Η ζωή μου σαν το φύλλο στον αέρα |

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί κάποιοι αγαπάνε τόσο πολύ τον ουρανό;

Κάποιες μέρες είναι γαλήνιος.

Φοράει το αγαπημένο του μπλε χρώμα και παρατηρεί τους ανθρώπους απ’ εκεί πάνω. Βλέπει την φύση και αφήνει τα πουλιά να του χαϊδεύουν το δέρμα με τα φτερά τους.

Κάποιες μέρες είναι σκεπτικός.

Κρύβεται πίσω από τα σύννεφα και κλείνεται στον εαυτό του, όπως κρύβονται τα παιδιά μουτρωμένα πίσω απ'την κουρτίνα του σαλονιού.

Κάποιες άλλες φορές ,πάλι, είναι θυμωμένος.

Στολίζεται με τα μαύρα του σύννεφα. Ουρλιάζει με τις βροντές του και κλαίει με την βροχή του.

Το μαγικό ,όμως, δεν είναι αυτό.

Στο τέλος της μέρας φοράει το πιο υπέροχο χαμόγελο του παρα τα όσα πέρασε μέσα στην μέρα.

Ντύνεται με τα πιο εντυπωσιακά χρώματα.

Ροζ, μωβ, κόκκινο, πορτοκαλί.

Κάποιες φορές και όλα μαζί.

Χαρίζει στους ανθρώπους την απεραντοσύνη του και την ομορφιά του.

Και τους λέει πως δεν πρέπει να πτοούνται.

Πώς είναι μοναδικοί και θα το ξεπεράσουν.

Ναι, πως θα ξεπεράσουν αυτό που μόλις τώρα σκέφτηκες και σκοτείνιασες.

Πώς στο τέλος όλα διορθώνονται.

Να γιατί έχουν ερωτευθεί όλοι αυτοί τον ουρανό.

Η ανατολή του είναι ξεχωριστή.

Η δύση του ελπιδοφόρα.

Και έπειτα έρχεται το φεγγάρι.

Ο ουρανός ανοίγει τα χέρια του και το φιλοξενεί στην αγκαλιά του.

Πες μου πώς γίνεται να μην αγαπά κανείς αυτή την ομορφιά της φυσης;

Pinterest

Ρε αφήστε με εδώ,εκεί δεν είναι ωραία,

Ήλιος - Σύννεφα - Βροχή - Ξαστεριά

Κράζουμε “ξένους”,

πρόσφυγες,

μετανάστες,

ομοφυλόφιλους,

φεμινιστές,

τουρίστες,

αλλά όχι τον παιδόφιλο,

τον ρατσιστή,

τον σεξιστή,

τον βιαστή,

τον “έτσι όπως ντύνεσαι πως να μη προκαλείς”,

τον φασίστα,

την τύπισσα που υπερασπίζεται τον μισανδρισμό,

τον τύπο που νομίζει οτι φεμινισμός είναι μισανδρισμός,

τον ομοφοβικό,

τον χρυσαυγήτη,

τον “δεν θεωρώ την σχέση μεταξύ δύο αντρών φυσιολογική αλλά μεταξύ δύο γυναικών είναι απόλυτα νορμάλ”,

τον κλειστόμυαλο,

Κι έλα ν αφήσουμε τη Γη

Σ όσους νομίζουν πως τα πάντα είναι εκεί.