ArslanBEGngineer

Konuya Nureddin Yıldız’ın “Kadının mutfakta bir saatten fazla kalması israftır” demesinden girdik. Şimdiki aileler ve gençler evlilik alışverişi yaparken kahvaltı porselen takımını ayrı akşam yemeğini takımını ayrı alıyor. Masraf bir. Misafir koltuk takımını ayrı günlük oturma odası takımını ayrı alıyor. Masraf iki. Bu silsile böyle sürüp gidiyor.

Sonra o ev kuruluyor. Kadın oturma odasındaki koltuklar kirlenince onları temizliyor. Misafir gelip gidince misafir oturma odasını temizliyor. Misafir gelince onlara güzel sunum yapıcam diye peçeteleri falanca marketten suflesini ayrı marketten satın alıyor. Bıçağı bi tarafa çatalı bi tarafa koycam, peçeteyi şekilli şüküllü koycam derken ev hanımı değil kafayı bozmuş ev profesörü oluyor. Mutfak eşyalarını (marul temizleyici, ekmek yapıcı makine, yoğurt yapıcı makine, mikser, blender büyük bıçaklar küçük bıçaklar vs……………………………………….) temizliyor, bılaşık makinesinde yıkaması bile vaktini alıyor. Böyle bir sürü örnek var.

Feminist toplum “ev hanımlığına” karşı, İslam “ev profesörlüğüne”.

Ev kuran çiftler koltuk takımı yerine şark köşesi satın alabilir. Onun minderlerini temizlemek çok daha kolay. Birkaç yemek takımı yerine bir tane alabilir. Misafirler bunu abes bulsa da önemli olan Allah’ın hoş ve güzel gördüğüdür.

Kadınlar bilmem kaç küçük ev eşyası alana kadar mecburi olanlarını alsa, dışarıdan helal sertifikalı yoğurt ve hamurişi alsa kafi gelir. Onları yıkayıp temizlemekle de uğraşmaz.

Günlük olarak ev halkını doyuracak kadar yemek yapıp çeşide kaçmasa, misafir geldiğinde o çeşidi 3′e artırsa yeterlidir. 

Sonuç olarak ev hanımı deyip sövdükleri kadınların BOŞ VAKTİNİ  Batının kendisi ve yerel halkın kapitalizmle yozlaşmış gelenekleri MAHVEDİYOR.

▫Peygamber Efendimiz(sav) sevindiğinde toprağa, üzüldüğünde gökyüzüne bakardı. Toprağa tevâzu ile baş eğilir. Mavi gökyüzü ise ferahlık verir.

▫Gereksiz görsellerden dolayı unutkanlık başlar.

▫Mahir İz hocaya soruyorlar, “Çok keskin bir zekaya sahipsiniz bunun sebebi nedir?” El-Cevap: “Evladım bize ilk öğretilen ayak ucuna bakarak yürümemizdi.”

▫Hiç görmediğiniz bir şeyi hayal etme şansınız yok. O yüzden Kur’ân-ı Kerim’de cennet “tahayyül edemeyeceğiniz yer” diye geçer.

▫Kalbin zînası hevestir.

▫“Kim arzu ve istekle harama bakarsa, Allah(cc) onun kalbinden 40 gün ibadet lezzetini alır.” Hz.Ali (ra)

▫Gözünü korumayan bir müminin kâmil bir îmana ulaşması zor.

▫Ezan tek başına terapidir.

▫Ezanı dinlemek bilinçaltı temizliğidir.

▫İnsanlar günde 5 vakit ezan dinlese düzelir.

▫Ezan okunurken temizlenmesini istediğiniz ve sizde olmayan bir amel için niyet edin.

▫Harama bakmaktan Allah(cc) korkusu ile vazgeçene Allah(cc) kalbinde lezzet duyacağı ibadet nasip eder.

▫Gözü başıboş bırakmak helâki getirir.

▫Gözümüz harama yakınsa, gönlümüzün de harama yakın olması muhtemel. O yüzden çocuklarınız nereye bakıyor dikkat edin.

▫Yatarken son düşündüğün ne ise uyurken onunla meşgul olursun.

▫Ne ile uyursanız, onunla uyanırsınız, nasıl uyanırsanız, öyle yaşarsınız.

▫Uyandığınızda ilk Allah(cc) deyin ki, Allah(cc) ile devam etsin gününüz.

▫Şimdiye kadar ne kadar negatif yere baktıysanız, o kadar fazla hatta daha fazlası pozitif yere bakın. Kâbe'ye bakın. Kur’ân-ı Kerim’e bakın. Allah(cc) dostlarına bakın.

▫Kişiler, mekanlardan daha etkilidir.

▫Allah(cc)‘ın bizi görmesini istediği yerlerde olalım.

▫Hz.Ali (ra) diyor ki; “Cimrinin bakışından sakının”

▫Su’yun hafızası vardır. Su’ya bakıp düşünüldüğünde bile su etkilenir.

▫Hz.Fatıma(ra)’ya soruyorlar. “Hangi kadın hayırlıdır?” Cevap veriyor; “Başkasının hayalinde olmayan kadın”

▫Çocuklar anne babayı kavga ederken görmeyecek çocuklar evde gayr-ı meşru birşey görmeyecek.

▫Bebeğinizin altı değiştirilirken sadece 1 kişi görecek o da siz, baba bile görmeyecek.

▫Çocuklara Kur’ân-ı Kerim dinletin, faydasını görürsünüz.

Peygamber Efendimiz Sallallahu Aleyhi Vessellem; Hazreti Ali'ye şöyle dedi:

“Ya Ali, beş şeyi yapmadan yatma..”

1- Kuran’ın hepsini okumadan yatma

2- Dört bin dirhem sadaka vermeden yatma

3- Kabe’yi ziyaret etmeden yatma

4- Cennette yerini  hazırlamadan yatma

5- Küs olduğun biriyle barışmadan yatma

Hazreti Ali (r.a.) bu nasıl olur ya RâsulAllah dedi?

Peygamber Efendimiz Sallallahu Aleyhi Vessellem şöyle buyurdu:

Bilmiyor musun ki;

1- (3 kere) İhlas Suresi Kuran’ın hepsine eşittir.

2- (4 kere) Fatiha Suresi 4.000 dirheme eşittir.

3- (10 kere) “Lailahe İllallahu Vahdehu La Şerikeleh Lehül Mülkü Ve Lehül Hamdü Yuhyi Ve Yümît Ve Hüve Ala Külli Şey’in Kadir” demende KABE'yi ziyarete eşittir.

4- (10 kere) “La Havle Vela Kuvvete İlla Billahil Aliyyil Aziym” demen, cennette yerini hazIrlamana vesiledir.

Burada Allâh-u Te'âlâ buyurmuş ki Cilbablarını üzerlerine örtünsünler yani “Örtünsünler” dememiş örtünün nasıl olması gerektiğini de belirtmiştir.

Burada örtünün kabul olması bazı şartlara bağlıdır:

Tepeden tırnağa tüm bedeni örtmesi

Hiçbir uzvun şeklini belli etmeyecek derecede bol olması

İçindeki şahsı süslü ve cazip göstermemesi

İç gösterecek şekilde şeffaf olmaması

Çalgısız düğün olur.

Bol gelinlik olur.

Sade ev olur.

Güzel ahlak ve kalbe şifa kitaplar çeyiz olur.

Herkesin kafasında bir eş profili var.. Hayalimdeki adam/kadın diye tutturmuş gidiyoruz.. Belki çok klişe olacak ama hangimiz hayallerdeki hanım veya bey/efendi olmayı başarabiliyoruz? Yazdıklarımız, söylediklerimiz ve yaşantımız ne kadar uyuşuyor.. Hayatlarına girdiğimiz insanları değiştirmekten başka gaye edinmiyoruz sanki. Kabullenmek yerine tek doğru benim doğrum mantığı ile dayatmalara gidiyoruz. Kabullenemediklerimizde de bu iş olmaz demeyi bilmiyoruz. Yalnız eş için değil bu söylediklerim elbette. Hayatın her alanında geçerli ama gönül işlerinde biraz daha baskın hale geldi.. Hanım ablamız ferace giymeli.. O feracenin ucu yerlere sürünmeli ve hatta renkli eşarp dahi örtmemeli.. O eşarbın kenarları hep önde olmalı omuzları kapatmalı.. Benim yanımda yürürken hep bir adım arkadan gelmeli. Pantolon kat’iyen giymemeli.. Okumalı ama çalışmamalı.. Benden çok kazanmamalı, hafız olmalı… Gidiyor da gidiyor bu liste.. Uzun uzadıya isteklerine sıralayan beyler hiç kendilerine soruyorlar mı bu isteklerin neresindeyim ben diye? Hep bir hödhödcülük.. Aman çok bir şey istenmesin, aman çok masraf yapılmasın, bu zamanda nerde imanlı kız, bu zamanda nerde gözü yükseklerde olmayan hanım gibi dayatılmış ve ezberletilmiş cümlelerle bezeniyor artık ilişkiler.. Ebu Cehil düğünü yapanlar Hz. Ali ile Hz. Fatıma saadeti arıyorlar.. 

Beylerin gözü hep yükseklerde.. Güzel olsun, itaat etsin, dili uzun olmasın, çok konuşmasın, bilgili olsun ama benim yanımda bunu belli etmesin.. Hadi hepiniz şu kör olası nefsinizi susturun da öyle okuyun bu yazıyı.. Ben bunu yapmıyorum düşünmüyorum diyen bey neredeyse yok. Her gün okuyor, duyuyor ve şahit oluyorum konuşulanlara.. Evliliklere ve ayrılıklara.. Karşınızdaki hanım sizi büyütsün istiyorsunuz. Kaç yaşına basarsanız basın benim dediğim olacak dayatmasını yapan şimarık çocuklar gibisiniz. Ayaklarınızın sağlam yere bastığı zamanlar var mı var elbet.. Var da iş işten geçmiş oluyor o zamanlarda.. Bırakın size gelen kendi yanlışları ile gelsin. O yanlışları kendi doğrularınızla düzeltmeye çalışmayın.. Bırakın bu yanlışları kişi kendisi telafi etsin. Ben bu yanlışlara tahammül edemiyorum diyorsanız o halde bu yola hiç girmeyin.. Biraz olsun anlayışlı olun abilerim.. Görgünüzü, saygınızı ve sevginizi karşınızdaki hanıma (helalinize) gösterin. Allah’ın emirlerini bilen elbet emanetinin kıymetini de bilecektir güveni ile size kapılarını açmış hanımları hayal kırıklığına uğratmayın. Bırakın tripleri hanımlar atsın. Her şeye rağmen varsanız eğer devam edin bu yolda.. Ben yaparım erkeğim, şartlar bunu gerektiriyor gibi bahanelere sığınmadan yaşayın islamı.. İsteklerimin ne kadarı makul, karşı tarafa bunlar ne hissettirir diye sorun kendinize. Yemeği acısız yap demek yerine ben acılı yiyemiyorum deyin mesela.

“Üzdüğünüz insanların kalbini tekrar kazanmak için saatlerce uğraşmak zorunda kalırsınız. Bunun yerine, yemek ile ilgili fikriniz sorulduğunda ya Peygamberimiz (sav) gibi sessiz kalınız ya da kibar bir şekilde fikrinizi söylemenin yollarını bulunuz. Mesela; ‘yemek güzeldi ama belki bir dahaki sefere ‘x’ eklerseniz, daha lezzetli olabilir’ gibi birşeyler söyleyebilirsiniz.“(1)

Karşınızdaki insan sizin köleniz, yardımcınız, bakıcınız değil.. Olmayacak. O sizin ahiretinize vesile olacak insan.. Cennetinize kapı olacak kadın.. O’na Allah’ın emaneti gözüyle bakmayı öğrenin.. “Biz on beş sene evli kalalım, yedi sekiz çocuğumuz olsun, Sonra ölünce de toprak oluruz diye değil. Nikâhlanalım, cennette keyif süreriz.” diye evleniyoruz. Bu, ucu olmayan bir koşudur… (2) mantığında olabilmemiz gerekiyor.. Ne isterse istesin, zaten benim kendime ve aileme denk diye seçtiğim hanımın benden isteyeceği şeyler benim ölçülerim dahilinde olacaktır mantığında olun beyler. Aksi taktirde bu kendi seçimlerine dahi güvenmeyen biri olduğunuzu gösterir ve lütfen karşınızdaki hanıma ilgi gösterin. Hakiki bir mümine sizden huzur dışında hiçbir şey istemez.. Onun istediği bir miktar huzur, bir parça sadakat ve biraz güvendir.. Geri kalan her şey bunları çevresinde şekillenir.. Bilmem kaç milyarlık gerdanlık istediler, ev eşyalarını şu markadan yaptılar, nişan alışverişinde şu kadar para harcattılar diye cümleler kurmaya başlıyorsanız evvela karşınızdakini hemen sonra da kendinizi sorulayın.

Ve hanımlar.. Birçok genç kızı töhmet altında bırakan, beyabilerin korkulu rüyası olan, gözü doymak bilmeyen, o gelinliği değil daha pahalı daha gösterişli olanı alınca mutlu olacağını sanan, bilmem kç milyarlık tek taş olmazsa evlenmem, evlensem mutlu olamam diyen hanımlar.. Bu saydıklarımın varlığına inanmıyordum bir zamanlar.. Sonra yaş biraz ilerleyince tabi, bu işlere biraz kıyıdan köşeden girince gördüm ki bu hanımlar kesinlikle hayal ürünü değil.. Bu hanımlar kanlı canlı varlar.. Gerçekten nişan elbisesi, kına elbisesi, gelinliği, bindallısı derken herbişeyi en pahalısından diktiren sonra onları gardrobunun bir köşesinde küflenmeye terkeden, nişan alışverişlerinde bilmem kaç milyarlık makyaj malzemesi aldıran hanımlar var.. Bugün gelin sayfalarına girip bakın.. Alınan malzemelerin fiyatlarına, evlere döşenen takımların şaşaalarına.. İnsan bazen inanamıyor ve inanmak istemiyor.. Ellerimizle mezarımızı süslüyoruz her şeyden habersiz. Kaldırılamayacak borçların altına giriyor sonra da o borçlarla debelenen bir ailede huzur arıyoruz. Bulamıyoruz elbette.. Son çare bizde çalışalım, eve katkımız olsun diyoruz.. Eee canım evlenmek kolay mı diye başlanan ve bize de ezberletilen cümleler var elbette.. Kolay mı evlenmek? Kolay olmalıydı oysa.. Zina bu kadar basit ve bu kadar ucuzken, evlilik kolay olmalıydı.. Anne ve babalar, evladım okusun adam olsun telaşesinden kurtulup rızkı verenin Allah olduğunu kabul etmeliydiler.. Diplomalara tapılmamalıydı. Öyle olsaydı belki bugün ileride rahat eder, okumuş biri ile evlenir düşüncesi ile değil de; tahsilini yapsın, edebini, görgüsünü alsın, evlatlarını bu edeple donatsın düşüncesi ile kız çocukları okutulurdu. Ne farkı var Allah aşkın.. 12 yaşındaki bir ‘çocuğu!’ üç kuruşa bilmem kaç yaşındaki adama satmakla, 23 yaşındaki bir genç kızı onca çeyizliğe satmak arasında.. Aile bu kadar çeyize, paraha, refaha açken hanımabla elbet gelinliğin en kabarık olanını, konseptin en pahalısını istiyor. Evlerimiz padişah evleri gibi süsleniyor.. Evliliğin dışı süslendikçe içi boşaltılıyor. Aker marka eşarp alınacak o nişan bohçasına diye direten kızlar biliyorum. Vallahi bunlar hayal ürünü değil.. Bu kızlar yarın sizin evlatlarınıza anne olacaklar.. Evlatlar yetiştirecekler.. Çünkü modernler.. Çünkü baba evinde böyle bolluk içerisinde yetiştirildiler. Yokluk görmediler. Bu sebeple yemek takımlarını karacadan isterler.. Bir de büyümemiş kızlar var.. Ben gibi, benim gibi.. Ciddiyete gark edilemeyenler.. Hep kendimi yargılıyorum ben zaten yazılarımda.. Kimseye yazmıyorum.. Biliyorum çünkü herkesin nefsine ağır gelecek yazdıklarım..

Biliyorsunuz değil mi, daima imtihan içerisindeyiz.. Allah bazen hayatımıza gönderdikleri ile bazen de göndermedikleri ile bizleri imtihan ediyor.. Vermeyi yaratan, istemeyi de yaratır. Yani Allah, vereceği şeyi istetir. Evet, kabulümüz bu şekilde. Fakat, bazen verilmeyecek bir şeyi de isteyebiliriz, istetilebiliriz. Bunun böyle olmasında da “istediği şey verilmediğinde bakalım nasıl davranacak” imtihanı gizlidir.Her şeyin imtihan olduğu bir dünyada istemekte böylelikle imtihan olabilir. Neyi ne zaman isteyeceğimize dikkat etmek gerekiyor bu yüzden.. Dört dörtlük bir hanım/bey isteyebiliriz evlilik için.. Peki biz bu evliliğin neresindeyiz.. Dörtte kaçlık bireyleriz?

Olgun bir müslüman bilir ki: İyi bir şey olduğunda bunda bir hayır vardır. Kötü bir şey olduğunda bunda da bir hayır vardır ve her ikisi de birer imtihandır.

O halde nasıl bir imtihana maruz kalırsak kalalım bize düşen sükunetle ve özveri ile sonucunu beklemek olacaktır.. Pişman oalcağımız cümleler sarfetmek yerine kararlılıkla susmayı denemeliyiz. “Şeytan bir gün Hz. İsa (as)‘ın yanına gelip der ki: - Ey İsa! madem Rabbin'e bu kadar güveniyorsun, at bakalım kendini şu uçurumdan, seni kurtaracak mı? Hz. İsa (as) cevap verir: - Ey İblis! kul Rabbini imtihan etmez!” Rabbimizi imtihan etmeye teşebbüs etmeyelim.. Artık inanamıyoruz; ama inanana inanıyoruz. Artık sevemiyoruz; yalnızca seveni seviyoruz. Artık ne istediğimizi bilmiyoruz, ama bir başkasının istediğini isteyebiliyoruz.. Müjdeleyelim nefret ettirmeyelim ancak sevdirelim diye de yeni din icat etmeyelim lütfen.

ÇEYİZİNİZ HAZIR MI?

Anne-babaların çocuklarının çeyizine beyaz eşyadan, yemek odasından, yatak odasından önce “Hak Dini Kur’an Dili”, “Sahih-i Buhârî”, “Sahih-i Müslim”,  “Ebu’s-Suud Tefsiri”, “Riyazüs”Salihin”, “Şifâ-i Şerif”, “Büyük İslam İlmihali”, “Nimet-i İslâm” koymasını istiyoruz biz artık.

Eskiler “Kem aletle kemalât olmaz.” demişler. Elhak doğru söylemişler. Madem ki derdimiz kemale ermektir, öyleyse hemfiil olacağımız eşyada da bizi yarı  yolda bırakmayacak nitelikler aramalıyız. Gönüllerini Allah’ın adıyla birleştirmek isteyen gençler için çeyiz de eşya cümlesinden olduğuna göre Müslüman  bir genç için çeyiz ne ifade etmelidir?

Arapça “cehzün” mastarından iştikak edilen/türetilen bir isim cehiz, yaygın kullanışıyla; çeyiz.

“Çeyiz düzmek” deyimi kullanılır mesela çeyiz hazırlığında olanlar için. “Kız kundakta, çeyiz sandıkta” denir yine çeyiz hazırlıklarına kızın küçüklüğünde  başlamak gerektiğini ifade etmek için. Geçmişten bu güne kadar evlenecek gençlerin olmazsa olmazıdır çeyizler. Lügat her ne kadar “Gelin için  hazırlanan her türlü eşya, cihaz.” diyor olsa da çeyize, günümüzde büyük küçük herkes; damat olacak gençlerin ev için satın almış olduğu eşyalara da bu  ismin verildiğini bilmektedir.

“Acaba bizim çeyizimiz hazır mı?” Hatta “bizim için bir çeyiz nasıl olmalıdır?” sorularına cevap arayalım beraberce. Modernitenin bize dayatmış olduğu çeyiz kavramının dışına çıkmak yürek istiyor doğrusu bu devirde. (Bize bu yüreği verdiği için Allah’a hamdolsun.) Hem  eskilerin “el emeği göz nuru” dediği, dualarla hazırlanan çeyizlikleri bulmak da zor artık. Evet insanın hayatını idame ettirmesi için gerekli olan eşyaların  temini inkar edilemez bir gerçek. Peki, insan hayatı sadece eşyalarla mı idame ettirilir? İnsan hayatı manevi değerler olmadan örtülerin, tüllerin,  nakışların-dikişlerin bolluğuyla, mağaza dolusu eşyalar dizilmiş bir eve sahip olmakla bir anlam ifade eder mi?

••Çeyizlik Kitaplar

Efendimiz’in(ﷺ) goncası Hz. Fâtıma’nın evlenirken on sekiz parça eşyadan ibaret bir çeyizi olduğunu bilen bizler için anlamlı olan, ailede Allah’ın bereketini daim eyleyen; huzuru ve mutluluğu tesis eden çeyizler hazırlamaktır. Bunların  başında kurulacak Müslüman bir ailenin çeyiz olarak hangi kitapları aldığı gelmelidir. Evet evet çeyizlik kitaplar… Bir düşünsenize yemekten, uyumaya, oturmaya, televizyon seyretmeye kadar her türlü ayrıntının düşünüldüğü evlerde  düşünülmeyen şeyler var. Ve bu düşünülmeyen şeyler bizim hayat damarlarımız, kendimizi bulduğumuz düzlükler, ahireti aralayan perdeler… Bu arada şunu belirtelim ki, vitrinlerinin boş raflarını kitaplarla süsleyenler değil bizim muhatabımız!

Evlilik çağına gelene kadar her Müslüman kız ve erkek mutlaka yüzlerce kitabın okuyucusu, onlarca derginin takipçisi olmuştur. Bunun ferdî boyutta devam etmesi en büyük temennimiz ama işin bir de ailevî boyutu var. Günün belirlenen bir vakti  ailece oturup, en doğru yola ileten kitabımız Kur’an-ı Kerim’in tefsirini; Efendimiz’in(ﷺ) hadis-i şeriflerini okumadıktan sonra bir ailenin ne kadar aile olduğu söylenebilir ki? Çünkü İslâm’ın emrettiği aile sadece “birbirleriyle yaşayan değil”,  “birbirleriyle Allah için yaşayan” ailedir. “Ey iman edenler! Kendilerinizi ve ailenizi, yakıtı insanlarla taşlar olan o müthiş ateşten koruyun” ayeti kerimesini hissetmeli ve ehlimize hissettirmeliyiz..

••Beyaz Eşyadan Önce Kitap İstiyoruz!

Anne-babaların çocuklarının çeyizine beyaz eşyadan, yemek odasından, yatak odasından önce “Hak Dini Kur’an Dili”, “Sahih-i Buhârî”, “Sahih-i Müslim”, “Ebu’s-Suud Tefsiri”, “Riyazüs”Salihin”, “Şifâ-i Şerif”, “Büyük İslam İlmihali”, “Nimet-i  İslâm”… koymasını istiyoruz biz artık. Çocuklarının evlerine geldiklerinde de tek sebebin, ziyaret; çay muhabbet değil “Okumak” olmasını istiyoruz. Çeyizlerin sadece bu dünyada değil, ahirette de hayatımızı kolaylaştırmasını istiyoruz, derdimize  derman olmayacak çeyiz istemiyoruz! Böylelikle ikinci sorunun cevabını bir nebze olsun bulduk sanırım, peki birinci sorumuzun cevabı;

“Acaba bizim çeyizimiz hazır mı?”

Bir düşünelim bakalım, hazır mı?