SON

Eskiden her şey çok güzeldi. Böyle iki üç sene öncesi değil ama on yıl öncesi. Sekiz yaşındayken mesela. Tek derdinin televizyonda istediğin çizgi filmin çıkmamış olması,annenin pazardan istediğin meyveyi getirmemiş olması,öğretmeninin defterine pekiyi yazmamış olmasıydı. Ne çok özlüyorum çocukluğumu bir bilseniz. Akşam ondan sonra uykumuz gelirdi mesela,erkenden uyurduk. Mahalleden bir sürü arkadaşımız olurdu. Kimin bahçesi varsa orda toplanılırdı. Hava attığımız tek şey oyuncaklarımızdı. Hem şimdi ki gibi aşk meşk peşinde de değildik. Karşı cinsten de arkadaş olunabileceğinin en iyi örnekleriydik sekiz yaşındayken . Şimdiki gibi 14 Şubat telaşı değil 24 Kasım telaşımız vardı. Şimdi hiçbir anlamı olmayan 23 nisan telaşımız vardı. Ah be sekiz yaşım. Gelsene bir kere yanıma. Baksana bana. Ağlar mısın beni görünce ben büyüyünce bu mu olucam diye? Ah be sekiz yaşım, tutar mısın yine de ellerimden? Olsun ben hep senin yanındayım der misin? Ah be sekiz yaşım gel öldür beni. Ben hep sekiz yaşında kalayım..