#tphf

No espasmo fiel da mudança repentina, o quase nada se extingue, criando a dor e a pena de um dia frio e nevoado.

Aquilo que te fez grande, tão grande, adormece e se esvai como fumaça branca entre as mãos.

Quis tanto alguém para dividir tudo que me forcei ao riso, ao bem-estar, apenas por saber que é melhor dividir o bom.

O contraponto, a asfixia mecânica da minha projeção, foi a falta de coragem. Foi a explosão em preto e branco, muda, que foi a sua partida, a partida da sua essência, que era você.

Me contorce em pranto a criança escondida aqui dentro, que estava feliz em brincar. Era tudo tão infantil, como gozar do tempo quente sem preocupação, em contraste com as noites abafadas de cigarro no meu quarto.

Enfim, a voz torpe perde a força. Se distancia, do longe ao inexistente.

Mesmo sabendo que a essência ainda reside, de nada vale se for apagada, reprimida, repulsiva.

CHAPTER 1

Ebenizer Valencia Ortega

"Cheers!" sabay sabay naming isinigaw.

Nilagok ko agad ang isang baso ng sunrise tequilla dahilan para makaramdam ako ng init sa buong katawan.

Mapait ang bawat lunok ko sa alak pero para bang namanhid na ang dila ko sa lasa nito dahil sa araw araw naming pag inom.

Ewan ko ba. We just can't get enough of the fun. Hinahanap hanap na namin yung tugtog ng bar. Yung amoy ng alak. Yung ingay ng iba't ibang tao.

Hindi sa lasinggera kami. We just feel like.. we're free tuwing nasa labas kami.

"Bilisan nyo na jan, guys! Come on, let's dance!" anyaya ni Megan sa amin nang matapos nya rin ang iniinom nya, pero ako lang ang hinila papunta sa dancefloor.

Natawa nalang ako sa ginawa ng kaibigan at pinabayaan nalang sya sa paghila sakin.

Nang makarating kami doon ay agad nagsilapitan samin ang mga lalaki. May mga kakilala kami, pero marami parin ang hindi dahil ngayon lang kami napadpad sa bar na ito.

Ipinikit ko ang aking mga mata at sumabay sa ritmo ng kanta. Nilasing ko ang sarili ko sa maingay na tugtog. Hindi ko alam kung sino tong kasayaw ko, pero wala na kong pake. Gusto ko lang magsayaw. Gusto kong magpakasaya!

Sa gitna ng pagsasayaw namin ay bigla nalang tumakbo si Sharmaine palapit. Mukha syang excited sa kung anong bagay kaya naagaw nya ang atensyon namin.

"Oh Sha, anong problema? Bakit para kang naiihi?" natatawang asar ni Megan sa kanya.

"Tse! Manahimik ka Meg, at pakinggan nyo nalang ako." sandaling nanahimik si Sharmaine pagtapos ay patili nyang sinabi ang balita. 

"Evo's here!"

Nanlaki agad ang mata ni Megan sa narinig, pero nanatiling nakakunot ang noo ko sa pinaguusapan ng dalawa.

Evo who?

Tao ba yun? O sikat na grupo? O baka naman sasakyan? Hindi ko alam. Pero hindi sila maeexcite ng ganito kung hindi sikat ang Evo na yun.

"Wait wait wait. Sino ba yung Evo na yan?"

Inis na napatingin sakin ang dalawa. Para bang gusto nila akong patayin sa tingin dahil lang sa hindi ko kilala ang Evo na yun.

What? Wala naman akong sinabing mali, hindi ba? Nagtatanong lang ako. At tsaka hindi ko naman kasalanan na hindi ko sya kilala.

"Really, Lucy? Hindi mo kilala si Evo?"

Diretso ang tingin ng dalawa sa akin na para akong nilulusaw kaya ang tanging nagawa ko nalang ay tumango.

"My God, Lucy! Si Evo?! Sikat na sikat yun!"

"Ebenizer Valencia Ortega! Sya yung anak ni Mayor Ortega! Yung sikat na model ng Play Mag!" sunod sunod na sinabi ng dalawa.

Ok. Naririnig ko lahat ng sinasabi nila.. But I really can't catch up.

Ebe what? Anak ni Mayor Ortega? Yeah sure, kilala ko si Mayor. But I can't remember his son. Tsaka ganun ba talaga sya ka-sikat para maging ganto ka-OA ang mga kaibigan ko?

"Ugh! Come with me."

Inis akong hinila ni Sharmaine pabalik ng table namin. Sumunod naman si Megan.

Pagkarating doon ay mukhang mga excited narin ang iba naming kasama. May namumula. May nangingisay sa kilig. And I'm sure, it's because of that Evo.

"Umupo ka jan." Sharmaine ordered.

"See that table? The one near the stage?"

Nilingon ko ang tinuturo nya at agad nahanap ng mga mata ko ang table na yun.

Puno ng mga lalaki. I'm guessing na models ang lahat ng nandun dahil lahat sila ay talaga namang nagugwapuhan. Pero nanatili ang mga mata ko sa isang partikular na lalaki.

Maputi sya na halos kakulay ko. Matipuno at talaga namang nakakaakit ang mga muscles. Kinulayan pa ng auburn brown ang buhok nya na nagpadagdag sa kanya ng sex appeal. Habang yung mukha nya... God! Napakaperpekto! Lahat na ata ng kagwapuhan ay sinalo nya!

"Siguro naman, alam mo na kung sino si Evo jan?"

Napalunok ako sa bulong ni Sharmaine.

Hell yeah! Sino ba namang hindi makakaalam? Eh sya ang angat na angat sa kanilang lahat!

Tama lang ang naging reaksyon ng dalawa sakin kanina. Kasi ako lang ata ang nag iisang tanga na hindi nakakakilala sa kanya.

Kumuha ako ng shot sa table at ininom yun agad. Pumirmi na kami dito dahil nga sa magandang view namin sa table nila Evo.

Kahit na nagkukwentuhan kami ay hindi ko maiwasang tumingin sa table na yun.

Laging nakikipagusap si Evo sa mga kasama nya. Minsan naman ay sa mga babaeng nalapit sa kanila. Pero halos mahulog ang puso ko nang minsan nyang namataan ang paninitig ko.

"Oh my God! Lucy, he's staring at you!"

Umingay ang table namin dahil sa sigaw ni Megan. Marami ang umangal sa mga kasama namin, pero nangisay sa kilig ang dalawa kong kaibigan.

Shocks! What the hell, Lucy! Lalaki lang yan, keep your cool.

"Lapitan mo! Bilis!" pautos na sinabi ni Sharmaine na may kasama pang tulak.

"Wow. Hindi mo naman ako masyadong pinagkakaluno nyan, no?"

"Choosy ka pa? Ebenizer Valencia Ortega na yan oh!"

Natawa ako sa sinabi nya, "Sha, you know me. I have rules. Isa na dun ay lalaki dapat ang lalapit, hindi ako."

Kumunot ang noo nya.

Ayan na naman sya. Sharmaine really hate that rule. Ang sabi nya kasi ay wala iyong kwenta. Dapat daw kung gusto, kunin mo. Wag kang maghintay dahil baka walang mangyari. Pero ayoko pa rin.

Yes, hindi ako dalagang filipina. Because I've done things you could only imagine. But, I stand by my rules.

If you want me, then come get me.

Hindi sa nagmamaganda ako, pero way ko na to para protektahan ang sarili ko.

From what?

Rejection.

'Cos I've been there. And believe me, it sucks.

"Ano ba yan! Bakit pa kasi naimbento mo pa yan eh. Sayang naman, Lucy!"

"Sorry Sha." natatawa akong umiling at tsaka kumuha ng isang shot bago nagpaalam na pumunta ng CR.

I need to freshen up. Masyado akong natetense sa Evo na yun. I should act natural. Keep. Your. Cool. Lucy.

Tumango naman sya, "Mabuti pa nga. Para pag nagkausap kayo ay hindi ka mukhang sabog!"

Humagalpak sa tawa si Sharmaine kaya iniwan ko na sya doon. Natawa nalang din ako nang makita ang sarili sa salamin.

She's is right. Mukha nga akong sabog! Gulo na kasi ang buhok ko at medyo oily na ang mukha. Siguro dahil to sa pagsayaw ko kanina.

Lumabas ako ng CR matapos maghilamos at mag ayos. Naging fresh na ulit ang itsura ko at nakalma ko na rin ang sarili ko. I was ready to go back, pero natigilan ako nang bumungad sa akin ang mukha ni Evo pagkabukas ng pinto. Nakahilig sya sa pader at para bang may hinihintay.

Nang naramdaman ako ay inangat nya ang tingin sa akin.

I was stunned. Mas gwapo pala sya sa malapitan kaysa sa malayo. Hindi ko alam ang sasabihin ko pero kailangan kong magsalita. Kung hindi ay malalaman nyang naaapektuhan ako sa presensya nya.

Say something, Lucy! And act cool!

"May hinihintay ka?"

What the, that's best you've come up with?

Ngumisi sya sakin na ikinataas ng balahibo ko.

"I'm actually waiting for you."

Nginitian ko rin sya para matanggal ang kaba ko.

"You're flirting with me... So I'm guessing that you need something?"

Natawa sya sa sinabi ko na para bang may nasabi akong mali. Hindi ko tuloy naiwasang pagtaasan sya ng kilay.

"Gusto ko lang makatikim ng bago."

Napaawang ang bibig ko dahil sa narinig na sagot. Agad ding uminit ang mukha ko sa inis.

Promise, masasapak ko tong lalaking to. He’s pushing my buttons, at konting konti nalang sasabog na ko. Kasi naman! He's such a jerk! Lahat ba talaga ng lalaki ay ganyan?

Pilit kong tinago ang inis ko para makasagot sa kanya. Naglakad ako papunta sa kanya at inilapit ang sarili para makabulong.

Kung mayabang sya. Pwes, mas yayabangan ko sya.

"Well then... How 'bout we both taste something new tonight."

Napangiti sya sa sinabi ko. At bago pa sya makasagot ay nauna na akong lumabas ng bar.

Boys. Pare parehas talaga sila.

CHAPTER 2

First to leave

Binuksan nya ang pinto ng kotse nya tsaka ako pumasok sa loob. Matapos nyang isara ang pinto ay umikot naman sya para makapasok sa driver's seat.

"Hotel?" tanong nya nang makapasok.

Tumango ako, "Sure. Wherever you want."

Agad nyang pinaharurot ang kotse paalis ng parking lot. Nabalot ng katahimikan ang byahe namin. Hindi na kasi ako nagtanong kaya hindi na rin sya nagsalita.

Tsk. What a bore.

Akala ko pa naman exciting tong Evo na to, yun pala wala ring kwenta.

Pinasadaanan ko ng tingin ang loob ng kotse nang tumigil ang paningin ko sa Ipod nya.

I'm bored, kaya hindi naman siguro sya magagalit kung magpapatugtog ako, diba?

Agad kong binuksan yun at nagpatugtog. Nakuha ko naman ang atensyon nya dahil sa ginawa.

"You like music?" tanong nya.

Nilingon ko sya at marahang umiling, "I'm just bored."

Kumunot ang noo nya dahil sa sinabi ko.

"Sorry. Ayaw ko lang talagang nagsasalita habang nagd-drive."

Tumango ako at napangiti nung may maisip dahil sa sagot nya. Tinitigan ko ang perpekto nyang mukha habang pinaglalaruan ang ibabang labi ko.

"Then how 'bout we play a game. Hindi mo kailangang magsalita, don't worry. You just have to stay very... still."

Saglit nya akong nilingon bagi binalik ang tingin sa daan.

"Sure."

Napangiti ako.

Humanda ka sakin Ebenizer Ortega. I'll make this one hell of a night, nang maubos yang kayabangan mo.

Tinungtong ko ang isang kamay ko sa upuan nya at pagtapos ay inilapit ang sarili ko.

"Remember... Stay. Very. Still."

Binigyan ko muna sya ng isang matamis na ngisi. And with one swift move, natanggal ko agad ang belt nya at nabuksan ang pantalon nya.

Napatalon sya dahil sa ginawa ko.

"What the hell--"

"Shh. Stay still." pagpuputol ko sa sinasabi nya tsaka ako yumuko.

Hinawi ko ang boxers nya na tanging natitirang harang bago ko nakita ang kabuuan ng pagkalalaki nya.

He's already turned on. And I must admit, he's big.

Hinawakan ko ito at nasa ritmong ibinaba at itinaas ang kamay ko. Iilang mura ang lumabas sa bibig nya dahil sa'king ginagawa.

"I thought you don't like to talk while you're driving?" panunuya ko.

Wala syang sinagot. Kinagat nya lang ang labi nya at nagpatuloy lang sa pagmamaneho.

Shocks. Kahit sa simpleng pagkagat nya lang ng labi ay napakahot nya. Yung totoo, tao pa ba sya? Cos I think I’m seeing a God.

Pinagpatuloy ko lang ang kung anong ginagawa ko kanina. I waited for him to pre-cum before I took him in my mouth.

Agad kong naramdaman ang init nya, as I move up and down. His thing is even throbbing inside my mouth, making me feel uneasy.

Strange. Hindi naman ako nakaramdam ng hiya noon, pero ngayon parang gusto ko nalang lumubog sa lupa dahil sa naisip ko.

I heard curses coming from Evo. Hindi ko nalang iyon pinansin pero halos mabulunan ako nang bigla syang sumigaw.

"The fuck, Lucy!"

Natigilan ako sa ginagawa, hindi dahil sa biglaan nyang pagpapark kundi dahil sa narinig ko mula sa kanya.

"Alam mo yung pangalan ko?!"

Hindi nya na ako pinansin. Mabilis syang nag ayos ng sarili at pagtapos ay lumabas para pagbuksan ako ng pinto. Agad nya akong hinila palabas at tumambad sakin ang isang malaki at matayog na condominium.

"Wait. Akala ko sa hotel tayo?" I asked out of confusion.

Matalim nya akong tiningnan bago sumagot.

"Sa tingin mo aabot pa ko sa hotel, after what you did back there?"

Natahimik ako.

Ok... So, this is my fault? Aba malay ko bang madali syang madala ng mga ganun. Karamihan kasi sa mga lalaking nakasama ko ay 'appetizer' palang yun. Pampa-L kumbaga.

Pero si Evo... Wow. I never thought na hindi agad sya makakapagpigil ng dahil lang dun.

Hinila nya ako papunta sa hula ko'y condo unit nya. I was just staring at his broad shoulders and musculine back habang naglalakad kami.

Pumasok kami sa lift. At nang tumunog ito ay mabilis nya akong hinila hanggang sa makarating kami sa unit nya. Agad nya akong pinaulanan ng maiinit na halik na sinuklian ko rin naman.

Hindi na ako nagulat kasi kanina pa sya nagpipigil.

I wrapped my arms around his neck, and my legs on his waist. Binuhat nya naman ako hanggang sa hiniga nya nalang ako sa isang malambot na kama.

"Shit, Lucy. You taste so good."

Masyado na akong nalalasing sa mga halik nya kaya hindi ko na nagawang magtanong ulit.

Mabilis at sabik ang mga halik nya sakin na minsan pa nga ay kinakailangan naming tumigil para huminga.

He unclasped my bra, and throw it somewhere in the room. Sa isang iglap ay nahubaran nya ako,  hanggang sa tshirt ko nalang ang natira nang hindi ko namamalayan.

"You look good with just your tshirt on. I bet you look better naked." he said in a sexy tone.

Napakagat ako sa labi ko. Pinipigilan ang pananabik na matikman muli sya.

I've never felt this excited over a guy before. Sila ang naeexcite para matikman ako. Pero si Evo, he's different. Kayang kaya ka nyang akitin nang walang ginagawa. Mga mata nya palang nagsasalita na kaya hindi nya na kailangang mag effort pa.

He started kissing my jaw. I looked up, giving him access to my neck. Hinalikan nya naman iyon habang pinaglalaruan ang dibdib ko.

The roughness of my shirt is tickling me, making me wet even more. Sa dami ng sensasyong nararamdaman ay hindi ko na napigilan ang maliliit na ungol na lumalabas sa aking bibig.

"Masarap ba?" he asked.

Hindi ko alam kung dapat ko ba yun sagutin.

Hell yes! Of course masarap ang ginagawa mo! Kaya nga ako nawawala sa sarili dito eh! Talaga bang dapat nya pa yun itanong?

Tumango nalang ako just to give him an answer. Naramdaman ko naman ang pagngiti nya habang patuloy ang paghalik sa leeg ko, pababa sa dibdib ko.

Then, he parted my legs and inserted a finger inside me. Napaungol ako nang maramdaman ang pagtaas baba nito sa isang pabago bagong ritmo.

He's teasing me. Just when I'm about to reach the peak, bigla nya nalang babagalan para umurong ito. Gumaganti sya dahil sa ginawa ko kanina. Pero syempre, hindi naman ako papayag na sya ang nasa upper hand.

Bumangon ako at bahagya syang tinulak para sya naman ang mapahiga. Ngayon, ako na ang nasa itaas and I'll make sure that I'll stay here.

"You like being on command, huh?"

Ngumisi ako dahil sa sinabi nya.

"Of course. So that when we're finished, I'll be the first to leave."

Lumungkot bigla ang mga mata nya. Naging malumanay ito nang hindi ko alam ang dahilan.

What's wrong? Bakit kaya nagbago ang ekspresyon ng mukha nya? Gusto ko syang tanungin pero hindi na ako nakapagsalita. Para bang natigilan ako dahil sa mga mata nyang nakatitig sakin.

Sa kabila ng malulungkot nyang mga mata, nagawa nya paring ngumiti na lalong nakapagpasikip ng dibdib ko.

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the product of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, dead or living, or actual events is purely coincidental.

WARNING: Has mature contents.

- - - - - - - - - - - -