ArnoudHensen.com

Midden in een gigantisch drukke maand ga ik lekker Rock 'n Roll touren met "Number Nine". Muziek omschrijven is niet altijd mijn sterkste kant maar ik probeer het als volgt: Popmuziek met Beatle invloeden. Waarschijnlijk doe ik ze nu te kort maar je krijgt er een idee van, zeg maar. De tour leid ons vanuit Utrecht naar Enschede, Rotterdam, Nijmegen, Amsterdam, Den Haag, Eindhoven, Groningen (en weer naar) Amsterdam. Buiten 6 shows speelt de band 3 radio shows en doen ze een aantal telefonische interviews. Ik ga proberen om via deze site een zo compleet mogelijk verslag te doen en zoveel mogelijk media te delen. Voor nu; spullen pakken en hit the road!

Als geluids technicus ben je nu eenmaal niet daags om vijf uur thuis om gezellig met het hele gezin aan tafel te genieten van een lekker biefstukje, aardappeltjes en een portie groentes. Integendeel, het is zelfs normaal dat we een bord patat en een frikandel voor ons neus geschoteld krijgen, dag na dag! Of erger, je bent helemaal nog niet aan eten toegekomen en kiest om een uur 's nachts nog voor restaurant "de gouden bogen". Toch is er iets dat dit voor ons allemaal aan ondergeschikt belang maakt.

Mijn passie ligt bij boxen, mengtafels en microfoons. Ik vraag me zelf wel eens  af hoe dat is gekomen, heb ik ook zo'n cliche verhaal waarin naar voren komt dat ik als klein kind al bezig was met cassette bandjes maken en met de eerste computer bij ons thuis bezig was om equalizer standjes uit te proberen? Ehhm, ja eigenlijk wel ja. Maar het was toch pas nadat ik in diverse bandjes gespeeld had, toen ik aan aanraking kwam met geluidstechnici en mogelijkheden om bandjes op te nemen. Altijd blijft me nog wel dat gevoel bekruipen om weer eens op het podium te staan, maar uiteindelijk, als ik het plaatje dan rond heb wil ik toch daar in de zaal staan om er voor te zorgen dat het allemaal ook goed klinkt.

Op het moment dat je ervoor kiest om fulltime geluidstechnicus te worden komt er ook een ander soort werk op je pad. Het blijven boxen, het blijven microfoons en vaak ook nog te gekke mixers! Het werk is ook nog steeds superleuk en er zijn genoeg uitdagingen te vinden maar waar blijft de muziek? Daarom ben ik al sinds het begin, misschien tegen beter weten in, toch bezig met bandjes. Een van die bandjes houd me nu al twee jaar in de greep. Vanaf het eerste demootje dat ik van ze kreeg tot het Album dat we vorige week gepresenteerd hebben in Tivoli in Utrecht en in Simplon in Groningen hebben we te gekke tijden meegemaakt. Zaaltjes waar een DJM 800 mixer lag met twee 8" luidsprekers tot het bevrijdingsfestival in Groningen en Assen. We zijn meerdere malen te gast geweest bij 3FM. Twee singles werden opgenomen voorafgaand aan het Album dat nu in de winkels ligt.  

Het leuke van de release shows was ook wel dat het een totaal anders optreden is dan je gewend bent. De band krijgt uiteraard de ruimte om alle nummers te spelen die ze willen en ook de mogelijkheid om hun eigen voorprogramma te bepalen.  Voor mij is het dan voornamelijk de technische voorbereiding. Uiteindelijk was ik degene die de zalen binnenkwam met de priklijst voor de hele avond en kon zeggen: Kijk, zo gaan we het doen! Ook vond ik belangrijk dat het lichtplan in Tivoli dezelfde sfeer moest hebben als in Simplon, het zijn toch twee dezelfde shows. Tjah, wie had dat gedacht, ik over licht nadenken :-p

Het werken met een toffe band als Audio Adam voelt wel als thuis maar ik ben er wel van overtuigd dat je daarvoor wel een goede fundering nodig bent en dat is het thuis waar ik elke avond toch weer naar terug rijd.

Het was weer zo'n weekje, maandag en dinsdag de bouw voor het oude vertrouwde "Oproakeldais" in opdracht van BanoPro uiteraard, Waar de truss voor een paar jaar terug nog volgehangen werd met MSL4-en, CQ1's en UPA's werd dat sinds vorig jaar vervangen voor een zeer mooi MINA Line-array(tje). De 650P's maken plaats voor een paar 700HP's en zo gaat het met dat klusje écht de goeie kant op!

Eindelijk na een aantal lange dagen een middagje vrij. Hoewel we gisteravond aan het einde van de dag nog een feestje hebben  gehad, ware het enigszins plichtsgetrouw omdat de door ons opgebouwde DJ booth aan het einde van het feestje toch uitgezet moest worden :-p. Vandaag met een aanzienlijke kater veel te laat wakker geworden maar toch ge-managed om de setup in mijn ruimte precies op tijd klaar te hebben ware het wel dat ik de op een efficiente manier mijn tijd gebruikt heb om tussendoor nog even naar de hotelkamer te glippen voor een vlugge douche en frisse kleren. De sessies die we vandaag hadden waren technische gezien weinig uitdagend en blijkbaar vonden de attendees van het laatste blok het ook wel welletjes want er kwam niemand opdagen, dat zal het mooie weer wel geweest zijn, want dat is het hier op het moment écht wel! Gelukkig is er hier geen thermometer want dan zou iedereen jaloers worden want volgens is het in Nederland niet best... Om drie uur waren alle ruimtes afgesloten. Om 16:00 uur was het tijd om uiteindelijk de vruchten te plukken van deze verre reis en heb ik lekker de hele middag aan het zembad liggen bakken. Toen ik na een uurtje of anderhalf wakker werd was ik toch enigszins verbaasd dat ik er niet als een kreeft uitzag, beter om maar had toch gehoopt hier een béétje een kleurtje te krijgen.

I think the sun is broken, 'cause I didn't get any color!  

Sightseeing.

Aangezien vandaag een dag betrof waarin we pas laat aan het werk gaan, géén vrije dag dus! Hebben we besloten om ons een beetje te verdiepen in de omgeving. Na het ontbijt, uitgebreid opgesteld met niet alleen broodjes maar zelfs stamppotten en pasta's, zijn we het dorp of stadje ingelopen om op zoek te gaan naar zonnebrandcreme.  Het is nog steeds even wennen aan de Turkse Lira, waardoor alles even twee keer zo duur lijkt. Hoewel, een beetje zonnebrandcreme kost hier omgerekend ook al gauw 15 euro!

Om half tien heb ik met de duitse collega's op het strand afgesproken. First row would be a good idea! Dus daar lagen we met onze witte buiken direct aan de egeïsche zee. Het duurde even voordat de zon echt doorkwam, maar toen die er eindelijk was brandde hij ook gigantisch. Stom dat je er dan 's avonds pas achter komt dat je je benen vergeten bent in te smeren. Die branden nu behoorlijk. Uiteindelijk duurde het nog even voordat ik alle moed bij elkaar verzameld had om het kristal heldere blauwe water in te duiken. Tussen de vissen door tot aan de boeien en daar ben ik nog een poosje blijven dobberen. Na nog een klein uurtje in de zon te hebben gelegen, vond ik het wel welletjes en ben ik terug gegaan naar de hotel kamer.

Voet op vaste land.

Daar ben je dan, alleen in Turkije tot nu toe ook nog echt alleen. De vlucht was geweldig, het is nu een jaar of vijf geleden dat ik voor het eerst en tot op vandaag ook voor het laatst in het vliegtuig zat. Wel weer een geweldige beleving waarvan het opstijgen en het landen toch wel het meest indrukwekkend is. Maar ook het uitzicht op de wolken en de bergachtige landschappen zijn moeilijk te beschrijven, zo mooi!

Na de landing in Izmir nog een taxi-rit van zo'n 100 km te hebben gehad, ben ik aangekomen in het Sheraton hotel in Cesme. Een supermooie kamer die niks aan de verbeelding overlaat. Ik heb een uitzicht over het land, had een beetje gehoopt op een uitzicht op zee maar nu het donker is en ik de lichtjes van de stad in de verte zie, is dit misschien toch wel mooier.

Zo de koffers zijn gepakt, alle offieciële documenten geregeld.

Zoals je eerder hebt kunnen lezen ben ik onlangs bezig geweest met een demo ceedeetje. Hierbij dan de uiteindelijke mix.  

Check de band op:

De voorrondes van de POP Groningen Talentawards zitten er weer op. De laatste twee voorrondes waren voor mij bijna een thuiswedstrijd :) In stadskanaal stonden we in cafe de Deurre waar de bandjes voor de WC's stonden te spelen. Op zich was het niet zo'n probleem om bij de band langs naar de toiletten toe te lopen maar de terugweg was iets hilarischer. Mensen die achter een gitarist "vast" stonden kregen ineens het gevoel dat ze dan toch maar enigszins met de band mee moesten headbangen om niet zo plompverloren of misplaatst achter de muzikanten te staan. De laatste voorronde vond plaats in Boelies Pub in Winschoten, verrassende bandjes waar veel potentie in zit. En airplay! want Dollard Radio zond de laatste voorronde live uit. Ik ben wel benieuwd of daar nog een uitzending gemist van is want ik ben best wel nieuwschierig naar hoe dat geklonken heeft.

De halve finales vinden plaats op 22 en 29 maart in Simplon in  Groningen waarna de beste bands op 20 April het in de finale tegen elkaar opnemen in Vera!

Het is even rustig rondom Audio Adam, nou ja rustig? Achter de schermen wordt er hard gewerkt. Volgende week duiken de jongens de studio in om een nieuwe singel op te nemen met niemand minder dan Guido Aalbers. Vorige week was voor februari een drukke week. Dinsdag vertrokken naar Hilversum om 's middags te bouwen voor een show bij Nike. Twee dagen bouwen en vervolgens een ochtend van rehearsals gevolgd door twee keer een show van een uur. 

 Vrijdags al weer tijd voor de tweede ronde van de Popgroningen Talentawards, het is niet mijn taak om de deelnemers te beoordelen maar om de avond af te sluiten met, wat later de winnaar bleek, Eisenhower was in ieder geval het hoogtepunt in een supergezellige kroeg, Bar meneer Jansen genaamd. Na zaterdags de derde ronde te hebben gehad zaten we  alweer op de helft. Deze voorronde bracht nog nostalgische herinneringen met zich mee want de locatie was de Pluu in Winsum. Vroegâh toen ik nog in metal bandjes speelde, hebben we eens een optreden in de Pluu gedaan en van alle optredens is dat denk ik nog het meest gedenkwaardige optreden. Man wat ging iedereen daar LOS! Tof om daar weer te zijn dus. Na het "American Audio" setje van Bar Meneer Jansen behoorlijk misbruikt? te hebben,  heb ik er toch maar voor gekozen om in de Pluu mijn eigen SRM450's neergezet. Ook geen über geweldige speaker maar toch zeker meerdere malen bruikbaarder dan een paar stukken plastic met iets dat op een woofer lijkt erin. Winnaar in Winsum was trouwens The Horrible Twunts. Snoeiharde Metal maar ook vooral héél goed!  Zelfs bezoekers die een hekel aan metal hadden konden niet verbergen dat ze het stiekem toch konden waarderen wat deze jongens deden.

Zo schrijvend bedenk ik me dat ik nog niet over de eerste voorronde van de POPgroningen talentawards had verteld. De winnaar daar, in Punt 1 te Leek was Jael, een super toffe poppy band met een goeie front vrouw!

Die zaterdag was een avondje ouderwetse Rock 'n Roll met Superbug! Ze schrokken zich in dat kleine kroegje het leplazarus toen ik daar aankwam zetten met een oude Crest Century. Is dat nou nodig zo veel kanelen? Nee maar het klinkt wel beter! Anyhow, hier nog even een filmpje van Superbug als support van Nashville Pussy een week eerder: