syempre. Pero mali ka Jean, kaya ko to sinasabi sayo!"

"Eh mali din naman sya ah!"

"Hay nako ewan ko sayo. Jan ka nalang kay Irene makipag-usap. Baka magkasundo pa kayo."

Napatingin naman ako kay Irene. Tangina! Kanina pa pala tulala, kaya pala hindi nasagot!

"Bahala na nga kayo jan! I hate you Michelle!" sigaw ko tsaka walk-out.

Wala akong mapapala dun! Uuwi nalang nga ako para iwas stress. Boset!

Maya maya lang nakarating na ko sa bahay namin. Pero something's odd. Parang ang tahimik, tapos may mesa pa na nakalabas sa may garden.

May handaan kaya? Ang alam ko kasi nilalabas lang nila yun kapag may okasyon.

"Ma! Pa! Andito na ko!" sigaw ko nang makapasok ako sa bahay.

Weird. Walang nasagot. Dati kapag sumigaw ako, nasagot na agad sila mama. Except kung wala sila syempre.

"Maaa? Paaaa?" sigaw ko pa at tsaka naglakad lakad sa bahay.

"Mukang wala nga ata sila- *boogsh!"

"ARAY! PUT- TAY! Hehe. Andito pala kayo." Isisigaw ko sana nang malaman kong si Papa pala yung nabangga ko.

Puta muntik na yun ah. Kundi nabalibag na ko ng Papa ko.

"Anong Tay? Kelan mo pa ko tinawag na Tay ha?" takang tanong ni Papa.

"Hehe, nahawa lang po ako sa kaklase ko. Anyway Pa, bakit nakalabas yung lamesa? May okasyon ba?"

Napangiti si Papa, "Oo nak! Mag-iinuman kami!"

"Nino po?"

Ibinaling ni Papa ang mukha ko sa may kusina sabay turo dun sa lalaking nakaupo, "Sya."

Ahhh. Ok..

Mag-iinuman sila ni Eroll..

WAIT. WHAT?!

MAG-IINUMAN SILA NI EROLL?! KELAN PA SILA NAGING CLOSE?!!

"PA! BAKIT SI EROLL?!"

"At bakit hindi?" sagot nya.

"Pa naman eh! Magkaaway kami ngayon!"

"Kaya nga kami mag-iinuman eh, dahil magkaaway kayo. Muka kasing malungkot yung bata kaya ayan niyaya ko."

THE HELL! AT TALAGANG SI PAPA ANG NAGYAYA HA?!

"Paaaa!"

"Hep! It's final. Nakabili na nga ako ng beer oh." pagmamayabang pa ni Papa habang hawak-hawak yung binili nyang beer.

Napasimangot nalang ako at tsaka padabog na naglakad paakyat ng kwarto. Nadaanan ko naman ang kusina kaya napatingin sakin si Eroll.

Holy sht. Ang gwapo nya parin. Pero mejo na-haggard nga sya ng onti.

Nginitian nya lang ako. Yung ngiting nagsasabing bakit-mo-ko-iniiwasan-ha! Kaya nginitian ko lang din sya. Pisti sya, bahala na sila jan.

Paakyat na sana ako ng hagdan nang bigla ulit magsalita si Papa.

"By the way anak, dito matutulog si Eroll kaya ayusin mo yung isang kwarto."

"Ok p- Teka.."

Nanlaki ang mata ko sa sinabi ni Papa..

"ANO?!!"

- - - - - - - -

"TALAGA?!" sigaw ni Irene mula sa kabilang linya.

"Puta Irene, ang sakit sa tenga ha!"

"Hehe sorry nagulat lang. Pero seriously, andyan nga si Eroll?"

"Oo nga! At ang lakas pa ng loob na makipag-inuman kay Papa! Akala naman nya makikipag ayos ako. Kahit gamitin nya pa si Papa, hindi ko sya kakausapin!" sagot ko.

I heard her sighed, "Bakit ba kasi ayaw mo pang makipag-ayos?"

"Wala lang. Naiinis pa ko eh. Tsaka ang sakit kaya!"

"Gago, eh ikaw ang nananakit sa sarili mo eh! Hindi pa nga nag-eexplain yung tao, nag-aassume ka na agad."

Napakunot ang noo ko sa sinabi ni Irene. Tangina neto, aawayin din ata ako.

"Ah basta! Galit parin ako sa kanya!"

"Edi galit na kung galit. Nagrereklamo ka pero ikaw naman tong ayaw makipag-ayos. Try mo kayang kumain ng flourescent, nang maliwanagan yang utak mo!"

"Pakyu ka Irene. Humanap ka na nga ng ibang kausap!"

"No thanks. Tutulog nalang ako. Sige na, baka mahawa pa ko sa kagaguhan mo. Bye!" sabi nya at tsaka binaba yung call.

Bwisit na babae yun! Trashtalkin ba naman ako! Alam na ngang may problema yung tao eh. Hayy.

12:30 am na pala..

Hanggang ngayon hindi parin ako makatulog.

Tapos na kaya sila?

Tignan ko kaya?

Tumayo ako ng kama at naisipan kong bumaba para tignan kung ok pa sila. Pero mali ata yung desisyon ko..

Kasi habang pababa ako ng hagdan, nakasalubong ko si Mama na inaalalayan si Papa sa pag-akyat.

"Anong nangyare Ma?" tanong ko.

Itinuro nya si Papa, "Ayan.. Lasing."

Napa-facepalm nalang ako.

"Andun sa baba si Eroll, alalayan mo nalang din. Tulog na yung kapatid mo eh."

"Hala Ma! Ayoko! Gigisingin ko nalang si Jacob!" pagmamaktol ko.

"Wag na! Ikaw na tumulong dun. Ang sarap na ng tulog ng kapatid mo, wag mo na gisingin." sagot naman ni Mama at nagpatuloy na sa pag-akyat.

Ano ba yan! Tulog daw eh naglalaro lang naman yun ng COC! Badtrip talaga, special treatment nanaman.

Bumuntong hininga nalang ako at tsaka bumaba. Wala narin naman akong magagawa eh.

Inabutan kong nakasalampak si Eroll sa lamesa, at mukhang lasing na lasing.

Ayos! Pagtapos nyang magpakalasing, magpapabuhat sya sakin..

Nilapitan ko sya at pagtapos ay niyugyog ng malakas.

"Hoy gising!" sigaw ko.

Napatingin sya sakin, "Babe! Tara *hic* inom ka!" bulol na pagkakasabi nya.

"Gago matutulog ka na!" sigaw ko at tsaka inalalayan syang tumayo.

"Hehe, tabi tayo?"

"Ulul. Baka gusto mong iwanan kita dito para yang si Bark ang katabi mo?" sabi ko habang nakaturo sa aso namin.

"Eto naman, highblood agad."

"Sino ba naman kasing hindi mah-highblood sayo." sabi ko pero hindi na sya sumagot.

Few minutes passed. Nung paakyat na kami ng hagdan, tsaka lang ulit sya nagsalita. His eyes look so serious. Tapos expression-less pa yung mukha nya. Bigla tuloy akong napalunok sa sobrang kaba.

"Babe.." pagsisimula nya.

"Y-yes?"

Tumahik muna sya saglit, at tsaka sambit ng.. "Bakit ang ganda mo kapag lasing ako?"

Nawala ang lahat ng expression ko sa mukha.

TANGINA LANG? ANO TO BASTUSAN?! KABADO PA KO SA SASABIHIN NYA YUN PALA TA-TRASHTALKIN LANG AKO! PUTA IHULOG KO KAYA TO SA HAGDAN, NANG MAWALA ANG KALASINGAN?

"Tangina mo Eroll."

"Hehe tangina mo rin Babe."

Aba gago to. Binatukan ko nga.

"Hayop ka talaga! Ayan, matulog ka na! Bwiset!" sigaw ko sabay balibag sa kanya sa kama nang makarating kami sa kwarto.

Akmang paalis na sana ako nang bigla nyang hawakan ang kamay ko, at tsaka hinatak ako pahiga sa kama.

"Hoy Eroll ano ba!" pagpupumiglas ko.

"Mmm.. Wag kang *hic* malikot.."

"Anong wag malikot! Eh dinadaganan mo ko!"

"Namiss lang kasi kita.." malungkot na sambit nya.

Bigla tuloy akong natigilan. Nakakainis..

Bakit ba kahit sobrang nasasaktan na ko sa kanya, hindi ko parin sya kayang tiisin?

Hanggang sa hindi ko na talaga napigilan ang sarili ko at niyakap ko nalang din sya. Napatingin sya sakin at napangiti. And then started leaning towards me, hanggang naramdaman ko nalang ang mga labi nya.

Hinawakan nya ang magkabilang pisngi ko, "Wag na tayong mag-aaway ha?" malambing na sambit nya at tsaka bumalik sa paghalik sakin.

The next thing I know.. is we're already making love.

Ano pa nga bang magagawa ko?

Mahal ko eh...

Chapter 14

Eris' POV

"Uy sorry na kasi.. Kakabati lang natin, galit ka na agad." pagmamakaawa ni Eroll.

"Letche ka. I hate you!" sigaw ko naman at tsaka pumasok na ng classroom.

Napakamot nalang sya ng batok sabay alis na.

"Oh ano nanamang problema nyo?" tanong ni Michelle.

"Wala."

"Pfft. Wag mo nang tanungin Michelle, hahagalpak ka lang ng tawa hahaha! Hanggang ngayon nga hindi parin ako maka-recover eh haha!" natatawang singit naman ni Irene.

"Pakyu ka Irene."

"Bakit ano ba kasing nangyare?!" sigaw ni Michelle.

"Hoy Irene! Binabalaan kita!"

"Oo na! Hindi ko sasabihin."

Nakampante naman ako sa sinabi nya kaya nag-iba na ko ng tingin.

Pero talagang mali na magtiwala ka sa tropa mo pagdating sa ganitong bagay..

"WHAT?! NAKATULOG SI EROLL HABANG NAKIKIPAG-SEX KAY IRENE!!"

Napatingin ang lahat ng nasa classroom sa direksyon namin.

Tangina lang Michelle! At talagang sinabi mo pa yung pangalan namin ha?!

Tumingin ako ng masama kay Michelle..

"Hehe. Sorry! Nabigla lang." sabi nya habang naka-peace sign.

"Alam mo kung hindi lang kita kaibigan, baka kanina ko pa nabalibag sayo tong upuan ko."

"Sorry na nga! Pero seryoso Jean. Pano mo nalamang tulog na pala yung ka-ano mo hahaha!"

"Tama na nga! Naiinis na ko ah!"

Bigla namang sumulpot si Joseph out of nowhere.

"Oh bakit highblood si Jean?"

"Nakatulog kasi si Eroll habang nag-aano sila ni Jean hahaha!" sagot nung dalawa, kaya nanlaki ang mata ni Joseph.

"HA?! EDI HINDI NYO NATAPOS?!" sigaw nya. IN A SARCASTIC TONE.

"SIGE PUTA PAGTULUNGAN NYO KO!"

"Hahaha! Eh kasi naman Jean, EPIC!" sabi ni Michelle with matching palo pa sa binti.

"True! Ano kayang itsura mo nung nalaman mong tulog na pala sya? Hahaha! Malamang kung nakita ko yun, mamamatay ako kakatawa!" singit pa ni Irene.

"Isa pang asar nyo, hahambalos ko sa inyo tong bag ko."

"Tsk tsk. Ok lang yan." pahabol ni Joseph.

Kaya ayun, sya yung nahambalos ko..

- - - - - - -

"Ughh! Nakakainis ka! Kasalanan mo to eh!"

"Hoy! Lasing ako nun! Ikaw naman kasi eh, inakit mo pa ko!" sagot ni Eroll.

"Aba puta kasalanan ko pa? Eh ikaw nga yung nagfirstmove eh!"

"Na hindi ko gagawin kung hindi mo ko hiniga sa kama."

"At talagang- Ouch.."

Biglang akong napaupo at napahawak sa tyan ko.

Sobrang sakit!

Nakakahalata na ko pero hindi ko lang sinasabi. Ilang linggo na kasing sumasakit ang tyan ko. Yung parang dismenoria. Pero ang weird dun, wala naman akong dalaw. At never in my life ko ding maranasan yun kapag meron ako.

"Babe, okay ka lang?" nag-aalalang tanong ni Eroll.

"Ok lang." sagot ko naman pagtapos ay inalalayan nya kong tumayo.

"Sure ka?"

Tumango ako, "Oo nga. Teka babe, may tao ba sa bahay nyo?"

"Bakit? Itutuloy natin?" nakangising tanong nya.

"Sira! May gusto kasi akong gawin."

"Ano?" takang tanong nya.

"Gusto kong mag-PT."

"Ha? Bakit? Buntis ka?"

Gago lang? Kaya nga mag-PPT eh, para malaman kung buntis o hindi. Minsan talaga kulang-kulang to.

"Tanga lang babe?"

"Haha oo na! Eto na pupunta na."

Sinunod nya naman yung gusto ko. Pagkatapos namin maglunch, pumunta na kami sa bahay nila. Pero bago yun, dumaan muna kami sa drugstore para bumili ng PT.

Muntik pa ngang mapagalitan si Eroll kasi nung tinanong sya kung saan nya raw gagamitin, ang sinagot ni tanga, itatry nya raw kasi baka buntis sya. Siraulo diba?

"Kung nakita mo lang yung mukha nung matanda babe, grabe!" natatawang sabi nya tsaka salampak dun sa kama nya.

"Oo na paulit-ulit ka. Akin na yung PT dali."

Inabot nya naman sakin, "Uminom ka muna bago ka magtest." pahabol nya.

"Bakit? Kailangan ba yun?" tanong ko.

Wala naman kasi akong alam sa ganto no! Nagpaturo nga lang ako sa kanya kung pano to gamitin eh.

"Hindi. Pero kasi nga iihi ka diba?"

"Bakit, iihian ko ba yung buong PT? Hindi naman diba?"

"Boset ka talaga. Pasalamat ka mahal kita eh. Sige na gawin mo na yung gagawin ko!" asar na sabi nya.

Kasi mags-suggest, wala namang kwenta. Ayan, basag tuloy.

Pagkalapag ko ng gamit ko, bumaba na ko papuntang CR nila. Tapos ginawa ko yung tinuro sakin ni Eroll. Umuhi ako sa palad ko, at pagtapos kinuha yung parang tube na plastic at tsaka pinisit para makakuha ng kaunti.

It may sound gross, pero ganun talaga dapat. Tsaka hindi ako prepared! Alangang umihi ako sa baso or sa tabo, para lang makakuha ng onti. Edi mas kadiri yun, diba?

Pagtapos kong maghugas, dali dali akong umakyat sa kwarto.

"Oh Babe, ikaw na magpatak jan! Baka magkamali pa ko." sabi ko sabay abot ng PT sa kanya.

"Ano ba yan, ipapatak lang eh. 3 lang naman kailangan eh, di ka ba marunong magbilang?"

"Ehh basta ikaw na."

Napasimangot nalang sya at ginawa na nga yung sinabi ko. Sa kanya ko narin pinahawak, kasi baka mapakain ko pa sa kanya yan kapag nakita ko yung result.

Tahimik lang akong naghihintay ng reaksyon nya, habang sya naman parang petiks lang at parang hindi man lang dinadapuan ng kaba.

Pagkatapos ng 3 minuto, nakita kong unti-onti syang napapangiti.

"Bakit? Anong result?" kabadong tanong ko.

"Positive babe!" tuwang tuwang sambit nya.

Natulala ako sa narinig ko.

SHIT..

Hindi to pwede.. Hindi pwedeng buntis ako..

Ayoko pa..

"Babe? Narinig mo b-"

"Bumili ka pa." pagpuputol ko sa sasabihin nya.

"Ha?"

"Bumili ka pa ng isa. Dali na!"

"Parang timang to. Ayan na nga oh, positive. Bakit bibili pa?"

"Ehh basta bumili ka pa."

Napakamot nalang ng ulo si Eroll at tsaka umalis ulit para bumili.

Hindi ako naniniwalang positive yun. Sira yun malamang! Yung susunod baka ayos na, kaya relax ka lang Eris..

Maya maya lang ay dumating na si Eroll.

"Oh ayan na! Last na yan! Ang mahal kaya." pagrereklamo nya.

"Oo na! Teka tatry ko ulit. Jan ka lang ah!"

"Oo! Kala mo naman tatakasan sya."

Pagkasabi nya nun, bumaba na ulit ako at pumuntang CR. Ginawa ko yung ginawa ko kanina, pero ngayon ako na ang nagpatak. Baka kasi mali si Eroll kanina.

Pagtapos nun ay umakyat na ulit ako.

"Babe hawakan mo nga ulit! Nanginginig ako eh!" sabi ko sabay abot ng PT.

Umupo ako sa kama nya at tsaka tinitigan ko ulit ang magiging reaksyon nya.

Pagkalipas ng ilang minuto, unti-onti nanamang lumawak ang ngiti nya.

Please. Sana hindi..

"Ano negative na?" tanong ko.

"Positive nga! Ayan pangalawa na, papangatlo ka pa?"

Para nanaman akong binuhasan ng malamig na tubig sa sagot nya.

Tangina. Nanaman?!

"Bumili ka pa."

"Oy papangatlo ka pa talaga?! Tama na kasi babe! Positive na nga oh!"

"Hindi nga pwedeng maging positive yan!"

"Ano bang gusto mo? Negative? Teka, akin na yang ballpen mo, buburahin ko yung isang line." sabi nya at tsaka binura nga yung isa.

"Ayan na, isa nalang yung guhit hahaha!" biro nya.

Puta, mukha ba kong nakikipagbiruan? Biruin mo na ko sa ibang bagay, wag lang sa gantong sitwasyon!

Hinablot ko yung PT sa kanya, "Akin na nga yan! Ano bang ginagawa mo?! Sabi ko bumili ka eh!"

Kita kong mejo naaasar na si Eroll sa usapan namin.

"Babe naman eh. Positive na nga yan kahit anong gawin mo. Kasi nga bunt-!"

*Slap!!

Hindi ko na sya pinatapos sa sasabihin nya, agad ko nalang syang sinampal ng malakas. Natulala naman sya ng dahil dun.

"Bumili ka nalang Eroll. Please." malamig na sambit ko.

Nakita ko ang pag-ngisi nya..

"Ha. Para san pa? Bakit ba kasi nagpapabili ka pa? Ayan na nga yung result oh. BAKIT AYAW MO PANG MANIWALA?!"

"AYOKO NGA KASI NG RESULT NA TO! AYOKONG MAGING POSITIVE SYA! AYOKO PANG MABUNTIS! HINDI MO BA KO NAIINTINDIHAN?!!"

"EH PUTCHA NAMAN ERIS! AYAN NA NGA YUNG RESULT EH! ANJAN NA YAN! KAHIT ANONG GAWIN MO, HINDI NA YAN MABABAGO! KAHIT BILHAN PA KITA NG BENTENG PREGNANCY TEST, POSITIVE PARIN ANG LALABAS!"

Nag-init ang ulo ko sa mga sinabi nya. Kaya pinagbabato ko sa kanya yung PT na ginamit ko.

"PALIBHASA KASI LALAKI KA, KAYA HINDI MO KO NAIINTINDIHAN! HINDI NAMAN KASI IKAW YUNG MABUBUNTIS! HINDI IKAW YUNG TITIGIL SA PAG-AARAL! HINDI IKAW YUNG MANGANGANAK KAYA ANG DALI PARA SAYO NA SABIHIN YAN!" sigaw ko kasabay ang pagpatak ng mga luha ko.

Natigilan si Eroll dahil sa sinabi ko..

Hindi ko na kasi napigilan. Sobrang sama na ng loob ko. Sobrang dami na ng dumatakbo sa isip ko.

"Sige na, sorry na. Ano ba kasing gusto mong gawin ko?"

Nanahimik ako sandali at pinigilan ang mga luha ko. Nung alam kong ok na ko, tsaka ako humarap sa kanya at nagsalita..

"Tulungan mo kong ipalaglag to."

Chapter 15

Eris' POV

"Ha?" tanong ni Eroll.

Bakas sa mukha nya ngayon ang pagkalito. Hindi nya siguro inaasahan na maririnig nya to galing sakin.

Hindi ko din naman akalaing masasabi ko to, pero wala na kong magagawa. Hindi ko kakayanin kapag natuloy tong ipinagbubuntis ko. Hindi ko alam kung kaya ko pang makita ang disappointment sa mukha nila mama. At lalong hindi ko kaya kapag nawala sila ng dahil lang sa pagkakamaling to.

Di bale nang iwan ako ni Eroll kasabay ng pagkawala ng dinadala ko, wag lang ang pamilya ko.

"Seryoso ako."

"Haha, nice one." he said in a sarcastic tone.

"Ano ba Eroll seryoso ako! Si Kaye nga tinulungan mo eh, bakit ako hindi?!"

"Leave Kaye out of this! Problema natin to kaya wag mo syang idamay!"

Nagulat ako sa sagot nya.

"Ah so pinagtatanggol mo na sya ngayon?"

"Hindi ko sya pinagtatanggol! Totoo naman kasing labas sya dito eh! Problema nating dalawa to, wag kang magsali ng iba!"

"Edi tulungan mo ko! Kung ayaw mong sa iba pa ko magpatulong."

Sa sobrang inis, sinapak ni Eroll yung pader.

"Anak natin yan Eris! Bakit kailangan mo syang ipalaglag?! Andito naman ako oh, hindi kita pababayaan. Pananagutan kita!"

"Hindi yun ang kailangan ko!"

"EH ANO NGA?!" sigaw nya.

"Ang gusto ko, ipalaglag natin to.."

Lalong nainis si Eroll sa sagot ko.

Sorry pero hindi ko talaga kaya. Hindi ko alam kung anong mangyayare sakin kapag natuloy to.

Natatakot ako..

"TANGINA! PESTENG BUHAY TALAGA TO! ANO BA ERIS! UMAYOS KA NGA!!"

"Ikaw ang umayos at makinig sakin Eroll!"

"TANGINA NAMAN, HINDI KA BA NAAAWA?! ANG SAMA MO NAMAN 'RIS!"

Bigla akong natahimik sa sinabi nya..

Wow. At sa kanya pa talaga nanggaling yan ha? Sa kanya na boyfriend ko.

"Bakit, ako palang ba ang tutulungan mo kung sakali? Hindi naman diba? Masama na kung masama. Pero wag mong masabi-sabi sakin yan Eroll. Dahil sating dalawa, ikaw ang unang nakagawa neto." sabi ko at pagtapos ay umalis ng bahay nila.

Pagkalabas na pagkalabas ko ng bahay nila, agad na tumulo ang mga luha na kanina ko pa pinipigil. Nakakainis na kasi! Hindi nya ba alam na nakakasakit na sya? Oo mahirap para sa kanya to, pero mas mahirap to para sakin!

Ang dami ko nang nagawang kasalanan sa magulang ko. Ilang beses ko na rin silang nasuway at nasaktan. At higit pa dun, ako ang panganay samin kaya ako ang inaasahan nila. Matanda na sila Mama at Papa, at sobrang tagal na rin silang naghihirap para magtrabaho. Hindi ko na kakayanin kung pati ito idadagdag ko pa sa problema nila.

"Nakakainis.. San na ko pupunta neto.." bulong ko sa sarili.

Habang naglalakad, biglang may nag-pop sa isip ko.

"Ahh.. Oo nga pala.."

May isang tao pa na makikinig sakin. Na tatanggapin ako kahit na ano pa ang nagawa ko. Na hindi na magtatanong kung bakit..

Isang tao nalang talaga ang naiisip ko na pwede kong matakbuhan..

- - - - - - -

"Putang ina pre, isang dikit mo pa masasapak na kita!" rinig kong sigaw sa loob ng dorm.

Wow.. Buti pa sila masaya..

Lumapit ako sa may pinto at tsaka pinindot ang doorbell. Maya-maya ay may nagbukas na neto.

Sakto..

Buti nalang sya agad..

Hindi pa nagsasalita si Nico, agad ko na syang niyakap ng mahigpit.

"Wow pre! Nagbukas ka lang ng pinto, may yakap ka na agad! Patry nga!" pagsira ni Daven sa moment.

Tangna, kahit kelan talaga ang sarap patayin ng mga ugok na to.

"Pakyu ka tol. Oh Jean, para san yung yakap na yun? May sasabihin ka no?" tanong ni Nico sakin.

Tumango lang ako.

Inakbayan nya ko, "Lika na nga sa condo ko, mukang marami kang sasabihin eh." sabi nya at nagpaalam na sa tatlong ugok.

Kahit wala pa kong sinasabi, alam na alam na talaga ni Nico na may problema ako..

Maya maya lang, nakarating na kami sa condo nya. Agad nya kong hinatak at pinaupo sa sofa.

" Oh ano yung problema? Nambabae si Chris? Sabihin mo lang, uupakan ko para sayo." biro nya sakin.

"Sana nga ganun nalang.."

Biglang nag-iba ang expression ng mukha ni Nico dahil sa sinabi ko.

"Bakit anong ginawa nya?"

Napatingin ako sa kanya at hindi ko na napigilan ang sarili ko. Niyakap ko ulit si Nico at tsaka humagulgol ng malakas. Mukha namang nagtaka sya sa inasal ko.

"Huy Jean! Hindi na nakakatuwa to ah! Sabihin mo na kasi yung problema." sabi nya habang hinahagod yung likod ko.

Hindi ko alam kung maiintindihan nya ko dahil sa sobrang lakas ng pag-iyak ko, pero pinilit ko paring magsalita.

"Buntis ako Nico.."

Napatigil sa paghagod ng likod ko si Nico. Naramdaman ko rin na biglang nag-tighten yung panga nya.

Galit sya.. Alam ko yun..

Humiwalay ako ng pagkakayakap at nakita ko ang expressionless na mukha nya. Yung mga mata nya parang biglang nanlamig na akala mo papatay sya ng tao. Magsasalita na sana ako nang bigla nya kong unahan.

"Nasan si Chris?" malamig na sambit nya.

"Nico.. T-Teka-" hindi ko na natuloy ang sasabihin ko nang bigla syang tumayo at suntukin ang pader.

"NICO!" sigaw ko dahil sa gulat.

Nilapitan ko sya at pagtapos ay niyakap sya para hindi na sya makagawa ng kung ano.

"Nico tama na, hindi ako pumunta dito para pag-awayin kayo ni Eroll.."

"Hindi nalang to tungkol sayo Jean, SINIRA NYA YUNG PANGAKO NYA!"

Naguluhan ako sa sinabi nya pero pinigilan ko parin sya.

"Nico please.. Dito ka nalang.." mangiyak-ngiyak na sabi ko.

Isinabunot nya bigla ang kamay nya sa buhok nya. Nung akala kong itutulak nya ko para umalis, bigla nyang inilapag yung isang kamay nya sa ulo ko habang yung isa ay nakayakap sakin.

T-teka.. Si Nico, umiiyak?

Mas lalo nya pang hinigpitan yung yakap nya sakin sabay sambit ng mga salitang ito..

"Sana hindi nalang kita pinakawalan.. Sana pala, pinaglaban nalang kita.. Kung hindi ako naduwag Jean, edi sana.. Nasakin ka."

Chapter 6

Eris' POV   "E-Eroll?!"

Powta. Powta. Powta! Eto na nga ba ang sinasabi ko eh! Tangina ibabaon na ko ni Eroll nang buhay! Guyt help T_T

Nanlilisik ngayon ang mga mata nya. Yung tingin na nagsasabing tangina-mo-bakit-kasama-mo-yang-mokong-na-yan! Kasi naman Eris eh! Ang tanga tanga lang. Talagang dito pa kayo sa school nag-usap, eh pwede namang lumabas nalang kayo.

"Eroll.. It's not what you think." sabi ko pero hindi sya sumagot.

Hinatak nya ko papatayo sa kinauupuan ko at itinago sa likod nya.

"Anong ginagawa mo dito." malamig na pagkakasabi nya kay Nico.

"Relax bro. I'm not doing anything."

"Just returning to this school means you're planning something. Ano bang kailangan mo ha?"

Wow. Sige mag-englishan lang kayo. Ok lang ako dito.

"Bumalik lang, may balak na agad? Hindi ba pwedeng namiss ko lang yung school?"

"Wag mo kong gaguhin Nico! Kilala kita! Pwede ba layuan mo na si Eris!"

At bago pa makasagot si Nico, hinila na ko ni Eroll palabas ng cafeteria.

Ramdam na ramdam ko ang panginginig ng kamay nya dahil sa galit. Syet natatakot ako.

Kakausapin ko ba sya? O tatahimik nalang ako? Wahh hindi ko na alam ang gagawin ko!

Lumabas kami ng campus at dinala nya ako sa tambayan nila dati. Umupo sya sa may bleachers sabay labas ng yosi. Aawatin ko pa sana sya kaso naisip kong galit nga pala sya. Kaya naupo nalang ako sa tabi nya. Takot ko lang no.

Nung maubos nya yung yosi, tsaka nya lang ako kinausap.

"Bakit ka nakipagkita sa kanya?" he asked coldly. Napalunok naman ako.

"Kasi.. Ano eh.. Hindi ko alam na sya yung--"

"Hindi mo alam?! Eh bakit hindi ka umalis nung nakita mo sya?!"

Aba aba, sumosobra na to ah! Tama bang sigawan ako?!

"Punyeta naman bakit ka nasigaw?!"

"Eh alam mo naman kasi yung nangyare dati diba?! Bakit hindi ka pa umiwas?!"

"Tanga ka ba?! Bestfriend ko din yun! Hindi lang yun kung sinong tao na kaya kong iwas-iwasan! Tsaka wala na kong pakielam sa issue nyo!"

Mukang nagulat naman si Eroll sa mga nasabi ko. Totoo naman kasi eh! Porket may issue sila, damay ako? Unfair dude!

"Huh. Hindi ko alam na masasabi mo yan Eris. Sabagay, ano nga ba ako sayo? Eh boyfriend mo lang naman ako."

Pagkatapos nyang sabihin yun, kinuha nya yung bag nya sa may bleachers at umalis na nang tuluyan.

--------------

  "Shot pa! Mga putang ina nyo! Pahamak kayo sa buhay!" sabi ko habang hawak hawak ang bote ng san mig.

Kasama ko ngayon si Irene at Michelle. Ang puno't dulo ng lahat ng to. Tengena kundi ko lang kaibigan tong dalawang to, baka nahampas ko na sa kanila tong boteng hawak ko!

"Ano ba yan Jean! May klase pa kami, paalisin mo na kami parang awa mo na!" pagmamakaawa ni Irene.

"Letche wag nyo kong pinaglololoko! Sasamahan nyo ko o ihahampas ko tong mesa sa inyo?"

"Tangina sinong aalis?! Tara inom pa! Rak na ituu!" sabi nya.

May pagka-alien din talaga tong babaeng to eh. Nahawa na ata sa crush nyang si Taehyung -___-

Buti pa si Ilong ko, ang pogiii! Hahaha!

Pero buset! Naiinis parin ako kay Eroll! Tengena nung hayop na yun! Akala mo tatay ko kung pagsabihan ako. Ha! Manigas yung bangs nya, hindi ko sya kakausapin! Pakyu sya.

  ----------

    Nico's POV

Kahit kelan talaga panira ng moment yung si Chris. Yun na eh! Magkasama na kami ni Jean, napurnada pa. Tanginang buhay nga naman.

Bumalik nalang ako sa dorm dahil wala naman nang mangyayaring maganda sakin dun sa school. Pero kararating ko palang, parang gusto ko nang umalis -____-

    "Aahhh! Uhhmm! Harder! Harder!"

  "Hard na kami te! Hard na hard na!"

"Tangina Paul! Hard ka na nyan?! Eh kasing laki lang yan ng kikiam eh!"

"Gago! Kesa naman sayo, kasing hard ng muscles mo, yang mukha mo!"

"Moom Manesxsxs!"

"MGA PUTANG INA NYO! MAGSITIGIL NGA KAYO!" sigaw ko sa kanila. Napatingin naman silang tatlo sakin.

"Uy Nico! Just in time! Nanonood kami ng bold!" pagmamalaki ni Daven.

Tangina mo, proud to be ka pa? Hindi pinagmamalaki yan ulul!

"Yeah. We seeing bold. Want to see too?" sabat naman ni Keifer.

PUTA. ANO DAW?

WE SEEING BOLD?

WANT TO SEE TOO?

Yes, I want to see!

I want to see how your face would look like, pagtapos kong ihampas sayo tong tv!

Tangina meeennn! Nakaka-stress kayo!!

Papasok na sana ako ng kwarto ko dahil ayaw ko nang makita ang magmumukha ng mga bugok na yun, nung bigla namang may tumawag sakin.

Si Michelle.

Ano kayang kailangan neto?

Sinagot ko naman agad yung tawag nya.

"Oh Arie. Anong problema?"

"Nico puntahan mo namin kami oh. Andito kasi si Jean.. Lasing."

"Si Jean?! Teka asan ba kayo?!"

"Sa Papa's. Bilisan mo ha!"

"Ok sige papunta na ko." tapos pinatay ko yung tawag.

Shet. Bakit nandun si Jean? Eh kanina lang magkasama sila ni Chris ah? Dammit. Ano kayang nangyare?!

Chapter 7

Eris' POV

"Ang sakit ng ulo ko Nicooo!" sigaw ko sa kanya habang hinahampas hampas yung braso nya.

"Sinong tanga?"

Kumunot naman ang noo ko sa sinabi nya.

"Tangina naman neto, sakit na nga ng ulo ko ang hard mo pa sakin." pagmamataray ko.

"Eh bakit ka ba kasi nag-inom?!"

Naalala ko tuloy yung nangyare kanina. Bwisit! Bwisit ka talaga Eroll! Kung di lang kita mahal, matagal na kitang pinatay!

"WALA!" padabog na sagot ko tapos binilisan ko yung lakad ko.

Kasi naman eh. Bakit ba kailangan nyang magalit ng ganun?! Pwede namang sabihin nya nang mahinahon na dumistansya ako, edi sana pumayag pa ko.

"Andito na tayo." sabi ni Nico.

"Teka, wala na yung condo mo?" nagtatakang tanong ko.

"Meron pa. Kaso nabobored ako, wala kasing kausap."

"Ahh. Okay." sabi ko sabay tango.

"Pasok na."

Pumasok naman ako gaya ng sabi nya. Malaki din yung bahay, tsaka malinis. Pwede na din.

"Ilan kayong nakatira dito?"

"Apat." sakto namang pagkasagot ni Nico, lumabas yung isa sa mga kasama nya.

"Uy Nics may bisita ka pala!" sabi nung lalaki.

"Guys baba kayo! May bisita si Nico!"

"Kung bakla nanaman yan, wag nyo na kong idamay. Parang awa nyo na." rinig kong sagot nung isa.

"Gago hindi! Chicks to pre!"

"TALAGA?!" sigaw nung dalawang nasa itaas.

Kaya nagsibabaan sila at pagkatapos tumakbo papunta samin ni Nico.

"Oo nga pre, chicks nga! Teka ihahanda ko na yung pick-up ko." sabi nung lalaking mejo chubby yung pisngi.

"Ehem. Who is he, Nics?" tanong naman nung payat na cute.

Ano daw? Who is he?

"Tanga babae yan! 'Who is her' dapat bobo!" sabat nung mejo macho.

Napa-facepalm nalang ako. Tangina lalo atang sasakit ulo ko dito eh.

"Alam mo Nico, kung ganyan lang din ang makakasama ko sa bahay. Mas gugustuhin ko pang mamatay nang walang kausap." iritang sabi ko.

"Haha! Mababait naman yang mga yan, kahit kulang kulang."

"Pakilala na kayo." sabi ni Nico sa kanila.

"Ako muna!" sigaw nung isa sabay taas pa ng kamay.

"Wag na! Gagamitin mo lang yung corny mong pick-up eh!"

"So what? Hi ate, Paul Pormé nga pala." sabi nya sabay lahad ng kamay nya.

"Pormé?" tanong ko at inabot din ang kamay ko. (A/N: por-mey po ang basa jan ;D)

"Yes. Alam mo ba kung bakit yun ang pangalan ko?"

"Ha? Bakit?" tanong ko.

"Kasi I will do anything, just to make you Paul Pormé." sagot nya sabay kindat.

"..."

GUYS, KILL ME NOW.

"Tara alis na tayo, ang korni na." yaya ko kay Nico. Kaso tinawanan nya lang ako.

"Hahahahaha! Basted ka agad pre!" pang-aasar naman nung isa.

"Tangina nyo kasi eh."

"Pagpasensyahan mo na yan te. Fitz Daven Guillas nga pala." sabi nya tapos nakipag-shakehands din.

"Ako naman si Keifer Lee." matipid na sabi naman nung isa.

OK NAMAN.

Ang gwapo sana nila, kaso pare-parehas may saltik. Pano naging kaibigan ni Nico tong mga to?!

"Wag mo nalang sila pansinin." payo ni Nico.

Tangina panong hindi papansinin eh kahit saan ako pumunta, nakakalat yung mukha nila?!

Jusko po, patawarin nyo po ako kung may magawa man ako sa tatlong to.

------------

Umalis muna ako sa sala kung saan nandoon yung tatlong bugok. Lalo lang akong mai-stress sa pagmumukha nila eh.

Hinanap ko kung may tambayan sila sa likod, at nung makita ko, pumunta ako doon.

Nilabas ko yung kaha ng yosi na kaninang gamit namin nung nag-inuman, at pagkatapos ay kumuha ako ng isa.

Gulat kayo?

Oo nagyoyosi ako, pero minsan nalang. Kapag naiinis at stressed lang ako.

Simula kasi nung naging kami ni Eroll, sinubukan ko nang pigilan dahil ayaw nya nga din. Kaya ayan bihira nalang.

Sinindihan ko ito at naupo sa upuan na andito sa labas.

Hi-hits na sana ako nang may humawak sa kamay ko at pinigilan ako.

"Tigilan mo nga yan, o ayan stick-o! Yan ang hithitin mo!" sabi nya sabay salpak ng stick-o sa bunganga ko.

AS IN SINALPAK NYA NALANG BIGLA!

"ANO BA YAN NICO?!"

"Oh bakit?! Kulang pa?! Ayan isang galon, ubusin mo!" tapos biglang hinagis nya sakin yung lalagyan.

NAMUMURO NA TO SAKIN AH!

"PUNYEMAS! ISA PANG HAGIS MO BIBIGWASAN NA KITA!" sigaw ko sa kanya, pero hindi sya nagpaawat at sinigawan din ako.

"EDI GAWIN MO! BAKIT KA BA KASI NAGYOYOSI?! ANO BANG PROBLEMA MO JEAN?!"

TANGINA NETO?!

Nag-init ang ulo ko dahil sa pagsigaw nya, kaya ibinato ko sa kanya yung suot ko sapatos.

"ARAY! PUTA MASAKIT AH!"

"SINISIGAWAN MO KO EH!"

"EH SINISIGAWAN MO DIN KAYA AKO!"

"ANO BANG PAKELAM MO?! AKIN NA KASI YAN!" tapos pilit kong inaagaw sa kanya yung yosi ko.

Sa inis nya, tinapon nya nalang sa kanal.

"AYUN NASA KANAL, LANGUYIN MO!"

AY PU--! ASDFGHJK!

"ANO BANG PROBLEMA M--!"

Sisigawan ko sana ulit sya, sasapakin, sesermonan, ang kaso lang natigilan ako.

Hinawakan ni Nico ang magkabila kong pisngi, at tsaka ako niyakap.

"Wag mo ngang pabayaan ang sarili mo."

"N-Nico."

Bumitaw sya sa pagkakayakap, "Alam mo namang ayaw kong nagkakaganyan ka."

"S-Sorry.."

"Wag ka nang magsorry."

At kasunod ng malambing na pagkakasabi nya ng mga salitang yan..

Ay ang malakas na batok na kanina nya pa pinipigil.

"BWISIT KA NICOOOO!"

Chapter 8

Eris' POV

"Ano ba! Wag mo nga akong sundan!"

"Sorry na kasi! Kausapin mo na ko!"

"Heh! Manigas ka!" sigaw ko sabay takbo.    

Kainis naman to! Kanina pa habol nang habol! Mula palang sa pintuan ng bahay, hanggang sa makarating ako ng school, nakabuntot parin.    

"Babe! Eris!" narinig kong sigaw nya.  

Argg! Nakakainis na talagaaa!    

"Pwede ba Eroll wag mo na kong sundan! Konti nalang talaga mahahampas ko na sayo tong bag ko!" sabi ko at tsaka padabog na pumasok ng room, kaya naman lahat ng kaklase ko napatingin sakin. PATI NARIN YUNG PROF KO.

"Miss Salvador, please wag mong dalhin sa class ang kung ano man ang misunderstanding nyo ng boyfriend mo." pagsaway nya sakin.

Napatango nalang ako sa sobrang hiya ko. At pagtapos ay umupo na sa upuan ko.

"LQ kayo?" tanong ni Joseph. Remember him? Yung bwisit na stalker namin ni Eroll from chapter 2?

"Shut up Seph, kung ayaw mong isubsob ko yang pagmumukha mo sa desk ko"

"Ouch! Na-hurt naman ako. Ang hard mo talaga sakin, no?"

"Oo. Kasing tigas ng mukha mo. So please, shut up already." sabi ko sabay irap sa kanya.

Dahil naman dun, nabaling ang tingin ko sa glass window. And guess who's there?  

Si Eroll.    

Kainis. Hindi ba sya titigil? At talagang naghintay pa sya sa tapat ng room ko?

Mahirap bang intindihin na galit parin ako sa kanya?! Ugh!  

Inalis ko nalang ang tingin ko sa kanya, at nakinig nalang sa dini-discuss ng prof ko. And after two hours of discussion, natapos na rin.

Guys nakasurvive ako! Praise me!

Inayos ko na ang mga gamit ko, pero bago pa man ako makalingon, may humatak na agad sa braso ko.

"Babe, kausapin mo na ko, dali na." sabi nya.

"What the?! Andito ka parin?!"

"Kausapin mo na kasi ako please. Sige ka, break na tayo kapag di mo ko kinausap."  

WOW HA?! NAHIYA NAMAN AKO SA KANYA!  

"EDI BREAK KUNG BREAK! TSE!" sigaw ko sabay hairflip.  

ABA! PAPATALO BA KO? MASYADO NANG MAKAPAL ANG MUKHA NYA NO!  

Kinuha ko ang mga gamit ko sabay labas ng room. And at last! Tumigil na sya sa kahahabol.

Pinagpatuloy ko lang ang paglalakad, pero hindi pa ko nakakalayo nang makarinig ako ng tilian galing sa room ko kanina. At dahil tsismosa ako, bumalik ako para tingnan kung anong meron.

Sumilip ako ng konti sa may pinto, "Ano kayang meron?"

Sisiilip pa sana ako nang mas malapit para makita ko, pero napabalikwas ako pabalik sa pwesto ko nung may sumigaw.  

"KYAAAAA ANG GWAPO MO TALAGA KUYAAA!!!"  

Anu ba yung babaeng yun! Kung makasigaw akala mo naman kinukurot. Pero teka..

Gwapo daw.

Sino kaya yun? Hehe.

Masilip nga. Hindi naman pagc-cheat yun diba? Sisilip lang naman ako kung sino eh.  

Bumalik ako sa may pinto para makita kung sino nga yung gwapong tinitilian nila. But my smile turned into a frown pagkakitang pagkakita ko sa lalaki.

Ayos ka talaga Chris Eroll! Nalingat lang ako, may nilalandi ka nanaman! Humanda ka talaga sakin!

Pumasok ako sa room sabay hawak sa kamay nya, "Let's go babe! Tapos na klase ko."

Napakunot naman ang noo nya, "Akala ko ba break na tayo?"

"Ha? Kelan ko sinabi yun?"

"Uhmm. Kanina?" naka-ngising sabi nya kaya nagreact yung mga babaeng nalapit sa kanya.

"Oh break na pala kayo te eh, alis na!"

"Yahh. Wag mo nang ipilit ang sarili mo kung ayaw nya sayo."

Napataas ang kilay ko, "So feeling nyo naman papatulan nya kayo kapag break na kami?"

"Of course! Diba kuya?" sabi nung isa sabay palupot sa braso ni Eroll.

Kaya ayun, nag-init ang ulo ko at tsaka hinatak ang mahaba nyang buhok mula sa room palabas ng pinto.

"Awwww! Ano ba bitawan mo koooo!" sigaw nya.

"Hoy ikaw babae ka, wag kang malandi! At pwede ba, pumili ka nang lalandiin mo wag yung boyfriend ko!" sagot ko naman sa kanya.

Nagulat naman yung mga kasama nya kanina, pati narin si Eroll.

"Oh, anong tinitingin tingin nyo?"

"At ikaw, sumunod ka sakin." sabi ko kay Eroll.

"Y-yes babe." sagot nya at nangangatog pang sumunod.  

Naglakad ako hanggang sa makalabas kami ng campus, at nung makarating kami sa tambayan, tsaka ko lang sya nilingon.

"Oh ayan na, kakausapin na kita. Ano na yung gusto mong sabihin?" cold na pagkakasabi ko.

Napasimangot naman sya, "Sorry na."

"Ewan ko sayo."

"Sorry na nga eh. Eto oh, peace offering." sabay abot ng box na maliit.

"Oh, ano yan?"

Hindi sya sumagot..

"Ano nga yan?!" sigaw ko pa, pero hindi parin sya sumagot. Instead, he came close at hinawakan ang kamay ko.    

Sabay sinuot nya yung regalo nya sa daliri ko..  

"Dapat sa birthday ko pa to ibibigay sayo, kasi diba malapit na tayong mag 6 months nun. Ang kaso napaaga kasi nga nagalit ka." sabi nya habang nakatingin lang sa kamay ko.  

I WAS SPEECHLESS.  

Yung feeling na kahit anong gawin ko, wala talaga akong maisip na sabihin.

Naging bato lang ako, literally.

Ang tanging nagawa ko lang ay batukan si Eroll sabay sabi ng, "Bwisit ka talaga."

Sweet ko ba? Eh kese nemen debe?! Bigyan ba naman ako bigla ng singsing! Sino bang hindi mababato nun?!  

"Sooo.. Bati na tayo?" sabi nya na may alanganing ngiti.

Ano pa nga ba?

"Oo na. Kainis ka."

Biglang lumawak ang ngiti nya, tapos bigla nalang akong niyakap at nagtatatalon pa.

"Tama na Eroll, ang OA na."

"Sorry. Natuwa lang talaga ako." natatawang sabi nya.

"Sayang talaga babe. Dami ko pa namang plano sa birthday ko. Dapat sasabihin ko pa yung 'wear this ring, as a token of my love--' ARAY!"

"ULUL BADUY MO!" sigaw ko sa kanya pagtapos syang batukan. Corny amputa!

"Baduy nga, sweet naman." sabi nya sabay kindat.

YUCK! EWW! BAKIT BA KO NAINLOVE SA BADUY NA TAONG TO!

"Kilabutan ka nga!"

"Haha. Sus, kinikilig ka lang!"

"Asa naman."

"Ah ganun? Halikan kita jan eh." banta nya.

"Edi halikan mo! Halika na nga, iuwi mo nalang ako."

"Okay."

"Uhmm. Babe." pahabol na sambit nya.

"Bakit?" tanong ko.

Ngumiti sya sabay sabi ng, "I love you."

Nag-pout lang ako at hindi na sumagot. Alam nya na yun, di ka kailangang sabihin.    

Alam nya nang kinikilig ako.    

----------------    

"Nakakainis sya! Nakakainis sya!" sigaw ko kay Nico habang kausap sya sa cp.

["Pero kinikilig ka, parang tanga lang."]

"Eh nakakakilig naman kasi talaga, hihi."

["Oh anong pinaglalaban mo?"]

"Wala nakakainis lang kasi ang dali nya kong pakiligin mehehe."

["Nasaan ang pake ko dun?"] pambabara nya.

"Putang ina mo, bigti ka nalang. Wala kang kilig sa katawan. Good night!" mabilis na pagkakasabi ko sabay binaba ko na yung call.

Bwiset eh. Makatulog na nga lang.

After a few minutes ng magmumuni-muni, nakatulog narin ako.    

And I woke in the morning, with a big question mark on my face. I don't know why, but I dreamed of something strange that night.

Lahat ng pangyayari napakalinaw pa sa utak ko.

At ang tumatak talaga sakin ay yung matandang hinabol ako. Hindi dahil sa nakakatakot sya, or she's so weird.

But because of what she said..                    

"Ingatan mo yung baby mo."

Chapter 9

Eris' POV

"Bilisan mo nang pumasok Jean!" sigaw sakin ni Michelle.

Bwisit kasi tong mga to, sa dami ng booth dito, dun pa sa may fortune telling pumunta. Ano namang mapapala ko dun? Eh boka lang yang mga yan. Kainis lang.

"Lika naaa!" sambit ni Irene sabay hatak sakin.

"Hindi na ko sasama sa loob. Kayo nalang."

"Halaa bakiiiit?" sabay na sigaw nila.

"Eh basta. Ayaw ko talaga. Hanapin ko nalang sila Eroll."

Nagpout sila, "Ang KJ mo."

"Sige na, pumasok na kayo. Wag nyo na kong isama. Babush!" sabi ko naman.

Paalis na sana ako nang biglang may humatak sakin.

Napasigaw ako dahil sa gulat, "Ay punyeta!" Lumingon naman ako sa likod.

Pag lingon ko, isang matandang babae ang bumungad sakin. Puti na ang mga buhok nya tapos naka-robe sya.

Siguro sya yung manghuhula dito sa may tent?

"Ginulat nyo naman ako nay. Ano po bang kailangan nyo?" tanong ko, pero hindi nya ko sinagot.

Ngumiti lang sya tapos sabay sambit ng, "Ingatan mo baby mo."

Nanlaki naman ang mga mata ko, at medyo kinabahan. Hindi ko alam kung bakit pero nanigas lang ako sa pagkakatayo ko.

Wala naman akong anak ah? Bakit nya sinabi sakin yun?

"Teka nay, nagkamali po ata kayo? Bakit nyo po sinabi sakin yun?"

Ngumiti lang ulit sya at tsaka pumasok sa may tent.

'Ingatan ko baby ko?'

"Babe.."

Bakit nya sinabi yun?

"BABE!"

"H-Ha?!"

"Sino ba yang iniisip mo ha? Kasama mo na nga ako, kung sino sino pang lalaki iniisip mo." sabi sakin ni Eroll.

Kanina pa pala ako tulala, ngayon ko lang napagtanto.

"Siraulo! Wala akong iniisip no!"

"Eh kanina pa ko kwento nang kwento, di ka naman nakikinig."

"Wala kasi, ang weird lang ng panaginip ko kagabi."

"Bakit? Wet dreams?" nakangising tanong nya.

"Tanga! Lalaki lang nagw-wet dreams! Bobo!" sabi ko naman sabay bato sakanya ng unan. Nandito kasi kami ngayon sa kwarto nya.

"Hahaha alam ko! And FYI, I'm not an idiot."

Tangina mo pa-english english ka pa. Ibato ko sayo tong kama mo eh.

"Gusto mo?" alok nya sakin sabay abot ng kinakain nyang piatos.

Hindi ako sumagot. Hanggang ngayon kasi napapaisip parin ako dahil sa panaginip ko. Sabihin ko na kaya kay Eroll?

I paused for a sec, tapos tumungin sa kanya.

"Babe, pano kapag buntis pala ako?" biglang tanong ko sa kanya.

Pero hindi man lang sya nagulat sa tanong ko.

"Edi maganda." nakangiting sabi nya.

"Ha? Pano naging maganda yun?!"

"Eh kasi magkakababy na tayo!"

"Sira ka talaga. Eh paano kapag ayaw ko? Kapag hindi pa ko handa?"

Napataas naman yung kilay nya sa sinabi ko, "Kapag anjan na, handa ka man o hindi, kailangan nalang natin tanggapin. Baliw ka ba?" sagot nya.

"Ehh basta ayaw ko pa."

"Edi wag. Mag-aanak nalang ako sa iba. Hahaha!"

Napakunot ang noo ko,"Tang ina mo? Edi mag-anak ka sa iba! Anakan mo si Kaye para masaya!"

Tinawanan nya naman ako.

Hayop to?! Pagtapos nyang sabihin yun, tatawanan nya lang ako?!

"Joke lang babe, ikaw lang syempre no. Teka nga, bakit ba ganito yung topic natin?" tanong nya.

"Wala naman. Nanaginip kasi ako kagabi. Ang weird nga eh. May matandang nagsabi sakin na alagaan ko daw yung baby ko, eh wala naman akong anak! Nakadrugs ata eh."

"Talaga? Malay mo, baka may laman na nga talaga yan hahaha." sabi nya habang nakaturo sa tyan ko.

"Gago. Anong laman? Ta3?"

"Ewan kooo~ Don't worry papanindigan naman kita eh." pang-aasar pa nya.

"Sira ka. Ah basta, ayoko pa! A.Y.O.K.O!"

HINDI PA PWEDE! MADAMI PA KONG GUSTONG GAWIN! TSAKA PATAY AKO SA PAMILYA KO!

"Hindi naman ikaw ang mamimili kung magkakababy na tayo o hindi eh."

Napa-pout naman ako sa sinabi ni Eroll. Oo nga, alam ko yun. Pero sana hindi pa talaga. Sana wag muna. After 5 years siguro pwede na, basta wag lang ngayon.

Sa bahay na nila Eroll ako nagdinner, at pagkatapos din nun hinatid nya na ko sa bahay.

And as usual, katakot-takot na sermon nanaman ang natanggap ko.

Wala namang pinagbago eh. Kahit pilitin kong magpakabait, sesermonan at sesermonan parin nila ako. So why bother, diba?

Umakyat agad ako sa kwarto ko pagkauwi ko. Naghilamos, nagbihis, tapos naghanda nang matulog. Pero nakaramdam ako ng pagtawag ng kalikasan bago pa man ako makahiga.

So I went to the bathroom, and did what I had to do.

Pero bigla akong napa-isip.

Oo nga pala...

Kelan nga ba yung huling dalaw ko?

Chapter 10

Eroll's POV

"Late ka lang. Magkakaron ka din, hintayin mo lang." sabi ko kay Eris.

Kagabi pa daw kasi sya hindi mapakali, kasi malapit nang mag isang buwan pero hindi parin daw sya nagkakaron. Alam nyo na.. Yung buwanang dalaw.

"Ehh babee. Kinakabahan na talaga ako. Mag-PT na kaya ako?"

"Hindi pa naman natin sure eh. Saka nalang. Kapag sa monthsary natin, wala ka pa. Bibili na ko."

Napasimangot naman sya.

"Sige na nga." malungkot na sabi nya.

Nginitian ko naman sya, "Wag ka nang sumimangot. Sige na pumasok ka na, papasok na rin ako."

"Okay. Sige na, kita nalang tayo mamaya." sabi nya tapos pumasok na sa room nila.

Naglakad na rin ako papunta sa room ko. Nung makapasok ako, nagtinginan sakin yung mga kaklase ko.

Problema ng mga to? Ngayon lang nakakita ng gwapo?

"Chris, may naghahanap sayo." sabi nung isa kong kaklase.

Sakin? Sino naman hahanap sakin?

"Sino daw?" tanong ko.

"Di namin kilala eh, basta sabi nya pagdating mo daw sabihin namin na aantayin ka nya sa may gym."

"Ah ok salamat pre. Wala ba tayong klase? Bakit wala pa si ma'am?"

"Wala. Napagod daw kagabi kaya di papasok haha." natatawang sabi nila.

"Mga gago. Sige alis na ko!" paalam ko.

"Haha sige pre."

Paglabas ko ng room, naglakad na ko papuntang gym. Tutal wala namang klase, baka hintayin ko nalang matapos yung klase nila Eris.

Pero bago yun, sino naman kaya yung naghahanap sakin?

At talagang pinapunta pa ko ng gym ha? Pwede namang dun nalang sa room. Tsk.

Pagpasok ko ng gym, walang katao-tao.

"Tangina nung mga yun, pinagtripan pa ko!" bulong ko sa sarili ko.

Akmang paalis na sana ako nang biglang may tumawag sakin mula sa likod. Agad ko namang nilingon kung sino yun.

I was surprised nung makita ko sya.

Si Kaye..