Armaglius' dreams

Kaseta Nr2 nga https://www.instagram.com/writings_of_en/ dhe me zerin tim. Shijojeni! 

-Marrje me degjon ?

Shtyp butonin "play" dhe degjome .

Sot eshte e hene 8 nentore 2015 , ben ftohte e ndjen dhe ti ? Jo mos mu pergjigj , te ftohtin e ndjej une . -Nuk dola sot nga shtepia ,  porosita kafene ne tezgen e vogel poshte , zoteria u tregua nje njeri i mire me solli 2 nje per ta ruajtur ne pasdite .

Me thuaj pak te dhemb koka dhe te ngjan sikur te eshte pushtuar nga perbindesha ? Ate nate kam pire nje pakete me cigare , ndjeja thelle ne shpirt zbrazetire qe nuk me lejote te merja fryme .

Kembet me rendonin nje kujntal saqe nuk me behej te ngrihesha nga krevati , veshet me ishin lodhur nga muzika e cmendur qe degjoja .

Ti nuk erdhe te me sherbeje ndonese temperatura sa vinte e rritej .

Ti nuk me je gjendur prane te me vije kompresa me uje te ftohte .

Hena me ktheu shpinen nuk mu gjend ne krahun e djathte te dritares . Te gjithe larguan kur me pane se gjendja ime ekonomike sa vinte e shkonte ne minus , saqe i humba te gjith .

Humba shoqerine , dashurine , respektin , besimin , veten , vlerat .

Ah vetja , njeriu e humb veten , une humba endrrat e medha ne syrtar , une humba nenen , babane , humba te ardhmen time .

Me kupton ?

Une u shkaterrova ...

Ne darke ndeza nje fishekzjarre e vogla ime , deshira ime ishe ti .

Qava ne denese , preva duart , kembet , piva nje shishe vere , kerceva me shtupen e fsheses , tymosa cigare .

E shikon sa shume gjera bera per ty ?

Me kupton ?

Shpresoj ta besh deri ne fundin e kasetave te regjistruara .

Tani ktheme ne anen tjeter e vogla ime , dhe degjome se skam mbaruar akoma .

{frymemarrje e renduar}

Ti që mbolle tek unë shpirtin e artistit, dhembshurinë, dashurinë. Ti që më bëre ta shoh botën nëpërmjet ngjyrave.

Ti që më tregove fuqinë e fjalëve dhe vargjeve. Ti që më mësove të vlerësoj poezinë.

Ti që më mësove se ç’është muzika e vërtetë. Ti që më këndove më të bukurat këngë që egzistojnë.

Ti mam je melodia më e bukur që kam dëgjuar, zëri yt është ai që të çon në një botë tjetër më të çiltër, sytë e tu gri falin veç lumturi, lotët  janë copëza argjendi që kurrë nuk duhet të dalin nga ato sytë e mrekullueshem të tu dhe buzëqeshja është më tepër se paqe për shpirtin.

Të falenderoj edhe pse e di që fjalët nuk mjaftojnë për të shprehur atë cfarë ti vërtet meriton e shtrenjta ime.

Faleminderit për cdo gjë dhe më fal vërtet shumë që nuk ta shpreh cdo herë atë që ndjej, por ti e di që mendoj se veprat e vogla e shprehin më qartë dashurinë se cdo gje tjetër në këtë botë.

 . . .