Buse Özçelik

Hangi aşkım dediğiniz kişiler yanınızda? Hangi sevdalarınızı bugüne taşıdınız? Hangi kokular bugüne kadar kalıcı? Hangi öpüşmelerin tadını hatırlıyorsunuz?

Her şeyin bir sonu var. Bizim sonumuz ölümümüz. Duyguların sonu aşkın bitişi. Düşüncelerin sonu bilgisizlik. Gülmenin sonu ağlamak. Hep bir seyin sonuna varıyoruz. Güz sonrası gibi...

Kendimi hiç gibi hissediyorum. Tam diyorum evet bu yolda ilerlemeliyim işte doğru seçim işte doğru insan işte işte işte her şeyi tam on ikiden vurdum sanıyorken. Birde bakıyorum ki elimde hiç bir şey yo. Bir hiçmiş aslında hissettiklerin düşündüklerim. Aslında hepsi başkasının hayatı başkasının vuruşlarıymış. Ben her şeyi yine ve yine yanlış anlamışım. Yine hayal dünyamın gazabına uğramışım. Yine hiç olduğumu kendim kendimin yüzüne vurmayı başarmışım. Ne zaman kendi hayatım için bir şeyler yapacağım. Ne zaman kesinlikle on ikiden vurmuşum diyeceğim. Hiçlikten ne zaman kurtulacağım...

Aşkın farklı bir tanımıydı bu, ilk görüş mü yoksa son görüşte miydi bilinmiyordu. Hasta olan 2 genç farkında olan 1 genç. Ya ömürleri bir yazılacaktı yada farklı yönlere kayacaklardı. Hep mutlu sonla bitecek hikaye değildi bu farklı son üzücü hayat hikayesi ve kaçınılmaz bir son. Umutsuzca bekleyen ve seven 2 aileyle yine çok fazla üzüleceklerini bildikleri halde umutsuzca umut dileyen 2 aile. Ama büyükler onlar kadar olamamışlardı gençler farkındaydılar ölümün kıyısında olduklarının bir nefes daha almak için dua eder olmuşlardı. Hazel ilk nefesi kendisinin vericeğini beklerken hiç düşünmediği beklemedi aşkından gelmişti ilk nefes o daha acı çekeceğini ondan sonra öğrendi....

Hayır tabi ki de düşündüğümüzün tam tersi. Varlığımızın getirdiklerinin sebebiyle olan bu. İnsanoğlu istedikçe istiyor daha daha daha fazlasını. Yetinmiyoruz hiç bir şeyle ne bir eksiğini istiyoruz nede kaldığımız yerde kalmak. Hep bir fazlalık hep bir aç gözlülük içerisindeyiz. Aslında yaptıklarımızın sonucu tam tersi geliyor bize azla yetinmediğimiz için çoğu da göremiyoruz. Daha iyi olamıyoruz. nedeni çok basit iyi olabilmek için konumunun değerini bilmeli ve hakkınla yükselmelisin. İstemekle dua etmekle ve hile yapmakla dibe düşe veririz. Varlığımızın getirisi değiştirmek de bizim elimiz de tabi nerde??

İnsan ister ise yapar. İnsan var oldukça düşünür. Düşünmek başarmanın yarısıdır. vs... Ama gerçek şu ki düşünmek ne başarmanın yarısı ne de bir şeyleri yoluna koyma konusun da bir yarar. Aslında tek bir kişinin düşüncesiyle olacak iş değil. Toplum olarak bir bütün şeklin de fikirlerimizin değişmesi gerekir. tek bir kişiden olacak değil...

İnsanlar yani bizler nefes almayı fotosentez olayı olarak algılıyoruz. Fakat nefes almak kimine göre abur cuburlar kimine göre film kimine göre toprak kokusu kimine göre kitap kimine göre dedikodu kimine göre alışveriş kimine göre kahvehanede bir tavla atmak yani herkese göre farklı anlamlar. Ama bunu ilk sorduğumuz da aklımıza işte nefes alıyoruz falan filan diye cevap veriyoruz. Aslında insanları rahatlatan şeyler nefes almamızı, rahatlamamızı ve biraz dinlememizi sağlayan şeyler bizim nefes almamızı sağlıyor. Ama biz bunları iş okul vb. şeylerle yok ediyoruz yani gerçek olan nefesi alamıyoruz. Bizler sadece görüntüde ve bilim de alıyoruz ama ruh olarak nefessiziz. Ruhsuzlaşmayı hak ediyoruz!!!!!

Serinin en yeni kitabı Yanmış Amerika'da 27 Nisan 2010'da[8], Türkiye'deyse 11 Mayıs'ta çıktı. Tıpkı Baştan Çıkarılmış gibi, çıktığı hafta 1. sırada USA Today bestseller listesine girdi.[9] Amerikan kitap şirketi St Martin's Press tarafından basılan seride oniki kitabın yer alması planlanıyor.[10] Ayrıca 2008'de, serinin film uyarlaması hakkındaki planlar da açıklandı.

bayram için stoklarımız da tamamdır :)))

İnsanlar kitaplara değer vermediği sürece bu ülke ne kadar yol gider kim bilir???

İnsan kendi yazarlarını unutmamalı. Ne kadar çok bilirse o kadar iyi ne kadar çok değer verir ise o kadar mükemmel olur kendi için. Her yazardan biraz ilham her yazardan biraz bilgi ve her yazardan biraz öğüt alır ve bu yüzden bütün yazarların tadına varılmalı işte.!!!

Bir seriye başlamanın en büyük nedeni yalnızlık! İnsan ne kadar yalnız ise o kadar çok okumak ister insan ne kadar suskun ise o kadar okumak ister. Gerçek olan şey ise okuduğun seri ne kadar fantastikse o kadar durgundur hayatın.