Clarice Bruce

Una ko siya sa maraming bagay. Unang naging boyfriend (yas oo, kasi yung iba puppy love lang nung highschool) una kong boyfriend na pinakilala ko sa magulang at mga kamag-anak ko, sa kanya ko din unang naramdaman pano mahalin ng todo ng pamilya nya, unang lalaking nakatiis sa ugali at kakulitan ko, unang nakaintindi sa mga good and worst side ko, unang taong nakajamming ko dahil sobra kaming gago at makulit pareho. Una ko rin siya na dalhin sa bahay namin at patulugin. Siya din yung unang lalaki na kasama kong magtravel, lumamon sa kunsan san at kasama ng halos lahat ng nakapaligid na tao sakin, classmates ko nung college magmula sa mga katrabaho ko ngayon (sobrang galing niya kasi makisama at makisalamuha ü)

Sa kanya ko rin unang naramdaman kung paano tunay na mahalin at pahalagahan. Sa kanya rin ako unang nasaktan. Pero akala ko siya na rin hanggang huli. Akala ko lang pala yun.

Akala ko hindi ko makakaya yung sakit, hindi ko kasi alam paano ako magpapatuloy kung nasanay na kong andyan siya lagi sa tabi ko, andyan siya sa loob ng dalawang taon na pagiging mabait at salbahe ko, akala ko hindi ko kayang mabuhay ng wala siya, akala ko siya na hanggang dulo, akala ko siya na kasama kong bumuo ng pamilya, akala ko lang pala yun, mas pinili kong maging masaya sa kung saan siya masaya. Ganun naman talaga di ba? ü

Akala ko makakaabot ako ng 3month rule, akala ko lang rin pala yun! 😆 masaya at malaya na ko.

Andami kong natutunan sa dalawang buwan na namin ngayong hiwalay. Andami kong narealize sa buhay. Andami ko rin palang pagkukulang at hindi ko pa pala kilala ang sarili ko noon, na pasalamat ako dahil ngayon nahanap ko ang sarili ko ng hindi ko hinahanap ü mas nakilala ko pa at lalo akong nagpakatotoo hindi lang sa sarili kundi sa lahat ng tao. ü

May mga bagay talagang nagbabago at magbabago ng di natin mapipigilan, change is constant, and we just need to accept all of it, choose happiness despite of all circumstances in life and continue to move forward. It’s fine not to be okay, it’s fine to feel the pain, it’s fine to cry until u feel so empty after all. But make sure after u let yourself do such things, don’t stay there, stand firm and move on.

Anong handa ko ngayong bagong taon? 🍕

Handa na kong burahin lahat ng larawan, lahat ng alaala na pilit ko pang binabalikan, burahin pati na rin ang nararamdaman. Handa na rin akong harapin ang bawat bukas at buksan ang puso sa mga bagong kaalaman. boom panis!

Maligayang Bagong Taon, Bru! MAGPATULOY TAYO 💕 salamat Lord sa lahat ng nangyari! ✨ POWER! ☝🏻

(01.02.2018)