malakismenh

πάντα μου αρεσε να κοιταω τον κοσμο αναποδα, έβγαζε παραπανω νοημα σε εμένα ετσι.

καθομαι κι κοιταω το τοπίο, το κεφαλι μου κρέμεται αναποδα.

βλεπω την θαλασσα στον ουρανο

και τον ουρανο στη θαλασσα.

εχω μια σιγουρη ψευδαισθηση πως η θαλασσα θα αρχισει να χύνεται στον ουρανο σιγα-σιγα.

(…)

σηκώνομαι και στέκομαι επανω στα βραχια, κοιτώντας (ορθά αυτή τη φορά) την θαλασσα.

αφουγκράζομαι τις μπλε αποχρώσεις.

θελω να πηδηξω αλλα φοβαμαι.

παιρνω φόρα κι σταματαω αποτομα.

υστερα απο καποιες απόπειρες να γινω ενα με την θάλασσα τα παρατάω.

ξανα χάνομαι στο μπλε για ωρα, απο αποσταση ομως.

μια απλη μεταβολή της παλίρροιας αρκει για να αλλαξουν ολα, σκεφτομαι

πηδάω, γινομαι η θαλασσα.

κι ο φοβος σβήνει στο πρωτο ρίγος.

ποτέ δεν ηταν αναγκη της θάλασσας να χυθεί στον ουρανο.

ηταν δικη μου, όπως και ο φοβος λιγο πριν πηδηξω.

μα ισως τα γυρισω όλα αναποδα,

γιατι μου βγάζει παραπανω νοημα έτσι.

και ισως ετσι καταφερω να χυθώ στον ουρανο σου.

Άνοιξε τις παλάμες σου,ασε τα δαχτυλα σου να κατρακυλισουν πανω μου.

Νιωσε τις ευθειες μου,τις καμπυλες μου.Ταξιδεψε πανω μου.Ασε με να σε συστησω στο σωμα μου,να συστηθω στο δικο σου

Μπορεις να με πλησιασεις.

Μπορεις αν θες να δεις τι γευση εχει ο αερας που αναπνεω.

Μπορεις αν πλησιασεις αρκετα να νιωσεις την καρδια μου να χτυπα.

Και αν πλησιασεις λιγο παραπανω,μπορει να την νιωσεις να χανει και κανα χτυπο.

Αγγιξε με με τις ακρες των δαχτυλων σου

Νιωσε τους ρυθμους μου,την ενεργεια μου,το πως διεισδυει στην δικια σου.

Δεξου με

Αυτο ειναι το σωμα μου,αυτη ειναι η θερμη μου.Μπορουμε να ζεσταθουμε και οι δυο.

then immediately doubting if you're good enough for it.