E nisa, nisa jetën që e desha fillova edhe punën që gjithmonë e kam andrru. Nisa trajnimet e shumë shpejt edhe përfundoj e filloj edhe me punu. Ama nuk është aspak e njejt andrra që kisha shumë më asht zbeh e krejt janë errësu, nuk është njejt pa ty o drita e andrrave të mija nuk kam kujt të ja tregoj gjanat e reja që çdo ditë msoj, më mungon sepse ishe ti ajo që gjithmonë merrje lajmin e para. Tash jam ul në qoshen e shtratit tim e shikoj qiellin, paj edhe hana sonte spo duket se vrantë është e nuk po mundem me u çmall. Kam ndez edhe një cigare, shikoj tek vdes e nuk di si ta shpëtoj, njejt jam edhe unë nga kjo ndjenjë që nuk po më le të qetë. Ka dy vite që s’flasim por çdo gjë duket e freskët sikur të ishte dje. Shikoj qiellin e ngrysur dhe mendoj me vetën a më kujton edhe ti mu apo kejt më ke harru, e nese je diku hala aty, hanës i boj lutje të fala me të qu ty…
