⌞papilionem⌝

“İmkanım olsa sana güzel bir geçmiş de alırdım. Baktıkça burulmazdın, gülümserdin hep.”

“Gülüp eğlenmeliydim, su gibi akmalıydım şu yaşımda. Oysa ağır ağır düşünüyorum geleceği. Kaç gecem daha böyle huzursuz geçecek? Beni felaketler değil, düşünmek mahvedecek..”

Ne arzum kaldı, ne de kinim. İçimdeki insanı yitirdim. Kaybolsun diye bir yere bırakıverdim. Hayatım ebediyen kayboldu. Ben artık ne bağışlamak, ne bağışlanmak, ne sağa ne de sola gitmek istiyorum. Gözlerimi geleceğe kapayıp, geçmişi unutmak istiyorum.

"Çok yalnızım, mutsuzum. Göründüğüm gibi değilim aslında. Karanlıklarda kaybolmuşum. Bir ışık arıyorum, bir umut arıyorum uzun zamandır. Aradıkça batıyorum karanlık kuyulara, Kimse duymuyor çığlıklarımı. Duyan aldırış etmiyor, çekip kurtarmak istemiyor. Bense insanların bu ilgisizliği karşısında ilgiye susamışım. Ümidimi yitirmişim. Biliyorum, bir gün dayanamayacak küçük kalbim. Arkamı dönüp inandığım ve güvendiğim her şeye veda edeceğim."

Unutmuş gibi yaptığım her şeyi hatırlıyorum. Biliyorum hangi acımın hangi yarama denk düştüğünü. Ve sırf bu yüzden Loriana, aynaya bakarken gözlerimi gözlerimden kaçırıyorum. Ne olur kimseye söyleme ama çok yoruldum.

çocukluğumu etkisi altına alan yegane film