If I die for you, would you beg me to stay? 💔

“Wszystko czego chcę, to być Twoją codziennością.”

“Przeszłość odeszła, więc naucz się w końcu żyć z tym co jest teraz. Pamiętaj, umarli już zawsze będą martwi.”

“Powoli dociera do mnie, że już nie wrócisz.”

"Dziwna jesteś wiesz? Płaczesz na filmach, a gdy coś Cię rani udajesz niewzruszoną. Kiedy ktoś odchodzi, rzadko rozpaczasz, szybko zdejmujesz uczucia z twarzy i puszczasz go wolno. Głaszczesz bezpańskie zwierzęta i zrywasz kwiaty przy drodze, a potem pleciesz z nich wianki jak mało kto. Masz piękną duszę, ale nienawidzisz swojego odbicia w lustrze i nie umiesz patrzeć na siebie bez wstydu. Jesteś strasznie dziecinna. Oddajesz całe swoje serce, mimo, że pokruszone na kawałeczki, uśmiechasz się najszerzej jak możesz i cieszysz z najdrobniejszych rzeczy. Potrafisz wybaczać tysiące razy, oburzasz się na niesprawiedliwość i jesteś zawzięta jak mało kto. Wiele jeszcze kryjesz tajemnic, ale dobrze wiesz, że on zna Cię lepiej niz Ty sama. Zna wszystkie zakamarki Twojej pokręconej duszy. A Ty znasz każdy jego fragment na pamięć. Każdy detal masz wyuczony jak tabliczkę mnożenia. I najchętniej stuiowałabyś je każdego dnia od nowa. Kochasz go, prawda? Mała, jego kochasz jak nikogo innego pod słońcem. Zupełnie jakby zaraz miał się skończyć świat, albo jakby miał Ci zaraz umknąć spod palców. A przecież obiecywał, że jest tu dla Ciebie."

I proszę Boga: nigdy więcej niech nie pozwoli na to by ktoś trafił w moje serce

“Żaden człowiek nie przygotuje Cię na swoje odejście. A już na pewno nie ten, który nauczył Cię swojej obecności.”

Myślę że w relacjach z drugim człowiekiem, zwłaszcza tych bardzo, bardzo bliskich najgorsze jest to że musimy się też uporać z przeszłością. Czyjąś przeszłością i czasem ze swoją także. Dobrze jest gdy ta przeszłość nie wpierdala się w naszą teraźniejszość. Gorzej jednak gdy nie potrafimy jej zaakceptować i zostawić jako część czegoś i żyć dalej a ona ciągle nas rani.