bebz

Feels after I graduated in College....

----------------------------------

“Yes! Graduate na ako!” ayan ang mga katagang nasabi ko nang makatapos ako ng college. Napasabi ako sa sarili ko “Ano na ang mga gagawin ko? Magtra-trabaho na ba agad ako o magpapahinga?” 

Sa totoo lang marami ng gumugulo sa isipan ko, para bang binato ako ng katotohan na ang hirap pala at kailangan ng buhayin ang sarili. Ang naging desisyon ko kasi ng matapos ako ng college ay nagpahinga muna ako ng 1month. Sabi ko 1 month lng tlga maghahanap na ko pagtapos ng bakasyon ko.

So after 1 month nagpasa na ako ng mga resumes sa mga company na pag-appylyan ko. Di ko mabilang kung ilan na ba napasahan ko at ilang exams/interviews na napuntahan ko hanggang sa nag extend extend ung months na naging tambay ako at naghahanap ng work. 

May mga nagca-call nmn sakin na nakapasa ako and for interviews na pero ung sa isang company na nagbigay sakin ng opportunity sinayang ko. Actually malapit lng sa bahay namin pero TINANGGIHAN ko. OO tinanggihan ko, kasi dami kong issue and ang nega ko mag isip. Una, toxic work (eh sa totoo lng, lahat ng trabaho mahirap naman T_T). Pangalawa, Shifting sched 24/7 kasi at inisip ko ung magiging health ko. Pangatlo, Salary, minimum lng (so ang tangeks ko mapili kasi ako). 

Nagsisi kasi ako bat hindi ko sya tinanggap. Madaming companies na nireject ako ginawa ko nmn lahat and ung iba sa tingin ko pasado nmn ako pero hindi para sa kanila. Nakapag final interview nmn ako sa iba pero ni-isa walang tawag..at dahil dun bumababa na self esteem ko sa sarili ko.. hindi ko na alam gagawin ko, anong trabaho ko, para bang nawawalan na ko ng pag-asa.. kung tutuusin daig pa ko ng mga iba.. Yung mga di nga nakatapos nakakaya nila, actually hanga na hanga tlga ako sa ginagawa nila sa hirap ng buhay ngyon kailngan tlgang buhayin ang sarili at pamilya. Samantalang ako, nag uumpisa pa lng iniisip na agad ang mag give up.. Dumating nga sa time na gusto ko nang saktan sarili ko pero hindi ko magawa dahil na rin sa mga issues sa bahay, pressure kasi ako na lng sa mga kaibigan ko ang walang trabaho.. Ako na mismo kasi ang umiiwas sa kanila kasi nahihiya ako..Dapat nga di ko sila nilalayuan bagkus dapat kausapin ko din sila pero pinili ko na lng ang manahimik .. 

Gabi-gabi tinatanong ko sa sarili ko habang umiiyak

 “Ano kaya pa? Diba sinabi mo sarili mo na kaya mo yan dapat iproved mo sa mga magulang mo na kaya mo! para maging reward mo yan sa knila” “Wag ka na maging disappointed, pagsubok lang yan..Nandyan nmn si God di ka pababayaan nyan makakaya mo lahat yan” “Makakahanap ka rin ng trabaho. Tiwala lng. Mahaba pa panahon”

Mahal na Ingkong kayo na po bahala sakin sana po may patutunguhan ang buhay ko. Tulungan at gabayan niyo po ako araw-araw o anu mang magiging desisyon ko. Sabi nga nila Worth the Wait! Mahal ko po kayo. I will not give up and I wont do bad things anymore. I will follow your command always. 

Hijas De Maria, Alam ko pong kasama kita palagi nandyan ka nmn para damayan at gabayan ako. Sana tulungan nyo po ako na mahired na rin sa company na niapplyan ko. Kaya nmn po tlga medyo nagfa-fail lng sa mga exams and interview..Basta po ikaw n rin po bahala sa akin. Love you always! Im thankful that I have you!

To my friends, im sorry kasi ako na mismo nalayo.. pero alam kong nandyan nmn kayo para umintindi sakin hehe labyuuu guys!!! wait nyo ko ha