Kneel.

Hello guys. Lately ay napansin kong medyo malungkot ang aura ng timeline ko at ng mga taong nasa paligid ko. Ewan ko kung may kinalaman dito ang February at ang nalalapit na Valentines Day pero ramdam ko talaga ang bitterness sa paligid ko. At sa mga taong taken na inlove? Umayos kayo ha? Alagaan at ingatan niyo ‘yan.

Okay, umpisa na tayo.

Kung medyo mabigat man ang bagahe na dinadala mo ngayon. Ito palagi ang tatandaan mo. Wala naman magagawa kapag nalungkot ka dahil sa isang tao e. Di mo naman sila makukuha dahil lang malungkot ka. Kahit na gaano ka pa ka desperado at handang patunayan na sobrang mahal mo sila. Wala lahat magagawa 'yun kapag hindi na siya kayang tanggapin ng taong pinagbibigyan mo. Hindi lahat ng akala mong mabuti ay magiging mabuti para rin sa kanila. Minsan, may mga lessons ka talaga na matututunan along the way. Kung bakit ganun ang nangyari, bakit hindi naging okay sa huli, kung bakit kailangan mong maramdaman ang bagay na 'yun etc.

Ms. Kuiejor Garces once said

“May mga leksyon ng buhay na kailangan nating matutunan sa masaklap, masakit, o mapait na pamamaraan. Para tumatak sa isip. Para next time, alam mo na kung anong gagawin. Para hindi mo na ulitin. O para kung maulit man, alam mo na yung pakiramdam. Hindi na bago. Hindi na ganun kasakit. O kung maulit at ganun pa rin yung pakiramdam at least nalaman mo na makulit ka pala talaga. Na matigas pala talaga yang ulo mo. Na hindi ka pala talaga matututo. Yun ang isang magandang balita doon, nakilala mo ng mas malalim ang sarili mo.”

Dalawa na kaming handang magsabi sa inyo na hindi niyo man nakuha yung bagay na gusto niyo out of love. Kailangan niyo tignan yung ibang opportunities na pwede niyong makuha doon. Minsan, may mga bagay na nangyayari to test hanggang saan ang patience mo sa isang bagay. May mga bagay din na nangyayari para malaman kung hanggang saan mo kayang magpakatatag. Dito napapatunayan mo sa sarili mo na totoo ang naramdaman mo at minsan ay naging parte ka ng buhay ng isang tao na magiging proud ka dahil naging totoo ka.

Isa rin ako sa mga taong naniniwalang kung kayo talaga, mangyayari at mangyayari ang lahat para maging kayo. Minsan, andyan na pero nawawala pa pero sa huli babalik ulit. Minsan, ma ququestion mo si God kung ano trip niya at bakit ganun ang ginawa niya sa 'yo. Pero malalaman mo sa huli na kailangan mo lang magtiwala sa kanya at kahit kailan ay wag tanungin kung bakit. Kasi may mga bagay na nawawala sa 'yo minsan na kailangan niyang maibalik at maiisip niya na bakit onti onting naging miserable ang taong ito? So ibabalik ka niya sa dating ikaw kung saan mo mararamdaman 'yung kasiyahan at kalayaan na walang inaalalang kalungkutan kinabukasan.

Kaya cheer up. Never ka naging walang kwenta, palagi mong tatandaan na may worth ka. Kailangan mo lang talaga intindihin at kailangan mo rin maunawaan kahit sobrang labo na. May dahilan lahat ng bagay at hindi pwedeng wala. Buksan mo lang palagi ang puso mo at magdasal kapag sobrang hindi mo na kaya. Hindi masayang umiyak, hayaan mong mahugasan ng luha ang damdamin mo para gumaan ang pakiramdam mo. Andyan ang pamilya at kaibigan. Oras na para ma appreciate mo sila nang lubusan :)

Goodluck sa binabaybay mong buhay kaibigan.

Under the cut, you will find 60 gifs of Dustin McNeer from his Instagram page and YouTube.

These medium-sized gifs come from a variety of sources

Sizes range from 400kb to 1.8mb

Like and/or reblog, if you would like

All the gifs in this hunt are made by me

I should have fought our war.

I was afraid for us to be another victims of kamikaze. We have bled too much, and I don’t want us to bleed some more for wrong battles like ours.

Or maybe it was not wrong? Maybe, naked bodies lying next to each other with kisses leaving marks on skin wasn’t wrong. Maybe, midnight talks in between the shadows of the room and the moon as witness for how we have sinned weren’t wrong. Maybe, us catching breath in between the huffs and puffs as the whole world drowns in haze wasn’t wrong.

Here’s a part of me honest and sober and I wish that we should have been more than wrinkled bed sheets and early morning goodbyes.

I wish we could have been sunrise kisses and breakfasts. I wish we could have been I want to go home now to see you soon. I wish we could have been Netflix and bucket lists.

We were almost there. We just chose not to. And maybe, that was better.

Maybe, this is better - us justifying the pain and loss of what ifs. We being happy seeing each other into other people’s arms while we know for ourselves that we can hold each other better, keep each other better.

But I guess we have learned that everything doesn’t fall into their proper places and the world is too harsh that it leaves cowards kneeling into a war that has lost even before it began.