Α. Π

Σήμερα έχω μάθει ότι δεν είσαι όλα εκείνα που θα ήθελα να είσαι. Ίσως και εγώ δεν είμαι όλα όσα θα ήθελες να είμαι. Ίσως αυτό το χρονικό σημείο να είναι καθοριστικό. Ίσως εσύ να είσαι διατεθειμένος να μείνεις με όσα είμαι. Ίσως εγώ να αναρωτιέμαι την θυσία. Ίσως να είσαι εγωιστής. Ίσως να είμαι άπληστη. Ίσως να έχεις άλλα όνειρα. Ίσως να έχω άλλες προσδοκίες. Εσύ δεν έχεις εμένα, γι’ αυτό δεν σε νοιάζουν όσα δεν είμαι. Εγώ έχω όμως εσένα όντως, αν με νοιάζουν τόσο πολύ όσα δεν είσαι;

Εσύ ίσως αποδέχεσαι την τρέχουσα κατάσταση. Εγώ ίσως θυμάμαι πως ένιωθα μέσα στην παλιά.

Εσύ και όλοι οι όμοιοι σου πόσα δίνετε στην αρχή, σαν να είναι ψέμα. Σαν να μην είστε αληθινοί. Μετά εμφανίζεται η αλήθεια σας.

Εγώ και οι όμοιές μου πόσα κρατάμε με τα δύο μας χέρια στην αρχή, σαν να είναι η μεγαλύτερη αλήθεια μας. Σαν να είναι η ωραιότερη αλήθεια. Μετά αποκρύπτουμε με χίλια ζόρια αυτό το τόσο ψέμα.

Στην αρχή σιχαινόμουν τα βράδια που κοιμόμασταν τσακωμένοι. Σήμερα σιχαίνομαι που δεν τα σιχαίνομαι πια.