babylon crashing

Փոթորիկից հետո լռությունը դատարկ չէ: Այն լի է այն ամենով, ինչ փոթորիկը չկարողացավ ոչնչացնել:

«Ծովը չի ատում նավը։ Ծովին պարզապես նավը հարկավոր չէ»։ — Վերագրվում է Պենգհու արշիպելագի «Մակընթացության կախարդներին», գրանցված «Հարավային ծովի կախարդության գաղտնի ձեռնարկում» (南海巫法秘本), մոտ 1809 թ.:

Աղ և մեղր, լուսին և մակընթացություն— Ինչ ես բռնել եմ, մի կողմ եմ դնում: Վիշապի զառեր և կետի ոսկոր— Անիվը կպտտվի, ես բաց եմ թողնում:

Լուսինը՝ վերևում, մակընթացությունը՝ ներքևում— Սիրտը գիտի այն, ինչ միտքը բաց է թողնում:

Ոսկորը՝ մարջանի, փայտը՝ խութի— Արյունոտ աղի Մայր, ընդունիր այս վիշտը: Ինչ վերցվել էր, այժմ վերադարձրու— Քո նավաբեկությունից թող նոր կյանք վառվի:

«Ձայնը, որ դուք լսում եք, օվկիանոսը չէ, դա ծովն է, որ հիշում է ինքն իրեն»: — «Հարավային ծովի կախարդության գաղտնի ձեռնարկ»-ից (南海巫法秘本), մոտ 1809 թ., «Ուրվականների խոսքը ալիքների խոսքից զանազանելը» բաժնից:

Յոթ վիշապներ հսկում են հորը, Մեկ մետաղադրամ՝ մակընթացության հարկը: Ինչ սուզվում է, պետք է կրկին բարձրանա— Ցույց տուր ինձ այն, ինչ լուսինը գողացավ:

«Ուժ գործադրելու համար դուք պետք է կանգնեք այնտեղ, որտեղ ծովը ատում է ափը, իսկ երկինքը վախենում է ալիքներից»: — Վերագրվում է փոթորիկ-կանչող Չժեն Ի-ին (Չինգ Շիի ամուսինը), գրանցված «Ծովահենական փոթորիկ-կանչող ձեռնարկ»-ում (海盜風雨秘本), մոտ 1768 թ.

Արևելյան ծովը տալիս է մակընթացություն, Հարավային ծովը՝ քամի— Արևմտյան ծովը տալիս է սրեր, Հյուսիսային ծովը՝ Վիշապ: Չորս ծովերը կնքում են կողմնացույցի սիրտը— Ինչ ես կամենում, ջրերը սկսում են:

Հին անունը խեղդվեց, նոր անունը ծնվեց—/ Ծովն ընդունում է այն, ինչ ցամաքը մերժեց:

El silencio no es ausencia de sonido. Es la forma que tiene el agua de escuchar.

«Անշարժությունը բացակայություն չէ: Անշարժությունը այն բանն է, որը ալիքը մոռանում է, որ չի կարող շարժել»:

«Ծովը չի պայքարում մակընթացքի դեմ: Լուսինը չի վիճում ալիքի հետ: Քամին չի նախանձում անձրևին: Միայն մարդիկ են պատերազմ հայտարարում այն բառերին, որոնց մաս են կազմում»:

Ինչպես մակընթացքը: Ինչպես տեղատվությունը: Ինչպես եղանակները: Ինչպես կայսրությունները:

«Աղը նրա հիշողությունն է»: