Meseleyi olan biten etrafında konuşup, gündelik hadiseler üzerinden değerlendirirken bir şeyi unutmayalım; bir insanın hayatı sadece dış dünyada yaşadıklarından ibaret değil, hayatımız iç dünyamızda olan bitenleri de kapsıyor. Teslimiyet konusunda zihinsel ve duygusal olarak ayağımızı bastığımız yer, dış dünyaya verdiğimiz tepkileri de belirlediğinden fazlasıyla önem taşıyor. Günümüzde zihinsel ve duygusal berraklığa sahip olan insanlar yok değil belki ama böyleleri çok nadir bulunuyor. Yaygın olan kafa karışıklığıdır ki, az ya da çok hepimiz muzdaripiz bundan. Yıllar yılı tek boyutlu sebep-sonuç propagandaları ile yetiştirildiğimizden, mantığın zihnimizde ve duygularımız üstünde kurduğu baskıdan kolay kolay kurtulamıyoruz. Bu ikilemden kurtulamadığımız ve meselelere teslimiyet gözlüğüyle bakamadığımız için, bir görme zafiyeti oluşuyor ister istemez pek çoğumuzda. İyi kötü biliyoruz aslında teslimiyetten neyin kastedildiğini… Burada eksik bıraktığımız şey, bu bilginin içimizde hayatiyet kazanması, bir idrake, bir irfana dönüşmesi… Bir beden, ruh ondan ayrıldığında nasıl bir cesede dönüşüyorsa, inandığımızı söylediğimiz kavramlar da onlara bir ruh giydiremediğimizde içi boş bir kabuğa, sürekli tekrarlanan ama hayatımız için bir mana oluşturmayan kuru bir ezbere dönüşüyor. Buradan olması gerektiği gibi bir itminan, bir tevekkül, bir rıza, bir sürur ortaya çıkmıyor. Bu olmadığı için de teslimiyetin en gözle görülür belirtisi olan huzur içimizi yurt tutmuyor.“Her gün içimde kendini peydahlayan isyanları bastırmak için” dedi beyaz saçlı adam, “cephe cephe yalın kılıç savaşmaktan yorgun düşüyorum!” Gökhan Özcan

Bir koku nasıl bu kadar gözlerimi doldurabilir ? Beni şu ân ile geçmiş arasında savunmasız bırakabilir?

Olmasını istediğim şeyler oldu sonunda. Peki hâlâ nasıl bu kadar buruk hissediyorum. Heves nâmına neden bir şeyler kalmadı içimde?..Onca zamanın birikmişliği şimdi yorgunluk olarak beliriyor üzerimde. Demek ki o zamanlar birtakım şeylerle mücadele verirken, yıllar sonra kendinden bir şeyler kaybettiğinin yeni idrakına varıyor insan. O zamanlar geçti sanarken aslında yıllar sonra içinden bir şeyler geçiyor,yitip gidiveriyor... Ve bu insanın kendisiyle acı bir yüzleşmesi oluyor.

Olabilir, insan birtakım hayaller kursa da onu gerçekleştirmeye mecali olmayabilir.

Olabilir, insan kendinden de yorulabilir

Kayboluşumu aradım.Bulmak o kadar kolay olmasa gerek diye düşünmüştüm.

Her şeyi yerli yerinde yapabilmek, yerli yerinde konuşabilmek yerinde duruş sahibi olabilmek. Hz Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem ve onun ashabı İslam'ı nasıl anladılar nasıl yaşadılarsa öyle anlamak öyle yaşayabilmek...