Zobrist

Sohbetin güzelliği var bilir misin?

canım benim, bilir misin canım dediğimde içimden canımın çıkıp sana koştuğunu duyarım hep.

Geçti dost kervanı eyleme beni.

Tumblr dışında bir kaç sosyal hesabım daha var, fakat hiç birinde aktif değilim, hiç biri şurada ki dinginliği vermiyor.... Dünya artık öyle bir hale gelmiş ki, sizden kilometrelerce uzaktaki insanların acılarına bir telefonla şahit olabiliyorsunuz... Malesef sosyal medyanın hayatı her yönüyle gözler önüne seren realist bir şeffaflığı var, görmek istemediğiniz görüntüler, duymak istemediğiniz sözler siz istemesinizde gözünüzün önüne getiriliyor... Fıtrat mıdır, ciğer midir, adı nedir bilmiyorum, masum insanlara ve sessiz kullara yapılan insanlık dışı görüntüleri bünyem kabul etmiyor... Üstad diyor ya hani; “Ben asıl bu ülkenin acısına yeryüzü nasıl dayanıyor ona şaşıyorum.” Ben de bu dünya bunca acıya nasıl dayanıyor ona şaşıyorum... İşte bu yüzden; “Sadece şiirler merhem olur gönlümün karasına ”Neyse ki Güzel insanlar güzel atlarına binip gitmeden önce güzel şeyler bıraktılar... Yoksa bunca acının, ağrının içinde hangi durakta inip gökyüzüne bakıp soluklanacaktık...

Yürüdüğün yolları ezbere bilip yanına gelememek söküyor ciğerimi..

Sana anlatacaklarım var. Sana ağlayacaklarım, sana güleceklerim… Sana söyleyeceklerim var. Senin dediğin gibi; Sana anlatacak gibi biriktiriyorum herşeyi..

İncinmek için kimse gerekmiyor sana. Zehir yüzüğün göğüs kafesinde.

Herkese selam sana hasret..