İsimsiz

Birşey söyliyim mi seninle aynı şeyleri hissettiğimizi sandığım o günler için özür dilerim

Ben senin yanındayım. Üzülürsen bana yaslanırsın, ben senin dayanağın olurum. Ellerini tutarım, saçlarını okşarım. Sana kısık sesle ninniler söylerim, hatta bazen sen bile duymazsın. Gözlerin dolduğunda ben fark ederim, benim omzumda ağlarsın. Sonra ben "geçecek" derim. Geçmeyecek olsa bile bunu duymak iyi hissettirir biliyorum. Acını haykırabilirsin benim yanımda. Maskeni takmazsın, kendin olursun. Ben seni dinlerim. Ben seni korurum. Zaten seni en iyi ben tanırım. Sen omzumda ağlarken sessiz sessiz ben de ağlarım. Sen benim de ağladığımı fark ettiğinde sımsıkı sarılır ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlarız. O an aramızdaki mesafeler tükenir. Ben senin evin olurum, sen benim yuvam olursun. Birbirimize iyi geliriz. Belki birbirimizde ta eskiden beri aradığımız, özlemini çektiğimiz o şeyi buluruz. Sığınağın olurum, başkalarının keşfetmesinden korktuğun o derin dünyan olurum. En karanlık hislerindeki sırların olurum. Kendini daha iyi hissettiğinde gitmene izin veririm. Ama bilirim yine gelirsin bana. Çünkü, ben hep senin için buradayım. Sen henüz bilmiyorsun. Ben senim, sen bensin. Seni seviyorum, beni seviyorum. O yüzden şimdi sen sakın pes etme, birbirimizi bir gün bulacağız ve o gün geldiğinde ben senin yaralarını saracağım. Dinlemekten korktuğun şarkıları beraber söyleyeceğiz. Ve lütfen o güne dek yalnızca beni aramaya devam et. Baktığım her yüzde seni görmeye çalışıyor olacağım. Beni bul, seni bul.

Sevgilim birtanem bebegim askim kocam kumral civcivim brensim her şeyim seni çok seviyorum ve sana çok aşığım bazen peşin hüküm verip sana kızıyorum veya trip atıyorum özür dilerim, fakat senden bazi beklentilerimin olmasi güzel bir sey cünkü insan sevdiğinden ilgi görmek ister 🥺

Kalbindeki acı ne kadar ağır olursa olsun, onu taşıyacağım ve elini asla bırakmayacağım.

aramanı çok bekledim, iyi misin demeni çok bekledim, beni herkesten önemli tutmanı çok bekledim seni çok bekledim ya

Bana hep hastalıklı biri gibi davranıldı. Ama kimse neden bu kadar öfke dolu olduğumu merak etmedi.

Sevilmekten çok önemsenmek istiyorum. Merak edilmekten, beni kaybetmemek için çabalayan birini istiyorum. Çünkü artık birini kaybetmemek için çabalayıp, kaybetmekten yoruldum. Bir kere de beni kaybetmekten korksunlar. Bu hissi yaşamak istiyorum. Gerçekten çok fazla istiyorum.

Bak benim canım yanınca arayabileceğim birisi yok tamam mı? Ya da gece kabus gördüm uyandım, telefonu elime alıp anlatacağım, mesaj atabileceğim birisi yok. Çok korktuğum gecelerde, arayabileceğim birisi hiç yoktu. Kendimleydim ben. Boğulduğum sandığım akşamlarda bu evden çıktığım zaman gidebilecek bir yerim yoktu salıncaktan başka. Saatlerce orda oturunca üşüyüp üşümediğimi merak kimse etmedi mesela, edecek kimsem yoktu. Ben o gün oradan çıkınca bile hiçbir yere gidemedim. Gidip yatağımda yorganı kafama kadar çekip öylece bekledim. Ben küçükken de tektim, hani işte düşersin ağlarsın, bak ben kanayan dizlerime ağlamadım. Vücudum genelde hep mordu mesela, sorsan hepsinde bir anı var. Hiçbirini kimse bilmez benden başka. Dışlandım mesela çok oldu, gidip beni aralarına almadılar diye bir kere ağlamadım. Geçtim köşeye oturdum. Bak hepsinde tektim ben, bedensel de ruhsal da. Anlamıyorsun. Ya da kriz geçirdiğim anlarda gidip beni sakinleştirmesini, kendime zarar vermemi engellemesini isteyebileceğim birisi yoktu. Ne yaptım biliyor musun? Her kriz anımda kendimi ya banyoya ya odama kilitledim. Kilitliyorum. Zarar mı verdim kendime, yine olan bana işte. Kendime. Yalnızdım bak ben hepsinde. Ben ölümü dilerken de yalnızım, ben iyileşmek için çabalıyorum ya hani güya, hani iyi olurmuşum ya ben. Bak ben bunların hepsinde yalnızım. O hastaneden korktuğum halde her ay bak ben tek başıma gidiyorum. Her gidişimde kendimi ben teselli ediyorum. Her ordan çıktığım zaman gidip salıncağa oturup kendimi ben topluyorum. Ben her şeyde yalnızdım, bu hiç değişmedi. Anlıyor musun diye artık sormayacağım, beni hiç anlamadılar. Anlamayacaksın.

Ben bir söz verdim. Hayatındaki yerim ne olursa olsun, yanında olacağım. Elini tutacağım. Etrafına bakıp, kimseyi göremediğin zaman bile, senin için orada olacağım. Çünkü burada seninle el ele olmak, yüzüne bakmak. Bir zamanlar umutsuz hayallerimdeydi... Bilmiyordum bana öyle güleceğini, beni seveceğini. Şimdi ise biz iki beden tek ruhuz. Görmüyor musun ? Ne de çok yakışıyoruz.